Arcymag. Mag. Tom 3

Kojarzycie książkę „Papierowy mag”? Przykuła mój wzrok okładką i niesamowitym opisem, a później jakoś to poleciało, od pierwszego tomu, aż po trzeci i zarazem finałowy. Świat przedstawiony przez autorkę pochłonął mnie do tego stopnia, że nie chciałam się z nim zegnać. Nie wyobrażałam sobie tego, aby nie przeczytać ostatniego tomu pod tytułem „Arcymag”. Opowiadając o tym wydaniu książki nie można nie zwrócić uwagi na piękno okładek i precyzję w jej wykonaniu. Czytanie takich powieści jest przyjemnością samą w sobie. O czym opowiada „Arcymag”?

Główną bohaterką książki „Papierowy mag” jest Ceony Twill, to dziewczyna, której marzenia i ścieżka, którą chciała obrać zostały pokierowane w zupełnie inny sposób. Marzeniem dziewczyny było zostanie magiem władającym metalem, niestety, a może właśnie stety została skierowana na magiczne praktyki do Składacza, Emery’ego Thanea. Człowiek ten trudnił się magią papieru, był dość specyficzny, jednak wiedzy nie można mu było odmówić. Kiedy ktoś kieruje cie na inny los, nie masz wyboru, musisz go przyjąć, otworzyć się na inny rodzaj magii niż ten, o którym marzyłaś i zrobić to najlepiej, jak tylko jesteś w stanie. Z biegiem czasu ten wewnętrzny żal gdzieś zniknął, Ceony ponad wszystko chciała zakończyć praktyki w pozytywny sposób. Sytuacja jednak zdołała się kilkukrotnie skomplikować, nie tylko została zmuszona do walki, aby zwrócić serce Emery’ego Thanea, ale zadbać o życie jej bliskich. Okazuje się, że bohaterka nie musi być jedynie Składaczem, potrafi podporządkować sobie i związać się z każdym materiałem, co jest dość nieoczekiwane. Czy taką wiedzą powinna się z kimś dzielić? Może powinna jedynie skupić się na zdaniu egzaminu? W końcu bardzo tego pragnęła, chciała stać się magiem. Problemy jednak nie zamierzają jej opuścić, niebezpieczny człowiek opuścił więzienie i z pewnością będzie szukał sposobności, aby się zemścić. Czy mu się to powiedzie? Czy Ceony uda się przeżyć? Jaki będzie finał tej wspaniałej historii?

„Arcymag” jest książką, która wciąga, zdecydowanie z tej trylogii jest moim ulubionym tomem. Może i nie powinno się faworyzować, któregoś tomu jednej historii, ale tutaj działo się naprawdę wiele. Powieść wciągnęła mnie od pierwszych stron „Papierowego maga”, a odpuściła dopiero wtedy, kiedy przeczytałam ostatnie zdanie „Arcymaga”. Bez zwątpienia mocnym punktem, który podkreślam w recenzjach tego cyklu jest system magiczny, który jest tak odmienny od książek, które czytałam. Charlie N. Holmberg ma naprawdę genialne pomysły, nowe umiejętności Ceony czynią ją niezwykłą, z taką wiedzą i magią sama nie wiedziałabym, co tak naprawdę powinnam zrobić. Czy wyjawić to światu, czy pozostawić dla siebie? Autorka zdecydowała się na zabieg, który był strzałem w dziesiątkę i wielu czytelników z pewnością go doceni. Czasami rozmawiając na temat książki słyszy się zarzut, który mówił o tym, że wątek romantyczny silnie przesłaniał fabułę, która stała się cieniem, w tej trylogii tego nie ma. Bardzo mnie cieszy fakt, że autorka tak się rozwinęła, podczas lektury nie da się nie zauważyć, że pisze lepiej, inaczej, jeśli pojawią się u nas jakieś powieści jej autorstwa, z pewnością po nie sięgnę.

Ile zasad można złamać w imię miłości? Jakich czynów się dopuścić, by jeszcze otrzymało to wybaczenie? Czy miłość w ogóle może być wymówką do łamania zasad prawnych, etycznych czy własnej moralności? Być może część z Was ma własne poglądy na ten temat i wartościowe argumenty za tym, że macie rację. Jednak ja bym się nie angażowała w jednoznaczną odpowiedź. Może pokusiłabym się, by ocenić konkretną sytuację, ale miłość jest na tyle skomplikowanym uczuciem, że póki osobiście nie znajdziemy się w danej sytuacji, to nie możemy określić, jak samemu byśmy postąpili. Potęga miłości nie zawsze okazuje się tak cudowna jak w pięknych bajkach, ale jednak nie bez powodu jest tak szanowanym i docenianym uczuciem.

Ceony już dawno zaakceptowała swój los papierowego maga. Choć w tej chwili nie przedstawia to większego wyzwania, ponieważ nowe odkrycie dziewczyny zmieniło wszystko. Obiecała Emery'emu, że nie będzie korzystać z nowych możliwości, ale kto by dał radę dotrzymać tak trudnej obietnicy. Minęły dwa lata, a Ceony jest krótko przed egzaminem. Musi tylko zdać i wtedy odmieni się jej życie. Będzie nareszcie oficjalnie magiem, ale to tylko jedna ze zmian. W końcu miłość Ceony i Emery'ego rozkwita, a jeszcze nie jest do końca legalna. Czy przed nimi szczęśliwe życie bez żadnych przeszkód? Czy Ceony bez problemu zda egzamin?

Myślę, że tutaj nikogo nie zdziwi fakt, że najpierw moją uwagę przyciągnęła okłada pierwszego tomu "Papierowego Maga". Zachwyca srebrem i kunsztownym wykonaniem. Gdy przeczytałam pierwszy i drugi tom cyklu, to byłam w stanie wypisać szereg nieścisłości i wad książek, jednak byłam też w stanie przymknąć na nie oko, gdyż i tak fantastycznie się bawiłam i obie części przeczytałam w zaledwie dzień. Dlatego po "Arcymagu" oczekiwałam epickiego zakończenia, które zrobi na mnie wrażenie i wykaże rozwój umiejętności pisarskich autorki. Czy tak właśnie było? No niestety nie do końca.

Przede wszystkim jestem mocno zawiedziona stylem pisarki, ponieważ nie wyróżnia się niczym szczególnym. Nie odczułam w nim nic na tyle charakterystycznego, bym mogła to uznać za znak rozpoznawalny Holmberg. Po prostu czytało mi się przyjemnie i szybko. To prawda, że to powieść fantastyczna z przeznaczeniem dla młodzieży, więc prosty język jest całkowicie uzasadniony i raczej powinien się sprawdzać. Lecz młodzież to już nie dzieci, a pojawiało się trochę niepotrzebnego infantylizmu.

Kolejnym moim zarzutem jest nudna fabuła. Jak poprzednim częściom część czytelników zarzucało zbyt szybkie tempo, z czym po części się zgadzam, to w trzecim tomie było ono stanowczo dla mnie zbyt wolne. Nie rozumiem do końca, skąd to się bierze. Pisarka dotknęła wielu tematów z potencjałem do rozbudowania fabuły, lecz nie decydowała się na poświęcenie im większej ilości czasu. Tymczasem czekałam i byłam przekonana, że z czasem zostaną one rozwiązane, a tak się niestety ku mojemu rozczarowaniu nie stało. Może byłabym w stanie wybaczyć te ograniczanie się, gdybym dobrze się bawiła przy tym, co czytam. A tutaj zabrakło nawet zwykłej, niekoniecznie inteligentnej rozrywki.

Nie chcę Was zawieść, więc jeszcze trochę wad wypiszę. Tym razem pomysł i cały świat. Nie jest to może pomysł najbardziej oryginalny wśród najoryginalniejszych, lecz na pewno nie wyczuwa się sztampy. Dlaczego nie został rozbudowany? Tak dobrze rozpoczynający się wątek z innymi materiałami mógł dać olbrzymie pole popisu dla wyobraźni. Tymczasem jako czytelnicy dostajemy tylko parę nowych zaklęć, które w żaden sensowny sposób nie zostały wytłumaczone. Mnie to nie satysfakcjonuje.

Co do kreacji bohaterów również mam ambiwalentne odczucia, ponieważ poza główną bohaterką pozostałe postacie są pominięte. Oczywiście wyróżniają się jakimiś konkretnymi cechami, ale pozostaje to wyłącznie na zewnętrznej powierzchni. Jak ich widzimy, tacy są. Nie ma żadnego wielowymiarowych osobowości. Co prawda jestem przekonana, że przy niektórych bohaterach pisarka starała się osiągnąć ten efekt, za co ją mocno szanuję, tylko niestety pozostało to w sferze starań. I może gdybym jeszcze polubiła samą Ceony, to inaczej patrzyłabym na całość. Lecz niestety Ceony wywołała we mnie antypatię. Choć po cichutku przyznam się Wam, że rozumiem, skąd uczucie bohaterki do Emery'ego. Lubię mocno tę postać za jego indywidualistyczny charakter.

W tym momencie chciałabym Wam opisać problematykę poruszoną w "Arcymagu", a następnie przedstawić swoje osobiste przemyślenia na ten temat, ale jest mało wartościowych rzeczy w powieści. Niemniej nadal wierzę, że z każdej książki przy odpowiedniej perspektywie da się wiele nauczyć, więc ta oczywiście nie jest żadnym wyjątkiem. Podkreśla wagę tego, by nie oceniać ludzi po pierwszym wrażeniu. Bardzo łatwo można mylnie zinterpretować niektóre sytuacje lub słowa. Czasami wręcz znając kogoś bardzo dobrze, wielu rzeczy możemy nie rozumieć i odnosić mylne wrażenie lub pochopnie wyrażać swoje zdanie. Póki nie mamy szerokiej perspektywy danego zachowania, nie mamy prawa oceniać. Tylko kiedy tak naprawdę mamy pełny obraz? Bardzo rzadko. Poza wydarzeniami, gdzie czyny mogą wyrządzić rzeczywistą kwestię, trzeba w przemyślany sposób wyrażać swoje zdanie. Choć nie wiem, czy spod rąk recenzenta takie słowa nie zahaczają o szczyptę hipokryzji.

"Arcymag" mocno mnie zawiódł. W ogóle nie spełnił moich oczekiwań i niestety okazał się o wiele mniej przystępny niż poprzedni tomy. Tutaj naprawdę mogę pocieszyć się wyłącznie tymi cudnymi wydaniami. Mało wciągająca stylistyka pisarki, niedopracowany świat i wiele wątków sprawiły, że przez większość czasu nie czułam potrzeby czytania powieści i tak naprawdę zmuszałam się, by ją skończyć.

Ceony zbliża się najważniejszy egzamin. Dzielą ją już tygodnie, by wreszcie uzyskać tytuł maga. Tylko jak może się skupić na nauce, skoro jej wrogowie nie próżnują? Tym bardziej Emery także ją zaskakuje. Mężczyzna po plotkach jakie słyszał na ich temat i nie chcąc wyjść na osobę stronniczą, na ostatnie dwa-trzy tygodnie przed testem wysyła do innego Składacza, by to u niego zdawała. Dziewczyna w krótkim czasie musi udowodnić innemu magowi, że zasługuje na swój tytuł. Tylko ja wszystko ze sobą pogodzić? Czy wymyśli wróg? Kto będzie jego celem?

Wielki finał oto nadszedł. Byłam go niezmiernie ciekawa, ponieważ zakończenie drugiego tomu, dawało wiele możliwości. Niestety liczyłam na coś większego, biorąc pod uwagę możliwości Ceony, to miałam wrażenie niewykorzystanego potencjału. Jednak mimo tego małego niedosytu, jestem zadowolona z takiego finału!

Nie chce za dużo zdradzać, jednak w tej części naprawdę dużo się dzieje! Mamy pogoń za wrogiem, szykowanie się do egzaminu, relacje Ceony i Emery'ego, do tego małe zahaczenie o rodzinę dziewczyny, także na nudę nie można tu narzekać.

Bohaterowie też przeszli pewną metamorfozę. Ogólnie pomiędzy drugim a trzecim tomem jest dwa lata różnicy, co warto mieć z tyłu głowy. Ceony dorosła, stara radzić sobie z traumą i skrywać swoje uczucia. Jednak nie przeszkadza jej to w pakowaniu się w kłopoty, czasami nieumiejętnie wykorzystywać swoją nową wiedzę. Denerwowało mnie jej podejście, ze to ona mu go powstrzymać, tylko ona może sobie z nim poradzić itp. Emery za to stał się trochę bardziej otwarty i dosłowny. Przestał był taki tajemniczy i mówiący zagadkami. Wreszcie potrafił się określić, co do swojego stanowiska.

Książkę czytało mi się tak samo lekko i przyjemnie jak poprzednie tomy. Autorka ma naprawdę świetny styl i pióro. Nie mogłam się od niej oderwać, cały czas byłam zaciekawiona. Zakończenie zaś było mega urocze i słodkie. Bardzo mnie ono ucieszyło i miałam nadzieję, że tak to się potoczy.

Także mimo małego zawodu, to nie była to zła lektura. Naprawdę to jedna z serii, które potrafią miło zaskoczyć i piekielnie wciągnąć! Nie są one długie, także można je przeczytać za jednym zamachem! Ja serdecznie polecam Wam tą serię, jeśli szukacie czegoś nowego, odświeżającego w tym gatunku. Jestem bardzo ciekawa kiedy i czy ukażą się inne powieści spod pióra autorki.

Niedługo nadejdzie dzień egzaminu, który Ceony Twill będzie musiała zdać, aby stać się pełnoprawnym magiem. Emery, czyli jej mentor i jednocześnie ukochany, wysyła ją na test do innego papierowego maga. Niestety ten nie darzy Emerego sympatią co może mieć wpływ na wynik egzaminu. Sprawy komplikują się jeszcze bardziej, kiedy ucieka wycinacz posługujący się zakazaną magią krwi. Ceony kolejny raz będzie musiała stawić czoła mordercy.

"Arcymag" to już trzeci i zarazem ostatni tom świetnej serii młodzieżowej. Już niejednokrotnie wspominałam, że w tym cyklu bardzo podoba mi się zamysł dotyczący magii. Autorka bowiem w nietuzinkowy sposób wykreowała czarodziejski świat, w którym magowie mogą wykorzystywać swoje zdolności tylko z przedmiotami stworzonymi przez człowieka. Przeczytamy, więc [Adres usunięty]. o Składaczach posługujących się magią papieru, Szklarzach wykorzystujących szkło czy Wytapiaczach, specjalistach od magii metalu. Oczywiście nie zabraknie również czarnych charakterów, w tym przypadku Wycinaczy, którzy w swojej zakazanej magii wykorzystują krew. W "Arcymagu" autorka zaserwowała jeszcze więcej zaklęć z różnych dziedzin magii co okazało się super uzupełnieniem serii. Dodatkowo tak jak w poprzednich częściach Ceony zmierzy się z ogromnym niebezpieczeństwem, jednak tym razem dziewczyna jest w posiadaniu pewnej tajemnicy, która może mieć ogromny wpływ na całe społeczeństwo magów. Ja zakochałam się nie tylko w pięknym wydaniu, ale również w treści, więc oczywiście polecam całą serię.