Arabska Żydówka. Arabska saga. Tom 11

Tanya Valko w swej twórczości ukazuje nam realia świata arabskiego. Czyni to tak realistycznie, że poznając losy bohaterów w pełni odczuwamy ich problemy.

Autorka mieszkała w Libii i Arabii Saudyjskiej, co sprawia, że wiernie odzwierciedla nam sytuację społeczną krajów arabskich. Tanya Valko w tej historii zaprasza nas do Izraela i Autonomii Palestyńskiej, dzięki czemu możemy poznać realia Bliskiego Wschodu.

„Arabska Żydówka” ukazuje nam dalsze losy Marysi Salimi najstarszej córki Doroty i Ahmeda Salimi. Historia tej rodziny jest niezwykle burzliwa. Życie Marysi nie było usłane różami, po ucieczce przed ojcem do Jemenu wychodzi za mąż za milionera, pół Jemeńczyka, pół Saudyjczyka Hamida Binladena. Jednak małżeństwo nie przetrwało próby czasu. Kobieta po rozwodzie „nie ma pojęcia, co zrobić ze swym zmarnowanym życiem”. Hamid był jej oparciem, lecz teraz kobieta musi wszystko zaczynać od nowa.

Czy odnajdzie się w nowej rzeczywistości? Czy zdoła odnaleźć harmonię życia? Czy poradzi sobie z ciężarem tajemnicy rodzinnej?

Splot dalszych wydarzeń w życiu kobiety sprawia, że trafia do Polski. Tutaj poznaje swą babkę, która zdradza jej tajemnicę rodzinnej historii. Babka prosi ją aby ta wypełniła jej ostatnią wolę. Marysia chcąc zrozumieć skrywaną tajemnicę wyjeżdża do Izraela i Autonomii Palestyńskiej. Trafia w niebezpieczne miejsca, a my podążając nimi wraz z bohaterką powieści w pełni chłoniemy orientalną atmosferę.

„Arabska Żydówka” jest powieścią, w której autorka ukazuje nam problemy społeczne i polityczne krajów arabskich. Pisarka dużo miejsca poświęca problemom związanym z żydowskim radykalizmem i arabskim terroryzmem. I choć powieść ta jest wymysłem kreatywności Tanyi Valko, autorka sugestywnym językiem sprawia, że podczas poznawania tej historii czytamy ją jak relację prawdziwych wydarzeń.

Autorka w pełni oddaje ducha orientu, ukazuje problemy, z którymi boryka się arabska społeczność. „Arabska Żydówka” to kolejna powieść, w której Tanya Valko porusza nasze emocje. Porywa nas do rzeczywistości całkiem innej od naszej mentalności, przybliżając nas tak bardzo do świata odległego, przepełnionego bogactwem. Historie tworzone przez autorkę zachwycają, sprawiają, że nie sposób o nich zapomnieć, a każde nowe budzą naszą ciekawość.

„Arabska Żydówka” to niezwykła podróż, a historia którą poznajemy pozostaje w naszej pamięci. Autorka ponownie dowiodła, że potrafi zarysować fabułę intrygującą oblekając ją w barwne szaty z nutą orientalnej atmosfery. Tanya Valko zadbała o każdy szczegół oraz „piękno” ukazanej historii. W książce również znajdziemy genezę postaci „Orientalnej Sagi” dzięki czemu możemy przypomnieć i przybliżyć sobie ich historię. Poznajemy również drzewo genealogiczne bohaterów jak i słowniczek obcych słów, zwrotów i nazw, co jeszcze bardziej przybliża nas do arabskiego świata.

„Arabska Żydówka” tak jak wcześniejsze powieści Tanyi Valko to literatura zasługując na uznanie. I tak właśnie jest. Nie dziwi mnie tak pozytywny odbiór twórczości autorki przez polskiego czytelnika. Zdecydowanie polecam!

Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Prószyński i S-ka [Adres usunięty]

[Adres usunięty]

Przyznam szczerze, że nie jestem miłośniczką beletrystyki osadzonej w arabskich realiach. Jednak czasem sięgam po jakąś pozycję mieszczącą się w tej tematyce. Tym razem moją uwagę przykuł właśnie tytuł, niecodzienny, tajemniczy. Przyznacie chyba, że niezbyt często spotyka się takie połączenie jak arabska Żydówka. Brzmi trochę jak zestawione razem przeciwieństwa, prawda? To właśnie ten zastanawiający tytuł i urokliwa okładka wystarczyły, abym zechciała sięgnąć po tę powieść.

Ponieważ niezbyt często mam do czynienia z taką literaturą, chłonęłam orientalne klimaty jak gąbka. Większa część akcji toczy się w Izraelu i Autonomii Palestyńskiej, ponieważ tam udaje się Marysia, aby wypełnić wolę babki. Autorka z wprawą pisze o blaskach i cieniach tej części Bliskiego Wschodu. Widać, że doskonale wie, o czym pisze. I chociaż książka jest fikcją literacką, sporo wiedzy można wynieść z niej dla siebie. Dużo miejsca autorka poświęciła arabskiemu terroryzmowi i żydowskiemu radykalizmowi, pisząc o problemach regionu z delikatnością i szacunkiem do obu nacji. Valko nie ocenia, nie przekłamuje też rzeczywistości. Jest obiektywna, konkretna i rzetelna. O politycznych i społecznych problemach tego regionu czyta się z prawdziwą przyjemnością i zaciekawieniem. Nie sądziłam, że akurat ta część powieści tak mnie zaabsorbuje, a tak właśnie się stało.

Od pierwszych stron uderza w czytelnika duch orientu, a także tak różna od naszej tamtejsza mentalność. Już w prologu bije po oczach przepych i ostentacyjnie manifestowane bogactwo charakteryzujące majętnych, zajmujących wysokie stanowiska Arabów. Takim właśnie mężczyzną jest Hamid, niedługo były mąż Marysi. Piastuje stanowisko ministra sprawiedliwości i działa w saudyjskim wywiadzie. Kobieta pozostawiając z nim dzieci jest pewna, że zapewnia im nie tylko bezpieczeństwo, ale też życie w niebywałym luksusie. W tej kwestii coś mi zgrzyta. Z jednej strony rozumiem decyzję kobiety, aby nie zabierać dzieci ze sobą, tym bardziej, że według szariatu mężczyzna ma prawo zwyczajnie zabrać jej potomstwo. A jednak tego nie robi. Mało tego, zapewnia kobietę, że kiedy chce i jak często chce, może dzieci widywać, a nawet zabierać je na różnorodne wypoczynkowe wyjazdy, drogie wyjazdy, za które ON będzie płacił. Warunki idealne do tego, aby mimo rozwodu i sytuacji rodzinnej, która ułożyła się tak, a nie inaczej, mieć dzieci blisko siebie. A co robi Marysia? Marysia wyjeżdża do Izraela w poszukiwaniu samej siebie i praktycznie traci kontakt z dziećmi. Na własne życzenie. To mi się w tej bohaterce nie podoba, jednak mimo to muszę przyznać, że to interesująca, dobrze zbudowana, niejednoznaczna postać. Wzbudza w czytelniku skrajne emocje. Z uwagą przyglądamy się jej poczynaniom i temu, jak próbuje ułożyć sobie życie i nieraz łapiemy się za głowę. Za moment jej współczujemy, a w innej chwili wybuchamy radością razem z nią. Marysia to twarda babka, która potrafi wziąć sprawy w swoje ręce. Co chwilę udowadnia, że nie ma dla niej szczytów nie do zdobycia i w każdej sytuacji jest w stanie sobie poradzić. Ma swoje wzloty i upadki, z których nie zawsze wychodzi zwycięsko. Nigdy jednak się nie poddaje, a to jest cecha, którą warto docenić. Chociaż większość fabuły poświęcona jest perypetiom tej bohaterki, nie brakuje w powieści innych wątków i zupełnie nowych bohaterów. Autorka przybliża też wcześniejsze losy bohaterów, którzy pojawiają się w tej powieści po raz kolejny. Dlatego, jeśli nie czytaliście pozostałych tomów sagi, bez obaw możecie sięgnąć po tę część. To zamknięta historia.

Autorka ma fajny styl. Prosty, pozbawiony udziwnień i ozdobników, a przez to wypadający uczciwie i szczerze. Pięknie odmalowuje swoim piórem wspaniały obraz. Nie tylko piękna i brzydoty tak odległego dla Europejczyków świata i otaczającej ten świat niesamowitej przyrody. Autorka włada również emocjami czytelnika i bez większego wysiłku dociera do jego serca. Razem z bohaterami przeżywamy ich wzloty i upadki, upajamy się pięknem orientu, drżymy za każdym razem, kiedy dzieje się coś złego. A trzeba przyznać, że chociaż lektura jest lekka i odprężająca, zawiera również zupełnie inne sceny. Straszne, przerażające, wyciskające z oczu łzy. Na koniec dodam, że nie sposób się przy tej książce nudzić. Akcja jest dynamiczna i nie pozostawia chwili na oddech. Dzięki temu książkę, mimo jej sporej objętości, czyta się naprawdę szybko. Dużym i bardzo miłym zaskoczeniem był dla mnie obszerny i rzeczowy dodatek do właściwej powieści, dzięki któremu nie tylko bardziej rozjaśniło mi się w głowie, ale przede wszystkim mogłam poszerzyć wiedzę z tej części powieści, która podobała mi się najbardziej. W dodatku otrzymujemy: drzewo genealogiczne, genezę postaci serii, słowniczek obcych słów, zwrotów i nazw oraz wisienkę na torcie – jeszcze więcej informacji dotyczących konfliktu izraelsko-palestyńskiego.

Jestem pod wrażeniem „Arabskiej Żydówki”, szczególnie jeśli chodzi o wiedzę i przygotowanie autorki. Znajomość tamtejszych realiów, spora wiedza historyczna i podejście do opisywanych wydarzeń zdecydowanie zasługują na pochwałę. Fabularnie książka również jest niezła. Interesująca, spójna, stylistycznie dopracowana. Zachęcam do wybrania się z bohaterką w ten nieznany, ciekawy, niezwykle barwny świat. Jeśli lubicie orientalne klimaty, ta pozycja powinna Wam się spodobać. Serdecznie polecam!

"Arabska Żydówka" to pasjonująca historia kobiety, która poznała wszystkie kultury jakie jesteśmy sobie w stanie wyobrazić. Nigdzie nie było jej jednak łatwo. Marysia Salimi ma ponadto polskie korzenie, przez co łatwiej nam jej się z nią utożsamić. Przeżyła ciężkie małżeństwo z milionerem z Libii, który traktował ją bardzo przedmiotowo. Zawsze kiedy wydaje się, że najgorsze już za nią. to natrafia na coraz większe przeciwności losu. Szczególnie przejmujący był dla mnie jej pobyt w Autonomii Palestyńskiej, gdzie poznaje wszystkie blaski i cienie życia na Bliskim Wschodzie. Książkę polecam tym, którzy interesują się różnymi religiami, aby móc sobie porównać życie codzienne w wielu odmiennych warunkach.

Ulubiony cytat : To naturalna wręcz biologiczna potrzeba. Czuję, jak robi się z dnia na dzień coraz bardziej i bardziej wyobcowana.

Z arabską sagą miałam styczność już jakiś czas temu. Zaczęłam od Arabskiej Żony. Historia Doroty pochłonęła mnie w całości, tak samo jak Marysi. Autorka wprowadza nas w świat obyczajów krajów muzułmańskich. Poznajemy przeróżne oblicza islamu.

W Arabskiej Żydówce skupiamy się przede wszystkim na Marysi, która jest po rozwodzie z Hamidem. I tutaj mamy zaskoczenie ! Autorka ukazuje nam również świat Żydów - ich problemy, emigrację oraz rys historyczny.

Wiele opisów dotyczy konfliktu palestyńsko - izraelskiego.

Wszystkie postacie są doskonale wykreowane. Mają własne zachowania, charaktery oraz bagaże życiowe. Szczególnie nowi bohaterowie są niezwykle interesujący. Widzimy blaski i cienie w życiu Muzułmanów oraz Żydów. Marysia ponownie pozwala sobie na porywy serca oraz namiętności. Z czym będzie musiała się zmierzyć ? Jak zmieni się jej życie ? Czy przeszłość ją dogoni ?

Tanya Valko po raz kolejny stanęła na wysokości zadania i zapewniła czytelnikowi ogromną dawkę orientalnej egzotyki pełnej zwrotów akcji i skrajnych emocji. Nowy i nieznany świat otwiera się na kartach tej powieści.

Jeżeli nie czytaliście poprzednich części, nie martwcie się i nie zrażajcie. Każdą część można przeczytać na spokojnie osobno. W przypadku Arabskiej Żydówki na końcu powieści znajdziesz Drzewo Genealogiczne oraz Genezę Postaci Serii Orientalna Saga.

Przyznam szczerze, że nie jestem miłośniczką beletrystyki osadzonej w arabskich realiach. Jednak czasem sięgam po jakąś pozycję mieszczącą się w tej tematyce. Tym razem moją uwagę przykuł właśnie tytuł, niecodzienny, tajemniczy. Przyznacie chyba, że niezbyt często spotyka się takie połączenie jak arabska Żydówka. Brzmi trochę jak zestawione razem przeciwieństwa, prawda? To właśnie ten zastanawiający tytuł i urokliwa okładka wystarczyły, abym zechciała sięgnąć po tę powieść.

Ponieważ niezbyt często mam do czynienia z taką literaturą, chłonęłam orientalne klimaty jak gąbka. Większa część akcji toczy się w Izraelu i Autonomii Palestyńskiej, ponieważ tam udaje się Marysia, aby wypełnić wolę babki. Autorka z wprawą pisze o blaskach i cieniach tej części Bliskiego Wschodu. Widać, że doskonale wie, o czym pisze. I chociaż książka jest fikcją literacką, sporo wiedzy można wynieść z niej dla siebie. Dużo miejsca autorka poświęciła arabskiemu terroryzmowi i żydowskiemu radykalizmowi, pisząc o problemach regionu z delikatnością i szacunkiem do obu nacji. Valko nie ocenia, nie przekłamuje też rzeczywistości. Jest obiektywna, konkretna i rzetelna. O politycznych i społecznych problemach tego regionu czyta się z prawdziwą przyjemnością i zaciekawieniem. Nie sądziłam, że akurat ta część powieści tak mnie zaabsorbuje, a tak właśnie się stało.

Od pierwszych stron uderza w czytelnika duch orientu, a także tak różna od naszej tamtejsza mentalność. Już w prologu bije po oczach przepych i ostentacyjnie manifestowane bogactwo charakteryzujące majętnych, zajmujących wysokie stanowiska Arabów. Takim właśnie mężczyzną jest Hamid, niedługo były mąż Marysi. Piastuje stanowisko ministra sprawiedliwości i działa w saudyjskim wywiadzie. Kobieta pozostawiając z nim dzieci jest pewna, że zapewnia im nie tylko bezpieczeństwo, ale też życie w niebywałym luksusie. W tej kwestii coś mi zgrzyta. Z jednej strony rozumiem decyzję kobiety, aby nie zabierać dzieci ze sobą, tym bardziej, że według szariatu mężczyzna ma prawo zwyczajnie zabrać jej potomstwo. A jednak tego nie robi. Mało tego, zapewnia kobietę, że kiedy chce i jak często chce, może dzieci widywać, a nawet zabierać je na różnorodne wypoczynkowe wyjazdy, drogie wyjazdy, za które ON będzie płacił. Warunki idealne do tego, aby mimo rozwodu i sytuacji rodzinnej, która ułożyła się tak, a nie inaczej, mieć dzieci blisko siebie. A co robi Marysia? Marysia wyjeżdża do Izraela w poszukiwaniu samej siebie i praktycznie traci kontakt z dziećmi. Na własne życzenie. To mi się w tej bohaterce nie podoba, jednak mimo to muszę przyznać, że to interesująca, dobrze zbudowana, niejednoznaczna postać. Wzbudza w czytelniku skrajne emocje. Z uwagą przyglądamy się jej poczynaniom i temu, jak próbuje ułożyć sobie życie i nieraz łapiemy się za głowę. Za moment jej współczujemy, a w innej chwili wybuchamy radością razem z nią. Marysia to twarda babka, która potrafi wziąć sprawy w swoje ręce. Co chwilę udowadnia, że nie ma dla niej szczytów nie do zdobycia i w każdej sytuacji jest w stanie sobie poradzić. Ma swoje wzloty i upadki, z których nie zawsze wychodzi zwycięsko. Nigdy jednak się nie poddaje, a to jest cecha, którą warto docenić. Chociaż większość fabuły poświęcona jest perypetiom tej bohaterki, nie brakuje w powieści innych wątków i zupełnie nowych bohaterów. Autorka przybliża też wcześniejsze losy bohaterów, którzy pojawiają się w tej powieści po raz kolejny. Dlatego, jeśli nie czytaliście pozostałych tomów sagi, bez obaw możecie sięgnąć po tę część. To zamknięta historia.

Autorka ma fajny styl. Prosty, pozbawiony udziwnień i ozdobników, a przez to wypadający uczciwie i szczerze. Pięknie odmalowuje swoim piórem wspaniały obraz. Nie tylko piękna i brzydoty tak odległego dla Europejczyków świata i otaczającej ten świat niesamowitej przyrody. Autorka włada również emocjami czytelnika i bez większego wysiłku dociera do jego serca. Razem z bohaterami przeżywamy ich wzloty i upadki, upajamy się pięknem orientu, drżymy za każdym razem, kiedy dzieje się coś złego. A trzeba przyznać, że chociaż lektura jest lekka i odprężająca, zawiera również zupełnie inne sceny. Straszne, przerażające, wyciskające z oczu łzy. Na koniec dodam, że nie sposób się przy tej książce nudzić. Akcja jest dynamiczna i nie pozostawia chwili na oddech. Dzięki temu książkę, mimo jej sporej objętości, czyta się naprawdę szybko. Dużym i bardzo miłym zaskoczeniem był dla mnie obszerny i rzeczowy dodatek do właściwej powieści, dzięki któremu nie tylko bardziej rozjaśniło mi się w głowie, ale przede wszystkim mogłam poszerzyć wiedzę z tej części powieści, która podobała mi się najbardziej. W dodatku otrzymujemy: drzewo genealogiczne, genezę postaci serii, słowniczek obcych słów, zwrotów i nazw oraz wisienkę na torcie – jeszcze więcej informacji dotyczących konfliktu izraelsko-palestyńskiego.

Jestem pod wrażeniem „Arabskiej Żydówki”, szczególnie jeśli chodzi o wiedzę i przygotowanie autorki. Znajomość tamtejszych realiów, spora wiedza historyczna i podejście do opisywanych wydarzeń zdecydowanie zasługują na pochwałę. Fabularnie książka również jest niezła. Interesująca, spójna, stylistycznie dopracowana. Zachęcam do wybrania się z bohaterką w ten nieznany, ciekawy, niezwykle barwny świat. Jeśli lubicie orientalne klimaty, ta pozycja powinna Wam się spodobać. Serdecznie polecam!