Black Thorns. Black. Tom 2

Jedna spontaniczna decyzja Aubree spowodowała, że życie kobiety przybrało zupełnie inny tor. Jeszcze parę tygodni temu rozpaczała nad rozpadem związku, który przecież miał być na zawsze, a teraz szczęśliwa jak nigdy, spędza czas u boku faceta, do którego zaczyna czuć więcej, niżby się spodziewała. W życiu Aubree i Axela trwa prawdziwa sielanka, która nie wszystkim się podoba. Były narzeczony dziewczyny i jednocześnie brat Axela nie ma zamiaru godzić się na ich relację i robi wszystko, by sen, w którym dwójka bohaterów nadal tkwi, szybko przerodził się w brutalną rzeczywistość.

------- recenzja

Czytanie ,,Black Thorns” jest trochę jak gra. Po pierwszym tomie jesteśmy spokojni o losy bohaterów. Autorka buduje napięcie i nadzieję, że wszystko potoczy się dobrze. Wraz z kolejnymi stronami próbujemy rozwiązać intrygi i tajemnice, na które odpowiedzi nigdzie nie ma. Potem zdajemy sobie sprawę, że relacja bohaterów toczy się za dobrze i automatycznie nasze obawy zaczynają się iścić. Akcja przybiera tempa, a my sami nie wiemy, czego możemy się spodziewać. Z niecierpliwością pochłaniamy kolejne strony, by tylko dowiedzieć się co wydarzy się dalej. Do końca boimy się o dalsze losy bohaterów i zwracamy uwagę na każdy dopracowany szczegół, by już nic nam nie umknęło. Koniec zapali w nas płomienie każdej najmniejszej emocji, sprawiając, że trzeci tom, stanie się najbardziej wyczekiwanym.

Po ,,Black Roses” myślałam, że Karolina nie będzie w stanie mnie już niczym zaskoczyć. Byłam tak zafascynowana bohaterami, że nie sądziłam, że da się ich pokochać jeszcze bardziej. Myliłam się. Bo da się. Po ,,Black Thorns” moja miłość do ich relacji, historii i tego co razem przeszli przekroczyła najwyższą granicę. Do tej pory, kiedy przypomnę sobie ich słowa, czyny, ich wzajemne poświęcenie, na mojej twarzy pojawia się ogromny uśmiech, a w sercu automatycznie robi się ciepło.

Karolina ma przyjemny i lekki styl pisania. Czytanie jej książek to czysta przyjemność. Zupełnie zapominamy o świecie dookoła nas, a istnieje tylko Irlandia, Axel i deszczowa pogoda. Swoje książki pisze z ogromem emocji. Fantastycznie opisuje najmniejsze sceny, sprawiając, że uderzają one w czytelnika ze zdwojoną siłą. Nie brakuje śmiechu, sarkazmu, słodkości (której w tym tomie jest jeszcze więcej), strachu i płaczu. Przez całą lekturę towarzyszy nam nieustanny rollercoaster emocji, który przekłada się w śmiech i łzy naprzemiennie.

Między bohaterami wykwita coraz więcej uczuć i nie da się ukryć, że ich relacja wchodzi na wyższy poziom. Oboje stali się dla siebie swoim własnym rajem, który najlepiej gdyby nigdy się nie kończył. Z dnia na dzień odnajdywali w sobie nowe piękno, które sprawiało, że ich uczucia do siebie się mnożyły. Idylla trwała do czasu, aż na ich drodze ponownie nie stanął Connor. Były Aubree zburzył wszystko co do tej pory udało im się zbudować. Jedną wizytą w Irlandii sprawił, że szczęście runęło jak domek z kart, a to co było między kobietą a Axelem stanęło pod znakiem zapytania. Mimo że jego postać doprowadza do choroby na k, jest on bohaterem, który dodaje akcji adrenaliny i podnosi czytelnikowi ciśnienie. Jego osoba jest dobrze wykreowaną postacią o czym świadczy każde jego dopracowane zachowanie, czy słowa wypowiedziane w kierunku i Axela i Aubree.

Spokój, który towarzyszył nam w w pierwszym tomie zostaje wynagrodzony wieloma zwrotami akcji, których w najmniejszym stopniu nie jesteśmy w stanie przewidzieć. Wszelkie wątpliwości pozostałe po ,,Black Roses” zostają rozwiane, a odpowiedzi na tajemnice z przyszłości odkrywamy krok po kroku. Nie gubimy się w wątkach czy wydarzeniach, co jest efektem genialnego zaplanowania fabuły i świetnego rozłożenia wszystkich zdarzeń w czasie.

Ogromnym plusem jest również rozwinięty wątek postaci Killiana, którego w poprzednim tomie dostaliśmy bardzo mało. Karolina genialnie poprowadziła przyjaźń mężczyzny i Aubree. Pokazała jak ważna jest obecność drugiej osoby, kiedy jest się w prawdziwym dołku. Killian mimo swoich własnych problemów, wspierał Aubree jak tylko mógł. Był przy niej od początku do końca, zawsze poprawiając humor, chociażby głupim słowem. Jego osoba jest bardzo ciekawą postacią i już teraz wiem, że tom o jego historii przebije dotychczasowe pozycje od Karoliny.

,,Black Thorns” to nie tylko kontynuacja losów Aubree i Axela. To książka o miłości, przetrwaniu i ogromnym poświęceniu. To książka o mocy uczuć jakimi możemy darzyć drugą osobę i ile jesteśmy jej w stanie wybaczyć. ,,Black Thorns” to jednocześnie burza w naszym umyśle, ale też plaster na nasze serce. Podczas czytania tej pozycji zostałam nie raz złamana. Przeżywałam każde najmniejsze wydarzenie, jakbym to ja była w Irlandii na miejscu bohaterów. Aubree i Axel już zawsze będą stanowić część mnie i wystarczy tylko wspomnienie o ich perypetiach, a na mojej twarzy wykwitać będzie ogromny uśmiech.

Recenzja Patronacka viksa_books

„Chciałam cofnąć się w czasie. Marzyłam o tym, żeby znów znaleźć się w naszej szczęśliwej bańce. Tylko że ta bańka została utkana z kłamstw”

Mogłoby się wydawać, że Axel Murphy i Aubree Sullivan są częściami zupełnie innych układanek. A jednak tych dwoje niespodziewanie połączyło bardzo silne uczucie wywracające ich światy do góry nogami. Wszystko przebiega tak dobrze, że niemal przypomina sen, z którego Aubree nigdy nie chciałaby się obudzić. Ale – jak wiadomo – nigdy nic w życiu nie jest idealne. Są ludzie, którym bardzo nie podoba się szczęście tej dwójki. Były narzeczony Aubree, jednocześnie brat Axela, nie ma zamiaru zgodzić się na ich relację i zrobi wszystko, żeby rozdzielić parę.

“-Nikt ci nigdy nie powiedział, że cię kocha? - zapytałam zanim zdążyłabym się dwa razy zastanowić.

Killian potarł szczękę i zmarszczył brwi, po czym westchnął.

- Nie każdy jest wart miłości”

Bądźmy szczerzy jest to historia miłosna. Axel i Aubree żyją sobie spokojnie. Z dnia na dzień, odnajdują w sobie coś pięknego. Jednak pojawiają się wątpliwości, które siedzą z tyłu głowy. Axel Murphy to silny bohater, który ma niezastąpione serce, a razem z Aubree tworzą niesamowity duet. Oprócz wątku Aubree i Axela, przewijają się tu również dotyczące pozostałych bohaterów poznanych w pierwszym tomie. Nie mogło ich zabraknąć. Jednym z tych bohaterów jest Killian który wydawał się być tajemniczym mężczyzną, który boi się zaufania komuś w pełni. Czekam na historię Killiana, bo chociaż wiem, że złamie mi serce, to wiem, że zostanie napisana w taki sposób, że ponownie stanę się częścią tej fabuły. Autorka tym razem poświęciła mu o wiele, wiele więcej czasu. Czytając relacje Aubree i Axela momentami łapało mnie to do tego stopnia za serce, że zastanawiałam się, gdzie ja znajdę takiego Axela w swoim życiu. Mężczyzna był zawsze, gdy Aubree go potrzebowała. Jednak ona też była przy nim. Nawet, gdy nie było kolorowo, a świat im nie sprzyjał, ona była przy nim i pomagała jak tylko potrafiła. A Axel jest w stanie rzucić świat do stop Aubree, kocha ją i pokazuje to na każdy możliwy sposób. To wyjątkowa książka, z której wyciągnięcie wiele wniosków. Dacie się porwać uczuciom, słodkim gestom. Jest to historia nie tylko o miłości, która przejdzie przez przeciwności losu. Odnajdziecie tu wspaniałą przyjaźń, taką na śmierć i życie. Znajdziecie ukojenie w tym, jak dobrzy potrafią być dla siebie ludzie, jak potrafią wybaczyć, zaufać. Rozdziały Axela trafiały do mnie w inny sposób niż te od Aubree. Nasza bohaterka mimo wszystko wciąż jest pełnym nadziei i wierzy, że nadejdzie lepsze jutro. Axel z kolei jest pogodzony z tym, że nic nie trwa wiecznie, a tym bardziej szczęście. Jego historia jest genialnie poprowadzona, a rozdziały z przeszłości jest miodem dla moich oczu. Czytając “Black Thorns” czułam tyle emocji: smutek, szczęście, nadzieja, zaskoczenie, rozczarowanie. Genialnie wykreowana historia, przez którą się dosłownie płynie. Podczas czytania nie będziecie mieć nawet czasu, żeby sięgnąć po szklankę wody, ponieważ tak bardzo się wciągniecie. Będziecie chcieli wiedzieć co jest dalej, a kiedy zobaczycie ostatnie zdanie, będziecie czuć niedosyt. Styl pisania Karoliny jest obłędny. Lekki i przyjemny dla oka. Jestem pewna, że go pokochacie równie mocno jak ja. W “Black thorns” znajdziecie humor, cięte riposty, cudowny irlandzki klimat, zaufanie, bezpieczeństwo, miłość, ból, łzy, cierpienie i złamane nadzieje.

“Brałem garściami coś, co nie powinno należeć do mnie. Pragnąłem podarować jej cały świat. Tymczasem miałem być tym, który ten świat zniszczy.”

Autorka stworzyła świetną fabułę. “Black Thorns” jest warta każdej waszej uwagi. Jest to ta książka, do której z chęcią będziecie wracać, bo zapragniecie przeżyć tą cudowną historie jeszcze raz poczuć te emocje które towarzyszyły wam podczas czytania. To idealna książka dla wszystkich, którzy kochają silnych facetów o wielkich sercach, niebojących się zobowiązań. Ale to też złota pozycja dla kobiet, którym brakuje pewności siebie.

Jestem pewna, że jeśli postanowicie sięgnąć po książkę Karoliny, nie pożałujecie i zakochanie się tak jak ja. Piękna historia i piękni bohaterowie. Jestem niesamowicie wdzięczna i szczęśliwa, że Karolina mi zaufała i powierzyła swoje dzieci pod moje skrzydła. Będę jej za to wdzięczna do końca życia, ponieważ historia Aubree i Axela jest dla mnie niesamowicie ważna i jestem pewna, że jeśli ją poznacie, stanie się ważna również dla was.

"Nigdy nie wiesz, ile kroków dzieli cię od przepaści. Czasem życie spycha cię na drogę prowadzącą w stronę stromego klifu, zasłaniając ci oczy opaską. I jedyne, co możesz zrobić, to iść. Stawiać krok za krokiem, nieuchronnie podążając ku krawędzi. Aż w końcu spadniesz. To będzie przerażające. I będzie bolało. Ale czasem musisz zwyczajnie runąć w dół. Roztrzaskać swoje życie na tak wiele kawałków, że nie będzie już czego zbierać.

I wtedy zacząć budować coś nowego. Piękniejszego".

Aubree myślała, że wszystko co złe już za nią. Że każde bolesne rozczarowanie zostawiła za sobą daleko w Nowym Jorku.

Teraz z Axelem przy boku ma wrażenie, że żyje niczym w bańce. Wszystko przypomina jej sen, z którego nie chce się obudzić.

"Mógłby mnie zabrać w samo serce sztormu, a i tak poszłabym bez wahania".

Niestety ich szczęście nie wszystkim się podoba. Ktoś krąży wokół nich niczym sęp robiąc wszystko by im zaszkodzić i zniszczyć łączącą ich relację.

Pytanie czy mu się to uda?

🔹️ 🔹️ 🔹️

Dawno nie czekałam na dalszy ciąg jakiejś historii z taką niecierpliwością.

Pokochałam Axela i Aubree od samego początku.

Czy miałam jakieś oczekiwania dotyczące kontynuacji ich przygód? Nie. Wiedziałam, że będzie równie dobrze jak w pierwszej części. Że dam się pochłonąć bez reszty, nie odkładając książki nawet na moment. Jednak to, co dostałam, co zrobiła ze mną ta opowieść przerosło wszystko.

To jak Karolina przemyślała każdy szczegół łącząc z sobą oba tomy jestem pod wielkim wrażeniem. Dałam się zaskoczyć. Wydarzenia, które mogliśmy poznać w "Black roses" były niczym puzzle, które wskoczyły na swoje miejsce w drugim tomie układając się dla nas w idealny obrazek. Mogę jedynie pogratulować i bić brawa, bo to świadczy o doskonałym pomyśle i przemyśleniu każdego kroku.

Kto ma za sobą pierwszą część serii wie, że emocji w niej nie brakowało, a wraz z drugą częścią zyskują one jeszcze na sile.

Humor, cięte riposty, cudowny irlandzki klimat, zaufanie, bezpieczeństwo, miłość, baa- nawet motyle w brzuchu, które z łatwością można odczuć, a później trach... ból, łzy, cierpienie, złamane nadzieje.

W pewnym momencie- a nawet więcej niż w jednym, bałam się czytać dalej. Musiałam zaczerpnąć głęboko powietrza, bo wiedziałam, że nadchodzące wydarzenia po prostu mnie zniszczą.

"Nie wiem co Axel w sobie ma, czy faktycznie coś z diabła czy z rycerza" ale moje serducho należy do niego, choć muszę przyznać, nie da się ukryć faktu, że Kilian uszczknął sobie jego małą część.

A zakończenie tego tomu? Boże, Karola znowu to zrobiła... Zaserwowała czytelnikom cliffhanger. Mam ogromną nadzieję, że nikt nie każe nam długo czekać na ciąg dalszy...

Reasumując, jeśli szukacie czegoś pochłaniającego, emocjonującego, pełnego tajemnic i sekretów. Z prawdziwymi bohaterami z krwi i kości, którzy zmagają się ze swoimi słabościami i demonami przeszłości. Z nieoczekiwanym zwrotem akcji, z humorem i łzami, to koniecznie przeczytajcie historię Axela i Aubree. Macie moje słowo, że nie będziecie mieli czego żałować.

Są książki, do których odczuwamy sentyment i pozostaje on z nami na bardzo długo. Ja mam tak właśnie w przypadku serii BLACK od Karoliny Żyndy. Rozkochałam się w niej jeszcze, gdy Karolina publikowała rozdziały na bieżąco na Wattpadzie i przepadłam 🥰

Axel i Aubree pokazali mi, że gdy już raz ich poznasz, nie dasz rady się oderwać. Najpierw zauroczyłam się BLACK ROSES, a teraz nadeszła pora na długo wyczekiwane BLACK THORNS 😏🖤

Bo, gdy on mówi do niej "Moja słodka Aubree" to od razu wszystko staje się lepsze...

Przenosimy się do dalszego ciągu historii rozpoczętej w pierwszym tomie. Aubree i Axel żyją sobie w Irlandii niczym w pięknym śnie, z którego nikt nie chciałby się budzić. Przy niesamowitych krajobrazach i czułych słowach mijają im całe dnie. Jednak ta sielanka zostaje przerwana, ponieważ jest ktoś, komu zależy na tym, żeby rozdzielić tą dwójkę. Były narzeczony Aubree i jednocześnie brat Axela gotowy jest posunąć się do wszystkiego, byleby tylko zniszczyć ich rodzące się uczucie. Ponadto gdzieś w tle skrywa się prawda o wydarzeniach sprzed lat. Prawda, która może zniszczyć wszystko...

BLACK THORNS jest zarówno ukojeniem jak i podburzeniem emocji. To kontynuacja losów, które wstrząsnęły mną do głębi. To opowieść o miłości, o zdradzie, wybaczeniu i wielkiej sile drugiej szansy. Axel po raz kolejny pokazuje, że jest mężczyzną, którego każda kobieta chciałaby za swojego partnera. Jest on gotowy zrobić wszystko, ale to naprawdę wszystko dla Aubree. Ona z kolei uczy się na nowo doceniać to, co ją otacza i tworzyć relacje z ludźmi, którzy nie są toksyczni. Przy Axelu rozwija swoje skrzydła, a on jeszcze mocniej pomaga jej się wznieść w górę.

"Mógłby mnie zabrać w samo serce sztormu, a i tak poszłabym bez wahania."

"Cały świat znikał, gdy otaczały mnie jego silne ramiona."

Nie sposób nie pokochać tej historii. Ja jestem w niej totalnie zauroczona i bez dwóch zdań mogę Wam powiedzieć, że trafia ona (wraz z I tomem) do top książek tego roku! Polecam Wam ją z całego serca, mam nadzieję, że tak jak poruszyła moje, tak też poruszy i Wasze 🖤

Pośmiejecie się tutaj, zauroczycie, wzruszycie i zapewne popłaczecie. Ja przeżywałam podczas jej czytania prawie wszystkie emocjonalne stany. A czytałam ją już trzeci raz 🙊

Mamy tu przystojnego i silnego bohatera pokrytego tatuażami, który potrafi zajmować się dziećmi, kocha psy, ma domek na wyspie i dba o wszystkich, którzy są dla niego ważni. A także przepiękną kobietę o pełnych kształtach, czułą, troskliwą i kochaną. Kobietę, która wiele przeszła, została wiele razy zdradzona przez bliskich, ale się nie poddała. Do tego wszystkiego jest tutaj wątek różnicy wieku, nie dużej, ale jednak 😏, a wiecie, że ja to uwielbiam! I miłość od pierwszego wejrzenia... oj jest tutaj romantycznie 🥰

BLACK THORNS to idealna książka dla wszystkich, którzy kochają silnych facetów o wielkich sercach, niebojących się zobowiązań. Ale to też złota pozycja dla kobiet, którym brakuje pewności siebie. Gdy poczytacie jak Axel wielbi Aubree, zobaczycie, że każda z nas jest wyjątkowa ❤️

Zakończenie wprowadza nas od razu w historię Kiliana, który też już ma swoje miejsce w moim czytelniczym sercu. Czekam teraz na jego losy na papierze...

Z całego serducha dziękuję za możliwość patronowania tej historii. Wczuwam się w nią tak bardzo, że aż brak mi słów 🖤

Zachwycająca. Tak bym mogła określić tę książkę.

Zaczynałam momentami podejrzewać jak autorka może rozwinąć tę historię, jednak moje plany musiały zostać przekreślone. Nie spodziewałam się. I w tej części dostajemy wzmianki o Harrym Potterze, momentami się uśmiałam z hasełek.

Podobało mi się podejście głównej bohaterki, która ma prawo być skrzywdzona. Czuć tak. Która nie chce wybaczać, rozmawiać. Byłam z zachwycona podejściem mamy Aubree, w momencie...aaa nie zdradzę szczegółów! Na pewno będziecie wiedzieć o co mi chodzi. Takich mądrych ludzi nam potrzeba.

Na jednej stronie zaczynałam już płakać, czułam jak nierówny mam oddech, łzy zaczynały się tworzyć w kącikach oczu. Odwracam kartkę biorę głęboki oddech i... "Kurw@! Kurw@! Kurw@!" Autorko jak mogłaś nam to zrobić 🤣

Wspomnę też o niesamowitej postaci. Przyjaciel Alexa. Od pierwszych chwil pokochałam tą postać. Chcę już, teraz! natychmiast! wiedzieć co u niego 🥹

Czy będę długo czekać ?

Polecam ! 🖤