Bittersweet Memories. Off-Limits

„Bittersweet Memories. Słodko-Gorzkie Wspomnienia” to czwarta i zarazem ostatnia odsłona serii „Off-Limits” autorstwa Cathariny Maury. Jakiś czas temu postanowiłam nadrobić twórczość autorki i właściwie po skończeniu tej publikacji mogę powiedzieć, że mi się to udało, ponieważ została mi do przeczytania jeszcze tylko jednak książka, która miała swoją premierę w tym miesiącu. Czy zatem zakończenie serii „Off-Limits” przypadło mi do gustu? Już spieszę z wyjaśnieniem.

Głównymi bohaterami historii są Alanna Jones i Silas Sinclair. Para poznała się zupełnym przypadkiem, kiedy oboje byli jeszcze nastolatkami i próbowali pogodzić się ze śmiercią jednego z rodziców — on ojca, ona matki. I chociaż wydawało się, że było to ich pierwsze i ostatnie spotkanie — los zdecydował inaczej. Ich drogi znowu się ze sobą połączyły, a ich relacja ewoluowała ze zwyklej znajomości w przyjaźń, a później w miłość, która mogła pokonać każde przeciwności. Dlaczego więc nie zostali razem?

Pewnego dnia Alanna zniknęła. Ślad po niej zaginął, a Silas odchodził od zmysłów, nie mogąc jej znaleźć. Założył nawet firmę, dzięki której miał odnaleźć miłość swojego życia, jednak przez pięć lat ta sztuka mu się nie udała. Alanna jednak sama go odnalazła — jednakże jej życie nie było już takie samo jak przedtem. Nie wiedziała, kim była — straciła pamięć i nie miała pojęcia, że kiedyś Silas był dla niej kimś ważnym. Czy mężczyzna rozkocha ją w sobie na nowo? Po odpowiedź na to pytanie odsyłam was do lektury.

Czwarty tom serii „Off-Limits” to zdecydowanie najgrubsza część, która dodatkowo została podzielona na dwie części — tę przed utratą pamięci przez Alannę i tę po pięciu latach od tego wydarzenia. Dzięki temu zabiegowi mogłam poznać historię głównych bohaterów od początku do końca. Mogłam obserwować ich młodzieńczą, jeszcze niedojrzałą miłość i to, jak zakochują się w sobie na nowo, co było dość istotne dla prawidłowego odbioru tej powieści.

Tak, jak zaznaczono w tytule — jest to słodko-gorzka opowieść o radzeniu sobie ze stratą, o odbijaniu się od dna, o skomplikowanych relacjach rodzinnych i przede wszystkim o miłości, która potrafi pokonać wszelkie przeciwności losu. Jest to też historia, która wciąga czytelnika od pierwszej strony i trzyma w swoich szponach, aż do ostatniego akapitu.

Bardzo podobało mi się to, jak autorka przedstawiła kwestię utraty pamięci — nie znam się na tym, ale w mojej ocenie zostało to przedstawione bardzo wiarygodnie — przez co nie miałam wrażenia, że coś mi w tym wątku nie gra. Myślę, że na uwagę zasługuje również poruszona przez autorkę kwestia bezdomności, która świetnie ukazuje, że pieniądze i pozycja to tylko rzeczy nabyte, które można bardzo łatwo stracić.

Oczywiście znalazły się w tej powieści również elementy, które nie do końca mi pasowały. Przyznam, że niezdecydowanie głównej bohaterki w niektórych momentach mocno działało mi na nerwy, ale potem pojawiała się jakaś scena, która rekompensowała mi tę niedogodność, więc przymknęłam na to oko. Czasami ego głównego bohatera też pozostawiało wiele do życzenia, ale w ogólnym rozrachunku oceniam całość bardzo pozytywnie.

W mojej ocenie „Bittersweet Memories. Słodko-Gorzkie Wspomnienia” to najlepszy tom całej serii i zarazem świetne wprowadzenie do kolejnej serii autorki „The Windsors”, dlatego trochę żałuję, że nie przeczytałam cyklu „Off-Limits” przed tym, jak sięgnęłam po „The Wrong Bride”, ale czasu już niestety nie cofnę.

Spotkali się jako nastolatkowie, połączyło ich tak mocne uczucie, że aż nierozerwalne. Ale czy na pewno…? Pewnej nocy Alana wybiega z domu po kłótni, co kończy się tragicznym wypadkiem. Znika z życia Silasa w niewyjaśnionych okolicznościach. Mężczyzna nie daje za wygraną i mimo złamanego serca szuka Alanny. Gdy po pięciu latach w końcu mu się to udaje, widzi swoją ukochaną w ramionach innego mężczyzny. Na domiar złego dowiaduje się, że Alanna w wypadku straciła pamięć i nie poznaje Silasa…

To największy grubasek z całej serii “Off-limits”. Jeśli chodzi o mnie, to ja lubię takie słodkie, romantyczne historie, które z góry są łatwe do przewidzenia. Najlepiej przy nich odpoczywa moja głowa. Tak samo jest z książkami autorki. Jednak w tym ostatnim tomie coś mi nie pasuje. W ogóle odniosłam wrażenie, jakby to pisał ktoś inny (jakkolwiek to brzmi), aczkolwiek widziałam gdzieś opinie, że może to być spowodowane złym tłumaczeniem, ale nie wiem- nie znam się. Może po prostu jej objętość, bo to najgrubsza z powieści Maury, bo liczy niecałe 600 stron, przez co momentami była nudna i akcja trochę się przeciągała.

Oczywiście w drugiej połowie zaczyna się dziać o wiele więcej. Jest mnóstwo intryg, tajemnic, prób przypomnienia sobie przeszłości. Co podnosi moją ocenę.

Jeśli chodzi o bohaterów to nie jestem zachwycona. Alanna raz była kreowana jak sierotka Marysia, którą każdy może popychać w prawo i lewo, do tego jest niezdecydowana, mdła i łatwowierna. By chwilę później czytać, że potrafi się zawziąć i być jak to nazwał jej mężczyzna zazdrosną „psycholką”, która jest zdeterminowana i waleczna. Nie przemawia to do mnie, nawet przez pryzmat amnezji i poznawania siebie na nowo. Silas mimo tych wszystkich romantycznych rzeczy był dla mnie jakiś nijaki i pusty.

Nie jest to moja ulubiona część. Trochę się zawiodłam bo poprzednie bardzo mi się podobały.

*To jest moja prywatna opinia. Zachęcam do przeczytania i wyrobienia sobie własnego zdania.

CYTAT: "𝘛𝘰, 𝘰 𝘤𝘻𝘺𝘮 𝘯𝘢𝘫𝘣𝘢𝘳𝘥𝘻𝘪𝘦𝘫 𝘤𝘩𝘤𝘦𝘮𝘺 𝘻𝘢𝘱𝘰𝘮𝘯𝘪𝘦ć, 𝘯𝘪𝘨𝘥𝘺 𝘯𝘪𝘦 𝘱𝘳𝘻𝘦𝘴𝘵𝘢𝘫𝘦 𝘯𝘢𝘴 𝘱𝘳𝘻𝘦ś𝘭𝘢𝘥𝘰𝘸𝘢ć, 𝘱𝘰𝘥𝘤𝘻𝘢𝘴 𝘨𝘥𝘺 𝘯𝘢𝘴𝘻𝘦 𝘯𝘢𝘫𝘭𝘦𝘱𝘴𝘻𝘦 𝘸𝘴𝘱𝘰𝘮𝘯𝘪𝘦𝘯𝘪𝘢 𝘻 𝘬𝘢ż𝘥𝘺𝘮 𝘥𝘯𝘪𝘦𝘮 𝘤𝘰𝘳𝘢𝘻 𝘣𝘢𝘳𝘥𝘻𝘪𝘦𝘫 𝘣𝘭𝘢𝘬𝘯ą."

[współpraca reklamowa z wydawnictwopapieroweserca]

Ta książka miała swoje dobre strony, ale miała też słabe sceny, przez które momentami chciałam nią rzucić o ścianę i nie kończyć czytania. Jednak przebrnęłam i muszę przyznać, że ze wszystkich 4 tomów, ta faktycznie zasługuje na to, aby ją przeczytać.

Mamy tutaj dwie perspektywy, jedną Silasa i drugą Allany. Na plus - zmienia nam się narrator bez dublowania scen. Całość historii wydaje się przemyślana i przyznaję, że nie mogłam „doczekać się” momentu opisanego na odwrocie książki, w którym bohaterka traci pamięć. No i się doczekałam, po około 100 stronach i tutaj udało się autorce mnie zaskoczyć. Przyznaję, że ta historia nie jest łatwa. Mamy tutaj bogate osoby, które przez bieg wydarzeń wpadają w bezdomność… ale dzięki postawionym sobie celom i pomocnym ludziom wychodzą na prostą drogę. O ile prostą drogą można nazwać życie, które oddziela głównych bohaterów od siebie. A następnie po latach niewiadomej stawia ich w niecodziennej sytuacji, gdzie (spoiler?) brat bohatera jest w związku z jego pierwszą miłością (Allianą), który uparcie próbuje ją odnaleźć. Książka z przewidywalnym zakończeniem - chociaż! Kilka razy wątpiłam, czy skończy się happy endem.

Żeby nie było cukierkowo - sceny zbliżeń; Dirty talk, monologi podczas penetracji.. Ego top głównego bohatera… i crignowe teksty.. To chyba jakaś upadłość tej autorki (albo słabej jakości tłumaczenia). Zdecydowanie w każdej z książek takie fragmenty mną targają i psują nawet najlepiej napisane sceny.

Na koniec naprawdę byłam zadowolona i przeżyłam kilka zwrotów akcji. Na zmianę uwielbiając, wyzywając lub krzycząc do bohaterów. Nie będę tej książki rozpamiętywać, ale całkiem przyjemnie się ją czytało.

Współpraca Recenzencka wydawnictwopapieroweserca

Witajcie moliki serdecznie

Czy znacie serię "OFF-LIMITS"???

Jeśli tak i pokochaliście tak jak ja Arię i Greysona,Amarę i Noaha,Leię i Adriana to zapraszam was do poznania najcudowniejszej pary tej serii Alannę i Silasa .

Mieli wszystko ,ale pewnego dnia dla każdego z nich w którymś momencie ich życia ,coś się skończyło, coś się zadziało i wylądowali w jednym miejscu...Tragiczne wydarzenia zbliżają ich do siebie i rodzi się z tego piękna przyjaźń, która z biegiem lat przeradza się w coś poważnego. Jednak "coś strasznego "ich rozdziela na wiele lat.Kiedy kobieta pojawia się ponownie w życiu Silasa nie pamięta jego ani poprzedniego życia. Czy urywki wspomnień wystarczą żeby przypomnieć sobie poprzednie życie? Czy Silas pomoże kobiecie odzyskać pamięć i czy jest jeszcze szansa aby wróciło to co ich łączyło przedtem?

Kochani ta książka była tak piękna, jak najpiękniejsza I najcudowniejsza bajka .O wielkiej miłości i drodze jaką może pokonać zakochany człowiek.O poświęceniu jakiego jest w stanie doświadczyć zakochany mężczyzna. O tym jak serce pamięta, a głowa próbuje sobie przypomnieć...

Jak tylko dowiedziałam się, że będzie kolejny tom to piszczałam z radości, ale nie spodziewałam się, że znowu kolejny raz napiszę "Ta część jest lepsza od poprzedniej",ale faktycznie tak jest.

Autorka mocno roztrzaskuje serce czytelnika, skleja je na nowo ,po czym znowu wbija w niego cierń. TA część jest mocno emocjonalna ze względu na wątek amnezji głównej bohaterki.Rozterki Silasa ,który dla mnie jest książkowym mężem nr 1,(tak wywalam wszystkich z rankingu))powodują, że czytałam tę powieść z zapartym tchem.

Rollercoaster emocji jaki mi towarzyszył w tej części spowodował, że miałam napad nerwów jak ktoś mi przeszkadzał w czytaniu 😜

I nie jest to tylko opowieść o miłości dwójki ludzi,nie,nie,nie.Mamy tu i czarny charakter,który jest zdolny dosłownie do wszystkiego ,aby zdobyć to czego chce. Nie powiem Wam o kim mowa,ale zapewniam,że przy tej pozycji nie będziecie się nudzić i jeszcze jedno.

Nie bójcie się tego ile ma stron oraz tego ,że będziecie się nudzić.Autorka zadbała o to aby te 579 stron upłynęło wam szybko ,bo gwarantuję, że mimo ilości stron książkę czyta się lekko I przyjemnie. Oczywiście z ogromną dawką emocji ,która jest gwarantowana. Ja mimo małych niedociągnięć po pierwszym tomie zakochałam się w całej serii i z pełnym przekonaniem mówię"z ogromnym bólem serca rozstaję się z bohaterami ,"ale historia Alanny i Silasa najbardziej mi zapadła w serce.

Rozterki,głębokie uczucie,tajemnice,amnezja,walka o ukochaną, niesnaski rodzinne i wiele ,wiele innych emocji czeka was przy tej książce

Kto wie ,może I wy odkryjecie swój PROMIEŃ SŁOŃCA??

POLECAM OGROMNIE....

„Bittersweet Memories” to niezły grubasek. Widząc jej objętość od razu pomyślałam, że lektura trochę mi zajmie. Nic bardziej mylnego. Dwa dni! Tyle potrzebowałam, by historia Alanny i Silasa wkradła się do mojego serca. Książka posiada dwie części: kiedyś (pięć lat temu) i dziś.

Rozdziały z przeszłości przesycone są bólem. Już pierwsze strony mogą powodować wzruszenie. Dalej wcale nie jest lepiej, jednak gdzieś spomiędzy całej goryczy, której doświadczają bohaterowie delikatnie przebija ich miłość: subtelna, piękna, delikatna. Pierwsza. Silas z przeszłości to osoba, która ze szczytu spadła na samo dno. Nie poddał się, wręcz przeciwnie: na swej drodze spotkał osobę, która wyciągnęła do niego pomocną dłoń. Alanna zawsze była jego promykiem słońca; radością wśród chmur. Ich miłość była niezwykle dojrzała jak na ich wiek. Oparta na zaufaniu budowanym latami, wydawać by się mogło, będzie niezniszczalna. Ale czy napewno?

Teraz to okres, gdzie Silas osiągnął w życiu sukces: prowadzi dochodową firmę, na przestrzeni lat wyrobił sobie świetną markę osobistą, osiągnął sukces. Jego życie jednak jest niekompletne, przeszłość w dalszym ciągu trzyma go w swoich ryzach. Alanna staje na jego drodze przypadkiem. Nie pamięta niczego z przeszłości, ma niewielkie przebłyski i sny, parę pamiątek. To wszystko, co zostało z jej poprzedniego życia.

Chwilami miałam wrażenie, że pewne wątki zostały potraktowane po macoszemu. Druga połowa książka momentami dłużyła się, a bohaterowie ślepo kręcili się w kółko. Pewne wydarzenia mogą wydawać się nam nieprawdopodobne. Ale wiecie co? Historia Silasa i Alanny jest na tyle piękna, przejmująca i absorbująca, że wady tej książki mimowolnie odchodzą na bok.

Pomimo upływu lat Silas niestrudzenie wierzył, że jego Ray żyje. To, jakim wsparciem okazał się być dla niej później nieustannie rozczulało mnie. Owszem, nie zawsze zachowywał się wzorowo, ale znając całą sytuację śmiało można tłumaczyć jego postępowanie. Alana była zagubiona, niepewna, łatwo było ją zmanipulować. Mogła jednak polegać na mążczyźnie, który od pierwszego spojrzenia przyśpieszył bicie jej serca.