Margaret Atwood

Twórczość Margaret Atwood to przede wszystkim ambitna, wciągająca i oryginalna literatura o kobietach. Osadzona często w przyszłym, postapokaliptycznym świecie. Autorka lubi dotykać tematyki społecznej, socjologicznej, antysystemowej i anty patriarchalnej. Wiele z jej utworów ma wydźwięk feministyczny. Od wielu lat jej nazwisko pojawia się w czołówce kandydatów do literackiej Nagrody Nobla.

Margaret Atwood urodziła się w kanadyjskiej Ottawie, w 1939 roku. Karierę rozpoczęła od pisania poezji, której do dziś wydała 15 tomów i z którą do dziś jest najbardziej kojarzona w swojej ojczyźnie. Powieściopisarstwem, które zapewniło jej międzynarodową sławę i uznanie, zaczęła zajmować się pod koniec lat 60.

Autorka ma na koncie także kilka zbiorów opowiadań, książeczek dla dzieci oraz pozycji z zakresu literatury faktu. Zwana bywa "mistrzynią słowa". Jej nienaganny styl pisania znajduje sobie wielu zwolenników wśród krytyków.

Jednym z najbardziej rozpoznawalnych dzieł Margaret Atwood jest antyutopia "Opowieść podręcznej" ("The Handmaid's Tale"). Akcja powieści osadzona jest na terenie Stanów Zjednoczonych, w niedalekiej przyszłości. Znajduje się tam Republika Gileadzka - fikcyjna militarna dyktatura kierowana przez fundamentalistyczną chrześcijańską organizację o nazwie Bank Myśli Synów Jakuba.

Główna bohaterka, Freda (przydomek określa przynależność do Komendanta Freda, jej prawdziwe imię nie jest znane) jest cenną, bo płodna, kobietą. Zostaje rozdzielona z mężem i córką. Na początku trafia do obozu szkoleniowego dla "podręcznych", a następnie, jako niewolnica do domu Komendanta i jego żony, Sereny Joy.

Powieść ta stanowi studium psychologiczne młodej kobiety, postawionej w ekstremalnej sytuacji. Na podstawie "Opowieści podręcznej" w 1990 r. wyprodukowano pełnometrażowy film. W 2017 roku zadebiutował bardzo dobrze przyjęty amerykański serial oparty na tej powieści.

Powieść "Ślepy Zabójca" ("The Blind Assasin"), to z kolei fascynująca powieść szkatułkowa. Przeplatają się w niej narracje, prowadzone przez trzech różnych bohaterów: Iris Chase, staruszki, która wspomina swoje życie, jej siostry Laury, której śmierć staje się przyczyną refleksji kobiety oraz rewolucjonisty, autora podrzędnych powieści science fiction Alexa Thomasa.

Różne narracje w powieści nieustannie przeplatają się i pozwalają dojrzeć opisywane wydarzenia pod wieloma kątami. Mamy tu do czynienia także z wystąpieniem powieści w powieści, ponieważ narracja, prowadzona przez Laurę, to tak naprawdę treść napisanej przez nią książki (której głównym bohaterem jest Alex Thomas). Za tę książkę autorka uhonorowana została Nagrodą Bookera oraz wieloma innymi wyróżnieniami.

"Penelopiada" to kipiąca błyskotliwością opowieść, o wydarzeniach przedstawionych w "Odysei" Homera z punktu widzenia Penelopy. Rozprawia się ona z mitami, które narosły wokół niej i jej historii. Poznajemy także opinie członkiń jej dworu. Narracja prowadzona jest swobodnym, naturalnym tonem. Nie brak w niej charakterystycznego dla Atwood inteligentnego dowcipu, melancholii i słodko-gorzkich refleksji.