Brat. Jana Berzelius. Tom 5

"Brat" od Emelie Schepp to pozycja, która bardzo mi się spodobała. To piąty tom serii z Janą Berzelius. I zdecydowanie chcę nadrobić poprzednie części!

Kolejny raz policja odnajduje zwłøki kobiety. Makabryczności dodaje fakt, że nogi ofiar były...zszyte. Chory żart, dziwny pomysł mørdercy? Ktoś ewidentnie chce z robić z martwych kobiet syreny. Śledczy wiedzą już, że sprawcą jest jedna osoba. I muszą zrobić co w ich mocy, by zatrzymać falę przestępstw, ponieważ wszystko wskazuje na to, że to jeszcze nie koniec. Prokurator Jana Berzelius wraz ze swoim zespołem zabierają się do roboty i zauważają powiązanie ze sprawą sprzed kilku lat. Tym samym przenosimy się również do szpitala psychiatrycznego, gdzie przebywa brat Jany, Danilo. Jednak, relacje rodzeństwa zdecydowanie nie należą do najłatwiejszych. Czy ostatecznie uda im się połączyć siły i zdemaskować mørdercę?

Książka jest po prostu rewelacyjna. Spodoba się na pewno miłośnikom zimnego, skandynawskiego klimatu. Autorka bardzo ciekawie przedstawia nam fabułę, naprawdę, ani przez chwilę nie będziecie się nudzić. Nie trzeba czytać tomów w kolejności, ale zdecydowanie ta zachowana kolejność pozwoli lepiej poznać motywy i charaktery bohaterów. Będę chciała nadrobić poprzednie części, bo w "Brata" wciągnęłam się bez reszty. Akcja poprowadzona jest tak, że z zaciekawieniem przekładałam kolejne kartki i czekałam na nowe wydarzenia i plot twisty. Lektura potrafi zainteresować, utrzymać czytelnika przy sobie i nie raz zaskoczyć. Polecam bardzo!

„Brat” to świetnie napisany kryminał z elementami thrillera. Stanowi już piąta część cyklu o prokuratorze, Jana Berzelius. Dla mnie była to pierwsza książka Emelie Schepp i żałuję, że wcześniej nawet nie słyszałam o tej autorce. Po „Bracie” wiem już, że będę musiała nadrobić przynajmniej ten cykl.

To na co zwracam uwagę w kryminałach, to klimat. Uwielbiam gdy pierwsze morderstwa są odkrywane w deszczowe dni lub noce. A do tego jeśli morderca ułożył specyficznie ciała, to już w ogóle przepadłam. I tak było tym razem. Policja odnajduje w ciągu paru dni zwłoki kobiet. Ich ciała miały zeszyte ze sobą nogi. Tak jakby na wzór syren. Kim jest morderca? Dlaczego w taki sposób zostawia ciała? Sprawę kompiluje dodatkowo powiązanie ze zbrodniami sprzed lat. Ich sprawcą i kluczem do rozwiązania zagadki może być, osadzony w zakładzie psychiatrycznym Simon Norell. Niestety, ale jedyną osobą, która może pomóc jest Danilo. Brat pani prokurator, który również znajduje się w zakładzie.

„Brat” to powieść z niesamowitym klimatem. Dużą dawką napięcia i strachu. Jest nie tylko historią o poszukiwaniu mordercy, ale również o sile relacji pomiędzy rodzeństwem. Wciąga od pierwszej strony i z każdą kolejną staje się coraz trudniejsza do odłożenia. Początkowo akcja biegnie leniwie, ale mniej więcej od połowy przyśpiesza.

Jeśli lubicie kryminały z elementami thrillera, to bardzo polecam „Brata”.

„Brat” to piąty tom szwedzkiej serii kryminalnej Emelie Schepp z prokuratorką Janą Berzelius, który można równie dobrze traktować jak powieść kryminalną osobną. Historia tego tomu toczy się dwutorowo – obserwujemy śledztwo dotyczące dziwnego morderstwa dwóch kobiet, postępy śledczych w sprawie, ale i ich życie prywatne. Drugie spojrzenie kieruje się do szpitala psychiatrycznego, do którego trafił przyszywany brat głównej bohaterki. Jak te dwa narracje się ze sobą splotą, co szpital psychiatryczny wnosi do tej historii? Akcja rozgrywa się w przeciągu sześciu dni, przez większą część toczy się tempem umiarkowanym, skupionym na szukaniu punktu zaczepienia dla śledztwa – tak, to trudne zadanie, bo ofiar dosłownie nic nie łączy, więc skąd śledczy mają wiedzieć dlaczego to właśnie one zostały zabite w tak dziwny sposób? Dopiero finał mocno przyśpiesza, mocno nawiązuje i dobrze wpisuje się w gatunek powieści sensacyjnej. Czytelnik przygląda się również życiu prywatnemu postaci, rozterkom Jany, która tęskni za swoim dawnym przyjacielem, ciągłym poszukiwaniom partnera Mii oraz Henrikowi, dobremu ojcu i mężowi, który jednak czuje się w obowiązku odnaleźć zaginioną kobietę zanim będzie na to za późno. Intryga zbudowana jest dobrze, ma momenty, w których zaskakuje, choć zakończenie zdaje się dosyć szybkie. I całość właśnie tak się czyta – szybko, do tego dochodzi zaciekawienie, przez co będzie to lektura dobra na jeden-dwa wieczory odpoczynku i relaksu. To przyjemnie zajmujący kryminał bez specjalnych brutalności.