Avalanche Academy

super emocje serdecznie polecam, trzyma w napięciu

"Rodzimy się sami i odchodzimy z tego świata również w pojedynkę. Nasze życie wypełniają ludzie, których kochamy, ale najwięcej czasu spędzamy sami ze sobą. Miłość do siebie samego jest równie ważna jak miłość do drugiego człowieka. I kiedy kocha się samego siebie, to w momencie, gdy dogoni nas samotność, a dopada ona w którymś momencie każdego, nie będzie już taka czarna, jak ją malują"

Avalanche Academy. Wyjątkowa szkoła. Nie każdy może się tam dostać. To szkoła decyduje, kto dostąpi zaszczytu żeby do niej uczęszczać, a otrzymują go tylko i wyłącznie najlepsi. Tylko, czy ta szkoła naprawdę jest idealna? A może ma swoje mroczne tajemnice?

Crystal to dziewczyna, której nieobca jest strata. Obecnie jej życie ogranicza się do łyżwiarstwa. Dlatego wybiera Avalanche Academy, bo to właśnie ta akademia ma szansę zagwarantować jej sukces w tym świecie. Tylko czy da radę? Nauka tutaj wcale nie jest łatwa, wymaga bardzo dużo siły i samozaparcia. Nie da się ukryć, że bohaterka ani razu się nie poddaje, mimo, że im bliżej zawodów tym jest coraz ciężej. Dodajmy do tego jeszcze pewnie niepokojące zjawiska. O co tutaj chodzi? Jakby tego było mało to od pierwszego dnia ktoś chce się do niej zbliżyć. Hardin kapitan hokeja, ale tutaj hokej zdecydowanie nie dominuje, bo został bardziej przedstawiony jako hobby, a nie cel w życiu. Dziewczyna chce się trzymać od niego z daleka, bo po pierwsze priorytetem jest dla niej łyżwiarstwo, a po drugie niegdyś najlepszy przyjaciel jej brata a teraz? Jego największy wróg. Tylko dlaczego?

Oj Hardin, Hardin. To chyba mój kolejny książkowy mąż, naprawdę. Wręcz idealny chłopak. No jak to go nie polubić? Od początku jego nastawienie wobec bohaterki jest dosyć specyficzne i nawet tajemnicze. Robi wszystko, żeby być blisko niej. Jest zawsze wtedy, kiedy ona potrzebuje pomocy. Zawsze wie, czego ona potrzebuje. Z wielką chęcią byłby na każde jej zawołanie, gdyby tylko tego chciała. Crystal utknęła sama w barze podczas śnieżycy? On rusza z pomocą. To on podnosi ją na duchu, kiedy treningi są strasznie wyczerpujące psychicznie dla niej. Dziewczyna jest chora? Zauważa, że się podczas treningu zraniła? Crystal ma ochotę na sok pomarańczowy? Hardin wszystko załatwi. Uwielbiam go, zwłaszcza, że jest to dosyć tajemnicza postać, bo coś ukrywa, ale co?

"Nie zmniejszę ciężaru, który dźwigasz, mogę ci jednak obiecać, że zawsze będę obok, by cię złapać, zanim upadniesz"

Wątek romantyczny bardzo mi się to podobał. Został on w bardzo delikatny i subtelny sposób przedstawiony. Nic nie dzieje się szybko. Hardin stara się zdobyć zaufanie Crystal. Widać, że chłopak wręcz świata poza nią nie widzi i nie ukrywam, że zachowanie bohaterki w pewnych momentach już mnie irytowało. Bo rozumiem, że chciała trzymać się od niego z daleka ze względu na brata, ale te ciągłe unikanie, proszenie o pomoc każdego tylko nie jego, mimo, że ostatecznie i tak zawsze tylko on jej pomaga było dosyć irytujące. No ile razy można go odpychać? To on potrafi podnieść ją na duchu, to on potrafi ją zmusić do tego żeby się nie poddawała. Zawsze, tylko on.

Mogę powiedzieć, że jest to jedna z niewielu książek, gdzie motyw dark akademii został wręcz idealnie przedstawiony. Czytając czuło się tę mroczną atmosferę. Atmosferę niepokoju i niepewności. Strachu wiszącego w powietrzu. Cały te otoczenie wywołuje takie wrażenie. Akademia na odludziu, mroźna, śnieżna pogoda. Wręcz idealny klimat. Tu nie wiadomo czego się spodziewać, a przede wszystkim nie wiadomo kto, a może co jest zagrożeniem. Do tego sama oprawa książki wręcz idealna do treści.

Akademia skrywa tajemnice, tylko czy wyjdą one na jaw? I jeszcze zbliżającej się zawody. Jak Crystal sobie poradzi?

To bardzo ciekawa, przyjemna lektura, która bardzo mi się podobała. Łyżwiarstwo zostało tu naprawdę w bardzo wyczerpujący i szczegółowy sposób wyjaśnione. Nie ukrywam, że na ten temat zupełnie nic nie wiem, a tutaj było wszystko w pełni zrozumiały sposób przedstawione, do tego umieszczony na początku słowniczek z wykazem pojęć, figur charakterystycznych dla tego sportu zdecydowanie bardzo pomógł. Zakończenie bardzo mi się podobało, choć mam wrażenie, że za bardzo cała akcja pod koniec przyspieszyła. A epilog? Uwielbiam!. To książka, to nie tylko romans, bo porusza kwestie cierpienia, straty i radzeniem sobie z nią, ale również psychicznej przemocy. Bardzo polecam, miłego!