Atlas. Historia Pa Salta. Siedem Sióstr. Tom 8

Od wielu lat czytelnicy na całym świecie wysuwali różne hipotezy na temat tajemnicy kryjącej się u podstaw historii „Siedmiu sióstr”. Próbowali odpowiedzieć na pytanie dlaczego starszy mężczyzna zdecydował się na adopcję dziewczynek z różnych stron świata? Dlaczego nazwał je imionami Plejad zmienionych w gwiazdy? W końcu dzięki wspólnemu dziełu Lucindy Riley i jej najstarszego syna Harry’ego Whittakera poznamy ten sekret.

Historia toczy się dwutorowo. Towarzyszymy córkom Pa Salta w podróży jachtem, której celem jest oddanie hołdu ich ojcu i pożegnanie go na zawsze. Dzięki dziennikom, które zgodnie z jego wolą dopiero teraz zostają ujawnione, zmienia się jednak w pełną emocji podróż w przeszłość.

Cofamy się do mroźnej i dręczonej głodem Syberii 1925 roku. Przenosimy do Paryża, gdzie dobra rodzina przygarnia ledwie żywego chłopca, który skrywa swą przeszłość za bramą milczenia. On wie, że demonów nie zostawił za sobą na zawsze, że wystarczy jedno słowo, by go dopadły. Zagrożenie zmusza go do ciągłej ucieczki, nigdzie nie może czuć się bezpiecznie, a świadomość, że naraża na niebezpieczeństwo przychylnych mu ludzi budzi poczucie winy.

To piękna i emocjonująca historia, w której doświadczamy piękna muzyki i sztuki, ale również okrucieństwa wojny. Która pokazuje, do jakich czynów może posunąć się człowiek zaślepiony nienawiścią i nieustającą rządzą zemsty, ale i ile można zrobić w imię miłości. I w końcu udowadnia, że nic nie dzieje się przypadkiem, a wszystko, co zdarza nam się w życiu jest zapisane w gwiazdach. Wystarczy być tylko otwartym na sygnały wszechświata.

Nieco się obawiałam, czy zakończenie tak cudownej, magicznej wręcz serii da mi pełnię satysfakcji, ale zupełnie niepotrzebnie, bo wzruszeniom nie było końca, a historia wreszcie jest klarowna i pełna. Aż mam chęć ponownie przeczytać wszystkie części spoglądając na nie przez pryzmat tego co teraz nareszcie wiem.

Jeśli jeszcze nie mieliście okazji poznać pióra Lucindy Riley, to ogromnie Was zachęcam, a okres urlopowy jest idealny dla tych ciepłych i nieco magicznych opowieści.

Lucinda Riley urodziła się w Lisburn w Irlandii Północnej, a wychowywała w wiosce Drumbeg. W wieku 23 lat napisała pierwszą powieść pt. „Lovers and Players”. W Polsce ukazało się dziesięć powieści autorki, do najbardziej znanych z nich należy seria Siedem Sióstr, a także powieści „Dom Orchidei” i „Róża Północy”. Na co dzień pisarka mieszkała z mężem i siódemką dzieci na angielskim wybrzeżu w North Norfolk i Cork w Irlandii. Zmarła na raka 11 czerwca 2021 roku po długiej chorobie. Harry Whittaker jest cenionym i nagradzanym prezenterem radiowym pracującym dla BBC oraz członkiem jednej z najbardziej znanych w Wielkiej Brytanii amatorskich grup teatralnych.

Najstarszy syn uwielbianej brytyjskiej autorki powieści obyczajowych Lucindy Riley dorastał w latach 90 wśród sielskich krajobrazów zachodniego wybrzeża Irlandii. W 2019 roku Harry Whittaker i Lucinda Riley podjęli się wspólnego przedsięwzięcia pisarskiego, tworząc z myślą o najmłodszych serię „Aniołki”. Lucinda powierzyła swojemu synowi, w razie najgorszego, ukończenie cyklu Siedmiu Sióstr. Harry zrealizował plan matki i tak został wydany ostatni tom - „Atlas. Historia Pa Salta”.

Powieść zawiera dwie osie czasu. Pierwsza zatytułowana „Pamiętnikiem Atlasa” ukazuje życiorys głównego bohatera przedstawiany z jego perspektywy. Chłopak zaczął spisywać swoje myśli i przeżycia w 1928 roku, gdy miał zaledwie 10 lat. Już po samych wpisach możemy zauważyć, że był on bardzo oczytanym i inteligentnym dzieckiem. Historia zaczyna się od przygarnięcia chłopca przez rodzinę Landowskich. Kiedy Atlas został odnaleziony jako sierota pod żywopłotem w podparyskim miasteczku, był wychudzony i osłabiony. Jego przeszłość była nacechowana ciągłym strachem i walką o przetrwanie. Mimo że znalazł się wreszcie w bezpiecznym miejscu, wciąż pozostawał nieufny wobec obcych. Postanowił udawać niemowę, żeby nie musieć odpowiadać na niewygodne pytania.

Przez całe życie miał ogromne zamiłowanie do muzyki, literatury i astronomii. W następnych latach razem z nim doświadczamy jego pierwszej miłości i rozwijania talentu muzycznego. Poznajemy niesamowitych ludzi, którzy ukształtowali jego charakter i odbudowali wiarę w ludzkość i dobro człowieka.

W drugiej osi przenosimy się do 2008 roku, w którym adoptowane córki Atlasa spotykają się razem na jachcie „Tytan”, aby złożyć hołd ojcu w rocznicę jego śmierci oraz poznać ich zaginioną siostrę – jego biologiczną córkę. Podczas tej podróży muszą one stawić czoła prawdzie o tym, jak doszło do ich adopcji oraz jak wcześniej wyglądało życie ich taty. Życie pełne cierpienia i rozpaczy, ale również pełne chwil radości i szczęścia. Przeczytanie pamiętnika pozwoliło im zrozumieć siebie, poznać przeszłość swoich przodków oraz odnaleźć własne przeznaczenie.

Co ciekawe, cała historia jest umieszczona między wydarzeniami, które rzeczywiście miały miejsce. Rewolucja październikowa oraz upadek caratu w Rosji znacząco zadecydowały o losie rodziny Atlasa. Dodatkowo to właśnie Paul Landowski zatrzymał go u siebie, a chłopak towarzyszył mu przy rzeźbieniu statuy Chrystusa Zbawiciela, która trafiła do Rio de Janeiro. Później dochodząca do władzy partia Adolfa Hitlera oraz szerzenie się antysemityzmu stało się zagrożeniem dla niektórych bohaterów pochodzenia żydowskiego. Te wszystkie wydarzenia pchały całą historię do przodu.

Gdy zaczynałam czytać tę książkę, czułam się trochę zagubiona. Jednakże nie potrzebowałam dużo czasu, żeby móc się w pełni zaangażować w całą akcję. W powieści zetknęłam się ze sporym natłokiem informacji, kiedy czytałam rozdział po rozdziale, ale też dzięki temu mogłam poczuć to, co siostry, gdy nagle dowiadywały się tak wiele. Jestem pod wrażeniem, ile musiało się wydarzyć od zatrzymania Atlasa u państwa Landowskich, aż do adopcji ostatniej córki. Ta historia była naprawdę przemyślana, a wiele postaci dobrze napisanych. Czuć ich głębie i charakter, a losy przodków każdej z sióstr były intrygujące. Wątek tytułowego bohatera, który niestety bardzo szybko musiał dorosnąć, ciągle zaskakiwał. Potrafił on dostrzec w życiu to, co piękne oraz mówić o swoich zainteresowaniach z ogromną pasją. Również ochoczo chłonął nową wiedzę i rozwijał swoje talenty. Nigdy nie wahał się pomóc innym w potrzebie, nawet gdy zagrażało to jego życiu. Myślę, że fanom reszty książek z tego cyklu mogą się spodobać tak długo wyczekiwane opisy przeżyć Pa Salta. Powieść ukazuje, że zawsze możemy znaleźć coś, co nas uszczęśliwia i daje nadzieję na lepsze jutro.

Utwór czyta się szybko i płynnie. Nie brakuje mu wzruszających scen oraz momentów trzymających czytelnika w napięciu. Także czcionka i układ graficzny tego wydania były przyjemne dla oka, a język autorów zrozumiały.

Aleksandra A.

Szkolny Klub Recenzenta

Wspaniała seria,Wspaniała historia.Pełna wzruszeń,nadzieji.

Czy znane są ci powieści Lucindy Riley?

Jeśli twoja odpowiedź brzmi nie, to musisz to szybko nadrobić, jeśli tak to napisz w komentarzu, która jest twoją najukochańszą?

Moja ulubiona to Dziewczyna z Neapolu. Zauroczyła mnie przeogromnie. Miłość do muzyki i miłość do mężczyzny. Przy czytaniu wyobrażałam sobie te przecudne deski opery, śpiew... no się rozmarzyłam.

Wracając jednak do serii Siedem sióstr to cykl, któremu nie można się oprzeć. Lucinda stworzyła serię, która wciągała i była w stanie zauroczyć każdego czytelnika. Poleciłam ja wielu osobom i żadna z nich nie powiedziała, że jej się nie podobała. Każdy tu znajdzie coś dla siebie. Każda z sióstr jest inna, każda jednak ma w sobie to coś, co może się okazać bliskie naszemu sercu. Moja dusza rozpadła się na kawałki, kiedy dowiedziałam się, ze autorka odeszła. Seria została zatem niedokończona. Okazało się, na szczęście, że Lucinda pozostawiła bardzo szczegółowe notatki, które przedstawiały zwieńczenie serii. Seria ma zakończenie za sprawą syna Luciny, Harry’ego Whittakera, który bazując na notatkach i wskazówkach matki, dokończył książkę.

Atlas. Historia Pa Salta to cudowne zakończenie cyklu. To przepiękna i wzruszająca powieść o potędze miłości. O tym jak trudno czasem dokonywać wyborów, które wcale nie są łatwe. To niezwykłe zwieńczenie całej serii, która według mnie jest najcudowniejszą z serii, jakie do tej pory miałam okazję przeczytać.

Powieść czytało się wyśmienicie. Moim zdanie Lucinda byłaby zadowolona z syna, spisał się znakomicie. Czasem tylko, kiedy podczas czytania uświadamiałam sobie, że to już naprawdę koniec serii, robiło mi się smutno.

Mija rok od śmierci Pa Salta, kiedy każda z Sióstr poznała już swoje korzenie i swoich partnerów, ruszają w drogę Tytanem, by złożyć wieniec na morzu ku czci ojca. Dziewczęta nie spodziewają się jednak, że poznają historię swojego ojca. Całą historię..

Poznają, że każda z nich została wybrana przez Pa Salta ze względu na jego przygody, podróże i osobiste znajomości ich bliskich. Atlas był w tych miejscach już wcześniej i wrócił po nie w odpowiednim czasie. Podobało mi się jak Elle stanęła obronie małego Atlasa w sierocińcu, do którego poszedł poznać przyjaciół.. Poznał tam najlepszą przyjaciółkę i miłość swojego życia 💙🥺. Ale nie podobało mi się to, że biedny Atlas musiał całe życie uciekać przed swoim oprawcą.. Że ten człowiek odebrał mu wszystko.. Ta historia pokazuje też, jak wiele byli wstanie zrobić dla Atlasa obcy ludzie.

Zakończenia już się spodziewałam jakie będzie, a mimo to wywołało we mnie wzruszenie i zakręciła się łezka w oku, ale jednocześnie pojawił się uśmiech, bo..

Musicie przeczytać, żeby się dowiedzieć 💙🥺.

Polecam polecam polecam 💙. Z całego serca ogromnie polecam tą książkę, tą serię, tą Sagę Rodzinną 💙. Wspaniała 💙.