Cena milczenia

"Cena milczenia" to zbiór kilku opowieści osadzonych w fantastycznym świecie, który bardzo mi się spodobał. Urzekł mnie klimat tej książki, odczułam go już od pierwszych stron i trzymał mnie aż do końca 😍 Pod tym względem była to dla mnie bardzo przyjemna lektura.

Początek tej książki bardzo mnie zaintrygował, chociaż co prawda pierwsze strony były trochę chaotyczne i pojawiło się bardzo dużo imion postaci, które ciężko było mi spamiętać 😂 ale z czasem było tylko lepiej! Pierwsze opowiadanie jednak mimo wszystko mocno mnie wciągnęło i świetnie otworzyło ten zbiór. Byłam ogromnie ciekawa co będzie dalej.

Kolejne opowieści częściowo łączą się z poprzednimi, ale moim zdaniem niestety troszkę za mało. Dużo lepiej odebrałabym tę historię jako powieść, a nie zbiór opowiadań. Przeskoki między różnymi historiami i bohaterami wprowadzały chaos i dla mnie byłyby lepiej przyswajalne, gdyby były bardziej spójne.

Jednak jest to chyba tylko jeden mój główny zarzut wobec "Ceny milczenia". Pomijając tę kwestię to opowiadania czytało mi się bardzo przyjemnie, podobał mi się ich klimat, pomysł na świat i bohaterów. Styl autora także przypadł mi gustu, lecz momentami trochę zgrzytały mi dialogi, a niektóre słowa wydawały mi się zbyt potoczne lub współczesne jak na realia fantasy. Jednak ogólnie było dobrze.

Miło spędziłam czas z tą książką i będę ją pozytywnie wspominać, jest to ciekawe fantasy, potrafiące wciągnąć i zaangażować oraz wzbudzić trochę emocji.

Fabularnie też jest naprawdę nieźle. Parę momentów średnio mi zagrało, ale ogólnie uważam, że to dobry tytuł dla fanów magicznych światów, dużej ilości walk, ciekawych bohaterów mierzących się z trudnymi zadaniami.

„Cena milczenia”, to jedyna książka z gatunku fantastyki, którą przeczytałam w marcu i miałam szczęście, bo okazała się naprawdę wciągająca! Składają się na nią przenikające się wzajemnie historie osadzone w stworzonym przez autora uniwersum w czasach, gdy czarownicy odchodzili w niełasce, a nadchodziło oświecenie.

Ale to nie tylko starcie magii z siłą rozumu i idącym za nim postępem, czy też brutalne walki o przetrwanie, których tu nie brakuje, ale też wewnętrzne zmagania i rozterki, plany i marzenia bohaterów.

Najemnik Wernar, któremu nieudany magiczny eksperyment hartuje ciało i odsłania duszę, będzie musiał nauczyć się żyć i akceptować zmianę, która z jednej strony wydaje się nieoczekiwanym uśmiechem losu, a z drugiej przekleństwem.

Dziedziczka orientalnego Koralowego Przesmyku, Maeida zbuntowana przeciw tradycjom i nakładanym na nią zobowiązaniom w dalekim świecie i związanym z nim przygodach widzi swoją przyszłość.

Nazbyt prawy i honorowy rotmistrz Hakard, którego przymioty dla niektórych okazują się niewygodne, niesłusznie i podstępnie pozbawiony tytułu, ziemi i wydalony z garnizonu obejmuje służbę w przetrzebionym zarazą mieście.

Każdy z bohaterów bardzo realistycznie wykreowanych, ma w sobie magnes, którym przyciąga do siebie czytelnika i skupia jego uwagę na swojej historii. Autor znakomicie podsyca ciekawość, a dzięki spojrzeniu z tak różnych perspektyw i bohaterom odmiennym ze względu na narodowość, pełnioną funkcję, a nawet płeć wyłania się szeroki i barwny obraz stworzonego świata. Jedynie opowieść Maeidy moim zdaniem mogła zostać nieco bardziej rozbudowana. Świat stworzony przez autora ma tak ogromny potencjał, że może jeszcze o nim usłyszymy? Bardzo na to liczę.

Akcja książki przenosi nas do fantazyjnego rozległego świata Kanion. Miejsca, które kiedyś hołdowało wszechobecnej magii. Wraz z nadejściem nowych czasów wiele jednak się tutaj zmienia i magia zaczyna coraz wyraźniej ustępować nowoczesnej technologii. Nastaje więc powoli świt nowej ery, niosącej ze sobą poważne zmiany, które nie dla każdego będą łatwe i przyjemne do zaakceptowania. To właśnie w takich realiach żyje trójka bohaterów, których poznajemy na łamach powieści. Są nimi żądny przygód i pieniędzy najemnik Wernar Hantsholm, oficer Hakard Rotesblatt oraz piękna i niebywale nieszczęśliwa księżniczka Maeida. Trójka zupełnie różnych od siebie postaci, którzy będą musieli zmierzyć się z licznymi niebezpieczeństwami i być gotowymi na odkrycie skrywanych mrocznych tajemnic Kanionu. Ich losy zostają w książce przedstawione w siedmiu ułożonych chronologicznie opowiadaniach/historiach.

Poświęcając się lekturze najnowszego dzieła autora, naprawdę trudno jest nie docenić jego starań stworzenia intrygującego i mocno perspektywicznego świata fantasy, w którym to może dziać się jeszcze wiele ciekawych historii. Ciekawy pomysł połączenia magii i technologii nie jest czymś, na co nazbyt często można natknąć się w książkach (szczególnie tych wydawanych w naszym kraju). Tworzy więc ON tutaj podstawę naprawdę niezłego uniwersum. Nieźle zaprezentowane tło opisywanych przygód bohaterów jest głównie zasługą jego mocno opisowego charakteru prowadzenia narracji. Bardzo dużo miejsca poświęca ON na szczegółowe obrazowanie otoczenia, w jakim dzieje się akcja, co pozwala czytelnikowi na dobre z wizualizowanie świata. Jest to szczególnie ważne w powieściach fantasy, nadając im tym samym odpowiedniego klimatu.

Nie ma jednak róży bez kolców. W przypadku tej pozycji są nią bohaterowie. Początkowo mają oni potencjał do stania się naprawdę ciekawymi postaciami, których losy czytelnik będzie śledził z wypiekami na twarzy. Im więcej stron za nami, tym bardziej nadzieja staje się płonna, a postacie stają się trochę za bardzo nijakie (momentami wręcz mogą irytować – chociaż to jest odczucie bardzo subiektywne).

Pewną „dawką dziegciu” jest również wspomniany mocno opisowy styl autora. Pozwala ON nadać tytułowi odpowiedniego klimatu i dobrze obrazuje wymyśloną krainę, jednak zdecydowanie brakuje tutaj idącej w nim parze mocniejszej „akcji”. Znając wcześniejsze tytuły pisarza, jest to tym bardziej zaskakujące, że przecież doskonale wie ON jak pisać dobre „bitewne/wojenne” sceny. Tego elementu tutaj naprawdę mocno brakuje i jeśli ktoś liczy na nadmiar treści typu „magią i mieczem”, to poczuje się mocno zawiedziony. Zamiast tego znajdziemy tutaj sporo wypitych wyskokowych trunków, jeszcze więcej „gadania” (z mocną dawką wulgaryzmów) i oklepywania służek po ich krągłych atutach.

Witajcie,

przed wami pozycja, która zdecydowanie nie należy do miękkich. Jest twarda, styl prosty, aczkolwiek czasami znajdziecie jakieś porównanie. Bohaterzy potrafią być ordynarni, pewni siebie i zaborczy. Lubią pokazywać kto gdzie rządzi i przypominać gdzie czyje miejsce się znajduje. Typowa ostra i waleczna pozycja gdzie bez walki nie uzyska się niczego. Każdy lgnie do władzy otwarcie podkreślając, że to z powodu pieniędzy robią to, co robią. Poznamy pobieżne miejsca ich przebywania, aczkolwiek wszystko jest ze sobą połączone.

Historia, którą chce nam przedstawić autor jest najważniejsza i to mu się chwali, bo nie ma tu niczego, co by mogło nas rozproszyć.

Podobał mi się fakt, iż kiedy musiałam zrobić przerwę w czytaniu, to powracając do niej wiedziałam co czytam i co zdarzyło się wcześniej. Zdecydowanie karczmarski klimat. Wszystko bardzo prosto można sobie wyobrazić i chwilami nawet miałam wrażenie, że oglądam film, a nie czytam książkę. Łatwo można się wczuć w opowieść i przeżywać wszystko razem z nimi.

Może źle zrobiłam, że nie wspomniałam o tym wcześniej, ale za to powiem wam teraz. To nie jest jedna wielka powieść, bo kogoś może przerazić ilość stron. Tutaj znajdziecie siedem opowiadań, które są ze sobą połączone. To będą historie zupełnie różnych bohaterów z których każdy będzie miał pewien cel. Dla każdego z nich będzie to coś najważniejszego.

Mimo, iż są różni nawet płciowo, to jakoś tak nie miałam swojego idola. Na swój sposób polubiłam każdego z nich, co bardzo rzadko mi się zdarza. Swoje problemy będą się starali rozwiązać na swój sposób. Oprócz nich poznacie królów, inżynierów, czarodziejów, a nawet zwykłych i prostych ludzi. Wielka będzie cena nieśmiertelności i zobowiązań się z nią łączących. Niektóre osoby pojawią się tutaj na przysłowiowe trzy minuty, choć będą potrzebni, by historie tych główniejszych nadal mogły się toczyć.

Wszystko było dla mnie spójne i dopracowane, tylko może nieco przesycone intensywnością. Akcja niemal biegła, a końca nie było widać. Polecam zwolennikom książek militarnych:)

„Postęp…tak to nazywają, ON nigdy nie dzieje się z dnia na dzień. Jest procesem, długotrwałym zmaganiem, a te nigdy nie cieszyły się szczególną estymą”.

🖤🖤🖤

„Cena milczenia” autorstwa Jakuba Pawełka to zbiór siedmiu opowiadań fantasy połączonych ze sobą i opisujących losy trzech różnych bohaterów.

Akcja książki zaczyna się w momencie, kiedy grupka czarowników wraz z wynajętymi najemnikami, na których czele stoi nasz pierwszy główny bohater Wernar dobija do Farven. Tam na skutek pewnych zdarzeń mężczyzna zyskuje zdolności, które jedni uważają za dar, a inni za przekleństwo.

Dalej już fabuła płynie, w dość stałym tempie wprowadzając co rusz nowe postacie i powoli nakreślając, nam stworzony przez autora świat.

Tak właśnie poznajemy kolejną główną bohaterkę Maeide, która gotowa jest zrezygnować z luksusów w imię marzeń o życiu pełnym przygód z dala od Koralowego Przesmyku.

A także zaznajamiamy się z historią Hakarda dowódcy wojsk, o twardych zasadach, który będzie musiał wykonać pewną misję.

Moim ulubieńcem zdecydowanie była postać Wernara. Bardzo spodobał mi się jego wątek jak i jego zdolności, które intrygowały, budziły podziw i grozę zarazem. Także jego osobowość była dość dobrze zarysowana. Tak szczerze z chęcią przeczytałabym inne historie z nim jako głównym bohaterem.

Co do reszty uważam, że ogólnie cała książka była absorbująca, mimo że tak naprawdę nie było tam jakiejś powalającej akcji. Na pewno jednak nie nudziłam się.

Do gustu przypadł mi także styl autora. Jego lekkie i przyjemne pióro sprawiło, że książkę czytało się dość sprawnie i była to sama przyjemność.

Ta pozycja zdecydowanie ma coś w sobie. Nie żałuję, że po nią sięgnęłam.

Jak najbardziej polecam.