Bramy Światłości. Część 1. Zastępy Anielskie. Tom 5

Kiedy młoda kartograf, Sereda, jedna ze Świetlistych wraca do Królestwa z wiadomością, że prawdopodobnie odnalazła miejsce, gdzie przebywa Pan. Z początku sceptycznie nastawiony Gabriel, regent Królestwa próbujący utrzymać w tajemnicy zniknięcie Jasności zgadza się po namowach wysłać w nieznane wyprawę. Nie jest skory do posłania Razjela, niegdyś zakochanego w młodej podróżniczce anioła, decyduje się więc na nieco porywczego Daimona. On , Sereda i zebrana załoga wyruszają w szaleńczą podróż do domniemanego źródła bytności Pana. Nie będzie to miły rejs statkiem, a walka o śmierć i życie , przekonywanie się o ukrywanych podstępkach pomniejszych i większych bóstw oraz bożków zamieszkujących mistyczne i ociekające fantastycznością krainy. Niestety o wszystkim za sprawą szpiega dowiaduje się Podziemie i w pogoń wyrusza sam Lucyfer, chcący zamienić parę słów z Najwyższym...

Długo zabierałam się do napisania czegoś konstruktywnego o tej książce. Nieprawdopodobna. Absurdalna. Przedziwna. Rozbawiająca do łez. Po prostu genialna. To zdecydowanie za mało. Po zamknięciu jej i odłożeniu na półkę jeszcze przez kilka dni nie byłam w stanie sięgnąć po kolejną lekturę, bo to co zaserwowała mi Kossakowska było niezwykłą przygodą literacką, nowym , bardzo dużym krokiem w świecie literatury fantastycznej. O samej autorce słyszałam mnóstwo. Królowa polskiej fantastyki. Diva nieprzeciętnych bohaterów. Skarbnica legend z całego świata. Wiedziona samymi pochlebnymi opiniami o jej twórczości postanowiłam sama się przekonać , jaka będzie moja. Moja książkowa srokowatość po prostu krzyczała w mojej głowie, żebym wzięła "Bramy Światłości". Naprawdę, to chyba jedna z najpiękniej wydanych książek. Okładka zniewala, zakładka w formie czerwonej wstążki świetnie korespondującą z dłońmi anioła oraz ilustracje oddające klimat książki, czego więc chcieć więcej? Co prawda jest to jedna z części jednej serii, ale można je czytać jako samodzielne historie. I tak oto zrobiłam sobie najlepszą pod słońcem inkę z mlekiem migdałowym i zabrałam się do czytania...

I przepadłam. Dosłownie. Od pierwszych stron wiedziałam , że trzymam w dłoniach coś wyjątkowego. Z początku bardzo dziwnie przestawić na to, że znani nam z biblii aniołowie oraz upadli są tacy... ludzcy. Przeklinają, wyzywają się, mówią bardzo prostym i zrozumiałym językiem , choć używają nazw zaczerpniętych przez autorkę z poznanych legend. Od początku kocha się bohaterów, nie ważne czy złych czy dobrych , bo tu każdy jest trochę taki, a trochę taki. Są to mocne charaktery , nie obawiające się przed morderstwem czy krwawą bitwą. Zakochałam się od początku we wszystkich - pyskatej i silnej Seredzie , tajemniczym i porywczym Abbadonie, skaleczonym przez miłość Razjelu, Gabrielu obarczonego ciężarem królestwa. Zazwyczaj w książkach spotykamy aniołów jako dusze przedwieczne, naznaczone językiem pełnym patosu i wyniosłości. Tutaj tego nie ma - czytelnik ma wrażenie , że poznaje historię zwykłych ludzi i dopiero gdy autorka przypomina nam o tym, że mają oni skrzydła i żyją w przedziwnym świecie zaczynamy mieć osobliwe odczucie, że przecież nie takie anioły znamy.

Największym plusem tej książki nie są o dziwo wcale bohaterowie, ale masa, masa i jeszcze raz ogrom najróżniejszych wierzeń wplecionych w historię. Co za tym idzie opowieść ta ma wiele walorów edukacyjnych, bo o niektórych bóstwach nie miałam nawet pojęcia, że istnieją. Poznajemy świat dzielący się na krainy zamieszkane przez bogów i bożki z przeróżnych kultur - hindi, egipskich oraz powszechnie znanych legend fantastycznym min. o naginach, trytonach czy dżinnach. Przez to ta książka staje się tak wyjątkowa i osobliwa. Fantastyczność i magia wręcz wyciekają brzegami kartek, tam nie ma nic rzeczywistego, nic co miałoby odzwierciedlenie w naszym codziennym życiu. Nieraz też śmiałam się do łez z dialogów prowadzonych między tymi stworzeniami oraz pomiędzy głównymi bohaterami. Poczucie humoru Kossakowskiej jest dość specyficzne, ale do mnie jak najbardziej trafiło.

Sam zamysł na historię - wyprawa w nieznane , aby odnaleźć niepewne, wydawałby się już ograny i wiele razy realizowany tak , że nie da się już nic z niego wycisnąć. Mimo to autorka popisała się kunsztem swojego języka fantastyki na najwyższym poziomie i uczyniła z tego opowieść niepowtarzalną i angażującą czytelnika w stu jeden procentach. To nie jest fantastyka w klasycznym tego gatunku ujęciu, ale coś moim zdaniem nieprawdopodobnie oryginalnego i zadziwiającego. Zagłębiając się w opowieść o Daimonie ma się wrażenie, że trzyma się w dłoniach opowieść na światowym poziomie. Dokładność w prowadzeniu wątków, niezwykle przemyślane użycie wierzeń i legend powalają na kolana i nie pozwalają się oderwać do ostatniej strony. Ponadto to tomiszcze zostało wzbogacone w świetne ilustracje Vladimira Nenowa, które jeszcze bardziej wciągają do fantastycznego do cna świata pisarki.

Podsumowując, "Bramy Światłości.Tom 1" to moim zdaniem książka wybitna, zaryzykuję stwierdzenie, że jedna z lepszych jakie kiedykolwiek czytałam. I choć przekazuje treści o wartości może powtarzalne, to robi to w tak wspaniałej i genialnej historii, że w pełni zgadzam się z mianem Kossakowskiej jako królowej polskiej fantastyki. Ogromnie cieszę się , że w końcu udało mi się zapoznać z jej twórczością i teraz mam ochotę przeczytać wszystko co wyszło spod jej pióra, bo po prostu wiem, że mnie nie zawiedzie. Na pewno sięgnę po drugi tom w bardzo niedługim czasie i planuję zapoznać się z całą serią Zastępów Anielskich. Z całego serca polecam tę książkę. Po prostu musicie ją przeczytać !

10/10

[Adres usunięty]