Aladyn i Księżniczka Złodziei

Lubicie retellingi baśni? Ja uwielbiam, zwłaszcza te pisane przez Pauline Zalecką. Ta niesamowita kobieta ma talent do tworzenia historii, które zapadają w sercu i pamięci na zawsze❤️ Tym razem wzięła na tapete baśń Aladyn i odwróciła bieg tej historii o sto osiemdziesiąt stopni. Czyniąc z niej bajkę w wersji dla dorosłych czytelników. Taką w której nie zabrakło pikanterii oraz scen przyprawiających o wypieki na twarzy i szybsze bicie serca.

Przede wszystkim jednak autorka stworzyła odważny i momentami bardzo mroczny retelling znanej baśni w którego fabułę wpleciona została intrygi polityczna. Paulina stworzyła świat pełen nierówności społecznych, walki o władzę i ograniczania praw kobiet. Główną bohaterką jest Jasmine, która nie została w historii Pauliny ukazana jako bierna, mająca wsztko księżniczka, ale jako pewna siebie, zdeterminowana by osiągnąć swój cel złodziejka, której największym pragnieniem jest zmienić niesprawiedliwe prawo i zawalczyć o lepszą przyszłość dla kobiet w otaczającym ją, zniewolinym przez mężczyzn świecie.

Paulina niezwykle wyraziście nakreśliła postacie Jasmine i Aliego. Ich relacja jest niezwykle dynamiczna i przepełniona skrajnymi emocjami.

Tych dwoje mimo, iż nie zdaje sobie z tego początkowo sprawy pragnie tego samego. Paulina wie jak budować napięcie i sprawić, że od książki nie można się oderwać, z każdą stroną chcąc więcej i więcej.

To historia, która bardzo obrazowo ukazuje walkę o równość i prawo do samodecydowania o sobie. Wciągająta, trzymająca w napięciu i niepewności niemal do finału.

Jeśli jesteście fanami przepełnionych intrygami historii z wątkiem hate-love, z silnymi, pewnymi siebie i walecznymi głownymi bohaterkami. Takich w których nie zabraknie mocnych, mrocznych scen które wywołają na waszym ciele ciarki a w sercu ból to zdecydowanie ta historia jest dla was. Ja totalnie dla niej przepadłam i polecam ją każdemu.

„Aladyn i księżniczka złodziei” to gorący i jednocześnie mroczny retelling bajki. A Paulina opisuje ją po mistrzowsku.

Nie ma co się czarować. Bajki od tej Autorki to dziś. A ta nie odbiega od swoich poprzedniczek. Ma to co powinna i to co zostało obiecane, że czytelnik dostanie. Jednak po kolei.

Po pierwsze nieszablonowa fabuła, w której bohaterka jest silną i niezależną kobietą. Nie czeka na księcia i jego ratunek, a sama chwyta życie za wsiarz by uratować nie tylko siebie, a i tych na których jej zależy. To chyba właśnie to cenię w jej twórczości najbardziej. Kobiety, które nie uzależniają się i swojej wartości od mężczyzn, potrafią zawalczyć same o to na czym im zależy. Zwyczajnie udowadniają, że siła jest kobietą.

Idąc dalej – fabuła poprowadzona w taki sposób, że nie sposób odłożyć książki przed jej zakończeniem. Pomimo, że jest mroczna, momentami wręcz bolesna, aż po scenę, gdy zatrzymuje się serce to czyta się szybko i lekko. Niestety to nie ma nic wspólnego z wydarzeniami, a tylko i wyłącznie ze stylem pisania Autorki. A potrafi zapewnić rollercoaster emocjonalny, wstrzymanie oddechu i niepokój czy aby na pewno wszystko skończy się dobrze.

Bohaterowie wyraziści i świetnie wykreowani, nie z papieru, ale niemal realni. Ich dialogi i postępowanie logiczne i spójne. Zaś całość wątków poprowadzona do końca.

To historia pełna bólu, walki o siebie i cienkiej granicy między dobrem a złem. Taka, która przypomina, że czasem, by przetrwać, trzeba ubrudzić sobie ręce. A miłość wcale nie zawsze przychodzi w odpowiednim momencie i odpowiedniej formie.

Polecam tę książkę wszystkim fanom mrocznych retellingów, silnych kobiecych bohaterek i historii pełnych emocji, napięcia oraz zakazanego uczucia. Jeśli lubicie baśniowe klimaty w znacznie dojrzalszym, brutalniejszym wydaniu i książki, które potrafią jednocześnie zachwycić oraz emocjonalnie przeczołgać czytelnika, „Aladyn i księżniczka złodziei” zdecydowanie powinien znaleźć się na waszej liście.

#współpracareklamowa

To nie jest pierwsza książka autorki, jaką czytałam ale chyba pierwsza, której recenzję piszę 🤭

Co by było, gdyby to Jasmine okazała się złodziejką?

Gdyby to Aladyn był przyszłym następcą tronu?

Odpowiedzi na te pytania znajdziecie w treści.

Od samego początku autorka przykuła moją uwagę, ten retelling był w pierwszej połowie książki dość mocno oparty na bajce jaką pamiętam z dzieciństwa ale w wersji zdecydowanie dla pełnoletnich czytelników.

Później nastąpił przełom i zwroty akcji takie, że mam ciarki na samo wspomnienie niektórych z nich.

Ale zanim zacznę komplementowanie to mam jeden minus - zgubiłam się, w jakich czasach była osadzona fabuła - z jednej strony myślałam, że to dawne czasy.

Wiecie, te ubrania, kobiety w sukniach i uciemiężone, gdzieś tam skarbce, świece i cyrk ze zwierzętami, jazda konno jako główny środek transportu itp. itd. aż nagle wyjechały zegarki, elektorniczne zamki i inne gadżety.

Po tej lekkiej dezorientacji szybko się podniosłam i dalej pędziłam przez treść.

A teraz plusy.

Lekkie pióro autorki, która w prosty aczkolwiek niesamowicie wbijający się w głowę sposób przekazuje nie tylko emocje ale przede wszystkim wartości godne podziwu.

Tutaj mamy przede wszystkim walkę o dobro kobiet, o ich możliwość decydowania o sobie samej.

Walka z systemem, który traktuje jak najgorszy sort ludzi takich jak każdy człowiek tylko przez to, z jaką płcią się urodził.

Te kobiety przeżywały piekło każdego dnia i mimo, że jest to oczywiście fikcja to niestety wiemy już z historii, że ma wiele wspólnego z rzeczywistością.

Chociaż obecnie mamy już równouprawnienie to nadal można się spotkać z mitem, że kobieta jest tylko ozdobą i własnością swojego mężczyzny a im wolno robić wszystko.

Cieszę się, że p.Paulina poruszyła ten temat i na nim mocno osadziła swoją historię.

Bardzo dużo bólu było w tej historii, nie tylko fizycznego (te sceny mnie poraziły, jak zawsze w wypadku prz*mocy tego rodzaju) jak i psychicznego.

Jasmine to niesamowita osoba, niezwykle silna, zadziorna i pewna siebie.

Była trochę lekkoduchem o złotym sercu ale za to o wielkiej sile psychicznej.

To, co jej zafundowano...

Ciary na dziarach, mówię Wam!

Aż mnie bolało jak opisywane były te tortury, jakimi ją poddano.

Aladyn był co prawda inny niż wszyscy myśleli ale muszę przyznać, że na tle Jasmine wypadał blado i był jej tłem.

Jakby postacią ważną ale jednak drugoplanową.

Chociaż był taki moment, że zostałam zaskoczona bo nie spodziewałam się tego, co ujrzy kobieta przez swoim zniewoleniem.

I tutaj myślę jak nie zdradzić fabuły ale brakuje mi wyjaśnienia, skąd się wziął ten sobowtór.

Podobała mi się retrospekcja, mogliśmy poznać naszych bohaterów od dzieciństwa do teraz i zobaczyć, zarówno jak rozwijała się ich relacja jak i kształtowała osobowość.

Zdecydowanie jest to lektura dla dorosłych, niezbyt wrażliwych czytelników ze względu na obrazowe opisy prz*mocy s*ksualnej i fizycznej.