Cień

Czytanie serii jednym ciągiem przypomina czasami jazdę rollercoasterem. Tomy genialne, tomy średnie, tomy słabe, wszystkiego można doświadczyć, ale nie u Marka Stelara. On poniżej pewnego poziomu nie schodzi. Marudziłam trochę przy "Twardym zawodniku", a wynikało to pewnie z tego, że "Rykoszet" był tak doskonały. Uczę się powoli oceniać nie tylko to, czy książka mi się podobała, ale też, czy jest obiektywnie dobra, a twórczość Stelara jest doskonałym materiałem szkoleniowym, bo każda jego powieść spełnia ten drugi warunek.

"Cień" pochłonął mnie od pierwszych stron, nie ma w nim wprowadzenia, od razu zaczyna się dziać. Dzieje się dużo, intensywnie i bardziej krwawo niż w innych fabułach autora. Najważniejsze jest jednak to, że to tempo nie zwalnia, nie ma tu żadnych zbytecznych dygresji. Choć w opisie znalazł się mały spojler, to i tak byłam mocno zaskoczona tym, jak wszystko się potoczyło.

Marek Stelar jest prawdziwym wirtuozem pióra i to dla mnie nie podlega żadnej dyskusji. Zakochałam się w jego stylu i pod tym względem nigdy się nie zawiodłam. W jego wykonaniu przyjemnie czyta mi się nawet książki zahaczające o sensację, choć ogólnie takich unikam. Tym bardziej zachwycam się "Cieniem", bo to najbardziej rasowy z kryminałów.

Trochę zmieniła się rola Krugłego, ale zupełnie nie wpłynęło to na styl jego pracy. Może także liczyć na Michalczyka, a ich zawodowe ścieżki dość szybko mocno się splotły. Polubiłam ten duet i żałuję, że Marek Stelar jest bardziej konsekwentny niż inni pisarze w trzymaniu się ram trylogii. Ale muszę też podkreślić, że akurat w tej powieści zachwycało nie tyle samo śledztwo, co intryga. Autor nawet nie musiał szczególnie motać, wystarczyło, że w nieoczywisty sposób napisał niektóre sceny, a one odegrały największą rolę w mieszaniu w myślach czytelników.

"Cień" to udane zwieńczenie pierwszej trylogii Marka Stelara. Szkoda jedynie, że z tymi bohaterami trzeba się pożegnać, ale biorąc pod uwagę zmiany w życiu Krugłego, przyda mu się spokój. A mi nie pozostaje nic innego jak nadrabiać kolejne książki autora.

Moje 8/10.

W tym miesiącu już raz zachęcałam Was do czytania książek Marka Stelara, dziś jest drugi, a jeszcze nie powiedziałam ostatniego słowa. W końcu do trzech razy sztuka, a 17 maja wychodzi druga część cyklu z komisarz Iwoną Banach „Przegrana”, więc okazja nadarza się sama. Ale to później, a dziś powiem Wam o ostatniej części mojej ulubionej trylogii z Krugłym i Michalczykiem zatytułowanej „Cień”.

Krugły po odejściu z policji z różnym skutkiem próbuje zaistnieć na rynku usług detektywistycznych, a ze względu na rodzące się znaczne potrzeby finansowe godzi się na współpracę z szemranym, ale bogatym i wpływowym przedsiębiorcą. Na jego zlecenie ma udowodnić niewinność podejrzewanego o podwójne zabójstwo siostrzeńca biznesmena, a że sprawą ze strony prokuratury zajmuje się Mateusz Michalczyk, panowie łączą siły we wspólnym interesie. Wiadomo, że co dwie głowy, to nie jedna, a do tego ich działania znakomicie się uzupełniają.

Zabójstwa są punktem wyjścia dla całej historii i choć na pierwszy rzut oka zamordowanych mężczyzn nic nie łączy, to sposób ich zabicia przywodzi na myśl motyw religijny, ale i w obu sprawach pojawia się pewna tajemnicza brunetka.

Autor tworzy wartką narrację, pełną niespodziewanych momentów i tropów, którymi podążamy budując własne hipotezy. Świetnie też balansuje pomiędzy rozwinięciem wątku kryminalnego a osobistymi relacjami bohaterów. Ich naturalne i autentyczne dialogi budują ciekawą dynamikę akcji i niesamowicie angażują.

Podejrzany Grucha jest bez wątpienia najlepiej zarysowaną postacią i genialnym akcentem humorystycznym tej części. Nie bez znaczenia okazuje się też możliwość przyjrzenia się dylematom i lękom przyszłego rodzica i różnym podejściom dotyczącym wiary, moralności i etyki. A samo rozwiązanie zagadki może nie szokuje, bo jest naturalną konsekwencją tropów, którymi podąża nasz duet, dodaje za to powieści realizmu, a czytelnikowi satysfakcji.

Gorąco polecam nie tylko „Cień”, ale całą trylogię każdemu miłośnikowi pełnokrwistych kryminałów. Nazwisko Stelar jest już dla mnie gwarantem pasjonującej lektury, sprawdźcie, czy okaże się takim i dla Was.

Każdemu czytelnikowi, bez cienia wątpliwości polecam twórczość Marka Stelara, autora, który potrafi wykreować mocne, trzymające w napięciu historie. Pisarza, który stworzył fenomenalny duet – Krugły i Michalczyk. „Cień” to już trzecie z nimi spotkanie. A nowe wydanie jest bardzo dobrym powodem, by powrócić do twórczych korzeni Marka Stelara.

„Rykoszet” i „Twardy zawodnik” to dwie wcześniejsze części z udziałem tych bohaterów. „Cień” to trzecia odsłona, która tak samo, jak wyżej wymienione są klasyką polskiego kryminału. Każdy miłośnik gatunku, który przeczytał te książki doskonale wie, co mam na myśli. Zaś Ci, którzy nie mieli tej przyjemności, potwierdzą moją opinię. Jestem tego pewien, wszak Marek Stelar na kryminale zna się jak mało kto.

Krugły staje przed nowym wyznaniem. Zadanie, którego się podejmie nie należy do najłatwiejszych. Znając go możemy być pewni, że to nie stanowi dla niego problemu. Wszak znany jest ze swojej nieustępliwości, niezłomności oraz zaangażowania w sprawy, której się podejmuje. Zgłasza się do niego Sokołowski - szczeciński biznesmen. Jego siostrzeniec trafia do goleniowskiego aresztu śledczego. „Grucha” podejrzany jest o popełnienie dwóch morderstw. Mężczyzna nie zamierza współpracować z organami śledczymi. Zadaniem Krugłego nie jest odnalezienie prawdziwego mordercy, lecz udowodnienie, że mężczyzna nie popełnił zarzucanych mu czynów. Równocześnie sprawę prowadzi Michalczyk, który natrafia na nowy ślad prowadzący do księdza z miejscowej parafii. A gdy pojawi się tajemnicza brunetka, to jeszcze bardziej uwikłamy się w kolejne ścieżki prowadzonego śledztwa.

Kto zabił? Dlaczego wszyscy nabierają wody w usta? Czy Krugły i Michalczyk zdołają przebić mur milczenia? Czy poznają personalia mordercy? Możecie być pewni, że czeka Was wiele emocjonujących chwil podczas lektury tej książki. A ja zastanawiam się, czy wznowienie tej trylogii jest przyczynkiem do kontynuacji losów Krugłego i Michalczyka? Moje czytelnicze serce ma taką nadzieję. A Wasze? Pewnie też!

Marek Stelar jest pisarzem, którego twórczość polecam bez cienia zwątpienia. Każda jego książka ma swój niepowtarzalny charakter. Kreacje bohaterów, zarysowanie intrygującej fabuły oraz magnetyczny klimat niepewności to znak rozpoznawalny „Szczecinera”. Cała trylogia zasługuje na uznanie i umieszczenie jej w honorowej loży NIK – Najlepszych Interesujących Książek. Nieprawdaż?! Prawdaż!

Książka „Cień” ukazała się nakładem Wydawnictwa Filia, Filia Mroczna Strona

Po tym jak z wielką przyjemnością przeczytałam początek nowej serii Marka

Stelara Wydawnictwo Filia zrobiło mi malą niespodziankę w postaci powieści Cień. Jak się okazało była to trzecia część trylogii Krugły i Michalczyk, co nie przeszkodziło mi w czerpaniu przyjemności płynącej z poznawania nowych bohaterów wraz z ich wadami i zaletami.

Były policjant Robert Krugły po przejściu na emeryturę nie wyobrażał sobie życia bez pracy.

Nie był nigdy typem faceta, któremu satysfakcję przynosiły ciepłe kapcie , telewizor i puszka schłodzonego piwa.

Mężczyzna zaczął działać jako prywatny detektyw- i początkowo nowe zajęcie nieco go rozczarowuje.

W końcu ileż można tropić niewiernych małżonków stercząc w krzakach lub pod blokiem?

Wszystko zmienia się w jeden dzień kiedy to do Roberta zgłasza się znany szczeciński biznesmen robiący nie zawsze legalne interesy.

Sokołowski przedstawia swój problem-otóż jego siostrzeniec -Rafał przebywający obecnie w goleniowskim areszcie śledczym został oskarżony o popełnienie dwóch morderstw.

Zadaniem detektywa nie jest jednak wykrycie prawdziwego sprawcy a udowodnienie,że chłopak nie jest w żaden sposób powiązany z tymi zbrodniami.

Tymczasem prowadzący śledztwo prokurator Michalczyk za wszelką cenę próbuje rozwikłać zagadkę.

Ze zgrozą stwierdza, że wszelkie dostępne ślady prowadzą do pewnego księdza.

Jaka jest prawda? Co rzeczywiście stało się z ofiarami i co doprowadziło do ich śmierci?

Jakie tajemnice skrywa skromny duchowny i kim jest ciemnowłosa kobieta z którą obaj nieżyjący mężczyźni nawiązali znajomość na krótko przed śmiercią?

Jak to u Pana Marka język jakim operuje autor to miód na czytelnicze serca. Tu nigdy nie ma przypadku, a każde słowo ma znaczenie.

Mylne tropy, zwroty akcji burzące wszystkie teorie jakie zrodziły się w umyśle podczas lektury i przede wszystkim emocje wśród których dominuje ciekawość dopóki nie poznamy zakończenia, to gwarancja dobrej rozrywki i świetnie spędzonego czasu.

Serdecznie polecam ❣️