Diabeł w obrączce. Nie taki diabeł straszny

Najbardziej niedorzeczny romans to…?

„Diabeł w obrączce” to czwarty tom z serii Nie taki diabeł straszny. Czy udany? I tak i nie.

Główną bohaterką jest zwariowana kobieta, której wszędzie jest pełno, lubi się dobrze bawić i mówi wprost, czego chce. Gdy przychodzi jej organizować przyjęcie przyjaciółki, jako swojego kompana otrzymuje mężczyznę, który jest jej przeciwieństwem. Kiedy już dochodzi do ich spotkania, są jednocześnie sobą zainteresowani, jak i zdystansowani. Po pewnym czasie i po pewnej ilości alkoholu wyjeżdżają do Vegas i… biorą ślub. A potem jak gdyby nigdy nic, każde idzie w swoją stronę. Tylko że oprócz ślubu wydarzyło się coś jeszcze i będą musieli razem stawić temu czoła.

Książka zaczyna się od listu, z którego wynika, że może nie być kolorowo. Jest to na pewno dobry początek, bo do końca nie jest pewne, czy i tym razem będzie możliwe dobre zakończenie. Autorka zachęca tym do sprawdzenia, co musiało się wydarzyć, że ktoś napisał takie słowa. Później fabuła nie do końca mi się podoba. Zaczynają dziać się tak głupie rzeczy, przez które co chwilę musiałam się oderwać, żeby powiedzieć bezgłośne „co?”. Nie zmienia się to przez długi czas, im dalej w książkę, tym bardziej wydawało się to niedorzeczne.

Ale!

Lektura ma też swoje plusy. Czyta się ją naprawdę szybko, historia mimo wszystko wciąga i chce się poznać jej zakończenie. Pod koniec książki akcja nabiera tempa, pojawiają się większe problemy, których rozwiązanie wcale nie jest łatwe. Dodatkowo na sam koniec dostajemy od autorki dużego kopa w postaci dramatycznej sytuacji bohaterów. To był strzał w dziesiątkę.

Podsumowując, książka ogólnie jest fajna, choć jest też bardzo nierealna. Nie jest to to, co w poprzednich tomach, które kompletnie mnie pochłonęły, ale też było w niej coś, co jednak kazało mi ją przeczytać do końca. Jeśli lubicie takie historie, to polecam wam właśnie tę pozycję. 5/10

✨Jak można czwartą część serii napisać najlepszą z wszystkich? Uwielbiam każdą i wiedziałam, że historia Keeley będzie dobra, ale ta mieszanka bohaterów mnie poraziła i nie mogłam się od niej oderwać.

✨Czy pod wpływem alkoholu można zapomnieć, że się kogoś nie lubi? Keeley i Graham widocznie zapomnieli, bo obudzili się w Las Vegas z obrączkami na palcach. Co mogła zrobić w tej sytuacji nasza główna bohaterka? Oczywiście, uciec. Wszystko byłoby świetnym pomysłem, gdyby nie fakt, że zaszła w ciążę. Tak się składa, że obydwoje przyszłych rodziców zgadza się co do tego, że nikt nie powinien powierzać jej dziecka. A może ślub po pijaku jednak nie był najgorszą decyzją w życiu?

✨Keeley - pewna siebie, pyskata, z zerowym kontem oszczędnościowym i planem na życie. Chyba, żeby liczyć wyjazd na Coachellę. Graham - przystojny sknera, podobno nudziarz, ale czy na pewno?

✨W trakcie czytania byłam roześmiana, wzruszona, popłakana, i ogólnie przeżyłam taką sinusoidę emocji, że nie wiem czy sięgnę po jakąś książkę przez następne kilka dni. Chcę, żeby te emocje jeszcze na chwilę we mnie zostały. I umówmy się - ta historia nie zawsze jest logiczna. Ktoś mógłby się doczepić niejednego wątku, ale to właśnie ma swój urok, a ja historię pokochałam i póki co jest najlepszą pozycją przeczytaną w tym roku.

✨Było wiele spicy 🌶 scen, chyba najwiecej z wszystkich części. Autorka jednak potrafi wszystko ładnie ubrać w słowa, przez co sceny mi się podobały, mimo, że były dość mocne.

✨I och, jak ja się znowu irytowałam na tą niesprawiedliwość ze strony rodziny i szefostwa! Elizabeth ma talent do robienia takich pobocznych bohaterów.

A co do bohaterów to wielki plus, że są tu ci z poprzednich części. Nowi też zapunktowali, a postać Marka, bezdomnego, najbardziej


✨Jest jedna rzecz, której mogę się doczepić. Jak ktoś może być seksowniejszy od Henrego Cavilla?😅

✨POLECAM z całego serduszka ❤

PS. Nie zapomnijcie przeczytać podziękowań na końcu

Dobrze od czasu do czasu dać się porwać niezobowiązującej lekturze. Tak też postanowiłam uczynić korzystając z pierwszych wiosennych promieni słońca. Mój wybór padł na ,,Diabeł w obrączce", czwarty tom cyklu ,,Nie taki diabeł straszny". Szczerze przyznam, że nie miałam okazji czytać poprzednich części, jednak okazało się, że Elizabeth O'Roark zadbała i o tych czytelników. Ta powieść została poświęcona kolejnemu z braci Tate. Tym razem zostaje nim Graham, przewidywalny, nieziemsko przystojny, ale też nudny. Przynajmniej w odczuciu Keeley.

Ich znajomość zaczyna się dość nietuzinkowo. Mają stworzyć przyjęcie dla najlepszej przyjaciółki Keeley, Gemmy i jej męża Bena, brata Grahama. Powiedzieć, że mają odmienne wizje tego spotkania, to niedopowiedzenie roku. Kobiecie marzy się szalona podróż z atrakcjami. Jemu - przyjęcie, na którym będzie mogła pojawić się jego 90-letnia krewna. Dla niej jest nudziarzem. Dla niego jest zbyt przebojowa. Jak jednak wiadomo, przeciwieństwa się przyciągają, a alkohol szczególnie w tym pomaga. 

Czy stateczna pani doktor zda sobie sprawę ze swoich czynów, gdy obudzi się z obrączką na palcu? Kolejne wydarzenia wcale nie będą dla niej szczególnie radosne. W końcu nieprzewidywalność musi się kiedyś skończyć! Jak Graham odnajdzie się w nowej roli? Muszę przyznać, że bardzo przyjemnie spędziłam czas z tą lekturą. Ciekawie wykreowani bohaterowie sprawią, że będzie to dobrze spędzony czas. Nie oczekujcie jednak mocniejszych zrywów serca, choć i takie momenty się zdarzają. Jednym słowem, ,,Diabeł w obrączce" to świetna propozycja dla niewymagających odbiorców. Serdeczni polecam!

Czekałam i czekałam na ten tom! Tak bardzo kocham te diabełki…

„- Powiedziałaś kiedyś, że jesteś jak motyl, który nie potrafi zostać dłużej w jednym miejscu.

- Może potrzebowałam tylko bezpiecznego miejsca do wylądowania?”

Pokochałam Keeley od samego początku. Jej niewyparzony język, dystans do siebie, ripostę w każdej sytuacji, i to dobre serduszko, które jest schowane pod maską wrednej jędzy. Graham również skradł moje serce, na pozór sztywniak, którego interesują tylko liczby, matematyka i praca. To połączenie to mieszanka wybuchowa, ale dawno się tak nie uśmiałam czytając jak nawzajem wbijali sobie szpileczki.

„- Już jestem znudzona więc musisz być Grahamem. - Wyciągam do niego dłoń.

- A ty jesteś nieuprzejma i pijana w południe, więc musisz być Keeley- odpowiada z uśmiechem”.

Nie pytajcie, która część podobała mi się najbardziej… po głębszej refleksji odpowiedź jest tylko jedna- wybieram wszystkie.

Jeśli jakimś cudem (?!) nie znacie twórczości autorki ani tych Diabełków to serdecznie Wam polecam! Must have dla miłośniczek dobrych romansów. Nie można się od niej oderwać nawet na chwilę! Jest moment w którym obawiałam się, że moje serce może tego nie przeżyć, autentycznie! Były momenty gdy miałam ochotę komuś coś zrobić, ale i takie w których zalałam się łzami… cały wachlarz emocji. Z czystym sumieniem podpisuje się pod nią, jestem w niej zakochana!

Jedyne do czego mogłabym się przyczepić to dla mnie osobiście problem z którym borykał się Graham był zbyt wyolbrzymiony, owszem było to traumatyczne, ale nie sądziłam, że aż tak może wpłynąć na jego życiową decyzję. Może zbyt mocno autorka chciała pokazać, że jest to coś baaaardzo strasznego, a wyszło jak wyszło- i tak, i tak SZTOS!

*To jest moja prywatna opinia. Zachęcam do przeczytania i wyrobienia sobie własnego zdania.

Keeley budzi się pewnego ranka i okazuje się, że jest w Vegas, a w dodatku ma obrączkę na palcu. Obok niej w łóżku leży największy gbur i skąpiec jakiego zna – Graham. Przecież to niemożliwe, żeby wyszła za takiego nudziarza. Postanawia wymiksować się z tego i ucieka z pokoju hotelowego. Jej planem na przyszłość jest unikanie mężczyzny, ale jak to z planami bywa lubią się pokrzyżować. Pewnego dnia dowiaduje się, że jest w ciąży a ojcem może być tylko jeden mężczyzna.

Uwielbiam tę serię. Każdy z tomów jest cudowny i od każdego ciężko jest się oderwać. Bohaterowie w tej części są jak ogień i woda. To zupełne skrajności. Keeley jest szalona i nieprzewidywalna, natomiast Graham to typowy sztywniak. Jednak pomimo burzliwych początków ich relacja pięknie, w powolny sposób się rozwijała. Przeciwności mogą się uzupełniać i im to się udało. Mężczyzna z czasem pokazał swoją romantyczną stronę i niejednokrotnie ujął mnie swoją dobrocią i troskliwością.

Ta książka ma wszystko to, co powinien mieć dobry romans. Postacie, których nie da się nie lubić, wciągająca fabuła ze zwrotami akcji, do tego zabawne dialogi i przekomarzanki słowne. Dodatkowo wszystko jest dobrze wyważone i wątek nieplanowanej ciąży bardzo dobrze poprowadzony. Kontrast między osobowościami był przedstawiony w fajny i niewymuszony sposób. Wszystko co działo się między nimi wydawało się naturalne. Polecam tę część jak i całą serię!