Archer's Voice. Znaki miłości

Tytuł : Archer's Voice. Znaki miłości.

Autor: Mia Sheridan

Wydawnictwo : Znak Jednym Słowem

Data premiery : 09.08.2023r.

#btzarchersvoice

Opis książki :

Chciałam ukryć się w małym, spokojnym miasteczku. Zapomnieć o wszystkim. O nocy, kiedy moje życie roztrzaskało się w drobny mak. I gdy już zaczęłam układać sobie wszystko na nowo, spotkałam Archera Hale’a. Trzęsienie ziemi nawiedziło moje życie… a ja już nie chciałam odbudowywać go w pojedynkę.

Archer od wielu lat z nikim nie rozmawiał – zapomniany przez ludzi z miasteczka, odtrącony i zamknięty w sobie. W jego historii było jednak coś więcej niż to, co opowiadał mi swoimi dłońmi. Całe miasto tonęło w tajemnicach i zdradach, a Archer okazał się osią tych sekretów.

Rozdarci między namiętnością i cierpieniem, szukaliśmy sposobu, aby sobie zaufać. Słowa nie są jedynymi znakami miłości. To w ciszy Archera znaleźliśmy wszystko, co potrzebne, by się uleczyć… i żyć.

TA HISTORIA ZŁAMIE CI SERCE I NAUCZY CIĘ NA NOWO ZNAKÓW MIŁOŚCI

TRIGGER WARNING dla książkar!

Po przeczytaniu tej powieści Archer zostanie twoim jedynym książkowym mężem.

"Przyniosłeś ciszę, najpiekniejszy dźwięk, jaki słyszałam, bo cisza była tam, gdzie byłeś ty."

Piękna historia o młodych ludziach, którzy od początku w życiu nie mieli łatwo.

Historia o poszukiwaniu siebie, o traumach z przeszłości i o pięknej silnej miłości.

Książkę czyta się bardzo szybko.

Pióro autorki jest tak lekkie, że dosłownie płynie się przez historię.

Pełno zwrotów akcji, tajemnic sprawia, że czytelnik wciąga się w historię już od pierwszej strony.

Dodatkowym plusem jest tu też poruszany wątek z niepełnosprawnością.

Historia pełna emocjii i mnóstwa dialogów.

Dziękuję @pokoj_pelen_ksiazek za możliwość wzięcia udziału w booktour.

#książkoweimpresje

#ewelabook @ewelabook

Historia miłosna, gęsto przepleciona smutnymi wątkami… no i SMUT’nymi również.😏

Bree uciekając od złych doświadczeń dociera do niewielkiego miasteczka, w którym każdy zna każdego, a poranna kawa z dodatkiem plotek jest tu codziennością. Szybko akceptuje świat, w którym się znalazła. Mimo to, nie chce do niego dołączyć w pełni i preferuje własne ścieżki. Kto by pomyślał, że rozdarta torebka i rozsypane batoniki Almonds sprawią, że napotka na swojej drodze wsparcie, zrozumienie i przede wszystkim miłość?

Ta romantyczna historia zostanie w mojej głowie na dłużej, głównie za sprawą Bree i jej ogromnego oddania panu nieidealnie idealnemu. Bohaterka choć z ogromnym bagażem przeszłości, traumami jest odważna i działa w zgodzie z samą sobą. Archer równie dzielny, choć od tak dawna pogodzony z własnym losem, który zdaniem dziewczyny zależy tylko od niego i właśnie to mu pokazuje. Jest dla niego światłem nadziei.

W pewnym momencie odczuwalne staje się wzmożone tempo rozwoju tej relacji, co nie każdemu może przypaść do gustu.

W powieści znajdziemy również czarne charaktery, które staną na drodze tej już trudnej miłości.

Książka nie wycisnęła ze mnie ani jednej łzy. Mimo to bez wyrzutów sumienia mogę ją wam polecić.

📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚

"- Co ty tu robisz?

- Wiem, że nie lubisz burzy.

- Przyszedłeś na piechotę w tej ulewie, bo wiesz, że nie lubię burzy?

- Wiem, że nie chcesz mnie widzieć, ale pomyślałem, że jeśli posiedzę tu na ganku, będziesz się mniej bała. Bo będziesz wiedziała, że nie jesteś sama."

📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚📚

🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰🥰

"Archer's voise. Znaki miłości" autorstwa Mii Sheridan to książka, którą poznałam już kilka lat temu. W starym wydaniu, który nosiło tytuł "Bez słów", po raz pierwszy pokochałam tą historię. Teraz po latach, czytając ponownie, nadal uwielbiam tą książkę. Tą historią się żyje, zapada głęboko w pamięć i zmusza do refleksji. Nie jest to łatwa historia. Życie bohaterów to istne pasmo nieszczęść, aż wreszcie ich ścieżki się przecinają. Ktoś by powiedział, historia jakich wiele, ale to nie prawda. Ta historia jest jedyna w swoim rodzaju. Od niej zaczęła się moja miłość do pióra autorki. W moim sercu zajmuje szczególne miejsce🥰. Nie powinnam o niej dużo pisać, bo brakuje mi słów by wyrazić wszystko to, co czułam czytając ją. Trzeba przeczytać i dać się porwać uczuciu, które rodzi się między Bree i Archerem. To nie jest tylko historia trudnej miłości, to też historia pełna uprzedzeń, strachu przed życiem, radzeniu sobie z wyrzutami sumienia, uczeniu się zaufania do drugiego człowieka. To historia pełna bólu, ale i nadziei, że kiedyś wreszcie będzie dobrze. Nie chcę wam pisać, o czym to jest. Po prostu zaufajcie mi i przeczytajcie. Kocham, uwielbiam, jedna z najlepszych historii miłosnych jakie czytałam🥰🥰🥰. Dajcie się im porwać. Polecam całym sercem❤️❤️❤️.

Archer od lat nie utrzymuje z nikim kontaktu, żyje sam ze sobą. Niespodziewanie na jego drodze staje Bree, która ucieka od swojej przeszłości i jako jedyna wyciąga pomocną dłoń w kierunku zagubionego mężczyzny.

Szczerze powiedziawszy po tym tytule spodziewałam się czegoś znacznie więcej, w szczególności, że krążą o niej same pozytywne opinię oraz zachwyty. Mnie naprawdę ciężko jest złamać, rzadko kiedy chociażby uronię łzę przy książcę, bądź filmie. Liczyłam, że ta historia się pod tym względem wyróżni, ale jednak niestety nie, co nie oznacza wcale, że spędziłam z nią złe chwile. Miałam wobec niej po prostu większe oczekiwania.

W moim odczuciu jest to lekka, urocza powieść z trudną przeszłością oboje bohaterów. Może i było to smutne, przykre, ale nie w takim stopniu, żebym miała to przeżywać i płakać nad nimi. Zabrakło mi w tym wszystkim głębi uczuć, bardziej szczegółowych opisów, które chwycą mnie za serce i je złamią. Ja to niestety wszystko odebrałam z obojętnością, tymbardziej, że spodziewałam się w jakim to kierunku wszystko zmierze i dosyć szybko narodziła się relacja Bree i Archera. Sądziłam, że po ich przejściach oboje będą do siebie powoli docierać, a było zupełnie inaczej. Jeśli chodzi o dziewczynę, to miałam wrażenie, że zakochała się w jego wyglądzie i sposobie w jaki sobie radził, a nie to co rzeczywiście miał do zaoferowania. Co chwilę również było podkreślane, jaki Archer jest piękny.

Najbardziej jednak spodobał mi się wątek Archera, który po wypadku nie jest w stanie mówić. Jest to niecodzienny temat, rzadko poruszany, a autorka w ciekawy sposób go przedstawiła i pokazała jak możemy komunikować się z takimi osobami i je wspierać. Jego postać najbardziej mnie zaintrygowała i rozumiem dlaczego jest akurat o nim mowa w tytule.

Pytanie od rana dla Was mamy: czy tylko słowami miłość zdobywamy?

Czy bez rozmowy można porozumieć się? Poznać i zakochać się?

„Archer’s Voice. Znak miłość” Mia Sheridan.

Bree po trudnych przeżyciach postanawia wyjechać i osiąść w spokojnym miasteczku na uboczu tuż nad jeziorem.

Chce odpocząć, nabrać dystansu i wrócić do równowagi psychicznej.

Przypadkowe spotkanie z tajemniczym Archerem wywraca wszystkie plany do góry nogami.

W dziewczynie budzi się ciekawość i dziwna lekkość serca.

Ta znajomość na początku wydaje się być niemożliwa a następujące po sobie kolejne spotkania dodają coraz więcej pytań. Oboje mocno doświadczeni przez los, równocześnie spragnieni drugiej osoby.

Czy po takiej przeszłości można razem budować przyszłość ?

Czy ucieczka przed problem to wyjście z sytuacji ?

Czy mozna porozumieć się bez słów ?

Historia miłosna zawierająca w sobie dużo cierpienia i zwątpienia. Trudności i ogrom różnic to główne epitety związku Bree i Archera. Młodzi i skrzywdzeni nie do końca wierzą, że pisane jest im jakiekolwiek szczęście.

Mamy tu romans, obyczaj i mały element kryminalny. Całość potrafi urzec i wciągnąć. Tych dwoje przyciąga nieznana siła i choć nie potrafią tego określić coraz bardziej zatracają się w sobie.

Mogła by to być książka jakich wiele ale dla mnie chyba nie jest… dostrzegam wewnętrzne rozterki i próbę ślepej ucieczki. Widzię serce, które krwawi ale równocześnie chce kochać. Dostrzegam cudowne porozumienie, do którego dochodzi ponad zwykłymi słowami.

Czytaliście już tę kultową książkę?

Podobała Wam się?

Tytuł: "Archer's voice. Znaki miłości"

Autor: Mia Sheridan

Data premiery: 09.08.2023r.

Wydawnictwo: Znak

"Wiem, że nie chcesz mnie widzieć, ale pomyślałem że jeśli posiedzę tu na ganku będziesz się mniej bała. Bo będziesz wiedziała, że nie jesteś sama..."

"Archer's voice. Znaki miłości" to jedna z piękniejszych książek jakie przeczytałam w moim życiu... nawet nie umiem dobrać odpowiednich słów, żeby wyrazić co czuje po jej przeczytaniu.

To było coś zupełnie innego niż czytałam do tej pory.

Pierwszy raz spotkałam się w książce z językiem migowym...

Bohaterorowie rozczulili mojej serce totalnie. Jestem oczarowana tą jakże trudną historią.

Archer bez dwóch zdań jest jedną z najbardziej UROCZYCH postaci jaką do tej pory poznałam w książkach.

Jest młodym mężczyzną, który tak wiele przeszedł... tak wiele stracił... A jednak życie podarowało mu szansę... jedną na milion...

.

Archer nie potrafi mówić. Mieszka w małym miasteczku na odludziu. Nie wychodzi do ludzi, inni wytykają go palcami, śmieją się z niego. Nikt nie potrafi z nim rozmawiać...

Nie wiedzą, że mężczyzną potrafi język migowy.

Lepiej wyśmiać i nazwać człowieka dziwolągiem niż próbować się jakoś z nim porozumieć czy chociażby pomóc w czymkolwiek.

Serce mi się krajało momentami...kiedy czytałam jacy wredni byli dla niego ludzie :(

.

Lecz to się zmieniło, kiedy na jego drodze pojawiła się Bree. Okazuje się, że dziewczyna zna ję[Adres usunięty]y, bo miała głuchego ojca...

Jako jedyna próbuje się zbliżyć do chlopaka...

Jako jedyna chce go poznać...

.

.

Powiem Wam szczerze, że do tej pory nie czytałam podobnej historii. Moje serducho jest rozczulone po całości 🥹💙 ta historia kupiła mnie w całości... I mogę polecać ją na prawo i lewo. J[Adres usunięty]onana, że gdy po nią siegniecie pokochacie Archera w całości za WSZYSTKO. To mężczyzna doskonały z małymi niedoskonałościami...🫶 ale te drobnostki można wybaczyć...

.

Kocham te historię.

I mam nadzieję, że Wy również ją pokochacie!

.

.

Dajcie znać czy macie w planach :)

Ps. Chciałam sie kiedyś nauczyć migowego. Po przeczytaniu tej książki chce jeszcze bardziej...💙

"Archer's Voice" to chyba jedna z najpopularniejszych książek na bookstagramie. Przez kilka lat wyskakiwała mi tak często i za każdym razem wzbudzała moją ciekawość. Mimo, że książkę mam od kilku lat w swojej biblioteczce to jakoś nigdy nie sięgnęłam po ten tytuł, żeby sprawdzić o co tyle hałasu. Bałam się rozczarowania i za każdym razem, gdy spojrzałam na książkę mówiłam, że to nie jest jeszcze ten dzień na poznanie tej historii.

Muszę przyznać, że to też moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki, pomimo że mam jej prawie wszystkie książki. Muszę również uderzyć się w pierś i przyznać, że bardzo żałuję iż tyle lat zwlekałam z poznaniem twórczości autorki. Będę po kolei nadrabiać książki autorki. "Archer's Voice" to jest przecudowna historia i jestem absolutnie i nieodwołalnie w niej zakochana. To jest jedną z tych książek, która porywa I porusza od początku. Każdy rozdział był czystą przyjemnością. Odrywanie się od niej było największą karą.

Niesamowicie wczułam się w historię i emocje bohaterów. Przeżywałam razem z nimi każde wzruszenie, strach, smutek czy namiętność.

Archer jest tak cudownym bohaterem. Jestem pewna, że podczas czytania miałam serduszka w oczach. Cudowna fabuła, bohaterowie...

Archer wskakuje na pierwsze miejsce książkowych mężów. Podczas czytania miałam ochotę go wyciągnąć z tej książki i porządnie wyprzytulac.

Książka głęboko zakorzeniła się w moim sercu i głowie. Będę bardzo często do niej wracać.

„-Tylko ciebie Bree-szepnęłam.-Tylko ciebie stać na to, by zakochać się w miejscowym pustelniku niemowie.-Ale po chwili się uśmiechnęłam. Może i pustelnik niemowa, ale za to mój”

Są na świecie książki, które pozostają w naszych sercach na zawsze.

Są historie, o których nie możemy zapomnieć i są bohaterowie tak zapadający w pamięć, że nawet po latach nie potrafimy wypuścić ich z głowy.

Kilka lat temu, wpadła mi w ręce książka "Bez słów" Mii Sheridan. Wracałam do niej często w późniejszym czasie, nie raz czytając te najbardziej emocjonujące i te najbardziej chwytające za serce fragmenty, jednak pomijając trudne i raniące, bo, aż tak emocjonalnie na mnie wpłynęły.

Głowni bohaterowie to urocza Bree, która przeżyła w swoim dość młodym życiu, na prawdę traumatyczne chwile i zagubiony w swoim "dzikim" i niemym świecie Archer, dzielnie broniący się przed otaczającym go nieznanym światem, swoją niełatwą drogą do miłości, za każdym razem wzbudzali we mnie wachlarz emocji tak wzruszajacy, że pomimo to, chciałam do nich wracać i wracać, tak bardzo, że z niecierpliwością czekałam na otrzymanie nowego wydania, tym razem pod tytułem "Archer's voice".

Nowe wydanie, nowa przepiękna okładka, ale emocje i wspaniali bohaterów wciąż tacy sami. Trudne momenty wciąż tak samo poruszające, te gorące wciąż tak samo wywołujące rumieńce. A te negatywne i bolesne, wciąż tak samo wkurzające i dobijające.

Fabuła tak niesamowita i tak wyjątkowa, że nie próżno szukać nam czegoś podobnego. No i bonusowy rozdział na zakończenie książki, tak idealnie wieńczący całość, że aż, znowu ma się ochotę przeczytać od początku.

Reasumując. "Archer''s voice. Znaki miłości " to niezapomniana historia, pięknie napisana przez autorkę, a którą każdemu gorąco polecam!

Coś pięknego !!!

💙 Bree może i wydaje się wesoła, wiecznie uśmiechnięta, ale tak naprawdę to tylko pozory. W duszy jest poraniona i złamana. Cokolwiek by nie robiła ciągle wraca do niej koszmar w której traci bliską dla siebie osobę.

💙 Archer z pozoru wydaje się samotny, zamknięty w sobie i unikający kontaktu z ludźmi, ale w głębi serca jest zraniony. Wypadek sprawił, że stał się niewygodny dla ludzi którzy unikali go zamiast pomóc. Bree dostrzegła jaki naprawdę jest. Mądry, oczytany, dobry i pełen uroku.

💙 Byłam niezmiernie ciekawa jak autorka poradzi sobie z tym, że główny bohater nie mówi. W jaki sposób napisze tą książkę i muszę przyznać, że zrobiła to w najprostszy możliwy sposób a co za tym idzie sprawiła, że ta historia wydawała się niezwykła.

💙 Jest to urocza historia o dwójce tak różnych od siebie ludzi a tak bardzo pragnących miłości. Uwielbiam tą książkę bo jest prosta, niezwykła, urocza i sprawia, że z każdą przewróconą kartką uśmiech nie schodził mi z twarzy. Może i ich miłość rozkwitała powoli i nie była łatwa, ale jest niezwykle piękna.

💙 Po raz pierwszy zetknęłam się z książką Mii Sheridan ale na pewno nie ostatni. Jej styl pisania jest tak przyjemny, że z ochotą przeczytałam "Archer's voice". Związek głównych bohaterów pokazuje, że możemy być niedoskonali, ale każdy z nas zasługuje na miłość i szczęście.

💙 Ulubiony cytat: "W tym momencie pomyślałem, że może jednak jeszcze raz spróbuję z Bree i może nawet istnieje cień szansy, że nie będę już tak bardzo skrępowany. Że nauczę się być mężczyzną, który potrafi zdobywać taką dziewczynę jak ona."

"𝐀𝐫𝐜𝐡𝐞𝐫'𝐬 𝐕𝐨𝐢𝐜𝐞"🌼💌

~𝐌𝐢𝐚 𝐒𝐡𝐞𝐫𝐢𝐝𝐚𝐧

"Pełne zrozumienia milczenie bywa lepsze od wielu słów, które koniec końców okazują się bezsensowne i zbędne."

☆ 𝑹𝒆𝒄𝒆𝒏𝒛𝒋𝒂☆

Zacznę od tego, że kompletnie nie dziwię się czemu ta książka, jest tak popularna. I uchodzi za jedną z najważniejszych powieści booktoka. To jak przepiękna jest ta książka. O jeju aż ciężko opisać mi to jakie wywarła na mnie emocje. Jaka była przepiękna, Wciągająca normalnie wszystko, co najlepsze znajdziecie w tej książce. Mamy w niej poruszane tyle wątków. A i tak Wszystkie są idealnie zakończone i poprowadzone. Ale oczywiście główny wątek, czyli relacja między naszymi głównymi bohaterami Bree i Archer. Został poprowadzony najlepiej. Przy czytaniu rozdziałów pisanych z perspektywy Archera normalnie musiałem zatrzymywać się co drugą, stronę, żeby wziąć głęboki wdech, bo było to za smutne. Żeby przeczytać jeden rozdział za jednym razem. Co chwilę musiałem odkładać tę książkę i się trochę przejść, żeby buzujące we mnie emocje opadły i żebym mógł, kontynuować książkę bez na pływających mi łez do oczu. Nie mogę opisać, jak smutną historią jest przeszłość naszego głównego bohatera. Czytając tą książkę czasami chciałem ją wyrzucić przez okno a czasami

Ją wytulić, bo buła taka słodka. Jesteśmy świadkami przepięknie rozkwitającej relacji Bree i Archera tak naprawdę ich relacja zaczyna się od nieznajomych, Ale z czasem zamieniają się w przyjaciół i jeszcze dalej. Autorka w mistrzowski sposób uchwyciła przeróżne problemy, z którymi możemy spotkać się w dzisiejszych czasach. Mia Sheridan stworzyła książkę, która pokochałem całym swoim sercem 💗. Jeszcze to obłędne wydanie!!! Które zawiera przepiękną okładkę, wklejkę i cudowny epilog, który został dodany dopiero teraz. Jest to książka, która zdecydowanie zasługuje na swoją popularność, a nawet zasługuje na jeszcze większe rozeznanie na booktoku. Kocham ją całym sercem i jest ona u mnie w topce pięciu ulubionych książek.! A wy czytaliscie "Archer' s voice"? Jakie macie po niej odczucia? {post powstał w ramach współpracy z @wydawnictwoznakpl}

Dużo słyszałam o tej książce, dużo dobrego, a jednak podeszłam do niej z pewnym sceptyzmem. Jakby nie patrzeć, książka została wydana po raz pierwszy już jakiś czas temu, a modne tematy "przewodnie" bardzo się zmieniły na przestrzeni lat. Wiedziałam, że to romans i to okrzyknięty jednym z lepszych - jak wyszło?

To historia dziewczyny, która porzuca dotychczasowe życie i przeprowadza się na do małego miasteczka. Potrzebuje całkowitego odcięcia się od przeszłości. Zaraz po przyjeździe potyka się, rozsypuje zakupy pod nogi chłopaka, który wywoła u niej mieszane uczucia.

To powieść trochę schematyczna, trochę przewidywalna, pokazująca trudną miłość, walkę z traumami i powolne odnajdywanie siebie. I chociaż ma już trochę lat, tak nic nie straciła na swojej fabule. I może ta tendencyjność to minus, jednak autorka tak poprowadziła tę historię, że mimo przewidzenia finału - chce się ją czytać. Dużo tutaj emocji, od tych pozytywnych aż po negatywne, dużo autentyczności, dojrzałości, i chociaż to romans, to nie ma tu żadnej infantylności.

Tak, podobało mi się i zachodzę w głowę, dlaczego nie trafiłam na nią w pierwszym wydaniu. Wciągająca, emocjonująca, zgrabnie napisana, ale też nie przesłodzona. Romans, który dobrze przeczytać.

"Moje serce należy do ciebie, Bree. I gdybyś się przypadkiem zastanawiała - nie, nie chcę go z powrotem."

Jeśli nazywasz się prawdziwą romansiarą to na Twojej liście MUST READ musi znaleźć się ta książka!!!

"Archer's voice. Znaki miłości" opowiada niesamowitą historię dwójki skrzywdzonych przez los ludzi, którzy w tym wszystkim nagle się odnajdują i zaczynają na nowo żyć. Archer i Bree przeszli w swoim życiu dużo, mieli do czynienia ze śmiercią bliskich i mają całą masę własnych leków, które są wręcz obezwładniające. On mieszkający na uboczu w swojej samotni, ona uciekająca z rodzinnego miasta, żeby odnaleźć spokój. Każde z nich boi się na nowo zaufać, ale coś od samego początku ich do siebie przyciąga. Z upływem dni stają się sobie coraz bliżsi a uczucie, które rodzi się pomiędzy nimi ciągle rośnie w sile. Jak potoczą się ich losy? Czy świat w końcu będzie dla nich łaskawy? Czy nauczą się na nowo znaków miłości?

Książkę czyta się bardzo szybko i w ogromnych emocjach. Mi towarzyszyły naprawdę skrajne uczucia, raz się śmiałam, raz musiałam wycierać łzy (całe szczęście wydawnictwo przygotowało się na taką ewentualność dołączając do książki chusteczki), raz moje serce pękało z żalu, a później było pełne miłości i euforii. Także ta książka na pewno Was nie znudzi. Ja jestem bardzo zadowolona z tego, że mogłam ją przeczytać już w sumie poraz drugi w tej pięknej nowej odsłonie. Także wyobraźcie sobie, że skoro mi towarzyszyły takie emocje w trakcie czytania poraz drugi, to o ile większe mogą być Wasze gdy sięgnięcie po tą książkę pierwszy raz. Naprawdę bardzo wszystkim ją polecam, bo jest to niewątpliwie HIT. A niepublikowane wcześniej rozdziały po prostu skradły moje serce!!!

Trafiamy na książki, które są z nami na chwilę, są takie, które pamiętamy nieco dłużej, ale zdarzają się też takie, które zostają z nami już na zawsze. Dla mnie taką książką jest „Archer's voice”. Książka, przy której śmiałam się i płakałam na zmianę. I jeżeli można zakochać się w jakiejś historii, to moje serce w całości należy do tej, stworzonej przez Mię Sheridan.

„… Chciałbym, żeby moja miłość była silniejsza niż strach, ale nie wiem, jak to zrobić. Naucz mnie tego, Bree. Proszę. Nie pozwól, żebym to zniszczył…”.

Bree i Archer, dwie cudowne, ale poranione dusze, które przed czymś uciekają. Bree przed bolesną przeszłością, a Archer przed ludźmi, którzy uważają go za dziwaka. W pewnym momencie los postanawia połączyć ich ścieżki. Bree dostrzegła w „milczącym chłopaku” to, czego inni nie widzieli albo nie chcieli zobaczyć. To ją jako jedyną dopuścił do siebie, choć początkowo nieco nieufnie. Po raz pierwszy poczuł, że nie musi już być samotny. Bree dała Archerowi coś najwspanialszego na świecie: miłość i nadzieję, a on z wdzięcznością to przyjął.

„Myślałem o tym, ile nas dzieli, mnie i Bree… i jacy przy tym jesteśmy podobni. Ona dźwiga poczucie winy spowodowane przekonaniem, że nie walczyła wtedy, kiedy należało, ja zaś noszę bliznę, która przypomina mi, co się dzieje, kiedy człowiek walczy…”.

W historię Bree i Archera weszłam całą sobą. Emocje wypływające z niej odbijały się na moim biednym sercu, które miałam wrażenie, że w pewnych momentach krwawiło obficie. To było niesamowite doświadczenie. Ściśnięte gardło, łzy wzruszenia, przyśpieszony puls i w końcu ulga tak ogromna, że dawała uczucie, jakby stutonowy kamień spadł mi z ramion. Kocham. Kocham każdą stronę, każdy wers, każde słowo w tej książce.

„Archer's voice” to książka dająca nadzieję. Powieść uświadamiająca, że prawdziwa miłość nie potrzebuje słów. Historia o walce z demonami przeszłości, ale również tymi, które stają na drodze do spokojnej i szczęśliwej przyszłości. Książka o budowaniu zaufania, o rozrywającej serce tęsknocie i strachu przed utratą kochanej osoby. Dodatkowym smaczkiem jest niepublikowany dotąd epilog, który w cudowny sposób dopełnia całą historię.

„… Jego oczy powiedziały mi wszystko, czego nie powiedziały usta. Przekazaliśmy sobie tysiąc słów, nie wymawiając ani jednego.”.

•

Moim zdaniem tę książkę powinna przeczytać każda romantyczna dusza.

Polecam gorąco

"Archer's Voice. Znaki miłości" to jednotomowa książka skupiająca się na historii Bree i Archera. Archer od wielu lat z nikim nie rozmawiał – zapomniany przez ludzi z miasteczka, odtrącony i zamknięty w sobie. W jego historii było jednak coś więcej niż to, co opowiadał mi swoimi dłońmi. Całe miasto tonęło w tajemnicach i zdradach, a Archer okazał się osią tych sekretów. Rozdarci między namiętnością i cierpieniem, szukali sposobu, aby sobie zaufać. Słowa nie są jedynymi znakami miłości. To w ciszy Archera znaleźli wszystko, co potrzebne, by się uleczyć… i żyć.

Nie wiem czy będę w stanie opisać moją miłość do tej książki. Autentycznie to, co ze mną zrobiła jest nie pojęte. Tą książkę chciałam przeczytać już od dłuższego czasu ale ciężko było ją gdziekolwiek zdobyć. Gdy zobaczyłam, że będzie nowe wydanie - nawet nie wiecie jak bardzo się ucieszyłam. Byłam ciekawa czy porwie moje serce tak bardzo jak innych. Odpowiadając - tak, porwała. Moje serce nie wyrabiało podczas czytania bo albo mnie bolało albo biło jak szalone. Styl pisania Mii Sheridan to coś pięknego i strasznie przyjemnie czytało mi się tą historię. Uwielbiam książki, w których akcja dzieje się w małych miasteczkach bo to ma swój niepowtarzalny klimat, a w tym przypadku właśnie tak było. Dodatkowo motyw grumpy x sunshine jest jednym z moich ulubionych a autorka świetnie go poprowadziła. Archer. Archer mój nowy książkowy mąż, który tak bardzo porwał moje serce, że jak o nim myślę to aż szybciej mi ono bije. Chłopak, który wiele w życiu przeszedł. Chłopak, który jest niemy. Chłopak, który zasługuje na całe dobro tego świata. Ogromne brawa dla autorki za wykreowanie tak genialnego bohatera i stworzenia ideału. Standardy poszły mocno w górę, nie powiem. Uroczy, troskliwy i po prostu posiadający w sobie "to coś", które sprawia, że gdy się pojawia od razu jest: o mój boże kocham go! Bree to kolejna cudowna bohaterka, która również zasługuje na wszystko co najlepsze. Po stracie ojca próbuje uciec od przeszłości i zaszyć się w niewielkim miasteczku. Oboje zranieni przez życie i działający na siebie wzajemnie niczym plaster. Kocham sposób w jaki autorka poprowadziła i przede wszystkim - ukazała relację tej dwójki. To ile między nimi było uczuć, miłości - to przeszło moje jakiekolwiek inne oczekiwania. Nie raz miałam łzy w oczach i ogólnie mnóstwo emocji towarzyszyło mi podczas czytania. Dla mnie "Archer's Voice" to definitywny must read! Gorąco polecam!💜

„Najważniejsze słowa to te, które sami przeżywamy.”

Jeśli szukacie historii pełnej emocji z małomiasteczkowym klimatem, historii o dwóch zranionych i zagubionych duszach, które są dla siebie tym wszystkim, czego potrzebują, historii o niesprawiedliwości świata i byciu niewinną ofiarą w walce o odrobinę szczęścia oraz żądzy władzy, historii, która pokaże jak uleczyć złamane serce, historii o znakach miłości, to nie zapomnijcie o chusteczkach i sięgnijcie po Archer's Voice.

Archer’s Voice to książka pełna miłości oraz uczenia się życia na nowo. Fabuła tej książki jest oryginalna i w stu procentach angażuje czytelnika. To pozycja pokazująca, jak dwie zranione osoby szukają swojego domu i w końcu rozumieją, że dom to nie miejsce, a ludzie.

Byłam niesamowicie zaintrygowana tą historią i naprawdę obawiałam się, że złamie mi ona serce. To na pewno przejmująca pozycja, dająca do myślenia. Archer został odtrącony przez wszystkich, nie korzystał z życia, bo nawet nie wiedział, jakby miał to zrobić. Zupełnie odizolował się od reszty mieszkańców i nikt nie zdecydował się mu pomóc. Cała historia głównego bohatera była niesamowicie smutna. Jednocześnie jej przedstawienie oraz wspomnienia Archera pozwoliły mi go bardziej zrozumieć. Jego postać powodowała u mnie głównie smutek i współczucie, a później dumę. To mężczyzna, który kocha całym sercem, choć jeszcze wielu rzeczy musi się nauczyć. W książce był moment, podczas którego słyszałam, jak moje serce dosłownie łamie się na pół. Nie mogłam uwierzyć w okrucieństwo ludzi.

Żałuję jednak, że w książce nie pojawiło się więcej scen, które wywołałby u mnie podobne uczucia. Zwłaszcza druga połowa była dla mnie lekkim rozczarowaniem. Namiętność i chęć bliskości między bohaterami przyćmiły wszystko inne, a ja ciągle szukałam, jakiegoś wydarzenia, które pobudzi moje emocje, bo wręcz tego łaknęłam. Owszem, pojawiały się kolejne problemy i nastąpiło kilka interesujących wydarzeń, ale wszystko trwało dosłownie chwilę i nie dałam się temu pochłonąć. Liczyłam, że ta książka złamie mi serce, i poskłada je na nowo, ale tak się nie stało. To naprawdę wartościowa i piękna pozycja. Zwłaszcza jeśli zwrócimy uwagę na język migowy, dzięki któremu Bree miała w ogóle szansę porozumieć się z Archerem. Nikt z miasteczka się nawet o to nie pokusił.

Bree to wspaniała bohaterka, wyrozumiała i serdeczna. Jej postać szalenie przypadła mi go gustu. Naprawdę dawno nie spotkałam tak dobrze wykreowanej bohaterki. Warto sięgając po tę pozycję, choćby dla bohaterów, którzy nie są płascy, a ich uczucia zapierają dech.

Piękna powieść z małomiasteczkowym klimatem. Mimo, że nie złamała mi serca i nie wywoła u mnie łez, to zapadnie mi w pamięć na długo, ze względu na swoją niepowtarzalność.

„Archer’s voice” to wznowienie książki, która wydana była w roku 2016 pod tytułem „Bez słów”. Już wtedy podbiła serca wielu czytelników. Teraz książka Mii Sheridan ponownie zawitała na naszym rynku i okazała się ogromnym fenomenem. Historia, która ma już 7 lat ponownie wzrusza, napełnia nadzieją i marzeniami o wielkiej miłości. Historia Archera okazała się ponadczasowa. Nie bez powodu książka okrzyknięta została romansem wszech czasów według Goodreads. Muszę przyznać, że to właśnie w roku 2016 po raz pierwszy sięgnęłam po ten tytuł. Teraz miałam okazję przeczytać go ponownie i upewniłam się tylko, że ta książka ma w moim sercu specjalne miejsce i na pewno będę do niej jeszcze wracać.

Archer miał trudne dzieciństwo. Za błędy swoich rodziców dzieciak wycierpiał wiele. Stracił bardzo dużo. Został sierotą w tragicznych okolicznościach, uległ wypadkowi i stracił głos, stał się wyrzutkiem i stracił możliwość walki o swoje dziedzictwo. Dorastając z wujem w środku lasu Archer stał się zamkniętym w sobie młodym człowiekiem, który nie umiał żyć w społeczeństwie. Po śmierci wuja upewnił się tylko w przekonaniu, że ludzie są okrutni. Mężczyzna postanowił być samowystarczalny, wybrał samotne życie w ciszy. Wszystko jednak się zmienia, kiedy do miasteczka przyjeżdża kobieta, która swoim czystym sercem i dobrocią, małymi kroczkami wkrada się do zamkniętego świata Archera. Zaczyna się od ulotnej przyjaźni i wspólnego (migowego) języka. Z każdym dniem Archer zaczyna się otwierać na świat i nowe możliwości. Zaczyna wychodzić z ukrycia. Niestety oznacza to również nowe problemy i rozdrapywanie starych ran. Jednak Bree jest tego warta. Tylko czy dziewczyna, która sama nosi w sobie wiele bólu będzie w stanie pomóc Archerowi w jego walce z przeszłością? Aby zbudować stabilną przyszłość wszystkie kłamstwa i tajemnice będą musiały wyjść na jaw.

Kocham tę historię! 10 na 10 w każdej skali! Nie mogę się do niczego przyczepić. Historia, którą wyczarowała Mia Sheridan jest urocza, wzruszająca, piękna, bolesna, wstrząsająca, uzależniająca, seksowna… mogłabym tak wymieniać bez końca! Książka jest po brzegi wypełniona emocjami. Autorka pisze tak płynnie, lekko i swobodnie, że kartki same uciekają spod palców. Bohaterowie są świetnie wykreowani i kocha się ich już od pierwszego spotkania. Archera mogłabym tulić bez końca za jego słodką nieporadność i brak doświadczenia w każdej możliwej dziecinie. Bree awansowała na moją najlepszą przyjaciółkę za dobre serce, otwartość i wolę walki. Jeśli jeszcze nie czytaliście „Archer’s voice” to koniecznie nadróbcie lekturę tylko ostrzegam, że musicie zaopatrzyć się w pudełko chusteczek oraz zarezerwować wolny wieczór, bo pochłoniecie tę książkę w kilka godzin. Gorąco polecam!

Archer stracił głos w wyniku wypadku, kiedy był jeszcze małym chłopcem. Oddany w ręce wujka paranoika – dziwaka, który wbrew pozorom kochał go, uczył i wychowywał. Odrzucony przez społeczeństwo. Całkowicie sam, żyjący z traumą. I w końcu pojawia się ona, Bree, która go dostrzega, która próbuje go poznać, która zakochuje się w nim bez pamięci. Dlaczego jednak miłość musi być taka trudna?

Z każdym mijającym dniem odkąd ją skończyłam, myślę o tej książce więcej, przeżywam ją jeszcze bardziej. To niesamowicie emocjonalna historia o wzajemnym poznawaniu siebie, o otwieraniu się na świat, próbie wpasowania się w niego mimo swojej inności. O akceptacji samego siebie oraz ogromnych pokładach empatii i dobroci, pomimo braku jakiejkolwiek pomocy ze strony innych. O wielkiej miłości, która jest za coś i mimo czegoś.

Uwielbiam podwójną narrację. Poznajemy Bree, słoneczko, która mimo, że wiele przeszła i straciła najbliższą jej osobę jest w stanie codziennie się uśmiechać i we wszystko angażować w 100%. Jej oczami widzimy Archera jako cudownego, wartościowego człowieka. Jako kogoś, kto ją uszczęśliwia, przy kim czuje się bezpiecznie (zalałam się łzami, kiedy przybiegł do niej w deszczu, bo bała się burzy, nie żartuję), kto notuje małe szczegóły o niej, takie jak jej ulubiony kształt chipsów (ta scena, kiedy znalazła w misce tylko te w kształcie łódki całkowicie mnie rozkleiła), czy ukochane batoniki. A z drugiej strony poznajemy Archera. Jego strach, zakłopotanie, obawy przed światem i normalnym funkcjonowaniem, poczucie, że nie jest wart tej jedynej osoby, którą kocha, tylko dlatego, że nie potrafi mówić. Jego samotność, brak zrozumienia ze strony innych. Wszystko to rozdziera serce, żeby później stopniowo je sklejać, kiedy Archer nabiera pewności siebie i stara się jak tylko może być jak najlepszym mężczyzną dla Bree.

Mogę zarzucić tej książce, że dzieje się tu mniej więcej tyle, ile w serialowych dramach – jest zniknięcie na kilka miesięcy, postrzelenie i wiele innych scen naprawdę różnego rodzaju, ale w żadnym stopniu mi to nie przeszkadzało. Droga Archera i Bree nie była usłana różami, była trudna, każde z nich musiało walczyć z demonami przeszłości. Ale dzięki temu finał był tak uwalniający. To słowo zostało ze mną po zakończeniu. Wolność od niskiego poczucia własnej wartości, od przerażenia, od samotności (to właśnie chciałam przekazać w swojej grafice, która może wydawać się dosyć nietypowa). Dla mnie to genialna książka i na pewno wielokrotnie do niej wrócę.

Małomiasteczkowy klimat, to coś co sprawiło, że zakochałam się w tej książce od pierwszych stron.

Dużą zasługę, co do tego, mogę napewno zawdzięczać też tajemniczemu głównemu bohaterowi ;))

A jeżeli właśnie o bohaterów chodzi, to ich relacja jest po prostu przepiękna. Pokazuje jak ważna jest cierpliwość i zrozumienie. Uwielbiam, to jak obserwujemy powoli, krok po kroku, jak Bree i Archer zaczynają się przed sobą otwierać i sobie ufać.

Ich historia jest bardzo trudna i bolesna. Oboje leczą swoje załamane serduszka, przez co wylałam na niej wiele łez. Ale też cieszyłam się jak wariatka, kiedy Archer coś mówił lub robił, bo doceniam małe gesty, które są tutaj bardzo widoczne.

Mimo ciężkich tematów, które są w niej zawarte, bardzo szybko i przyjemnie mi się ją czytało, jest to napewno spowodowane lekkością pisma autorki. Nawet nie wiem, kiedy z początku dotarłam do połowy książki, a po chwili byłam już na epilogu.

Są niestety pewne kwestie, przez które nie jest to dla mnie książka 5/5. Jest to na przykład tępo rozwijania się akcji. Stało się to dla mnie po prostu za szybko, ale może to być przez moją miłość do książek slow-burn. Nie wiem.

Ale wiem napewno, że jest to książka idealnie na letni wieczór. Jest wciągająca i chwytająca za serce, z tematyką której nie widziałam jeszcze w żadnej innej historii.

Historia Bree i Archera to piękna opowieść o poranionych duszach i skrzywdzonych ciałach. To zarówno bolesna historia tej dwójki, ale także trudna przeszłość ich najbliższych. Składa się z niepewnych kroków ku lepszej przyszłości. Nie każdy jest pozytywny, czasem trzeba zrobić dwa w tył, by znów móc spokojnie ruszyć do przodu. Dużo tu przemyśleń i zwykłego, ludzkiego strachu przed nieznanym.

Autorka zbudowała małą społeczność, w której wszyscy się znają, wiedzą o sobie niemalże wszystko, ale czy na pewno? Jedna nieprawdziwa, a wręcz zmanipulowana informacja rzucona w eter może rozprzestrzenić się niczym wirus i zarazić wszystkich dookoła. Plotka może wyrządzić ogromną krzywdę, a bardzo dobrym przykładem jest główny bohater. Archer zaszył się we własnym świecie, odciął od ludzi wokół. Stworzył swego rodzaju tarczę ochronną, która dała mu pozorny spokój. Dopiero Bree, ktoś spoza tej społeczności, sprawiła, że na pancerzu powstała niewielka rysa. Niczego nieświadoma dziewczyna potraktowała go zupełnie naturalnie, dając namiastkę normalności. Uchyliła furtkę do jego świata, której Archer nie chciał już zamknąć. Stali się wzajemnym lekarstwem na wszelkie zło.

W tle poruszone zostały również problemy uzależnienia od używek oraz przemocy domowej. Nie zabrakło niestety również żądzy pieniądza, zawiści i zazdrości. Wachlarza negatywnych emocji na szczęście łagodzą prawdziwe, szczere uczucia: szacunek, przyjaźń i miłość.

„Archer’s voice” Niezwykle bolesna ale tak piękna i pełna wartości, że nie potrafię przestać o niej myśleć. To historia, która dosłownie miażdży czytelnika żeby później malutkimi krokami dać mu wiarę w lepsze jutro i nadzieje w ludzi. Tego żeby nie wrzucać wszyskich do jednego worka też trzeba się nauczyć.

Pokochałam ją w sposób prawdziwy, nie muszę doszukiwać się momentów, które o tym zdecydowały. Ona całą sobą zakradła się w każdy zakamarek mojej duszy i zdecydowała za mnie, że już tam zostaje. Urzekająca, piękna i niezwykle bolesna. Gdzieś widziałam komentarz, że to strasznie smutna historia! I zdecydowanie się z tym zgadzam, momentów wzruszenia nie jestem w stanie zliczyć. Udało mi się uśmiechnąć i to też niejeden raz jednak faktem jest to, że najczęściej był to śmiech przez łzy wzruszenia. Moje serce chciało przy niej pęknąć na niezliczoną ilość kawałków.

To pozycja, która uczy miłości, taka która pokazuje, że okazywać uczucia można w każdy możliwy sposób, a słowa wypowiedziane w ciszy mają takie samo znaczenie jak te wypowiedziane na głos. Miłość nie musi krzyczeć, ona może rozwijać się w ciszy i spokoju, wystarczy tylko trafić na odpowiednią osobę. Słowa pokazane mają jeszcze większą moc niż te wypowiedziane bo tu żeby słyszeć trzeba jeszcze patrzeć…

Co mogę Wam powiedzieć jeszcze? Po prostu są tu bohaterowie, których bardzo polecam Wam poznać! Pokochacie ich na pewno! A razem z nimi zakochajcie się w klimacie miejsca do którego uciekła Bree… Ba! Sama bym tam mogła zostać na jeszcze dłużej ❤ Kocham, uwielbiam, na pewno kiedyś do niej wrócę i z pewnością będę polecać każdemu ❤

„Archer’s Voice” jest przepięknie napisane. Styl autorki skradł moje serce i kursywa jest najsłodszym pomysłem na świecie. Płynęłam przez każdą stronę i nie umiałam się oderwać. Pochłonęła mnie totalnie. Fabuła jest tak dobra, wy nawet nie zdajecie sobie z tego sprawy. Nigdy nie czytałam takiej książki, jest unikatowa i po prostu wyjątkowa. Całokształtnie. Każda scena jest dobrze napisana, rozplanowana. Słowa idealnie dobrane pod kontekst sytuacji. Każdy wątek rozwinięty i skończony. No to jest po prostu takie cudowne.

Bohaterowie są kochani. Uwielbiam jak Bree od początku nie zważała na plotki otoczenia, tylko sama chciała się przekonać, a co najważniejsze poznać słynnego chłopaka. Ma ona wielkie serce, ale sama również jest bardzo zniszczona przez życie. Spotkało ją wielkie zło, a rany pozostały.

Tak, jak każdy mówił - Archer jest jedynym i prawilnym mężem książkowym (z tych słodkich i kochanych). Jest tak cudowną postacią. Jego słowa, które wypowiadał dłońmi, gesty i czyny są same w sobie tak bardzo przyciągające, że to hit. Od roku nie używałam znaczników, ta książka i on to zmienili. Mam całą zaadnotowaną, więc wiecie. Jest przesuper!!!!!!

„Jesteś dla mnie wszystkim, Bree”

„Przecież właśnie takie lubisz”

„Mój zraniony uzdrowiciel, mój piękny Archer”

🫂🫂🫂

Przepadłam dla tej książki. Po prostu przepadłam. Jestem w cholerę zakochana w niej. Nie ma słów, którymi mogłabym opisać to, co przeczytałam. Jedna z najpiękniejszych powieści, które przeczytałam w całym życiu.

To, co ta dwójka robiła dla siebie, jest niewyobrażalnie przepiękna. Ich miłość dała mi nadzieję. Ich relacja była doskonała, pomimo tylu skaz. Oni byli doskonali. Razem, z ranami, które nawzajem leczyli.

Z całego serca polecam wam historię Bree i Archer’a.

Bree chce zapomnieć o przeszłości, zaznać spokoju i wyjeżdża do małego miasteczka.

Spotyka w nim tajemniczego, skrytego mężczyznę. Kobieta zaczyna się nim interesować i dowiaduje się, że miejscowi mają go za dziwaka, odludka. Nie utrzymuje z nikim kontaktu, a do tego nie mówi.

Bree za wszelką cenę próbuje się do niego zbliżyć. Zna język migowy, więc zaczyna się z nim porozumiewać za pomocą znaków.

Ich relacja rozwija się, a oboje doskonale rozumieją się bez słów. Czy będą mieli swój happy end? Czy sekrety przeszłości przekreślą ich uczucie?

Mam dla Was PEREŁKĘ 💜❤️

I to taką #mustread do przeczytania!

Nie potrafię opisać słowami, jak bardzo cieszę się, że egzemplarz trafił w moje ręce.

Na okładce napisano "Romans wszech czasów" . I wiecie co? Ja się pod tym podpisuję.

Ta książka była:

-wyjątkowa,

-niepowtarzalna,

-urocza,

-nie do podrobienia

i nie do zapomnienia....

Pochłonęła mnie całkowicie.

Zapomniałam o otaczającym mnie świecie. Walczyłam ze sobą w środku, czy czytać ją na raz, czy delektować się nią jak najdłużej.

Ilość emocji przerosło moje oczekiwania.

Nie sądziłam, że można tak wewnętrznie przeżyć jakąś historię. Czytając ją, miałam ciarki.

Relacja głównych bohaterów była tak głęboka, dojrzała i słodka. Nie da się ich nie pokochać.

Od razu zaznaczę, że wiele osób uważa książkę za ogromny łamacz serc. W moim odczuciu to stwierdzenie jest odrobinę krzywdzące. Może mieć negatywny odbiór, a tego przecież nie chcemy:) Owszem, jest wzruszająca, ale w takim pozytywnym znaczeniu. Porusza słodko-gorzkimi momentami i miejscami zapiera dech w piersi, rozgrzewając cały środek. Tak jak mówię, to w takim pozytywnym znaczeniu. A wszystko przez skrupulatnie dobrane, wyważone opisy, dialogi i doskonale napisane sceny.

Pamiętajcie, że to lektura dla dorosłych, bo ma trochę spicy scen, które przeprawiają o rumieniec.

Ja tej książce dałam 11/10.

Nie żałuję, bo NIGDY jej nie zapomnę.

Z pewnością będzie królowała w moim top 2023.

Z całego serca dziękuję wydawnictwu, że mogłam poznać historię Archera i Bree.

Gorąco polecam 💜

To niosąca nadzieję opowieść, która przewartościowuje postrzeganie wielu spraw.

[Współpraca reklamowa z @wydawnictwoznakpl]

Bohaterzy byli dla siebie ratunkiem. To opowieść bardzo smutna, ale przy tym niezwykle mądra i dająca nadzieję. Ile złych rzeczy może czekać na jednego człowieka? Ile może wycierpieć? Małomiasteczkowość będąca otoczeniem dla wydarzeń dodatkowo potęguje historię Archer’a. Dobitnie przestawia, jak łatwo jest odwrócić wzrok, kiedy inni cierpią.

Mimo tego smutku i zła, dostajemy też miłość. Miłość opartą na budowaniu zaufania, ale też własnej wartości. Miłość przedstawioną absolutnie przepięknie.

Motyw grumpy x sunshine jest tutaj trochę inny niż zwykle, trochę trudniejszy. Bree to cudowna postać. Niezwykle cierpliwa i dobra. Mimo tego, czym doświadczyło ją życie, ma w sobie ogromnie pokłady miłości i zaufania do ludzi. Buduje wokół siebie przyjacielską aurę, której każdy chce doświadczyć. Dodatkowo jest przeurocza. Archer to osoba z niepełnosprawnością, samotna i odrzucona przez lokalną społeczność. Chłopak, którego historia łamie serce i chce się dla niego jak najlepiej. Troskliwy i uważny. Taki do zaopiekowania się i zakochania.

Przedstawienie reprezentacji osoby z niepełnosprawnością to ogromny plus tej pozycji. Moim zdaniem historia Archer’a została przedstawiona w sposób bardzo przemyślany i zdecydowanie dający do myślenia. To obraz trudnej, niesprawiedliwej i pełnej poświęceń drogi. Sposób, w jaki autorka opowiada tę historię jest wspaniały.

Ta książka zostanie w moim sercu na długo. Wielokrotnie je złamała i równie często dawała nadzieję, ale przede wszystkim zapoczątkowała sporo myśli, które muszę przepracować.

O książkach autorstwa Mii Sheridan czytałam bardzo dużo dobrego i kiedy tylko nadarzyła się okazja dzięki … byłam zachwycona, że będę mogła jej książkę przeczytać. „Archer’s voice” to powieść, która złamała i złamie jeszcze nie jedno czytelnicze serce.

Bree po ciężkich i traumatycznych przeżyciach postanawia opuścić rodzinne miasto i wyjechać jak najdalej. Kiedy trafia do przeuroczego miasteczka Pelion nie wie, że jej życie zmieni się całkowicie, a to wszystko za sprawa tajemniczego Archera.

Słuchajcie ta historia jest idealna pod każdym względem! Piękna, zachwycająca, ujmująca. Nawet nie wiecie jak się cieszę, że mogłam ją poznać. To historia o sile miłości, o sile trwania przy sobie mimo złego, o przepracowywaniu własnych traum i o tym, że dwie głęboko zranione osoby są w stanie dać sobie wiarę i nadzieję na lepsze jutro.

Po raz pierwszy miałam okazję przeczytać historię z niemówiącą osobą w roli głównej i… pokochałam ją całą sobą. Autorka złamała mi serce, sprawiła, że rozpadło się ono na drobniutkie kawałeczki… Już dawno nie czytałam tak genialnego romansu! Jeżeli jeszcze nie czytaliście to koniecznie musicie ja poznać.

Bree i Archer to postaci, których na pierwszy rzut oka różni dużo. Ona dziewczyna z miasta, mająca grono przyjaciół. On miejscowy odludek żyjący samotnie. Jednak traumatyczne przeżycia ich połączyły. Sprawiły, że oboje odnaleźli siebie i stali się swoim własnym wsparciem. Jednak była postać tak bardzo irytująca, że miałam ochotę wejść do książki i jej przyłożyć.

„Archer’s voice” to książka na której nie da się nie uronić łzy. Złamie bowiem najtrwardsze serce. Ta historia to istny rollercoaster emocjonalny! Mamy tutaj zachowaną dynamikę postaci. Z każdym rozdziałem zmieniają się względem siebie i innych i cudownie jest patrzeć na ich rozwój.

Jeżeli więc szukacie idealnego romansu to „Archer’s voice” jest idealną pozycją dla was! Świetna fabuła, genialne postaci i przejmująca, urocza, ale i smutna historia. Tej książki nie da się nie pokochać, obok tej książki nie da się przejść obojętnie! Goodreads ma racja jest to „romans wszech czasów”. Koniecznie zaopatrzcie się w znaczniki i przygotujcie na zarwaną noc. Obowiązkowa pozycja dla każdego fana romantycznych historii!

IG: libresun1

"Moje serce należy do Ciebie, Bree. I gdybyś się przypadkiem zastanawiała - nie, nie chcę go z powrotem."

Są takie książki, które w jakiś sposób zapadają nam w pamięci i choć minie mnóstwo czasu, one zawsze będą gdzieś tam, we wspomnieniach. Będą też wyznacznikiem pewnej jakości, pewnego stylu i będziemy porównywać do nich kolejne książki. Dla mnie taką powieścią jest historia Bree i Archera.

W zeszłym roku przeczytałam "Bez słów" i nadal uważam, że to jeden z najlepszych romansów, jakie udało mi się napotkać na mojej czytelniczej drodze, więc kiedy tylko zobaczyłam nowe wydanie, z piękną, oryginalną okładką i nowym, jakże pasującym tytułem, to wiedziałam, że muszę do niej wrócić.

"Archer's voice. Znaki miłości" to książka chwytająca za serce, wzruszająca, wciągająca, piękna, urocza, głęboka i absolutnie wyjątkowa.

"Byłem za głupi, żeby cię wyśnić, Bree, a jednak się pojawiłaś. Jakim cudem? Kto wyczytał w moich myślach, czego pragnę, skoro sam nie zdawałem sobie z tego sprawy?"

Oboje z głównych bohaterów mają za sobą trudną przeszłość. Bree, aby o niej zapomnieć, wyjeżdża do niewielkiego miasteczka i postanawia na jakiś czas zaszyć się wśród ciszy, przerywanej jedynie szumem pobliskiego jeziora. 😊

Nie spodziewa się jednak huraganu w postaci Archera Hale'a.

Wkracza on do jej życia i robi w nim sporo hałasu, choć sam nie mówi.

Zapomniany przez otoczenie, żyje w samotności na skraju lasu, kryjąc w sobie mnóstwo tajemnic, krzywd i bólu, ale jednocześnie dobra i piękna.🥺

To Bree będzie tą, która na nowo go dostrzeże, a jakaś niewidzialna siła sprawi, że Archer stanie się dla niej bezpieczną przystanią podczas każdej burzy, nie tylko tej metaforycznej.

Tuż obok ich powolnego poznawania się i rozwijania pięknej relacji, będziemy mogli odkrywać sekrety przeszłości, które do tej pory rzutują na życie Archera, ale i całego miasta.

Czy Archer i Bree pomogą sobie nawzajem stanąć twarzą w twarz ze swoimi lękami?

Czy czeka ich wspólna przyszłość?😊

"Uważam, że miłość to na tyle abstrakcyjne pojęcie, że każdy z nas ma swoje własne słowo na określenie tego, co dla niego oznacza. Dla mnie miłość to Bree."

Jak zwykle - czuję, że brak mi słów, aby przekazać wszystko, co bym chciała przekazać na temat tej książki.😉

Jest tu tyle szczegółów, tyle ciekawych wątków, pięknych postaci i wzruszających momentów, że ciężko jakoś spójnie ułożyć je w zdania, jednocześnie nie zdradzając zbyt wiele osobom, które jeszcze Archera nie znają. 😉

Powiem więc w skrócie: czytajcie to!

Jest to naprawdę dobrze skonstruowany romans, w którym przeplatają się dwie linie czasowe, a czytelnik z każdym rozdziałem coraz mocniej angażuje się w historię.

Bohaterów nie da się nie lubić, a ich wyjątkowość sprawia, że nie możemy być pewni kolejnego ich ruchu, kolejnego zachowania czy kolejnej przeżytej emocji.

Ich poznawanie siebie nawzajem, ale też poznawanie przez Archera świata na nowo to chyba najlepszy element tej historii i obserwowałam to ze wzruszeniem i podziwem, kibicując im z całego serca.

Może książka nie jest zbyt "przyziemna", może ma lekko bajkowe zabarwienie, ale w mojej opinii, ta bajkowość jest tu w idealnej proporcji do reszty - w końcu to romans mający pokazać siłę miłości.

Jednocześnie jednak autorka podkreśla, że uczucie to nie wszystko i nie możemy oczekiwać, że miłość, nawet najsilniejsza, naprawi wszystkie zepsute elementy w naszym życiu. Czy koszmary ustaną, kiedy będziemy obok ukochanej osoby? Niewykluczone. Nie znaczy to jednak, że sami nie musimy nad sobą pracować, o czym Bree i Archer, a może zwłaszcza on, musieli się przekonać.

Ogromnie polecam tę lekturę wszystkim fanom pięknych romansów, którzy szukają w książkach ukojenia, nawet jeśli poprzedzone jest ono złamanym sercem.

"Cieszyłam się, że nie próbuje podnosić mnie na duchu. Czasem pełne zrozumienia milczenie jest lepsze od wielu pozbawionych znaczenia słów."

9/10💙

Przepiękna opowieść o miłości, sile i determinacji, pokonywaniu własnych barier, radzeniu sobie ze stratą oraz odnajdywaniu piękna tam, gdzie go nie ma. Zdecydowanie jednak dla czytelników 18+ 🙈

ARCHER’S VOICE to niesamowicie emocjonalna historia, wzruszająca jak mało która i wciągająca tak, że pochłonęłam ją w jeden dzień. Losy zarówno Bree jak i Archera były naznaczone traumą i oboje mieli wiele do przepracowania. Bardzo podobała mi się kreacja tych bohaterów, gdyż Autorce udało się idealnie pokazać, że mimo różnych historii, byli oni do siebie pod pewnymi względami bardzo podobni. ONA uciekła przed tym, co ją spotkało do małego miasteczka, w którym nikt jej nie znał, zaś ON schował się w swoim domu w lesie przed światem, który chętnie o nim zapomniał po tragicznych wydarzeniach sprzed lat. Dręczeni przez demony, z problemami z zaufaniem, ze strachem, który w nich siedział, a jednak gdy spotykają się, coś wskakuje na swoje miejsce. Nie jest łatwo, ale wzajemne przyciąganie jest silniejsze. Autorka w piękny sposób pokazała rodzące się uczucie i to, jak powoli oboje leczyli swoje rany i uczyli się miłości. Było też w tej historii coś takiego, co sprawiało, że idealnie oglądałoby się film na jej podstawie. Motyw małego miasteczka i lokalnej społeczności, która rządzi się swoimi prawami, czarne charaktery, które mieszały i bruździły w losach Bree i Archera, motyw niepełnosprawności głównego bohatera i kulminacyjny moment z pewnym zwrotem akcji. Ta opowieść zdecydowanie ma wszystkie elementy, które warunkują świetną, wciągającą historię, od której ciężko się oderwać. Jestem bardzo zadowolona z lektury i żałuję, że tak późno po nią sięgnęłam i ominął mnie pierwszy szał, jaki miał miejsce kilka lat temu przy okazji pierwszego polskiego wydania tej książki. Jeśli lubicie powieści, w których dominują emocje i poszukujecie takiej historii miłosnej z prawdziwego zdarzenia, z cudownym slow burnem, bohaterami, którym od razu macie ochotę kibicować, to ta książka jest zdecydowanie dla Was. Bardzo, bardzo polecam! Nie zwlekajcie z lekturą tak długo, jak robiłam to ja – historia Bree i Archera jest warta poznania!

@Amanda.Says

Mia Sheridan ponownie udowadnia, iż potrafi w niesamowity sposób pod postacią subtelnej opowieści przekazać przeszywający, potężny ładunek emocjonalny, który obezwładnia tak silnie, że uzależniamy się od nakreślonych bohaterów. Czytelnik staje się świadkiem stopniowo rozwijającego się bezgranicznego uczucia, które niestety jest równie mocno skomplikowane. Jak ciężka droga czeka naszkicowane postacie w drodze ku spełnieniu? Czy ich relacja jest na tyle silna, by przezwyciężyć demony przeszłości?

Autorka z niezwykłą wnikliwością opisała wszelkie emocje towarzyszące nakreślonym postaciom, a jej wyjątkowo sugestywne pióro błyskawicznie rozbudziło wszystkie zmysły. Z wypiekami na twarzy chłoniemy kolejne słowa, kibicujemy postaciom w tej nierównej walce z szyderczym losem i przeżywamy ich cierpienie niczym własne. Wszystkie uczucia są niemal namacalne, obezwładniają, a gorące sceny, choć wyjątkowo delikatne, rozbudzają wyobraźnię do granic. Ta przecudowna historia udowadnia, że miłość ma swój własny język, to nie słowa są najważniejsze, ale czyste, oddane serce i uczynki, kierowane troską i całkowitym oddaniem.

Kreacje bohaterów wypadły po prostu doskonale. To przykład brutalnie pokiereszowanych dusz, które wreszcie, mimo wielu obaw, postanawiają ponownie otworzyć się na życie. Niestety, obietnica szczęścia i nowego startu okazuje się złudzeniem, a szyderczy los ponownie z nich kpi stawiając na ich drodze ludzi o nieczystych intencjach, zdolnych do wszystkiego, byle osiągnąć swój cel. Czy wyobcowanie Archera, jego dziecięca naiwność i towarzyszący mu strach przed utratą nie okażą się zbyt wielkimi przeszkodami?

"Archer's Voice. Znaki miłości" jest hipnotyzującą, obezwładniającą pozycją, która rozkocha was w sobie już od pierwszych stron. Romantyczna, lecz zarazem niesłychanie życiowa, subtelna, a przecież przesycona dramatami i prześladującymi demonami przeszłości, kojąca równie silnie, co zaskakująca i uzależniająca. Jeśli kochacie odurzające i dotykające samego dna duszy historie, po których wyjątkowo ciężko uspokoić emocje, losy Bree i Archera skradną wasze serce!

Życie potrafi przybrać nieoczekiwany obrót w okamgnieniu. Gdy wszystko układa się szczęśliwie, wystarczy chwila, by posypało się jak domek z kart. Lecz często, gdy przestajemy mieć jakąkolwiek nadzieję na lepsze, okazuje się, że to lepsze w końcu przyszło zapukać do naszych drzwi.

Bree stara się uciec od złych wspomnień i obecnego życia. Tak trafia do miasteczka, które pamięta z dzieciństwa. Nie ma pracy, planu i większych oszczędności. Towarzyszy jej ukochany pies, trauma, która nieustannie ją nawiedza oraz jej życzliwe usposobienie, które sprawia, że szybko zjednuje sobie ludzi. Ale Pelion ma dla niej wiele niespodzianek i szybko sprawi, że jej życie ulegnie całkowitemu przeobrażeniu.

Archer to osoba, którą każdy w miasteczku zna, ale i każdy skrupulatnie go unika. Chodzą o nim różne plotki, jednak niepotwierdzone. Faktem natomiast jest, że wychowywał go wujek, rzadko wychodzi z domu i z nikim nie rozmawia. To kompletny odludek, który odstrasza także zaniedbanym wyglądem. Jaka jest prawda o Archerze i jakim jest człowiekiem przekona się tylko ten, kto zechce przebić się przez jego mury. I dość szybko staje się to celem Bree.

„Archer `s Voice” to książka, która naprawdę łamie serce. A wszystko z uwagi na postać Archera, wyrzutka społeczeństwa skazanego na absurdalną i trudną do wyobrażenia samotność, choć- co śmieszne ale i straszne, nikomu nie zrobił krzywdy. Jego życiorys wywoływał we mnie wewnętrzny sprzeciw, sprawiał, że emocje wręcz buzowały, a wściekłość na świat nigdy nie była tak wielka. Sheridan stworzyła trudną opowieść o mężczyźnie, którego życie doświadczyło w najgorszy możliwy sposób, a jednak, jakimś dziwnym trafem, nie sprawiło to, że zatracił w sobie dobroć i pozytywne uczucia. Oczywiście Bree także ma wiele do przekazania czytelnikowi, jak chociażby fakt, że patrząc sercem można dostrzec więcej, że bezustanne poczucie winy do niczego nie prowadzi, a bycie dobrym człowiekiem procentuje. Jednak i tak, najbardziej uderza postać Archera, tak wyjątkowa, tak inna od typowych męskich postaci w romansach, a jednak tak niezwykle ujmująca. Dodatkowo w tej pozycji znalazłam najbardziej romantyczną scenę, o jakiej kiedykolwiek czytałam, a moje czarne, zlodowaciałe serce po prostu się rozpłynęło. Sheridan nie tworzy romansów, ona tworzy arcydzieła – wyjątkowe, zapadające w pamięć, poruszające do głębi – i ta pozycja jest tego najlepszym przykładem. Tę książkę czyta się jednym tchem, angażując w nią umysł i serce, a dzięki niej przypominamy sobie o tym, co tak naprawdę w życiu ważne. Ogromnie polecam tę pozycję, jest naprawdę warta każdej godziny jej poświęconej, a nawet zarwania dla niej nocy.

4,75⭐/5⭐

🚲Czym prędzej zbiegam z werandy, zabierając po drodze mojego pupila. Wsiadam na rower, wcześniej wkładając Phoebe do koszyka. Na mojej twarzy pojawia się szeroki uśmiech. Pędzę w kierunku Briar Road, mając nadzieję, że tym razem brama nieznajomego również będzie otwarta.

💫ʀᴇᴄᴇɴᴢᴊᴀ ᴘʀᴢᴇᴅᴘʀᴇᴍɪᴇʀᴏᴡᴀ „ᴀʀᴄʜᴇʀ's ᴠᴏɪᴄᴇ. ᴢɴᴀᴋɪ ᴍɪᴌᴏśᴄɪ” ᴍɪᴀ sʜᴇʀɪᴅᴀɴ”💫

Lubicie motyw strangers - to lovers?

Dwoje nieidealnych ludzi.

Dwa nieidealne życia.

Jedno spotkanie i jedno uczucie, które ich połączyło.

Bree i Archer nie mieli łatwego życia. Oboje ponieśli stratę, oboje przeżyli żałobę, oboje zostali napiętnowani. Wykluczony ze społeczeństwa mężczyzna żyje samotnie aż do dnia, gdy na jego drodze staje pewna kobieta, również niosąca na barkach ciężar przeszłości.

Piękna, poruszająca, przejmująca oraz bolesna historia dwójki ludzi skrzywdzonych przez los. Jednocześnie historia ta pokrzepia, daje nadzieję, przypomina, że życie nie składa się tylko z czarnych barw; że każdy ma prawo zostać wysłuchany, że zawsze warto walczyć o siebie i dopuszczać do swojego życia drugiego człowieka.

Z zaangażowaniem śledziłam losy Bree i Archera, doświadczając całą sobą wszystkich emocji, które płynęły z tej powieści: odczuwałam każde ukradkowe spojrzenie bohaterów, każdy dotyk, każdy najmniejszy gest, każdą nieśmiałość, radość, szczęście, smutek, złość i łzy. Z przejęciem obserwowałam, jak Archer każdego dnia starał się walczyć ze swoimi demonami, otwierać się przed ludźmi i... Po prostu żyć na nowo mimo swojej niepełnosprawności - bycia niemową. Z kolei Bree to niesamowicie dzielna i silna kobieta, która starała się przeganiać duchy przeszłości, i która mimo przeciwności losu, znalazła swoje miejsce na świecie oraz prawdziwą miłość.

Urzekła mnie ta historia, urzekli mnie Ci bohaterowie, urzekła mnie ta nie idealność w ich życiu i zachowaniach, urzekło mnie to przesłanie i refleksje, które ze sobą niesie.

Mimo iż książka „Znaki miłości. Archer's Voice” nie wyróżnia się niczym szczególnym na tle innych romansów, ma w sobie pewien urok, który skradł moje serce. Jedyne zastrzeżenie mam do scen łóżkowych, które psują tę powieść i odbierają jej atrakcyjność.

Czy wśród kłamstw, tajemnic, nieszczęścia i tragedii jest miejsce na zrozumienie, akceptację, szczęście i miłość?

Sięgnijcie, przeczytajcie i dowiedzcie się sami!

|We współpracy reklamowej z Wydawnictwem Znak|

🌹"Tak wiele rzeczy, które dla mnie były normalne, z jego perspektywy stanowiły absolutną nowość".🌹

☆✬◦◦◦◦✬☆

🌹"Miłość do drugiej osoby zawsze wiąże się z ryzykiem zranienia".🌹

Powiem wam że dla mnie to było pierwsze spotkanie z Bree i Archer'em, ja wcześniej nie czytałam pierwszego wydania, co więcej z twórczością Mii nie było mi jakoś po drodze ale teraz wiem że to się zmieni. Bo ta historia kupiła mnie w całości, placzu nie było(no u mnie z tym ciężko) ale zachwycona nią jestem całkowicie. Miejscami mnie wręcz roztopiła, to co robili dla siebie bohaterowie, ja wzajemnie na siebie oddziaływali, wydobywali z sobie nawzajem to co najlepsze, to było poprostu piękne, magia. Relacja Archera i Bree jest naprawdę przepiękna, elektryzująca, czuć tą chemie i to od samego początku. Zresztą główna para bohaterów to ten typ postaci które kocha się odrazu, kibicuje się im, angażują bez końca, to waleczne, odważne, mocne postaci, chociaż mające momenty zwątpienia, chwilę słabości, ale to tylko czyni je bardziej ludzkimi, takimi prawdziwymi. Książka bez wątpienia funduje wachlarz emocji i wrażeń, od niezwykłego i subtelnego piękna, delikatności, waleczności, poświęcenia po złość, wkurzenie, niedowierzanie( sama miałam takie momenty zwłaszcza w stosunku do jednej postaci, czułam do niej nie tylko złość ale i obrzydzenie) Ale to też opowieść o walce o samego siebie, stawianiu czoła światu, można się pokusić że jest ponadczasowa, wszak z tego co się orientuję to książka z 2014 roku, a nie czuje się tego wcale, co więcej wyprzedza wiele nowych książek. Polecam z całego serca bo naprawdę warto.

🌹" Wszystkiego można się nauczyć, jeśli tylko ma się wystarczająco dużo czasu. Ja mam".🌹

/Egzemplarz recenzencki/

Historia Bree i Archera to powieść zajmująca szczególnie miejsce w moim sercu. "Bez słów", czyli stare wydanie tejże książki czytałam jakieś cztery razy.🤭 Czy przeszkodziło mi to w sięgnięciu po "Archer's voice. Znaki miłości"? Nie. Wcale! Zrobiłam to z ogromną radością, otwarciu przesyłki recenzenckiej towarzyszyły wielkie emocje, dominowało wzruszenie.

@wydawnictwoznakpl dziękuję za możliwość bycia w gronie recenzentów 💙

Z radością wróciłam do malowniczego miasteczka nad brzegiem jeziora, zaznaczając ulubione fragmenty, śmiejąc się z bohaterami, poznając ich troski, życząc im szczęścia, płacząc przy kolejnych kłodach rzucanych im przez życie.

"Archer's voice" to niesamowicie wzruszający romans między młodą kobietą, która przeżyła wielką tragedię, ale nie straciła radości życia, a wykluczonym przez małomiasteczkową społeczność mężczyzną. Od pierwszych chwil między Bree a Archerem było wyczuwalne przyciąganie. Jestem pełna podziwu dla głównej bohaterki: miała gdzieś to, co mówili wszyscy. Chciała poznać miejscoweo wyrzutka, przebić się przez jego mury obronne, to też zrobiła. Krok po kroku przekonywała się, jak piękną osobą jest Archer, a on nie pozostawał jej dłużny. Potrafił słuchać jak mało kto, i to właśnie nowo przybyłej zaufał na tyle, by podzielić się z nią najciemniejszą stroną swojej tragicznej przeszłości.

Najwspanialsze w tej dwójce było to, że potrafili porozumieć się bez słów, nie tylko w dosłownym kontekście, bo przecież Archer przed wypadek sprzed ponad 15 lat nie mówił. Oni czytali siebie, czuli swoje emocje, widzieli wszystko w oczach tego drugiego, tworzyli idealny duet, uzupełniali się.

Czytajcie. Ta książka zaraz obok "Weterana" i "Powietrze, którym oddycha" zajmuje na równi miejsce w TOP 3 moich ukochanych romansów.

Ostrzeżenie

Przed rozpoczęciem lektury przygotuj sobie zapas chusteczek.

Masz moje serce Bree i nie, nie chcę go z powrotem.

Ta książka rozbiła moje serce na milion kawałków. Kilkukrotnie.

A potem scaliła je w sposób o którym nie sądziłam, że to możliwe.

Bree Prescott za wszelką cenę próbuje zapomnieć o tym co przeżyła. Wyjazd do małego miasteczka Pelion ma być ucieczką i sposobem na odcięcie się od tego co bolesne.

Wynajmuje mały domek położony nad brzegiem jeziora do którego wprowadza się wraz z ukochanym pieskiem.

Ma nadzieję odnaleźć szczęście i spokój w miejscu, gdzie nikt jej nie zna.

Ów prosty z pozoru plan zostaje jednak zniweczony , gdy pewnego wieczoru po zrobieniu niezbędnych zakupów na jej drodze pojawia się Archer Hale.

Mężczyzna równie intrygujący co milczący..

Dziewczyna jednak nie potrafi wyrzucić nieznajomego z głowy i gdy tylko nadarza się okazja zaczyna o niego pytać między innymi najbliższą sąsiadkę- Anne

Usłyszane od starszej pani informacje intrygują pannę Prescott na tyle by zacząć obserwować dom chłopaka.

W życiu Archera nie ma innych ludzi. Młody mężczyzna żyje samotnie odizolowany od członków lokalnej społeczności i przylgnęła do niego łatka dziwaka.

Dlaczego? Co go spotkało i czemu od szesnastu lat nie powiedział ani słowa?

Spotkanie tej dwójki dla obojga okazuje się momentem zwrotnym, przełomowym. . Jak się rozwinie?

Czy dwoje zranionych młodych ludzi odnajdzie miłość i akceptację w nieprzyjaźnie nastawionym świecie?

Czytając tę książkę nie mogłam przestać się zachwycać.

Pokochałam zarówno Bree za jej uważność , życiową mądrość i cierpliwość.

Archer zaś skradł moje serce swą wrażliwością , inteligencją i pięknym sercem.

Obserwowanie tego jak więź między tymi dwojgiem było tak pięknym i niesamowitym doświadczeniem.

Jestem na wskroś wzruszona a moje serce oblewa fala ciepła.

Mia Sheridan stworzyła powieść wyjątkową.

Piękną, poruszającą , mądrą , pełną emocji tak skrajnych, że chwilami miałam ochotę rzucić ją na drugi koniec pokoju i jednocześnie nie byłam w stanie jej odłożyć nie poznawszy dalszego ciągu.

Zakochałam się w tej historii całą sobą sercem i duszą .

Powiem tylko

To była jedna z najwspanialszych powieści jakie trafiły w moje ręce.

Polecam ❤️