Byłem Bogiem

To wręcz niewiarygodne, że autorowi udało się wymyślić świetny pomysł, a w dodatku sprawić, że czytając tę książkę nie odnosiliśmy wrażenie, że którekolwiek z zamieszczonych tam treści wydaje się trochę nienaturalna. Samo wykonanie również jest niczego sobie, a styl autora prosty i przyjemny w odbiorze, dzięki czemu, czytając "Byłem bogiem" możemy w całości skupiać się na fabule, zamiast na milionie innych elementów.

Naprawdę zaintrygowała mnie postawa głównego bohatera, który mimo iż doskonale wiedział, że nie pozostało mu zbyt wiele czasu, co prawda na początku miał niemałe problemy z zrozumieniem sytuacji, w której się obecnie znajdował, jednak mimo wszystko odnalazł w sobie cząstkę, która kazała mu żyć pełnią życia, cieszyć się z tego, na co w normalnej sytuacji nigdy by sobie nie pozwolił i funkcjonował z dnia na dzień, nie bacząc na konsekwencje, no bo w końcu nie pozostało mu zbyt wiele czasu.

Samotny, czterdziestoletni mężczyzna, w jednej dowiaduje się o czymś, co zmieniło jego życie nie do poznania. Ma groźnego raka trzustki i pozostało mu kilka tygodni, co najwyżej miesięcy życia w ciągłej niepewności, czy to w końcu nastał ten dzień, kiedy to choroba upomni się o niego i przyjdzie mu opuścić świat żywych. Na początku było mu niezmiernie trudno pogodzić się z zaistniałą sytuacją, pod wpływem chwili wspominał także, jak to rak odebrał mu najważniejszą dla niego osobę: jego matkę i być może to właśnie ta chwila sprawiła, że w połączeniu z paroma innymi wydarzeniami, cała jego codzienność uległa zmianie nie do poznania.

W jednym momencie postanawia, że zacznie nieustannie łamać prawo nie bacząc na konsekwencje swoich czynów; nie płacić za mandaty, przekraczać prędkość, a także prób zniszczenia interesu szefa. Aż w końcu w jego głowie pojawia się dość szalony plan: zabić osobę, która przyczyniła się do śmierci jego matki.

Ta książka ma w sobie coś, co sprawia, że nawet gdybyśmy chcieli, po prostu nie jesteśmy w stanie przewidzieć kolejnych ruchów głównego bohatera. On dosłownie żyje chwilą, w jednym momencie parkuje samochód, a w drugim postanawia, że zacznie łamać prawo, w następnej wypłaca wszystkie pieniądze z kąta i sprzedaje mieszkanie, a w jeszcze innej, że wynajmie płatnego mordercę, który zabije osobę, do której przez wiele lat miał niemały żal. Czyż nie brzmi to trochę szalenie?

Mimo wszystko ani na chwilę nie odniosłam wrażenie, że autor trochę "przesadził" z wszystkimi rewelacjami, a bohater opowieści staje się trochę mniej rzeczywisty. On był zwyczajnym człowiekiem, który zamiast załamać się po dowiedzeniu się o swojej chorobie, znalazł inny sposób, w jaki radził sobie z zaistniałą sytuacją, a to, jakie niósł za sobą skutki, to już drugorzędna sprawa.

Nawet się nie spodziewałam, że ta książka zdoła aż tak mnie zaskoczyć. Myślałam, że potraktuję ją każdą inną lekturę, miejscami z lekkim przymrożeniem oka, jednak nawet przez myśl mi nie przeszło, że spodoba mi się do tego stopnia, że nawet po zakończeniu lektury, po prostu nie będę w stanie przestać o niej rozmyślać. To, co się tam wydarzyło, to istna bomba i z pewnością jeszcze niejednokrotnie zdecyduję się do niej wrócić.

Jeżeli więc w chociażby udało mi się w chociażby maleńkim stopniu pobudzić waszą wyobraźnię, jak najbardziej zachęcam was do zapoznania się z tą książką i gwarantuję, że z pewnością nie pożałujecie tego spotkania. To jedna z lepszych książek, jakie miałam okazje przeczytać w tym roku i sądzę, że ma nie małe szanse, aby znaleźć się na mojej liście najlepszych książek, które miałam okazje przeczytać w tym roku. Jak najbardziej polecam!

Cała recenzja: [Adres usunięty]

Okazuje się, że zostało Ci kilka tygodni życia - co robisz? Jesteś świadom tego, że Twoje serce niedługo przestanie bić. Jedni poddają się i nie widzą ratunku z zaistniałej sytuacji, inni walczą i nie potrafią przyjąć tego do wiadomości a jeszcze inni chcą najlepiej wykorzystać czas jaki im pozostał. Trudno przewidzieć w której grupie znaleźlibyśmy się my sami ale jedno wydaje mi się pewne - śmierć w takiej sytuacji staje się jeszcze straszniejsza.

Samotny czterdziestoletni mężczyzna pewnego dnia ma nagły atak bardzo silnego bólu brzucha. Pierwsze badania, następnie diagnoza - rozległy rak trzustki z przerzutami. Nie ma możliwości dalszego leczenia, teraz można tylko uśmierzać ból, który z każdym kolejnym dniem będzie coraz silniejszy. Zostało mu kilkanaście tygodni życia. Do mężczyzny dociera, że nadchodzące tygodnie nie muszą być oczekiwaniem na śmierć. Czuje, że od tej chwili może wszystko, nikt go już nie ukarze, nie musi pracować i może robić wszystko co tylko przyjdzie mu do głowy. Nie boi się mandatów bo i tak już ich nie zapłaci, sprzedaje mieszkanie, rzuca pracę i kupuje sportowy samochód. Żyje niczym król chociaż ataki bólu dokuczają mu już coraz częściej. Jedzie na urlop w góry w przypadkowym towarzystwie i planuje zemstę na profesorze K., Którego obwinia o śmierć matki. Czy zdąży wcielić w życie wszystkie swoje plany?

Ciężko zrozumieć co kryje się w głowie człowieka, który wie, że umiera. Każdy dzień staje się niezwykle ważny i nie chcemy stracić ani chwili z czasu, który nam pozostał. Miałam wrażenie, że bohater zupełnie pogubił się w tym co chce robić. Działanie pod wpływem impulsu, bez głębszego rozważania wszystkich za i przeciw nigdy nie jest dobrym pomysłem. Bohater radzi sobie ze swoim strachem w dość nietypowy sposób. Postawił sobie główny cel - zabicie profesora K. Mężczyzna jest bardzo samotny, nie ma nikogo kto wspierałby go w tych trudnych chwilach. Wie, że nie ma już nic do stracenia. Czy będzie na tyle odważny aby samodzielnie wymierzyć sprawiedliwość?

"Byłem Bogiem" to bardzo oryginalna książka o interesującej i rzadko spotykanej fabule. Skupia się na człowieku, któremu zostało już tak mało czasu. Dość intrygujący okazał się również wątek kryminalistyczny. Postać głównego bohatera została bardzo dobrze wykreowana. Książka napisana jest w dość interesującej formie i czyta się ją w mgnieniu oka. Wciąga już od pierwszych stron a zakończenie trochę zaskakuje. "Byłem Bogiem" to książka warta większej uwagi. Polecam!

[Adres usunięty]

Książka ciekawa, szczególnie dla osób, które lubią wcielać się w psychikę ludzi postawionych na krawędzi, gdzie każda podjęta decyzja koniec końców nie ma znaczenia. Świetnie ukazuje do czego może posunąć się człowiek, kiedy nie ma właściwie już nic do stracenia.

Pełna recenzja dostępna w Koszu z Książkami!

Nie wiem od czego zacząć.

Po opisie książki spodziewałam się mówiąc wprost dramatu, ogromnej tragedii. Był i dramat i tragedia, ale nie w takiej ilości jakiej się ich bałam.

Nowotwór jest jedną z najgorszych chorób świata. Niestety, osobiście doświadczyłam. Przeżyłam szok, ból i depresję. Prawie nie ma dnia bym do tego nie wracała..

Bałam się tej książki bardzo. Nikt i nic nie jest w stanie przygotować nas na śmierć, ból, na NIEMOC.

Bohater książki, pracowity, samotny, dowiaduje się o chorobie nowotworowej. Nieuleczalnej. Bezobjawowy morderca kontra czterdziestoletni ateista. Mogłabym się nastawiać na rozmowy i rozważania z Bogiem, na szczęście ich nie było.

„Nic nie pomagało. Bałem się”.

Dla bohatera, jak się okazuje, choroba ta nie jest mu obca, nie jest mu obce życie obok kogoś umierającego na nowotwór. Jego matka miała możliwość skorzystania skorzystania z innego leczenia. Nie zdążyła.

Czytając historię, osoby zmagającej się ze śmiertelną chorobą, przechodzimy kolejno fazy - szoku, lęku, wyparcia oraz pogodzenia się z losem, ze śmiercią. Spodziewałam się nieustającego strachu. A tu powolutku wyrasta nam człowiek, który planuje zadania i cele dla nas zaskakujące!

"Gdyby potrącił mnie samochód, to roztrzaskana głowa nie miałaby czasu na analizy, żale.”

Postanawia się zabawić, tylko czyim kosztem? Poczuł się NIETYKANY. Jakby otrzymał immunitet. Nie, nie jakby, ON tego był pewien, cóż gorszego może go spotkać od nieuchronnej zbliżającej się śmierci? Nie straszne było przekraczanie prędkości szusując nowo zakupionym drogim samochodem, mógł szefowi powiedzieć w twarz co o nim myśli. Jakie to ludzkie i prawdziwe..mimo wszystko.

"..ja nic nie miałem do stracenia".

Dosłownie. Każdy z nas będzie się zastanawiał przy czytaniu lektury, a co ja bym zrobił/a? Myślenie i snucie to jedno. Natomiast, kiedy stajemy przed rzeczywistością, nawet tak tragiczną, nie znamy własnych losów, nawet kiedy zaczniemy je kolejno planować.

Nasza literacka postać postanowiła spieniężyć swój majątek. Zmieniła mieszkanie, wybrała się w podróż na krótkie wakacje, spróbowała nawet usług płatnej rozkoszy.

"To miało być od teraz moje królestwo".

Czy jest możliwy jeszcze do zdobycia los na loterii w jego życiu?

W niektórych momentach, wstyd przyznać ale się dobrze bawiłam. Ta książka ani na chwilę mnie nie znudziła! Mimo, że nasz "aktor" umierał

„czuł się doskonale. jak Bóg".

Nieśmiertelny, też, ale nie do końca. Po prostu przestał się bać konsekwencji popełnianych czynów.

Czy może, mimo swej choroby, żyć bezkarnie i pozbawiać innych życia? Czy któraś ze spotkanych osób w jego życiu będzie miała jakikolwiek wpływ na jego decyzje i zachowania?

Zachęcam was abyście poznali nie tylko codzienną rzeczywistość i ostatnie chwile naszego ryzykanta, ale także by skosztować kilka chwil szalonego końca życia.

Ps. Nie czytałam ani jednego z opowiadań autora. Chyba zacznę...