Bad Boy's Girl. Tom 3

Sekretny związek dwójki ludzi z pewnością nie jest prosty do ukrycia. A już na pewno nie wtedy, gdy jedno z nich jest przyciągającą wzrok wschodzącą gwiazdą futbolu, będącą nieustannie w samym środku uczelnianego, jak i medialnego szumu. Cole jednak jest w stanie zrobić dosłownie wszystko, byle by tylko chronić Tessę przed wywieraną na niej presją, a tylko to rozwiązanie wydaje mu się właściwe. Nie wie jednak jeszcze wówczas, jak ciężkie stawia przed sobą zadanie, a wszystko jeszcze bardziej komplikuje fakt, że Tessa wcale nie postanawia mu tego ułatwiać. Czy będzie w stanie publicznie trzymać się od niej z daleka? I czy już zawsze będzie odgrywał rolę rycerza, który za wszelką cenę będzie bronił ukochanej?

"Co za ironia, że powierzchowne zranienia, o których zapominamy po dniu czy dwóch, dają nam blizny na całe życie, a to, co rani nas naprawdę, pozostaje niewidoczne dla oka i często nawet my sami tego nie dostrzegamy."

Jest to już trzeci tom cyklu "Bad Boy's Girl", jeżeli nie czytaliście jeszcze poprzednich części, a chcecie się zorientować czy w ogóle warto, zapraszam Was serdecznie na ich recenzję tutaj oraz tutaj. Szczerze mówiąc sięgając po trzeci tom obawiałam się, że autorka nie będzie w stanie mnie już w żaden sposób zaskoczyć. Mimo wszystko z ogromną ciekawością zabrałam się za lekturę, chcąc poznać dalsze losy bohaterów - czy się zawiodłam?

Narracja, tak jak w dwóch poprzednich tomach, poprowadzona została w pierwszoosobowej formie. Całą historię poznajemy z perspektywy Tess, która niejednokrotnie uzewnętrznia się na kartach papieru, dzięki czemu jesteśmy w stanie poznać wszystkie kotłujące się w niej uczucia i emocje. I o ile w częściach poprzednich mi to nie przeszkadzało, tak w tej z wielką przyjemnością przeczytałabym również kilka rozdziałów ukazanych oczami Cole'a, gdyż to właśnie w nim zaszła największa zmiana, której Tess zdawała się wręcz nie dostrzegać.

Jeżeli już jesteśmy przy bohaterach, myślę, że wewnętrzna przemiana głównej dwójki jest zdecydowanie największą zaletą tej pozycji i to właśnie głównie na niej opierała się ta część. Tess w końcu zaczyna brać życie we własne ręce. Gdy uświadamia sobie, że nikt nie rozwiąże za nią jej zmartwień, przestaje skrywać się pod szczelną skorupą, którą wytworzyła wokół siebie przez te wszystkie długie lata. I paradoksalnie, dopiero gdy samodzielnie poradzi sobie z własnymi problemami, będzie w stanie dostrzec, iż nie tylko ona zmaga się z kompleksami, ważnymi życiowymi decyzjami czy też zwykłymi chwilami zawahania. Cole po raz pierwszy odkryje przed nią swoje skrywane głęboko słabości, których do tej pory, pochłonięta wyłącznie sobą, nie zauważyła. Bardzo przypadł mi do gustu ten zabieg z zamianą ról, dzięki któremu jesteśmy w stanie spojrzeć całkiem inaczej na te postacie. Autorka w części tej również mocniej zaakcentowała wątek przyjaźni, przez co historia ta nie skupia się wyłącznie na relacji Tess i Cole'a, ale ukazuje również coraz mocniej zacieśniające się więzi z bohaterami drugoplanowymi.

Styl autorki jest bardzo lekki i przyjemny w odbiorze, to typ książek, przy których praktycznie nie trzeba się koncentrować, a kartki niemal same przelatują przez palce, zapewniając chwilę relaksu. Jeżeli chodzi natomiast o samą fabułę, niestety podobnie jak ta części drugiej, kompletnie nie dorównuje pierwszemu tomowi. Historia została odrobinę przegadana, tak naprawdę jest o wszystkim i o niczym, zabrakło mi jakiegoś nagłego, niespodziewanego zwrotu akcji, który mógłby odrobinę namieszać w tej pozycji. Natomiast, tak jak już wcześniej wspomniałam, cieszę się, że Holden postanowiła wreszcie wyciągnąć więcej z samej kreacji bohaterów, przedstawiając ich z całkiem innej strony. W części tej ukazała, jak wiele jesteśmy w stanie przegapić skupiając się wyłącznie na sobie, jak wiele znaków umyka nam niepostrzeżenie. I że nie zawsze należy być silnym za wszelką cenę, bowiem bańka wypełniona narzuconą przez samych siebie presją, prędzej czy później i tak pęknie.

Podsumowując, jeżeli macie za sobą dwa poprzednie tomy "Bad Boy's Girl" myślę, że po ten również warto sięgnąć, tym bardziej, że sama końcówka jest zamknięciem pewnego rozdziału w życiu bohaterów.

Tessa i Cole, którzy przetrwali pierwszy rok w college’u, mają poważne problemy. Chociaż na pierwszy rzut oka ich związek jest silniejszy niż kiedykolwiek wcześniej, zdecydowanie zbyt dużo osób postronnych ma coś do powiedzenia o ich relacji i próbuje zasiać między nimi ziarno niezgody. Zamierzchłe problemy rodzinne kroczą za Tessą i odzywają się po kilku latach, kiedy dziewczyna najmniej się tego spodziewa, a jakby tego było mało, Cole zaczyna coś przed nią ukrywać. Choć chłopak jest miłością jej życia i jedyną osobą, której bezgranicznie ufa, będzie musiała zastanowić się, dokąd zmierza ich związek i czego tak naprawdę pragnie od życia.

Czekałam na ten tom Bad Boy’s Girl z ogromną ciekawością, ponieważ, jak może pamiętacie, o ile pierwsza część sprawiła, że rwałam sobie włosy z głowy z irytacji, druga napełniła mnie optymizmem i nadzieją, jako że była dużo lepsza i o wiele mniej denerwująca. Okazało się jednak, że trzeci tom serii nie jest ani lepszy, ani gorszy od poprzednich. Określiłabym go mianem typowego średniaka, który zawsze będzie plasował się gdzieś pośrodku tabeli, nie wzbudzając ani szczególnych zachwytów, ani otwartej niechęci.

Zawsze powtarzam, że najgorszą emocją, jaka towarzyszy czytaniu książki, jest obojętność. Przysięgam, że wolałabym już być wściekła, rzucać książką po pokoju, przeklinać ją i drzeć papier ze złości, niż nie czuć nic. Taka obojętność sprawia, że powieść staje się nijaka i nie wyróżnia się niczym na tle innych książek swojego gatunku. Tak właśnie prezentował się trzeci tom Bad Boy’s Girl, który czytałam bez większego zaangażowania czy zaciekawienia treścią, nie raz rozmyślając o czymś innym, śledząc tekst wzrokiem w tym samym czasie. Na szczęście w drugiej połowie książki sytuacja nieco się zmieniła (kiedy to zachowanie Tessy również się zmieniło, ale o tym za chwilę) i nieco żywiej reagowałam na perypetie bohaterów.

Początkowo Bad Boy’s Girl #3 nie porusza żadnego konkretnego tematu. Powiedziałabym, że skupia się głównie na rozstaniach i powrotach, kłótniach i godzeniu się oraz na… pijackich wybrykach Tessy. Otóż nasza bohaterka w tym tomie prezentuje swoją postawą skrajną głupotę, przynajmniej do czasu, aż zbiera się do kupy i bierze swój los we własne ręce. Kwestią, która straszliwie działała mi na nerwy, było jej idiotyczne zachowanie po alkoholu, które powtarzało się kilka dobrych razy na zaledwie 270 stronach. Na Boga, jak ktoś nie umie pić z umiarem, to nie powinien robić tego w ogóle! Taka sytuacja mogłaby być zabawna za pierwszym razem, ale nie za czwartym czy piątym.

Kontynuując temat Tessy warto wspomnieć o tym, że w tym tomie bohaterka przebiła samą siebie, jeśli chodzi o zgrywanie bezradnej mimozy, której na ratunek za każdym razem przybywać musi jej książę na białym koniu (czytaj: Cole). Jej chłopak, który kocha ją bezwarunkowo, poświęca się dla tego związku i stara się dbać o Tessę najlepiej, jak potrafi, za to ona… potrafi tylko awanturować się o błahostki, odcinać od świata i skupiać na swojej osobie tak bardzo, że nie zauważa poważnych problemów własnego chłopaka, który podobno jest dla niej najważniejszy. Przez większość czasu było mi zwyczajnie szkoda Cole’a, który jest takim typem chłopaka, za jakiego każda dziewczyna mogłaby zabić, a który nie dość, że nie jest doceniany przez Tessę, to nie otrzymuje od niej żadnego wsparcia. Taka sytuacja prędzej czy później musiała doprowadzić do rozłamu między Cole’em i Tessą…

…i był to moment zwrotny w powieści, który nadał jej tempa i dynamizmu, jakiego brakowało mi od początku. Dzięki swoim przyjaciołom, którzy ze szczerością i dosadnością zdołali wbić Tessie do głowy, że jej zachowanie, lekko mówiąc, było dalekie od ideału, dziewczyna postanowiła w końcu zawalczyć o swój związek i swojego faceta, pokazując mu, że jest jej jedyną miłością. Okazało się, że Tessa, gdy ma określony plan działania i motywację, gdy nie zgrywa sierotki Marysi, całkiem daje się lubić. Na szczęście zrozumiała, że związek jest umową obu stron, a jej udział w relacji chłopak-dziewczyna wymaga czegoś więcej niż tylko obecności.

Od samego początku serii Cole wydawał mi się najlepszym jej elementem, a ten tom tylko potwierdza moje słowa. Taki chłopak to złoto i cieszę się, że Tessa nareszcie to dostrzegła. Jeśli chodzi o Blair Holden, to wciąż uważam, że jej styl i humor są bardzo dobre. Oczywiście nie jest to literatura górnolotna, od której iloraz inteligencji czytelnika nagle wzrośnie, ale jak na lekką młodzieżówkę z wątkiem romantycznym jest zaskakująco dobrze napisana.

Bad Boy’s Girl #3 miało momenty gorsze i lepsze, ale ostatecznie okazało się ciekawą powieścią, doskonałą w chwili relaksu. Niektórych bohaterów miałam ochotę trzepnąć w łeb (Tessa), a innych ucałować (Cole), ale generalnie byli oni po prostu ludzcy – niepozbawieni wad, popełniający głupie błędy i ponoszący konsekwencje swoich wyborów. Choć trzecią część Bad Boy’s Girl pod względem poziomu umieściłabym wyżej niż pierwszą, ale niżej od drugiej, a seria ta na pewno nie stała się moją ulubioną, mogę ją ze szczerym sumieniem polecić osobom, które szukają niezobowiązującej rozrywki i trafionego humoru.

[Adres usunięty]

Nadszedł ten czas, w którym przyszło mi pożegnać się z tą trylogią. Dostarczyła mi ona kilkunastu relaksujących i odprężających godzin.

Fabuła tej historii może i nie jest do końca niestandardowa, ale zaciekawia swoją wielowątkowością. Wszystko logicznie i spójnie się ze sobą łączy. W treści obecna też jest silna humorystyczna nuta, której wydźwięk wywoływał mój szczery uśmieszek. Akcja jest wartka, chociaż niekiedy z porywającej trochę przyhamowuje i staje się mniej dynamiczna. Autorka posługuje się lekkim i przystępnym piórem, dzięki czemu lektura idzie naprawdę gładko. Niektóre sytuacje są widocznie naciągane, przez co zanika gdzieś całkowita wiarygodność. Co do kreacji bohaterów, to nie widzę w nich większych wad. Bohaterowie są wyraziści i z łatwością wzbudzają sympatię. Z tomu na tom zauważalnie dojrzewają i nabierają charakterów. W ostatnim tomie autorka już przesadziła ze zbytnim dramatyzmem i ciągłymi problemami. Czasami mnie to nużyło, ale ta słodycz i humor treści łagodziła to odczucie. Zakończenie trochę mnie zaskoczyło, nie do końca spodziewałam się takiego rozwoju wydarzeń.

Myślę, że te lekkie książki przypadną do gustu niejednemu niewymagającemu czytelnikowi, żadnemu relaksującej lektury.

Związek Tessy i Cole został wystawiony na wiele prób, pod koniec drugiego tomu pojawił się nowy problem. Ta dwójka będzie musiała podjąć decyzje co jest dla nich najważniejsze. Studia, miłość, rodzina i plany na przyszłość, jak to wszystko ogarnąć? Co postanowią bohaterowie i jakie będą tego konsekwencje?

Miałam wielkie obawy by sięgnąć po tę powieść. Pierwszy tom bardzo miło mnie zaskoczył, zaś drugi mocno zraził, przez lanie wody i głupotę, którą wykazywali się bohaterowie. Na szczęście ten tom okazał się lepszy i dał mi nadzieję, że kolejne też takie mogą być. Jako że jest to już trzecia część nie będę Wam opowiadać o wszystkim by za bardzo nie zdradzać.

Ogólnie tutaj bohaterowie nareszcie dojrzewają. Zaczynają podejmować pierwsze dorosłe decyzje i przekonają się, że życie nie jest wcale takie proste. Tak jak wspominałam w recenzji drugiego tomu, zachowanie i postanowienia głównych postaci było po prostu głupie. Ich postępowanie nie było adekwatne do wieku. Na szczęście w tym tomie trochę się to zmieniło i naprawiło.

Zastanawiam się co jeszcze mogłabym Wam o tej książce opowiedzieć, a jednocześnie nie zdradzać zbyt wiele. W tej części naprawdę wiele się dzieje. Choć niektóre wydarzenia są naciągane, to jednak tworzą w miarę spójną całość. Jest to zdecydowanie lepsza część od poprzedniczki. Czyta się ją szybko i w miarę przyjemnie. Tessa ma swoje cięte riposty, które nieraz mnie rozśmieszały.

Podsumowując trzecia część tej historii jest lepsza od poprzedniej i daje nadzieję, że kolejne też mogą być dobre! Nie jest to długa książka, także można ją szybko pochłonąć. Jeżeli zaczęliście już tą historię to warto ją kontynuować i jakoś przetrwać ten syndrom drugiego tomu.