Pewnego deszczowego dnia policja odnajduje zwłoki brutalnie zamordowanej kobiety, już drugie w ciągu kilku dni. W obu przypadkach nogi ofiar zostały ze sobą zszyte, a ich ciała – porzucone w rzece przepływającej przez Norrköping. Szybko staje się jasne, że morderstw dokonał ten sam sprawca. Kim jest i dlaczego zależy mu, by jego ofiary wyglądały jak syreny? I czy kolejną porwaną kobietę spotka taki sam los?
Zespół śledczych z Janą Berzelius na czele odkrywa powiązania ze zbrodnią sprzed lat. Jej sprawca, Simon Norell, może okazać się kluczem do rozwiązania zagadki. Najpierw jednak ktoś musi nawiązać z nim kontakt. Jedyną osobą, której może się to udać, jest Danilo Pena, osadzony wraz z Simonem w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym.
Brat to pełna napięcia powieść o mierzeniu się z brutalną przeszłością, o sile relacji między rodzeństwem oraz o odkupieniu. To już piąta część serii o prokuratorce Janie Berzelius, kolejna, która osiągnęła międzynarodowy sukces.
Opinie o książce
Jeden z najlepszych kryminałów, jakie kiedykolwiek czytałam.
Anna Jansson, pisarka
Szczęśliwi ci, którzy jeszcze mają twórczość Schepp przed sobą…
„Göteborgs-Posten”
Czy książkę "Brat. Jana Berzelius. Tom 5" można czytać bez znajomości poprzednich części?
Lekturę tej powieści warto poprzedzić znajomością wcześniejszych tomów ze względu na silnie rozbudowane wątki osobiste głównej bohaterki. Choć sprawa kryminalna dotycząca morderstw w Norrköping stanowi zamkniętą całość, to relacje między Janą Berzelius a Danilo Peną są kontynuacją skomplikowanej historii z przeszłości. Zrozumienie motywacji prokuratorki oraz jej mrocznej natury wymaga znajomości fundamentów serii stworzonych przez Emelie Schepp. Czytelnik uniknie w ten sposób dezorientacji związanej z dynamicznie rozwijającymi się tajemnicami rodzinnymi.
Jaki klimat dominuje w piątym tomie przygód prokurator Jany Berzelius?
Powieść utrzymana jest w mrocznym stylu nordic noir z silnym akcentem na aspekty psychologiczne i brutalne zbrodnie. Autorka buduje napięcie poprzez klaustrofobiczne opisy zamkniętego zakładu psychiatrycznego oraz drastyczne detale miejsc odnalezienia ofiar. Czytelnik towarzyszy śledczym w wyścigu z czasem, gdzie deszczowa aura Norrköping potęguje poczucie niepokoju i osaczenia. To pozycja dla osób szukających mocnych wrażeń, w której granica między sprawiedliwością a bezprawiem ulega znacznemu zatarciu.
Jaką rolę w rozwiązaniu zagadki morderstw odgrywa postać Danilo Peny?
Danilo Pena jest kluczowym ogniwem łączącym prokurator Janę Berzelius ze sprawcą zbrodni sprzed lat, Simonem Norellem. Jako osoba osadzona w tym samym zakładzie psychiatrycznym, staje się jedynym pośrednikiem zdolnym wydobyć informacje niezbędne do powstrzymania mordercy. Jego obecność w fabule wprowadza dodatkowy niepokój, ponieważ manipuluje on faktami i testuje lojalność głównej bohaterki. Relacja tych postaci rzuca nowe światło na przeszłość prokuratorki, zmuszając ją do podejmowania moralnie wątpliwych decyzji.
Czy fabuła skupia się bardziej na procedurach policyjnych czy na profilowaniu mordercy?
Książka stanowi połączenie klasycznego kryminału proceduralnego z głębokim studium psychologicznym przestępcy i samej prokuratorki. Choć śledczy analizują dowody i szukają powiązań między ofiarami, ciężar opowieści spoczywa na odkrywaniu traumatycznych przeżyć bohaterów. Praca zespołu w Norrköping jest tłem dla osobistej wendety i prób odkupienia win przez kluczowe postacie dramatu. Taka konstrukcja sprawia, że akcja toczy się dwutorowo, angażując czytelnika zarówno w zagadkę kryminalną, jak i prywatne śledztwo Jany.
Dla jakich czytelników ta powieść może okazać się zbyt wymagająca lub nieodpowiednia?
Ze względu na drastyczne opisy okaleczonych ciał oraz mroczną tematykę zakładów psychiatrycznych, książka nie jest polecana osobom o dużej wrażliwości. Przedstawione w niej metody działania mordercy są niezwykle brutalne i szczegółowe, co może wywoływać dyskomfort u czytelników unikających krwawych thrillerów. Powieść wymaga również dużego skupienia na skomplikowanych relacjach rodzinnych, więc nie sprawdzi się jako lekka lektura do poduszki. Osoby preferujące klasyczne, łagodne kryminały mogą poczuć się przytłoczone ciężarem gatunkowym tej historii.
