Blue fire. Seria Fire & ice. Tom 1

Tate i Graham są małżeństwem, które sześć lat temu się rozstało. Kobieta, myśląc że została zdradzona, odeszła od męża i wyjechała do Londynu. Teraz wraca z zamiarem sfinalizowania rozwodu. Jest zła na małżonka za krzywdy, których doznała od niego. Gdy jednak widzi go po kilku latach, coś w niej pęka. Graham, kiedyś przystojny, dziś jest wrakiem człowieka, ukrywającego się w domu. Mężczyzna bowiem przeżył wypadek, który zostawił na nim blizny. Tate, postanawia pomóc już prawie byłemu mężowi wyjść ze swojej skorupy, z czego on nie jest zadowolony. Mężczyzna chce, żeby żona wyjechała. Czy Tate go posłucha, czy jednak pomoże Grahamowi?

Gdy po raz pierwszy zobaczyłam okładkę "Blue Fire" i do tego przeczytałam jej opis, ta książka nie mogła mi wyjść z głowy, coś mnie do niej ciągnęło. Od pierwszych jej stron już wiedziałam, że się od niej nie oderwę i tak właśnie było. Para głównych bohaterów tejże historii, to małżeństwo byłych łyżwiarzy figurowych, które choć oficjalnie jeszcze istnieje na papierze, to nieoficjalnie nie żyje z sobą już od kilku lat. Główna bohaterka chce zamknąć ten etap ostatecznie, bowiem bycie żoną człowieka, którego tak bardzo kochała, jest dla niej niczym odłamek szkła wbity w ranę, który wciąż krwawi i sprawia ból. Spotkanie męża po długiej przerwie wywołuje w niej wachlarz różnych uczuć. Kieruje nią głównie empatia, podparta czymś jeszcze. Czym? To już wy musicie sami wysnuć wnioski. Jeśli chodzi o postać męska, mamy tutaj przykład mężczyzny, który kiedyś miał wszystko, teraz nie ma nic. Kiedyś był człowiekiem, który miał blask, sławę i wygląd, dziś jest w swoim mniemaniu przegrywem, który rozgościł się w swojej samotności. Relacja tych dwojga przypomina motyw grumpy i sunshine. To czy się się dogadają w większej mierze zależy od mężczyzny, choć bohaterka nie jest tu zawsze grzeczną i potulną żoną - ona potrafi sprowokować do pewnych rzeczy.

Second change - to inny motyw, który nasuwa się po przeczytaniu "Blue Fire". Nie ukrywam, że bardzo go lubię, a ta historia ukazuje walkę człowieka ze swoimi pragnieniami, a tym co podpowiada rozsądek i nie będzie to wcale to takie proste. Ten motyw będzie zazębiał się z innym, a mianowicie z hate to love.

Innym, ale jeśli nie najważniejszym motywem jest także trauma związana z wypadkiem, która sprawiła, że dom staje się więzieniem, choć jest postrzegany jako azyl. Wiąże się z nią odcięcie od świata zewnętrznego i zamknięcie się w swojej własnej bańce. Wiąże się z nią także postrzeganie siebie, jako człowieka wybrakowanego, niekompletnego i bezwartościowego. To troche taki współczesny przykład historii o pięknej i bestii.

Ponadto, w tej historii czytelnik pozna czym jest pasja i jak bardzo jest ona ważna. Kłamstwo i prawda będzie się tu ze sobą przeplatać, a bohaterowie będą próbować się chronić przed tym, co czują.

Szalenie podobała mi się ta książka. Powiedziałabym, że jest to bardziej historia obyczajowa niż romans, ale to wcale mi nie przeszkadzało w czytaniu. Ma ona swój taki własny styl, jest napisana z taką uczuciowością, która sprawiała, że odczuwałam emocje bohaterów. Mało tego, jestem nieusatysfakcjonowana tym zakończeniem, które podkręciło ochotę jeszcze bardziej, by kontynuować przygodę z tymi bohaterami. Czekam na drugi tom z utęsknieniem 😍❤️!

„Powroty zawsze smakują gorzko, zwłaszcza gdy wracasz, żeby zburzyć to, co kiedyś budowałeś.

Raz na zawsze.

Ostatecznie.

Zrównać wszystko z ziemią.”

Tate Kelly wraca, aby w końcu zakończyć swoje małżeństwo. Małżeństwo z byłym partnerem na lodzie, mężczyzną, którego kiedyś kochała do szaleństwa, mężczyzną, który zdradził ją w najgorszy możliwy sposób, zostawił ją, gdy najbardziej go potrzebowała. Graham Kelly, od czterech lat unika wszelkiego kontaktu ze swoją żoną Tate. Po tragicznym wypadku, w którym uległ poparzeniu, zamknął się w domu, odciął od świata. Teraz Tate stoi przed jego drzwiami, a Graham ją ignoruje. Wkurzona kobieta wybija cegłą okno i bezceremonialnie wpada do jego domu. Nie spodziewa się tak wrogiego przyjęcia ani…obrazu zniszczeń spowodowanych przez ogień, a tak widocznych na niegdyś przystojnej twarzy Grahama. Tate chce tylko rozwodu i rozpoczęcia nowego życia, ale uczucia, które wydawałoby się, dawno wygasły niespodziewanie dają o sobie znać. Graham robi wszystko, aby pozbyć się wkrótce byłej żony, bojąc się, że jeśli będzie dłużej przebywał z Tate uczucia, których zabronił sobie czuć, wezmą górę. Czy dwoje ludzi, których ścieżki się rozeszły, ale których serca wciąż biją dla siebie, da sobie drugą szansę, a może jednak ich przeznaczeniem jest rozejść się na zawsze?

„Blue fire” to pierwszy tom nowe cyklu autorstwa Karoliny Żyndy. Moim zdaniem powieść to dobra powieść obyczajowa z lekką nutką romansu i żarzącego się pod powierzchnią ognia namiętności.

W tej powieści autorka porusza wiele trudnych tematów: dramat sportowca, którego karierę przerywa kontuzja; akceptację, a raczej brak akceptacji zdeformowanego po poparzeniu ciała; źle pojęta duma i chronienie bliskich, poprzez odsuwanie ich od siebie.

Historia miłosna toczy się w tle, pokazując skrywane uczucia, skrywaną delikatność i jednocześnie żarzącą się namiętność.

Przyznam szczerze, że ujęła mnie ta historia. Nie jest cukierkowa, bohaterowie nie rzucają się sobie w ramiona, wyznając płomienne uczucia. To co przychodzi mi do głowy, a co idealnie koresponduje się z tytułem powieści, jest topnienie lodu wokół serca, ale nie lodu wrzuconego w ogień, raczej lodu, który topnieje pod delikatnymi wiosennymi promieniami słońca. Bohaterowie muszą pozwolić sobie znowu czuć, a właściwie przyznać się przed samymi sobie, do uczuć, które wydawałoby się, przestały istnieć.

Sami bohaterowie zostali wykreowani realistycznie. Ona – była łyżwiarka figurowa, która po tragicznie zakończonej karierze sportowej, musiała zbudować swoją nową ścieżkę kariery, która aktualnie próbuje uporządkować swoje życie prywatne. On – jej partner na lodzie, który po jej wypadku kontynuuje karierę z nową partnerką, który musiał przerwać karierę sportową na skutek poparzenia i który całkowicie zamknął się w domu, wycofując z życia społecznego.

Nie mogę powiedzieć, że jest to powszechnie znana relacja grumpy-sunshine, bo każde z bohaterów nosi w sobie ból i żal, gdzieś tam zawsze czai się jakiś cień, ale bardziej wariancja na temat.

Całość czyta się z dużą przyjemność, wydarzenia potrafią zaskoczyć, przyprawić o szybsze bicie serca. Jestem ciekawa, jak autorka poprowadzi tę historię w kolejnym tomie.

Książkę mogę polecić wielbicielką nietuzinkowych historii, które lubią oryginalnych bohaterów.

"Blue fire" to pierwsza część Fire & ice autorstwa Karoliny Żyndy. To również moja pierwsza książka autorki jaką miałam okazję przeczytać. Historia o drugiej szansie, okraszona bólem, tragiczną przeszłością i pełna niedomówień.

Graham i Tate, łyżwiarstwo figurowe. To ich przeszłość. Ona po kontuzji musiała pożegnać się z tą dyscyplina, on znalazł nową partnerkę.

Małżeństwo, tylko na papierze od lat.

Sześć lat od ostatniego spotkania, ile tak można?

Tate wreszcie powiedziała dość i wróciła do rodzinnego miasta, by dogadać się w sprawie rozwodu. Tylko nie spodziewała się jednego, zupełnie odmienionego Grahama.

Graham, przeżył pożar. Teraz jego ciało nosi jego ślady. Przeżył, ale odciął się od świata. Żyje sam, za towarzystwo mając tylko psa. Nie umie pogodzić się ze swoim nowym wyglądem. Nie umie odnaleźć się w nowej rzeczywistości i nagle pojawia się ona. Jego przeszłość.

📚📚📚"Byłem potworem. Człowiekiem, który nie potrafił patrzeć na własne odbicie w lustrze."📚📚📚

Czy stare uczucia odżyją? Czy wyjaśnią sobie przeszłość?

Myślałam, że bardziej poruszy mnie ta historia. Czegoś mi w niej zabrakło.

Liczyłam na więcej przeszłości, więcej wyjaśnionych spraw, a nie na chodzeniu na paluszkach i omijaniu ważnych tematów.

Liczyłam na więcej bólu, a nie delikatnym go liźnięciu.

Liczyłam na więcej emocji, a nie tylko napięciu, które zawsze między nimi było.

To nie jest zła historia, tylko niepotrzebnie rozwleczona. Jak wreszcie zaczęli wyciągać przeszłość i zrobiło się ciekawie, to mamy koniec😅, a teraz muszę czekać by dowiedzieć się co będzie dalej. Mimo, że nie spełniła moich oczekiwań, czekam na kontynuację. Ten koniec napawa mnie nadzieją, że wreszcie zrobi się interesująco. Coś czuję, że Tate wreszcie pokaże swoje uparte oblicze, w końcu ma o co walczyć🥰, aż zaczynam trochę współczuć Grahamawi🤭, albo i nie, należy mu się za głupie decyzje. Jeżeli lubicie motyw drugiej szansy w wersji slow, to jest książka idealna dla was. Polecam 🥰

Graham od lat nie żyje normalnie. Żyje jako samotnik, w pustym domu z dala od ludzi, z demonami przeszłości, które zżerają go od środka. Pożar odebrał mu wszystko. Był kochany i podziwiany, teraz zostało mu nic.

Tate Kelly wraca do rodzinnego miasta po to aby wreszcie wziąć rozwód i raz na zawsze zostawić przeszłość za sobą. Ich spotkanie wstrząsa kobietą. Mężczyzny, którego kochała już nie ma, zdrada wciąż boli ale nie potrafi ona zatrzymać wszystkich uczuć, gdy widzi jaki stał się Graham.

To dość nietypowa i nieszablonowa historia bo zaczyna się od małżeństwa, które już nie jest razem i muszę przyznać, że aktorka poradziła sobie z tym świetnie. Te emocje, niewypowiedziane słowa i stłamszone żale wydały się bardzo prawdziwe i realne.

Bohaterowie są dość nietuzinkowi ale dzięki temu wydali się jeszcze bardziej sympatyczni i do polubienia. Główna bohaterka była fantastyczna i strasznie było mi jej żal. Graham to bohater, który wzbudzał we mnie masę sprzecznych emocji ale dzięki temu ta historia wydawała się jeszcze bardziej intrygująca i unikatowa.

Zdarzały się nudniejsze momenty, ale jako całość uważam, że to bardzo udana książka. Jest w niej zawarte tyle emocji w szczególności bólu i żalu, że normalnie serce pęka. Kilka razy nawet miałam łzy w oczach.

Bardzo polubiłam pióro Karoliny, jest przyjmie, przepełnione emocjami i niesamowitą harmonią. Nie mogę się doczekać tomu drugiego, bo ta historia z pewnością zapadnie mi w pamięci na długo.

Mówią, że człowiek w całym swoim życiu prawdziwie kocha tylko raz. I jest to tak silne uczucie, które nigdy nie przestanie się tlić. Stłumione, schowane głęboko pod powierzchnią, skrywane przed całym światem często parzy i rozwala od środka. I można udawać, że jest inaczej, ale serce zna prawdę…

„CZY WARTO WRACAĆ DO PRZESZŁOŚCI, KTÓRA NAS ZŁAMAŁA?”

Od sześciu lat małżeństwo Tate istnieje tylko na papierze. Kobieta w końcu chce sformalizować rozwód, jednak Graham od dłuższego czasu nie odpowiada na jakikolwiek kontakt ze strony jej prawnika. Nadszedł w końcu moment, w którym Tate postanawia osobiście skonfrontować się ze swoim mężem i postawić sprawę jasno. Nie jest jednak przygotowana na to, co zobaczy i jak silne emocje wzbudzi w niej to spotkanie…

Od tego momentu wszystkie uczucia zaczną pobudzać się do życia. Tate wpadnie do życia Grahama, jak huragan, kierując się emocjami, których często sama nie rozumie. Mężczyzna jednak z trudem przyjmuje jej pojawienie się. Zdruzgotany życiem ukrywa się przed światem za zamkniętymi drzwiami swojego domu, a pojawienie się kobiety to jak promyk słońca w bardzo wietrzny i pochmurny dzień. Tylko Graham boi się dopuścić do siebie tą jasność…

Czy kobiecie uda się roztopić zamrożone serce swojego męża? Czy ich związek ma jeszcze szansę na szczęście?

„GDY Z POPIOŁÓW MIŁOŚCI RODZI SIĘ DRUGA SZANSA…”

„Blue fire” to powieść, która wciąga odbiorcę już od pierwszego rozdziału. Historia dwójki dojrzałych osób, których demony przeszłości prześladują po dziś dzień. To opowieść o tym, jak jedno wydarzenie może całkowicie zmienić bieg wydarzeń…

Barterowe - Tate i Graham - zostali wykreowani w bardzo autentyczny sposób. Ich emocje, rozterki, czy też dylematy czytelnik odczuwa, jakby był częścią tej historii.

Motyw drugiej szansy gra tu kluczową rolę. Autorka bardzo subtelnie wplotła go w historię Tate i Grahama, a czytelnik z zachwytem pochłania całość, aż do ostatniej strony, ciekaw zakończenia…

„Czy brzmiałam na zdesperowaną? Zdecydowanie. Nie dało się tego ukryć. Ale Graham Kelly był moją największą słabością. Dla niego byłam gotowa na wszystko. Od zawsze. Nie bez powodu zwlekałam z próbą załatwienia rozwodu aż tyle czasu. Nie bez powodu nie byłam w stanie się z nikim związać. Może i ułożyłam sobie życie na nowo w Londynie, ale serce zostawiłam w Cork, przy tym upartym mężczyźnie.”

Czy te dwa tygodnie dadzą chociaż namiastkę szczęścia?

Czekam na ciąg dalszy… 🩵🔥

Recenzja

"Blue Fire"

Cykl: Fire & Ice (tom 1)

Autor: Karolina Żynda

Wydawnictwo: Ale

"Nie zawsze to, co wygląda na martwe, faktycznie takie jest. Czasem tylko czeka na chwilę, kiedy ktoś dostrzeże w nim coś więcej."

„Blue Fire”, opowieść, która parzy, jak ogień i rani jak lód. Powieść, która od pierwszych stron chwyta za serce i nie pozwala o sobie zapomnieć. Karolina Żynda snuje historię pełną emocji, gdzie przeszłość staje się równie groźnym przeciwnikiem, co własne lęki.

To powieść, która nie tylko opowiada historię o miłości, stracie i drugich szansach, ale przede wszystkim dotyka miejsc w nas samych, o których często wolimy milczeć.

Na pierwszym planie pojawia się Graham Kelly, dawniej idol tłumów i charyzmatyczny mężczyzna, dziś więzień czterech ścian i własnych ran. Tragiczny pożar odebrał mu niemal wszystko: marzenia, pewność siebie, a przede wszystkim wiarę, że można jeszcze żyć pełnią życia. Jego postać fascynuje, bo łączy w sobie sprzeczności, siłę i kruchość, gniew i rozpacz, samotność i głęboką potrzebę bliskości. Każda scena z jego udziałem sprawia, że czytelnik czuje nie tylko współczucie, ale też ogromną chęć, by zobaczyć, jak Graham znajdzie w sobie odwagę do powrotu.

Drugą stroną tej historii jest Tate Kelly, kobieta, która po latach powraca do miasta przesiąkniętego bólem i wspomnieniami, by definitywnie zamknąć przeszłość. Chce podpisać papiery rozwodowe i odejść, ale los ma wobec niej inne plany. Spotkanie z Grahamem otwiera nie tylko stare rany, ale też drzwi do uczuć, które choć zdawały się dawno pogrzebane, wciąż tlą się gdzieś pod popiołem. Tate jest bohaterką, którą łatwo podziwiać, silną, choć pełną wątpliwości, cierpliwą, choć ranioną, wierną, choć zawiedzioną. Jej odwaga, by jeszcze raz wejść w płomienie, sprawia, że staje się sercem tej opowieści.

Karolina nie ucieka od trudnych emocji, wręcz przeciwnie, buduje z nich historię, która pulsuje intensywnością.

Autorka buduje narrację, w której ogień i lód stają się metaforami ludzkich emocji. Ogień, jako symbol destrukcji, bólu i gniewu. Lód, jako mur dystansu, samotności i chłodu, którym Graham odgradza się od świata. Ich spotkanie to taniec między tymi żywiołami, bolesny, intensywny, ale też oczyszczający.

Blue Fire to nie tylko romans, ale przede wszystkim historia o drugiej szansie, na miłość, na życie, na przebaczenie. Autorka pokazuje, jak trudno odbudować zaufanie, gdy raz zostało złamane, i jak ciężko wybaczyć sobie samemu, gdy ból wydaje się nie do zniesienia.

Największą siłą powieści jest styl Karoliny Żyndy. To książka, która zostawia ślad, ciepły i bolesny jednocześnie.,Pisze prosto, ale niezwykle emocjonalnie. Każdy dialog brzmi naturalnie, każde uczucie, od gniewu po nadzieję, zostaje oddane z autentycznością, która sprawia, że czytelnik czuje je razem z bohaterami. W tle pobrzmiewa melancholia, ale i delikatne światło nadziei, które sprawia, że mimo ciężaru opowieści trudno się od niej oderwać.

Warto zwrócić uwagę także na psychologiczną głębię postaci, Graham i Tate nie są papierowi, lecz prawdziwi w swojej słabości, wahaniach i pragnieniach. Dzięki temu łatwo się z nimi utożsamić, a ich losy zostają z nami na długo po zamknięciu książki.

Blue Fire nie jest lekką opowieścią do poduszki, to emocjonalny rollercoaster. Boli, wzrusza, rozpala nadzieję i zmusza do refleksji nad tym, jak krucha i jednocześnie silna potrafi być miłość. To powieść, która przypomina, że nawet po największym pożarze można odbudować świat, choć wymaga to odwagi, cierpliwości i serca.

To lektura dla tych, którzy lubią historie pełne emocji, dla fanów romansów obyczajowych, ale także dla czytelników szukających czegoś więcej niż prostej historii miłosnej. Bo Blue Fire to przede wszystkim opowieść o człowieku, który musi stanąć twarzą w twarz z samym sobą i o kobiecie, która uczy go, że nawet z popiołów może narodzić się nowe życie.

Mocne strony powieści:

-Głęboki portret psychologiczny postaci.

-Poruszające przedstawienie traumy i procesu wybaczania.

-Pięknie poprowadzony wątek miłosny oparty na cierpliwości i autentyczności.

Możliwa trudność:

-Tempo akcji bywa spokojne, co może wymagać od niektórych czytelników większej cierpliwości.

Jedno jest pewne, od tej historii nie sposób się oderwać. A po jej zakończeniu zostaje tylko jedno pytanie: czy miłość naprawdę może ocalić wszystko?

"Blue Fire" Karoliny Żyndy to poruszająca opowieść o miłości, traumie i drugich szansach, która wciągnęła mnie od pierwszej strony! ❤️‍🔥📖 Autorka zachwyciła mnie dojrzałością emocjonalną i wnikliwym portretem psychologicznym bohaterów. Po mistrzowsku balansuje między bólem a nadzieją, tworząc historię, która pozostanie w moim sercu na długo.

Graham Kelly, niegdyś utalentowany i pełen pasji mężczyzna, po tragicznym pożarze zamyka się w sobie, żyjąc w izolacji od świata. Tate Kelly wraca do rodzinnego miasteczka, by zamknąć rozdział swojego życia i sfinalizować rozwód. Ich spotkanie to bolesne zderzenie z przeszłością, pełną niewyjaśnionych uczuć i zdrady. Autorka porusza trudne tematy: traumę, wybaczenie i walkę o odbudowanie zaufania.

Graham zmaga się z demonami przeszłości, a jego izolacja jest metaforą wewnętrznego cierpienia. Miłość i zdrada 💔Tate i Graham muszą zmierzyć się z dawnymi błędami i niewypowiedzianymi słowami. Relacja budowana jest stopniowo, bez taniego lukru, co dodaje autentyczności. Świetnie wykreowani bohaterowie.Graham, zraniony, pełny lęku, ale również głęboko ludzki. Jego przemiana jest jednym z najsilniejszych elementów książki!

Tate, silna, ale również podatna na zranienia. Jej wewnętrzna walka między gniewem a współczuciem jest mistrzowsko opisana. Chemia między nimi nie jest natychmiastowa to powolny proces (slow-burn romance!), który wymaga cierpliwości, ale właśnie dlatego jest tak satysfakcjonujący! 🔥

Karolina Żynda pisze z wrażliwością i głębią. Jej język jest przystępny, a dialogi pełne emocjonalnego napięcia. Dzięki drobiazgowym opisom wewnętrznych przeżyć bohaterów czułam się, jakbym uczestniczyła w ich życiu.

To historia, która momentami bywa bolesna, ale właśnie dlatego jest tak autentyczna! ❤️‍🩹 Nie ma tu łatwych rozwiązań, a bohaterowie muszą pracować na swoje szczęście. Dla mnie to jedna z tych historii, które skłaniają do refleksji nad własnymi relacjami i wybaczaniem.

Plusy:

· Głęboka warstwa emocjonalna.

· Realistyczni i wielowymiarowi bohaterowie.

· Piękny slow-burn romance.

Minusy:

· Dla niektórych tempo może być zbyt wolne (ale to kwestia gustu!)⏳

📌 Dla kogo jest ta książka?

· Dla miłośników emocjonalnych romansów z trudnymi tematami.

· Dla tych, którzy cenią rozwój bohaterów i psychologiczną głębię.

· Dla fanów second chance romance! 💖

"Blue Fire" to nie tylko opowieść o miłości, ale też o uzdrowieniu i sile wybaczenia. Karolina Żynda stworzyła historię, która porusza serce i zmusza do myślenia. Z niecierpliwością czekam na kolejny tom! 🤩📚

Moja ocena: 9/10 🌟

Czy przeczytałeś/aś już "Blue Fire"? Jakie były Twoje odczucia? Koniecznie daj znać! 💬😊

BRUNETTE BOOKS

Dzisiejsza recenzja dotyczy książki „Blue Fire” autorstwa Karoliny Żyndy. W swojej najnowszej powieści, „Blue Fire. Tom 1”, autorka zaprasza nas do świata zgliszczy zarówno dosłownych, jak i emocjonalnych. To opowieść o winie, żałobie i trudnej drodze do drugiej szansy, rozpisana na niemal pięciuset stronach, które pozwalają w pełni zanurzyć się w historię bohaterów. Uwaga, będą spoilery, ale uważam, że ta książka przybliża nas, czytelników, do naszych bohaterów poprzez los, jaki ich spotkał, co nadaje jej autentyczności. Wracając do fabuły to wszystko zaczyna się od powrotu. Po latach rozłąki Tate Kelly wraca do rodzinnego miasteczka, aby ostatecznie zamknąć przeszłość i sfinalizować rozwód. Czeka tam na nią Graham, mąż, który niegdyś był gwiazdą, a dziś żyje w cieniu traumy po pożarze, który zniszczył mu nie tylko karierę, ale i samego siebie. Ich ponowne spotkanie nie ma w sobie nic z romantycznej komedii. To bolesne zderzenie z człowiekiem naznaczonym lękiem i izolacją. Czy można wybaczyć zdradę komuś, kto sam wydaje się stracony? I jaką cenę trzeba za to zapłacić? Komu ten temat jest znany?

Autorka misternie buduje fabułę na fundamencie powrotu, który jest zarówno fizyczny, jak i emocjonalny. Akcja toczy się celowo niespiesznie (co, moim zdaniem, może irytować niektórych czytelników), a dom Grahama staje się niemal klaustrofobiczną sceną dla dramatu dwojga ludzi. To świetny zabieg, który wyostrza dialogi i napięcie ukryte w codziennych gestach. Jesteśmy świadkami, jak Tate i Graham na nowo uczą się ze sobą rozmawiać, mimo że mają za sobą wspólną, nieprzepracowaną historię. To właśnie wspomnienia te dobre i te złe stają się prawdziwym antagonistą.

Bohaterowie są pęknięci, ale przez to niezwykle wiarygodni. Graham jest postacią złamaną przez katastrofę, odizolowaną zarówno fizycznie, jak i psychicznie. Autorka nie serwuje nam ckliwego, cudownego uzdrowienia. Zamiast tego pokazuje żmudny proces wychodzenia z traumy: wstyd, lęk i małe kroki, które prowadzą do zmiany. Tate z kolei nie jest wybawicielką na białym koniu. Wraca z własnym bagażem gniewu i poczucia krzywdy. Jej siła nie jest na pokaz; to mechanizm obronny, który pozwolił jej przetrwać. Chemia między nimi nie wybucha nagle; tli się w niedopowiedzeniach, złośliwościach i trudnych rozmowach, które w końcu muszą zostać odbyte. Taki rodzaj napięcia może być frustrujący dla niecierpliwych, ale jeśli cenisz dialogi, w których każde słowo ma znaczenie, ta książka trafi w samo sedno. Muszę przyznać, że chwilami denerwowało mnie to skakanie wokół siebie i docinanie sobie, ale to nie wpływa na całość i jakość książki. To dla mnie znaczyło, że wciągnęłam się na tyle, że chciałam szybszej akcji i większego tempa. Centralny temat zdrady rodzi pytania o naturę wybaczenia oraz granice między karą a okrucieństwem.

Dla zainteresowanych: warto wiedzieć, że „Blue Fire” otwiera serię „Fire & Ice”, a jej kontynuacja, „Broken Ice”, jest już zapowiedziana. To dobra wiadomość, ponieważ zakończenie, choć satysfakcjonujące, jasno sugeruje, że historia Tate i Grahama potrzebuje czasu, by w pełni dojrzeć.

Dla kogo jest ta książka? Przede wszystkim dla miłośników historii o drugich szansach i romansów typu slow burn, gdzie relacja budowana jest powoli i konsekwentnie. Spodoba się także tym, którzy w literaturze obyczajowej szukają czegoś więcej niż tylko motyli w brzuchu, tematów takich jak trauma, wstyd i przebaczenie. Jeśli jednak oczekujesz dynamicznej akcji i nagłych zwrotów, niespieszne tempo i emocjonalna gęstość tej powieści mogą cię zmęczyć. „Blue Fire” to dojrzała i poruszająca opowieść o ludziach, którzy muszą zmierzyć się z tym, co kiedyś woleli przemilczeć. To historia o wybaczaniu bez amnezji i miłości bez lukru. Jeśli szukasz książki, która skłoni do refleksji nad winą, odpowiedzialnością i siłą rozmowy, sięgaj po nią śmiało.

"Może nic nie zostało naprawione czy wyjaśnione, może wciąż bylismy na granicy przeszłości i teraźniejszości, ale w tej chwili wszystko wydawało się na swoim miejscu."

Czy można wybaczyć zdradę?

Zapomnieć?

I żyć tak, jak gdyby nic się nie wydarzyło?

Na te pytania, każdy z nas musi odpowiedzieć sobie sam.

Każdy z nas ma bowiem inne podejście do tego tematu.

Każdy z nas ma inny charakter, inne cechy osobowości.

Dla jednych zdrada jest definitywnym końcem, inni będą potrafili z nią żyć i z nią walczyć.

Każda zdrada jest inna, a mimo to każda pozostawia po sobie żal, rozgoryczenie, rysę na sercu i duszy.

Każda zdrada boli. Osłabia zaufanie.

Myślę, że nie da się o niej zapomnieć.

Można ją zagłuszyć, ale nigdy zapomnieć...

Karolina Żynda w swojej najnowszej powieści "Blue fire" porusza temat zdrady.

Zdrady, która na sześć długich lat odebrała nadzieję. Która przez sześć długich lat, nie pozwoliła o sobie zapomnieć. A każde jej wspomnienie, wiązało sie z ogromnym bólem.

Po sześciu długich latach Tate postanowiła wreszcie stanąć na nogi, rozprawić się z przeszłością i tym samym definitywnie ją zamknąć.

Przyjeżdżając do swojego męża, by poinformować go o rozwodzie, nie spodziewa się tego, co zastanie. A tym bardziej nie spodziewa się tego, w jakim stanie jest Graham...

Ten niegdyś pełen życia i pasji mężczyzna, stał się wrakiem człowieka. Jedno, bolesne wydarzenie, zostawiło piętno nie tylko na jego duszy, ale także ciele. Dziś wstydzi się swojego wyglądu. Zamknięty w swoich czterech ścianach, ukrywa się przed całym światem. Staje się oschły, wręcz gburowaty. Nikogo do siebie nie dopuszcza. Z nikim nie chce rozmawiać. Nie chce współczucia.

Bo wie, że właśnie to budzi w ludziach.

Współczucie i odrazę.

Tate na nowo wkracza do jego życia, siejąc w nim zamęt. Jest kimś obcym, a jednocześnie tak dobrze znanym. Kimś, kto znów wzbudza emocje. Kto rozgrzewa serce. I kto te serce też łamie. Wszak czeka ich rozwód...

"Blue fire" to powieść, która wzbudza ogrom emocji. Wzrusza, ale też zmusza do refleksji. Czasami jedno niewypowiedziane słowo, jeden nieprzemyślany ruch, jedna źle podjęta decyzja i całe życie potrafi rozpaść się niczym domek z kart.

Jak wiadomo, łatwo jest coś zburzyć. Trudno niestety na nowo to poskładać, odbudować.

Karolina Żynda niezaprzeczalnie ma niesamowity dar. Dar przelewania ludzkich emocji na papier. Ich rozterek i mierzeniem się z problemami dnia codziennego. Tak bardzo wciągnęłam się w historię Tate i Grahama, że nie potrafiłam oderwać się od lektury.

Z niecierpliwością wyczekuję kolejnej części ❤️

Polecam ❤️

„𝓑𝓵𝓾𝓮 𝓯𝓲𝓻𝓮” 𝓚𝓪𝓻𝓸𝓵𝓲𝓷𝓪 Ż𝔂𝓷𝓭𝓪

🔥 #𝓕𝓲𝓻𝓮&𝓘𝓬𝓮 ❄

 Czy warto wracać do przeszłości, która nas złamała? 

▪𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪

Karolina Żynda właśnie stała się moją nową ulubioną autorką romansów. Sprawiła, że podczas czytania śmiałam się przez łzy, a bardzo rzadko się to zdarza. Ta historia była po prostu niesamowita, autorka zabrała mnie w świat, z którego nie miałam ochoty wracać.

❄ To historia inna niż wszystkie. Opowiada o relacji pomiędzy Tate, a Grahamem, którzy wspólnie dzielili pasje, jaką było łyżwiarstwo. Tworzyli udane małżeństwo, a ich kariera rozwijała się w zawrotnym tempie. Aż jeden wypadek, który wydarzył się z winy Grahama przekreślił całą karierę Tate. Z tego powodu mężczyzna oddalił się od żony, przekreślając ich wspólne życie. W chwili gdy poznajemy Grahama, mężczyzna stał się cieniem. Ukrywa się w domu matki, a blizny, które zdobią jego ciało sprawiły, że całkowicie oddalił się od ludzi i zrezygnował z życia. Wszystko się zmienia, gdy pewnego dnia w progu staje Tate i żąda rozwodu. Gdy dawne uczucia powracają, a przeszłość upomina się o swoje, Tate musi odpowiedzieć sobie na pytanie, czy wybaczy zdradę temu, który miał ją chronić?🔥

Ta historia mówi o tym, jak poczucie winy wpływa na relacje pomiędzy dwójką kochających się ludzi. Autorka uświadamia, że miłość czasami nie wystarczy, by utrzymać związek. Dawno żadna lektura nie poruszyła mną tak bardzo, jak zrobiła to ta książka. Z każdej strony emocje wręcz wylewają się na czytelnika. Tate to kobieta, która w swoim życiu przeżyła wiele bolesnych momentów. One odcisnęły duże piętno na jej sercu, sprawiając, że rozpadło się ono na małe kawałeczki. Nikt nie był w stanie go poskładać na nowo, bo osoba, która mogła to zrobić oddaliła się od niej, kończąc ich małżeństwo. Ponowne spotkanie z Grahamem uświadamia jej, że mimo bolesnych przeżyć, kobieta nie zapomniała o uczuciu, jakie ich połączyło i nadal jej zależy na mężu.

Zadziwia mnie to, że z jednej strony była ona bardzo bolesna, lecz z drugiej taka prawdziwa i piękna historia o miłości. Czyta się ją naprawdę szybko, książka prowadzona jest na zmianę przez Tatę i Grahama. Lekki styl Karoliny sprawia, że przez całą historię się płynie. To dobrze napisana historia o miłości, o podejmowaniu walki, o zmianach i o uczuciu, które zmienia świat oraz pokazuje ciemne strony relacji rodzinnych.

Życie pisze różne scenariusze, tą historią autorka uświadamia nas jak takie zmiany kształtują naszą osobowość. Czasem jednak potrzeba drugiej osoby, która wskaże nam drogę i pomoże dostrzec prawdę. Poruszyła mnie i sprawiła, że nie mogłam oderwać się od czytania. Zawładnęła moim sercem ta historia. ❤

„Blue fire” to odzwierciedlenie opowieści o Pięknej i Bestii. Mamy tutaj motyw love to hate, Grumpy x Sunshine i motyw drugiej szansy. Do bólu szczera, prawdziwa, dojrzała i druzgocąca historia. Ja jestem pod wrażeniem, w jaki sposób Karolina zagrała na moich uczuciach. I jestem przekonana, że jak emocje opadną, to wrócę do tej pięknej historii.❤

Chociaż autorkę znam z wattpada całkiem od innej strony to cudownie było móc przeczytać jej książkę w wersji papierowej.

I to nie byle jaką książkę, bo opowiadającą o emocjach, uczuciach, głęboko wchodzącą w psychikę ludzką ale podaną w przystępnym, przyjemnym języku.

Wierzycie w drugą szansę?

Tym bardziej, jeśli prawda okazuje się zgoła inna niż myśleliście?

Graham i Tate są małżeństwem w trakcie rozwodu, nie mieli kontaktu od sześciu lat.

Tate postanawia udać się 600 km do prawie już byłego męża w celu wymuszenia podpisania papierów rozwodowych ale widok, jaki zastaje na miejscu sprawia, że odczuwa całą gamę sprzecznych uczuć i zmienia swoje plany na najbliższe dni.

O matko ale autorka grała na emocjach jak wytrawny muzyk podczas swojego recitalu!

Ileż tam bólu, niedopowiedzeń, ile uczuć kłębiących się w ciałach i umysłach naszych bohaterów.

Ile cierpienia, nie tylko fizycznego ale przede wszystkim tego psychicznego, które częściowo nasza para sprowadziła sama na siebie.

Podobała mi się kreacja bohaterów, cała fabuła niespieszna aczkolwiek nie nużąca absolutnie, która wciągała nas w samo centrum wydarzeń opisanych w pierwszym tomie.

Tate i Graham mają wiele do przetrawienia, współczułam im pewnych rzeczy, bolały mnie niektóre słowa i tak jak w książce jest mnóstwo emocji tak i ja sama jako czytelnik także odczuwałam ich ogrom.

Nie ma tu cukierkowych, sielankowych kwestii, nie ma idealizowania, jest miejsce na błędy, miejsce na brzydotę, na piękno, na uczucia, emocje, myśli i słowa, które potrafią zarówno leczyć jak i zranić.

Slow burn w najlepszym wydaniu, ponieważ para już jest małżeństwem ale ich miłość schodzi na drugi plan, kiedy mają do przetrawienia zupełnie coś innego, coś głębszego, co rzutuje cieniem na całe ich życie.

Graham sam siebie zamknął w złotej klatce, nie wychodzi z domu a Tate nie może przejść wobec niego obojętnie, chce mu pomóc za wszelką cenę i wydaje się jedyną osobą, która będzie w stanie to zrobić.

Samo zakończenie sprawia, że chciałabym natychmiast poznać dalszy ciąg tej historii, bo to jeszcze nie koniec a wydaje mi się, że dopiero tak naprawdę nowy początek.

Fabuła wzbogacona jest też o cięte riposty, odrobinę humoru i napisana naprawdę lekkim językiem, który sprawia, że nie chcemy odkładać książki dopóki jej nie skończymy.

Jeśli lubicie czytać emocjonalne książki, gdzie bohaterowie mają złamaną psychikę to ta pozycja będzie odpowiednia dla Was!

Kiedyś się kochali, jednak coś ich poróżniło. Teraz ich drogi od lat się nie krzyżują, chociaż ciągle łączy ich jedno… Małżeństwo.

Graham to dziwak. Tak, myślę że takie określenie idealnie do niego pasuje. Mężczyzna od lat nie wychodzi z domu, żyje w cieniu, a to wszystko za sprawą jednego wydarzenia, pożaru, który odebrał mu wszystko.

Tate to przeciwieństwo swojego męża. Przebojowa kobieta, którą polubiłam od pierwszego „wejścia”, a może wtargnięcia, do ich wspólnego domu. Dziewczyna została sama, pozbawiona marzeń, z mężem, którego nie widziała od lat. Nadszedł czas, aby uporządkować swoją przeszłość i ruszyć do przodu, z czystą kartą, chociaż nie wszyscy popierają jej wybory.

Ale jak wiadomo, nie wszystko da się przewidzieć, a ponowne spotkanie tej dwójki może doprowadzić do wielu złych, lub dobrych rzeczy.

Jeśli @wydawnictwoale wydało tę książkę, to byłam pewna, że będzie dobra. Nie miałam okazji wcześniej czytać nic od @karolina_zynda i bardzo tego żałuję. Ta książka wciągnęła mnie bez reszty, mogę śmiało powiedzieć że wyciągnęła mnie z zastoju czytelniczego, który dopadł mnie jakiś czas temu. Jest pełna sprzecznych emocji i napięcia, które wylewa się z każdej strony. Karolina ożywiła swoich bohaterów. Czułam się jakbym weszła w wir ich problemów, rozterek i razem z nimi je rozwiązywała. Czułam ich ból, widziałam ich dylematy i kibicowałam im na każdym kroku. To nie jest pozycja pełna motylków i kwiatków. To dramat dwóch dorosłych osób, których droga jest usłana nie różami, a kolcami, pełna zakrętów, które trzeba pokonać.

Pamiętajcie, nie wierzcie w to, co widzicie, bo nawet najmocniejszy dowód może być ułamkiem prawdy, która może zmienić Wasze życie.

@karolina_zynda pokazała, że pomiędzy gniewem, a pragnieniem bliskości ciągle jest miejsce na drugą szansę. Czy uda się ją wykorzystać Grahamowi i Tate? Sprawdźcie koniecznie.

A ja z niecierpliwością czekam na kolejną książkę, jestem ciekawa czym autorka tym razem nas zaskoczy.