Bielmo. Niezwykły przypadek Edgara Allana Poe. Wydanie filmowe

Są tu miłośnicy kryminałów❓️🤔 Jeśli tak, to dziś totalna gratka właśnie dla nich. 🤩 "Bielmo. Niezwykły przypadek Edgara Allana Poe" autorstwa Louisa Bayarda jest bowiem powieścią, obok której nie sposób przejść obojętnie. 📚

Rzecz dzieje się w roku 1830 w Nowym Jorku. Na terenie Akademii West Point dochodzi do makabrycznej zbrodni - ktoś pozbawia serca i wiesza młodego kadeta. 😲 Sprawę dostaje Augustus Landor, ceniony emerytowany śledczy, 🕵‍♂️ a rozwikłać tę dziwną zagadkę pomaga mu... Edgar Allan Poe we własnej osobie. 😊 Czy mężczyznom uda się sprostać temu trudnemu wyzwaniu i odkryć tajemnicę śmierci młodego kadeta❓️🤔

Ten kryminał to prawdziwy majstersztyk❗️Autor zrobił w przypadku tej powieści naprawdę super robotę. 💪 Jego niezwykły styl pisania, dopracowana w każdym szczególe konstrukcja fabuły i świetnie wykreowani bohaterowie sprawiają, że tę książkę wręcz się połyka. 😍 Jest to wciągająca, zaskakująca i skłaniająca do refleksji wyjątkowa historia. Nie sposób też nie wspomnieć o wspaniale stworzonym przez Bayarda mrocznym klimacie, który pełen jest intryg, tajemnic i nieoczywistości. Atmosfera powieści jest zachwycająca❗️🖤

Tą genialną wręcz książkę, 📚 która wzbudza mnóstwo emocji, zaskakuje na każdym kroku i trzyma w napięciu do ostatniej strony, powinien przeczytać każdy fan kryminałów. 🙂 Gorąco polecam❗️😊

"Kiedy wariat zaczyna wyglądać na takiego, który zachowuje się już całkiem rozsądnie, to znak, że czas założyć mu kaftan bezpieczeństwa." Tak zwykł mawiać Edgar Allan Poe. I ten cytat doskonale podsumowuje tę niemal doskonałą powieść autorstwa Bayarda.

Od samego początku, opowieść snuje się niczym ciężka angielska mgła, oplata czytelnika mackami tajemnicy i z wielką wprawą wprowadza w meandry śledztwa. Powieść udekorowana jest wspaniałymi i mięsistymi dialogami, które wynikają jedne z drugich i nie pełnią roli sztucznego wypełniacza. Wypowiadają je nie mniej charakterne postaci, stworzone z wyjątkowym pietyzmem. Bohaterowie są wyjątkowi, niewyidealizowani, ludzcy i mało pompatyczni. Czytelnik dostał ich z całym dobrodziejstwem inwentarza – z ich zaletami i wadami w pakiecie.

Akcja jest dość dynamiczna, choć nie pędzi na złamanie karku. Jest czas na zastanowienie, chwilę zadumy nad sprawą i układanie własnych pomysłów na to, kto, gdzie i w jakim celu miesza w sprawie.

Autor zaserwował tutaj cały wachlarz emocji. Czytelnik jest zaciekawiony, zaintrygowany, czasem przechodzi go dreszcz strachu, a innym razem ulgi. To niezwykle umiejętne, przemyślane i pieczołowicie przygotowanie kompendium wiedzy na temat śledztwa, zasad panujących wśród osób prowadzących sprawę, ale i psychologiczne podejście do ludzi. Zarówno świadków zdarzenia, osób pobocznych, jak i tych, dążących do poznania prawdy, którzy dzień po dniu starają się rozwiązać zagadkę.

Bayard wspiął się na wyżyny i przedstawił taki koncentrat emocji, który zwala z nóg. Bawi się z czytelnikiem w kotka i myszkę, zmusza do myślenia, tłumaczy, przedstawia problem, ale nie daje gotowych rozwiązań. I to jest w tym szalenie intrygujące i miłe. Trzeba pomyśleć, by się lepiej czytało. I ja to lubię!

Zapiszcie sobie tytuł, ponieważ to lektura obowiązkowa dla wszystkich fanów kryminałów! I pamiętajcie - koniecznie przeczytajcie ją jeszcze przed zapoznaniem się z netflixową ekranizacją.

Louis Bayard składa na nasze dłonie pięknie napisaną, dojrzałą, inspirującą i po prostu piekielnie wciągającą historię, która na pierwszy rzut oka może wydawać się niepozorna. Warto się w nią zagłębić i zdecydowanie warto poświęcić jej cały wolny wieczór, ponieważ ta fabuła zaskakuje na każdym kroku, skłania do refleksji, pobudza nasze szare komórki i nie pozostawia obojętnym na to co dzieje się w życiu bohaterów. A dzieje się naprawdę dużo! Przyznaję, że na początku sama byłam do historii dość sceptycznie nastawiona, ale już pierwsze strony udowodniły mnie, że w środku kryje się wyjątkowa historia.

Przenosimy się do roku 1830, w którym rozgrywa się fabuła. W Akademii West Point dochodzi do zaskakującego odkrycia. Młody kadet padł ofiarą mordercy i w dodatku wykrojono mu serce. Kto odważył się popełnić tak brutalny czyn? Augustus Landor podejmie się próby rozwiązania zagadki, ponieważ wydaje się idealnie stworzony do tej roli a u jego boku stanie nieoczekiwany sprzymierzeniec: Edgar Allan Poe. Obydwoje staną w obliczu wielkiego wyzwania, ponieważ nie tylko przyjdzie im ścigać się z czasem, ale będą musieli zrobić wszystko, by zbyt wiele osób nie dowiedziało się o tragedii.

Zaskakująca i wielowymiarowa kreacja bohaterów przyciąga wzrok i zasługuje na wielką pochwałę, ale tuż za nią na podium staje oryginalny klimat. Cała lektura tonie w mroku, sekretach i niedomówieniach a my, wraz z bohaterami, próbujemy rozwikłać sytuację poplątaną jak nigdy wcześniej. Atmosfera XIX wieku, piętno zbrodni oraz charyzmatyczne postacie nakręcają całą fabułę, która wciąga nas i nie pozostawia obojętnym choćby na moment. Zachwycona tym co dzieje się dookoła pochłonęłam powieść w dwa wieczory skupiając się nie tylko na losach samego Poe, ale i na kryminale pełnym intryg i z zakończeniem, które wzbudziło we mnie wiele skrajnych emocji.

"Bielmo. Niezwykły przypadek Edgara Allana Poe" to obowiązkowa lektura dla wszystkich fanów kryminałów! Powieść dopracowana, świadoma, z cudownymi bohaterami na czele, nawiązująca do postaci historycznych i z w pełni wykorzystanym potencjałem. Mogłabym chwalić bez końca pióro Louisa Bayarda, ale najlepiej będzie jeśli samemu zmierzycie się z książką, która - gwarantuję - zaskoczy Was w wielu aspektach. Idealna na leniwy wieczór, absorbująca i pełna emocji. Nie możecie tego przegapić!

BIELMO to klimatyczny, wyśmienicie skonstruowany kryminał w stylu Agathy Christie. Jeśli lubicie tę aktorkę to powieść jest dla was!

Do sięgnięcia po tę pozycję najbardziej skusiła mnie intrygująca postać Edgara Poe, autor wyśmienicie go nakreślił, podobnie zresztą jak głównego bohatera Gustawa Landora. Zarówno detektywistyczna strona fabuły oraz wielowymiarowość to kolejne plusy tej historii. Jednakże to klimat powieści utrzymanej w XIX wieku, jej obrazowe opisy zrobiły robotę. Czuć grozę, duszną i ciężką atmosferę spowitą mgłą unoszącą się nad West Point.

Nieśpieszną akcję, bowiem żmudnie śledztwo niekiedy ciągnęło mi się, autor zrekompensował mi wyśmienitym kunsztem literackim. A rozwiązanie intrygi to istna wisienka na torcie! Całkowite zaskoczenie! Takiego obrotu spraw w ogóle się nie spodziewałam.

„Bielmo. Niezwykły przypadek Edgara Allana Poe” to niesamowicie klimatyczna powieść detektywistyczna po której kompletnie się nie spodziewałam, ze aż tak bardzo mnie pochłonie.

Całość napisana jest niezwykle ciekawie i utrzymana w dość tajemniczym, a wręcz chłodnym klimacie. Zbrodnia popełniona w Akademii West Pont okazuje się być skomplikowana i składająca się z wielu elementów. Jednak wszystkie te elementy łączą się ciekawą układankę, gdzie na samym końcu książki czeka nas taki zwrot akcji, którego chyba nikt się nie spodziewał.

Autor ma niezwykły talent pisarski i tak lawiruje słowem, że książki nie da się po prostu odłożyć na bok. Jednakże trzeba przyznać, że tempo akcji jest dość powolne. Ale zostało to bardzo dobrze przemyślane i stanowi swego rodzaju urok całej powieści. Trzeba także przyznać, że pomimo wolnego temat bo prawie na każdej stronie jest coś, co nas zaciekawi i nie ma tutaj miejsca na nudę.

Bardzo mocną stroną całej powieści są bohaterowie. Uwierzcie, że w tym wypadku nie można sobie było wymarzyć lepszych. To jak Augustus i Edgar pomimo wielu sprzeczności się uzupełniali było czymś cudownym. Dawno nie miałam okazji poznać tak wyrazistych i charakternych postaci.

Szczególny plus dla autora za bardzo realistyczne odwzorowanie Ameryki lat 30 XIX wieku, które dosłownie pozwoliło mi się przenieść w miejscu i czasie.

„Bielmo. Niezwykły przypadek Edgara Allana Poe” to nie lada gratka dla fanów Edgara Allana Poe i miłośników skomplikowanej intrygi. Spędziłam z tą książką bardzo miły czas i mam nadzieję, że Wy także taki spędzicie.

"Źródłem wszelkiej podłości jest słabość. Przebrana za siłę."

Jak wystawiam książce maksymalną notę, kilka razy zastanawiam się, czy w pełni zasługuje, ale w przypadku „Bielma” nie miałam żadnych wątpliwości, temu tytułowi nic nie mogłam zarzucić. Bardzo rzadko trafiam na powieść, która maksymalnie wciąga w swój świat, staję się jego częścią, przenoszę wszystkimi zmysłami wyobraźni. „Bielmo” do nich należało. Zaoferowało wędrówkę do epoki sprzed niemal dwóch wieków, jakże różnych od współczesnych konwenansów społecznych, kiedy aby odwiedzić nawet przyjaciela trzeba było się wcześniej anonsować. Co prawda, wyprowadziłam się wraz z głównym bohaterem poza Nowy Jork, a wprowadziłam do małej miejscowości Buttermilk Falls, z knajpą, w której rozgrywały się przetasowania sekretów i plotek, jednak wciąż mogłam usłyszeć stukot końskich kopyt zaprzęgniętych do dorożek i głośną pracę kotłów parowców.

Czterdziestoletni August Landor, uczciwy i ceniony emeryt policji z wątłym płucem i słabym krążeniem, niedawno został wdowcem. Samotnie mieszkał w starej chatce, usytuowanej w pobliżu akademii wojskowej West Point (a jeśli West Point to nie mogło zabraknąć wzmianki o projektancie fortyfikacji Tadeuszu Kościuszce). Kiedy samobójstwo popełnił jeden z kadetów, zaś okoliczności śmierci nosiły znamiona makabryczności, rektor akademii poprosił Gusa o poprowadzenie cywilnego śledztwa. Natychmiast udzieliła mi się atmosfera otulenia gęstą mgłą zwodniczej pogody, błękitnych cieni sunących po wojskowych barakach, wiatrów syczących pośród kamieni i chaszczy, niemal namacalnym złem kryjącym się pod osłoną ciemności, mrocznych sekretów w kołdrze martwych listopadowych liści i w nurcie rzeki Hudson. Landor przekonał się, że nie będzie łatwo dotrzeć do prawdy w dochodzeniu delikatnym ze względów politycznych i funkcjonowania West Point, z osobliwą naturą zbrodni, złożonością tajemnic, mnożącymi się zagadkami i wielokrotnymi powrotami do punktu wyjścia. Musiał maksymalnie wyostrzyć zmysł obserwacji i dedukcji, ściśle postawić na fakty i logiczne wnioski, jednakże do dyspozycji miał jedynie skrawki dowodów, niewidoczne ślady i urywki słów. Oddaną pomoc w śledztwie zaoferował Landorowi młodziutki plebejski kadet, stawiający pierwsze kroki w poezji. Edgar Allan Poe intuicyjnie chwytał wersy o tajemniczej kobiecie i niejasnym głębokim cierpieniu.

Pomysł z wprowadzeniem znakomitego romantyka do fabuły bardzo mi się spodobał, głównie za sprawą poprowadzenia portretu, osobowości, umiejętności i prezencji. Generalnie, Louis Bayard fenomenalnie skonstruował bohaterów, oprawił w cudowną mieszankę wad i zalet, nadał wielowarstwowy indywidualny rys. Zachwycał również styl narracji, plastyczne opisy, sugestywne porównania, głębokość skojarzeń i różnorodność form. Dysponowałam fragmentami gazet, miałam wzgląd w listy, czytałam poezję, pochylałam się nad sprawozdaniami, odkrywałam dzienniki. Co więcej, zmieniał się podmiot narracji, w doskonałej językowej, zmysłowej, tajemniczej odsłonie. Mistrzowsko poprowadzona intryga, światło świec oświetlało jedynie ledwo widoczne nici prawdy z misternie utkanej pajęczej łamigłówki dla czytelnika. Na każdej stronie powieści towarzyszyła mi wyjątkowo klimatyczna ekscytacja, ożywienie, zachwyt i niecierpliwość poznawania scenariusza zdarzeń wypełnionego rewolucyjnie oddanymi scenami i dialogami. Biegle poruszam się po gatunku thrillera i kryminału, a jednak autor potrafił zaskoczyć, wprawić w osłupienie, że na coś nie wpadłam, całkowicie zburzyć moją interpretację. Jakże totalnie nie oddać się takiej powieści. Bookendorfina