Bez żadnych zasad. Zasady. Tom 1

Natalia Sobocińska to kolejna tegoroczna debiutantka, po której publikację miałam okazję sięgnąć. "Bez żadnych zasad" jest jedną z tych książek, których promocja w bookmediach zachęciła mnie do jej przeczytania. Czy lektura ostatecznie spełniła moje oczekiwania? Już śpieszę z wyjaśnieniem.

Główną bohaterką powieści jest Chloe Rivera. Dziewczyna, która po śmierci matki nie mogła dogadać się ani ze starszym bratem, ani z ojcem i jego nową wybranką, dlatego postanowiła przyjechać do Nowego Jorku, aby studiować na uczelni artystycznej i spełnić swoje marzenia, o pójściu w ślady mamy. Aby tego dokonać, stawia sobie jeden cel — chce skupić się na tym, by tańczyć lepiej od innych i nie dać się w ciągnąć w stereotypowe studenckie życie. Czy jej się to uda? Mogłoby się wydawać, że tak, jednak już pierwszego wieczoru Chloe poznaje na dachu akademika pewnego blondyna, który bierze ją sobie na cel. Czy Matteo pokrzyżuje jej plany, proponując grę, której stawką jest opuszczenie prestiżowej akademii przez jedno z nich? Odpowiedź na to pytanie znajdziecie w pierwszym tomie serii "Zasady".

Muszę przyznać, że po przeczytaniu opisu publikacji, miałam trochę inne wyobrażenie o tej książce, niż to, które faktycznie otrzymałam. Liczyłam na dobrą lekturę z motywem fake dating osadzoną w artystycznym świecie, w którym główną rolę będą odgrywać jednak zajęcia taneczne. Niestety trochę się przeliczyłam, ponieważ samego tańca jest jak na lekarstwo i właściwie, gdyby nie krótka wzmianka o treningach, które miały przygotować głównych bohaterów do turnieju, nie byłoby go wcale. Szkoda, bo myślę, że rozwinięcie tego wątku mogłoby sprawić, że książka wybiłaby się na tle innych swoją wyjątkowością.

Nie do końca przypadł mi również do gustu sam styl pisania autorki, ponieważ był dla mnie nieco zbyt chaotyczny. Kilka razy zgubiłam się w akcji i musiałam wrócić do wcześniej czytanych fragmentów, aby zrozumieć sens kolejnych. Totalnie niezrozumiała była dla mnie również zażyłość między Chloe a Scottem Lewisem. Rozumiem chęć pomocy przyjaciołom, ale to, co z niej wynikło, wydawało mi się wysoce nieprawdopodobne i wręcz wymyślone na siłę, aby zasiać wątpliwość związaną z późniejszymi wydarzeniami.

Oczywiście obok minusów, pojawiły się też plusy. Sam motyw zakładu i wspomnianego wcześniej fake dating zrobił na mnie dobre wrażenie. Oba wątki zostały ciekawie poprowadzone i sprawiły, iż mimo tego, że stawką było opuszczenie uczelni przez Chloe lub Matteo, mocno kibicowałam im, aby przyznali się przed sobą do swoich uczuć. Szczególnie że zawsze można zmienić warunki zakładu, jeżeli obie strony wyrażają na to zgodę.

O dziwo spodobało mi się także trzymające w napięciu zakończenie, pomimo faktu, że nie lubię ucinania fabuły w takim momencie. Tutaj jednak wydawało mi się odpowiednie i zachęciło mnie do tego, żeby sięgnąć po kolejny tom, aby przekonać się, jak kontynuowane będą losy Chloe i Matteo oraz by sprawdzić, czy autorka poczyniła progres w swoim pisarskim kunszcie.

" Takie właśnie były zasady tej gry, gry bez żadnych zasad".

Bez żadnych zasad to historia o młodych ludziach na studiach, paczce znajomych i bohaterach, dla których sarkazm, czarny humor i dobra zabawa są codziennością 😀 Natomiast za uśmiechami Chloe i Matteo kryją się różne problemy, które powodują, że przybierają na twarz maskę przed gronem znajomych i rodziny. Oboje uciekli do Nowego Yorku, aby spełniać marzenia i znaleźć się jak najdalej rodziny. Oboje są otoczeni grupą znajomych ale miałyśmy wrażenie jakby pomimo ich obecności, nie stanowili oni jej części. To właśnie za sprawą tajemnic, sekretów i kłamstw, które dla czytelnika stanowią nie małą zagadkę wciągamy się do lektury.

"Działał mi na nerwy i to porządnie. Nie można było odmówić mu urody ani dziwnego uroku, który dookoła siebie roztaczał. Nie było jednak tajemnicą, że ego chłopaka wyleciało w kosmos i jak nic mogło uciąć sobie pogawędkę z Marsem, z którego bez dwóch zdań pochodził".

Chloe Rivera – bohaterka, którą nie łatwo polubić. Tak kochani, nie ma tutaj żadnego błędu czy literówki. Ona jest po prostu wredną jędzą, która nie przejmuje się oceną innych i tym jak inni odbiorą jej pyskówki. Nawet otwarcie przyznaje, że nie często zdarza jej się kogokolwiek polubić. Pewnie najchętniej żyła by sobie sama na świecie, ale niestety ku jej niepocieszeniu, w Nowym Jorku gdzie pragnie zacząć swoje życie na nowo i spełnić swoje marzenia, zostaje otoczona grupką znajomych, którzy nic nie robią sobie z jej uszczypliwości 😀

Matteo to godny przeciwnik bohaterki. Potrafi doskonale odbić piłeczkę. Ale największy kołek w plecy wbija Chloe, gdy proponuje jej niebezpieczną grę, w której nie obowiązują żadne zasady. Oboje pewni swoich wartości podejmują wyzwanie rozkochania w sobie przeciwnika, oboje równie mocno pewni wygranej. "Dla niej tylko grałem. Nawet jeśli powiedziałbym jej prawdę, wyśmiałaby mnie. „Przegrany odchodzi”, takie były zasady tej pieprzonej gry". Kto pierwszy się zakocha i będzie musiał zrezygnować z własnych marzeń, opuszczając Nowy York?

Nie będziemy Wam podpowiadać. Powiemy tylko tyle, że bardzo cienka linia oddziela nienawiść od miłości. I czasem nawet się nie zauważa, gdy ktoś wkrada się do czyjegoś serca. A w tej historii wiele rzeczy mogło pójść po drodze nie tak, z powodu dwóch skamieniałych serc, którym łatwo jest udawać kogoś innego, nie przyznając się do własnych uczuć. Historia Chlo i Matteo nie jest łatwa, młodzi sami sobie utrudniają drogę do szczęścia, ale właśnie to sprawia, że jesteśmy ciekawe kontynuacji i tego co w następnym tomie spotka bohaterów. Czy pokażą wreszcie swoje prawdziwe oblicza i porzucą wspólną grę lub wreszcie wprowadzą do swojego życia zasady, jakie mogą obowiązywać w miłości?

Macie tak czasem, że promocja książki Was do niej przyciąga, ale po przeczytaniu macie jednak mieszane uczucia?

Chloe zaczyna studia artystyczne w NY, dzięki którym pragnie jeszcze lepiej rozwinąć się w tańcu.

Jednak już pierwszego dnia spotyka na dachu akademika chłopaka, który zaburzy jej plany.

Zawierają układ: kto pierwszy się zakocha ten przegrywa.

Oboje skrywają swoje prawdziwe twarze za maskami.

Ale czy dane będzie im je z siebie zrzucić?

Nie ma co tu dużo ukrywać, BEZ ŻADNYCH ZASAD miało bardzo dobrą promocję i ja bez wcześniejszego czytania książki na Wattpadzie, biorąc papier do ręki czekałam na coś powalającego. Niestety jakoś wyobrażenia rozminęły się z rzeczywistością.

BEZ ŻADNYCH ZASAD to opowieść o młodych ludziach, którzy na studiach doświadczają różnych rzeczy i plątają się w relacje z wieloma osobami. Pomysł na książkę jest według mnie bardzo fajny, ale no nie mogłam zdzierżyć głównej bohaterki. Po prostu Chloe to zołza jakich mało. Nawet jeżeli doświadczyła w życiu dużo zła i smutku, to sposób w jaki traktowała nowo poznane osoby, a potem nawet te jej już bliskie był naprawdę okrutny. Brakowało mi tutaj jakiegoś takiego wyważenia tego jej zachowania, które prowadziło do wielu niesnasek, kłótni i niejasności.

Fabuła poprzeplatana jest wieloma mniejszymi wątkami, które trochę ją rozbijają i w pewnych momentach byłam zagubiona.

Motyw zakładu i takiej gry w niezakochanie się jak dla mnie na plus. Udawany związek fajnie. Ale reszta niestety do mnie nie przemówiła.

Zakończenie jest otwarte, więc całość zapewne zostanie wyjaśniona w drugim tomie.

Fajna, lekka książka, w sam raz na popołudniowy relaks. Wciągnęła mnie od pierwszych stron i bardzo szybko udało mi się ją skończyć. Zakończenie trochę mnie zaskoczyło, nie jestem pewna, czy tego właśnie chciałam dla bohaterów. Książka pochodzi z platformy wattpad, może ktoś ją z tego kojarzyć, ja właśnie tam zaczynałam swoją przygodę z tą autorką, którą finalnie bardzo polubiłam za język i kreowanie ciekawych postaci.

Recenzja

[współpraca barterowa @wydawnictwoniezwykle ]

“Ludzie byli niepewni, a ja uwielbiałam mieć kontrolę nad swoim życiem, co z wieloma zmiennymi było dosyć trudne. Bo nie było dobrych ludzi. Byli ludzie źli i ci, którzy potrafili dobrze kłamać.”

Książka "Bez żadnych zasad" Natalii Sobocińska zabiera nas do pierwszego tomu cyklu "Zasady". Poznajemy Chloe która ma jeden cel. Ćwiczyć więcej, uczyć się więcej i być lepsza od innych. Dostając się na wymarzone studia nie spodziewa się, że jej życie całkowicie się odmieni. Pozna nowych przyjaciół i chłopaka tak samo bezczelnego jak ona. Matteo to mężczyzna, z którym nie można pogrywać. On i Chloe już od razu poczuli w swoim stosunku niechęć, ale to nie powstrzymało ich przed zawarciem układu. Będą udawać jak najlepiej umieją, będą się zachowywać jak normalna para, a ten kto pierwszy się zakocha przegrywa i będzie musiał opuścić collage. Jest jedna zasada, a praktycznie jej brak. Grają bez żadnych zasad. Wszystkie chwyty dozwolone. Mieszanka tak intensywna, doprawiona genialnymi dialogami. Historia Chloe i Matteo wciąga do swojego świata i nie chce oddać. Chloe to prosta dziewczyna, która przeszła już w swoim życiu zbyt wiele jak na tak młodą osobę. Matteo natomiast to mężczyzna, który pod maską rozrywkowego chłopaka skrywa więcej niż mogłoby się zdawać. Dwa mocne charaktery, cięte riposty, kłótnie i układ, który za wszelką cenę chcą wygrać. Przez całą powieść widziałam, jak się rozwijali jak przed sobą odsłaniali, pokonując ograniczenia. W pewnym momencie nie chodziło już o grę. Chodziło o ich serca i uczucia, które musieli zrozumieć. Chloe i Matteo to bohaterowie, którzy nie boją się powiedzieć swojego zdania i odpyskować. Ukrywają prawdę za maskami, bojąc się, że po raz kolejny zostaną dotkliwie zranieni. Wolą grać bez zasad. ,,Bez żadnych zasad” to książka, która pokazuje jak złamany człowiek może się odbudować na nowo. Pokazuje, że nawet błądząc pośród ciemności można znaleźć jedno światełko, które nas uratuje. Pokochałam tą książkę za prawdę. Pokazała prawdziwy i okrutny świat, ale także uczucie, dzięki któremu może stać się lepszy. Mogłam wczuć się w bohaterów i z nimi się utożsamić. Autorka w dosadny sposób pokazała, aby walczyć. O drugą osobę, o siebie. Natalia Sobocińska w lekki i dopracowany sposób stworzyła książkę, która przeczy utartym schematom. Czytałam i nie mogłam wyjść z podziwu. Zamilkłam, nie mogąc wydobyć z siebie słowa. Natalia perfekcyjnie wykreowała bohaterów, tych pierwszo jak i drugoplanowych. Pióro autorki niezwykle przypadło mi do gustu! Jest bardzo przyjemne i lekkie, bardzo szybko czyta się treść i totalnie jesteśmy wciągnięci w tą historię przez co nie chcemy odkładać jej na później. Przepadłam dla tej historii, dla tych bohaterów i dla tej fabuły, która gołym okiem widać, że została dopracowana i dopięta na ostatni guzik.

“Pod maską obojętności starała się ukryć cały ból, który ją wypełniał. Wrednym zachowaniem odrzucała od siebie wszystkich, bojąc się zranienia.”

„Bez żadnych zasad” okazało się fabułą dosłowną, ale i mocno metaforyczną, i te dwa aspekty idealnie się w sobie dopełniły. Maska obojętności miała swoje różne oblicza i każde z nich okazywało się ujmujące, bolesne i przepełnione prawdą.