Arsène Lupin, dżentelmen włamywacz

"Arsene Lupin. Dżentelmen włamywacz" to zdecydowanie jedna z najciekawszych pozycji, które czytałem w ostatnim czasie. Do sięgnięcia po nią zachęcił mnie serial nakręcony na jej podstawie. Książka przenosi nas w świat pełen intryg i niezwykłego geniuszu głównego bohatera. Lektura bardzo wciągająca ze względu na wiele zaskakujących zwrotów akcji, dzięki czemu czyta się ją dość szybko. Zaletą tej książki jest również możliwość przeniesienia się do dawnych czasu, co daje nam niezwykły klimat. Mimo tego, że nie do końca lubię kryminały, ta książka szczególnie przypadła mi do gustu. Pierwszy tom zachęcił mnie do przeczytania kolejnych. Myślę, że jest to idealna powieść dla osób lubiących nieco niekonwencjonalną literaturę.

Jeśli miałabym określić tę książkę jedn słowem, opisałabym ją jako elegancką.

Bo taki właśnie jest Arséne - elegancki, zważający na dobre maniery i etykietę. Włamywacz, któremu bliżej jest do Robin Hooda niż podrzędnego rzezimieszka. Jego niezwykły urok, błyskotliwość i inteligencja, nie raz wyprowadzają w pole ścigające go służby. Niewątpliwy urok, na który podatna jest płeć piękna, dorównuje też jego pewności siebie i optymizmowi.

Osiem opowiadań, które znajdziecie w tej książce to zbiór historii z działalności włamywacza. Pokazuje go w różnych momentach i sytuacjach, ukazując różne oblicza bohatera.

Postać ta mimo swej profesji wzbudza sympatię a momentami też podziw. Wierny swojemu kodeksowi moralnemu bohater usytuowany jest często bowiem na równi z Sherlockiem Holmesem - oczywiście po przeciwnej stronie barykady 😉

Dodatkowo warto zwrócić uwagę na język zastosowany w opowiadaniach, ponieważ świetnie oddaje klimat wydarzeń i uchwyca osobowość bohatera.

W tej książce cudowna okładka kryje fascynujące wnętrze. Jeśli lubicie opowieści o słynnym, błyskotliwym detektywie to Arséna Lipina polubicie również 😉

Pomimo, że pierwsze wydanie książki o słynnym dżentelmenie-włamywaczu mogliśmy już zobaczyć ponad 100 lat temu to ta książka wciąż jest na czasie. Na nowo zrobiło się o niej głośno za sprawą serialu „Lupin” na @netflix, który powstał w oparciu właśnie o tę książkę.

Jest to zbiór opowiadań o słynnym Arsene Lupin - mistrzu złodziejskiego fachu, niepoprawnym optymiście i ogromnym kobieciarzu. Jego sposób bycia i urok sprawiają, że kobietą ciężko się mu oprzeć. Fabuła książki i przygody głównego bohatera potrafią świetnie poprawić humor i umilić nie jeden wieczór. Tak naprawdę prawie całą książkę przeczytałam na głos i wraz z K ciągle się przy tym śmialiśmy.

Lupin kreowany jest na lekkoducha z genialnym umysłem analitycznym. Jego każde włamanie, sprawa, czy zmiana wizerunku jest na najwyższym poziomie. Wszystko musi być dokładnie przemyślane i dopięte na ostatni guzik. Jednak żeby nie było tak kolorowo, oczywiście słynny Lupin nie jest nie omylny i często popełnia błędy. Sprzyja to prześmiesznym zwrotom akcji.

Miło jest czasami wrócić do klasyki i to tak dobrze napisanej. Tak naprawdę nie da się odczuć, że książka została wydana tak dawno temu. Pióro Leblanca jest bardzo lekkie i jestem pewna, że trafia do wielu czytelników. Jeżeli chcecie oderwać się od rzeczywistości, przeżyć świetne przygody u boku dżentemena-włamywacza to koniecznie sięgnijcie po tę książkę. Gwarantuje, że miło spędzicie czas nie tylko z książką, ale i może tak jak ja z bliskimi na wspólnym czytaniu książki, która skradnie Wasze serca.

Dżentelmen włamywacz

Letni dzień 1905 roku zapisał się w historii literatury jako moment stworzenia bohatera literackiego, który podbił serca czytelników na całym świecie. Mowa tu oczywiście o Arsénie Lupinie, dżentelmenie włamywaczu wykreowanym przez francuskiego pisarza, Maurice'a Leblanca, na prośbę przyjaciela. Lupin jest równie rozpoznawanym bohaterem co Sherlock Holmes Conan Doyle'a. Był ON swoistą odpowiedzią Francuzów na angielskiego detektywa.

Ostatnio o Lupinie przypomniano dzięki netflixowemu serialowi o tym samym tytule. Na fali popularności serialu wydawnictwo Zysk i S-ka postanowiło wydać pierwszy tom opowiadań o tym czarującym złodzieju w nowej odsłonie graficznej.

Tom ten stanowi wstęp do licznych przygód francuskiego włamywacza. Mam nadzieję, że wydawnictwo wyda także pozostałe tomy, bo ten tom był moim pierwszym spotkaniem z Arsénem i jestem nim zauroczona.

W tomie tym znajdziemy dziewięć opowiadań, a także posłowie pióra Piotra Gocieka, które przybliża nam kulisy powstania postaci Lupina i ciekawostki związane z jego twórcą i popularnością awanturniczego bohatera.

Do lektury tego zbioru opowiadań podchodziłam z pewną dozą nieufności, bo pióro autora nie było mi wcześniej znane, ale także z wielką ciekawością, bo opowiadania kryminalne uwielbiam. I powiem Wam, że ostatecznie nie jestem rozczarowana, ponieważ bawiłam się doskonale przy lekturze opowiadań o jednym z najsłynniejszych włamywaczy.

Najbardziej spodobało mi się opowiadanie o brawurowej ucieczce Lupina z więzienia, o kradzieży dokonanej w zamku w pilnie strzeżonej i zamkniętej dla ciekawskich oczu komnacie przez Arséna zamkniętego w więzieniu, to o pewnym naszyjniku, przez wzgląd na kryjącą się w nim wzruszającą historię, a także na zuchwałą kradzież dokonaną przez... bardzo młodego człowieka(!), w opowiadaniu tym autor odsłania także pewne karty z dzieciństwa naszego bohatera, a także najdłuższe pośród zebranych w tym tomie opowiadań, czyli "Siódemka kier" za zaiste fascynującą zagadkę z kartami w tle i zaskakujące jej rozwiązanie, jak również to opowiadanie w którym drogi Lupina krzyżują się z Herlockiem Sholmésem, które jest swoistym puszczeniem oka do twórcy najsłynniejszego detektywa.

Styl autora jest bardzo przystępny, nie czuć tych lat, które dzielą nas od dnia premiery tego tomu opowiadań. Wartka akcja, sympatyczni bohaterowie, ciekawe zagadki, zaskakujące działania głównego bohatera, jak i rozmiar opowiadań sprawiają, że tomik ten wręcz się pochłania raz dwa. Mało tego, jestem pewna, że szybko zatęsknię za przygodami Lupina i będę niecierpliwie wyczekiwać kolejnych tomów historii z jego barwnego życia.

Nie można nie wspomnieć o przepięknym wydaniu książki. Oprawa naprawdę zachwyca, jestem nią zauroczona, jak i zawartością, o czym już wspominałam. ;)

Polecam Wam lekturę opowiadań o Arsénie Lupinie, jeśli jeszcze nie mieliście okazji się z nim spotkać, myślę, że ci którzy śledzili serial na Netflixie zainteresują się przygodami bohatera, którymi inspirował się bohater serialu, a ci którzy czytali już opowiadania o tym czarującym włamywaczu myślę, że chętnie sobie odświeżą ich lekturę, szczególnie, że te eleganckie i stylowe wydanie jak najbardziej do tej lektury zachęca. Ja polecam Wam ten zbiór opowiadań z całego serca.

Za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu Zysk i S-ka.

Nie wiem jak wy, ale ja w ostatnim czasie zauważyłem, że coraz więcej tytułów książek czy komiksów przykuwa moją uwagę dzięki ich filmowym/serialowym adaptacjom. W moim przypadku było tak m. in. z „The Umbrella Academy” czy „To wiem na pewno”. Kolejną z produkcji, która w tym roku zainteresowała mnie do sięgnięcia po lekturę był francuski „Lupin”, nawiązujący do serii opowiadań i powieści autorstwa Maurice’a Leblanca, opowiadających o nieuchwytnym „dżentelmenie włamywaczu”.

„Arsene Lupin, dżentelmen włamywacz”, to pierwszy zbiór opowiadań o francuskiej ikonie literatury popularnej, który oryginalnie został wydany we Francji w 1907 r., a w Polsce w 1957 r. Dziś chciałbym porozmawiać o nowym wydaniu tego tytułu, który ukazał się nakładem wydawnictwa Zysk i S-ka.

Na to nowe wydanie w przekładzie pani Elżbiety Derelkowskiej składa się dziewięć opowiadań różnej długości oraz posłowie, którego autorem jest dziennikarz, pisarz Piotr Gociek. Pod dającą się zauważyć z daleka, jakby mrugającą do nas okiem twardą oprawą kryje się tajemnicza i fascynująca postać, w której przez ponad sto lat zdążyły zakochać się setki, tysiące, a może nawet miliony czytelników na całym świecie.

Postać głównego bohatera w zawartych w książce opowiadaniach została przedstawiona z perspektywy obserwatora wydarzeń, w których brał udział Lupin. Dopiero z czasem dowiadujemy się, że owe historie zostały spisane przez jego przyjaciela, jak ON sam to ujmuje „Tak, ośmielam się wierzyć, że Arsene Lupin zaszczyca mnie swego rodzaju przyjaźnią i że to właśnie ta przyjaźń sprowadza go nieraz niespodziewanie do mego gabinetu i wnosi w panującą tu ciszę jego młodzieńczą wesołość, blask niezwykłego życia, dobry humor mężczyzny, dla którego los zarezerwował tylko przychylność i uśmiech.”

Lupin, to bohater bardzo tajemniczy, zawsze będący o krok przed innymi, którego pochodzenie jest nieznane. Swoją pewnością siebie, inteligencją i przebiegłością w połączeniu z uprzejmością i częstą wspaniałomyślnością wobec swoich ofiar zaskarbia sobie przychylność wielu Francuzów, pomimo tego, że pozostaje kryminalistą, a przede wszystkim uwielbienie czytelników. Rozpościerająca się wokół niego aura enigmatyczności czyni go niezwykle fascynującym, a tym samym sprawia, że z wielką uwagą śledzimy jego kolejne poczynania. Pomaga w tym również fakt, że Lupin to mistrz kamuflażu, którego nie sposób rozpoznać. Nierzadko, pod koniec danego opowiadania przekonujemy się, że choć wydawał się ON być nieobecny, cały czas ukrywał się pod postacią biorącą czynny udział w opisywanych wydarzeniach.

Co zaś tyczy się tego w jaki sposób poszczególne opowiadania zostały napisane przez Maurice’a Leblanca, to bardzo szybko w oczy rzucił mi się uniwersalny styl autora. Stworzone przez niego historie czyta się naprawdę łatwo, nie zarzuca ON nas skomplikowanym językiem, pisze bardzo zwięźle, a jednocześnie udaje mu się zbudować złożone, kryminalne zagadki, których rozwiązania często nie sposób przewidzieć. Wraz z kolejnymi, dłuższymi opowiadaniami są one bardziej szczegółowe i trudniejsze do rozgryzienia, a próby ich rozwiązania stanowią nie tylko wyzwanie, ale przede wszystkim wielką frajdę.

A na jakie wyczyny stać głównego bohatera? Potrafi uciec z więzienia, a nawet dokonać kradzieży, pozostając w zakładzie karnym. Jako przypadkowy dobry samarytanin, który ratuje bogaczowi życie, dostaje się do posiadłości by później ją okraść. Jego łupem padają dzieła sztuki, pieniądze, papiery wartościowe, czy biżuteria, a swoich „skoków” zawsze dokonuje ze stylem i elegancją jakiej wszyscy kryminaliści mogą mu pozazdrościć. To właśnie ten styl bohatera jest kolejnym z elementów, czyniących jego przygody niezapomnianymi.

Po przeczytaniu książki nie dziwię się już, że twórcy serialu Netflixa wpadli na pomysł bohatera zainspirowanego przygodami Arsene’a Lupina. Opisywane przez Maurice’a Leblanca wydarzenia z łatwością można by przenieść do czasów współczesnych. Zresztą, sam autor nie podkreśla zbyt często w jakiej epoce ma miejsce akcja poszczególnych opowiadań, jedynie od czasu do czasu, zwracając nam na to uwagę przez szczegóły takie jak charakterystyczne stroje, środki lokomocji, czy wyrażenia.

Kulminacją tytułu wydawnictwa Zysk i S-ka jest konfrontacja głównego bohatera z niejakim Herlockiem Sholmesem, który w oczywisty sposób ma być Sherlockiem Holmsem w wydaniu francuskiego autora. To opowiadanie ma w sobie wszystkie najlepsze cechy Lupina, o których mogliście przeczytać w poprzednich akapitach. Wydawałoby się, że kto jak kto, ale brytyjski detektyw będzie tym, który zwycięży w pojedynku wielkich umysłów, ale jak to ma miejsce w większości przypadków, to francuski dżentelmen pozostaje zwycięzcą.

„Arsene Lupin, dżentelmen włamywacz”, to pozycja niezwykle wciągająca, urzekająca nas postacią głównego bohatera oraz jej niezwykle pomysłowymi i oryginalnymi kradzieżami. To książka łatwa w odbiorze, po przeczytaniu której od razu mamy ochotę na więcej. Poza tym świetnie wprowadza nas ona w świat kryminalnych zagadek, stanowiąc bardzo dobry początek dla ewentualnego romansu z tym gatunkiem.