Zrodzeni z sumienia

Kolejna książka autorki, która dobitnie pokazuję, że zło czai się wszędzie. I to w najgorszy z możliwych sposobów. Nie można z góry zakładać, że dane miejsce jest od niego wolne.

Historię Rene mogliśmy po części poznać w poprzednich tomach. Jednakże to tutaj w pełnej krasie poznajemy jej przeszłość, przeżycia i myśli towarzyszące jej codziennie. To nie jest łatwa ani kolorowa opowieść, za to pełna bólu i okropieństw, które mogą spotkać każdego z nas.

Z zapartym tchem śledziłam jej losy, mając nadzieję, że w końcu zazna upragnionego spokoju. Autorka miała oczywiście inny plan, więc spodziewajcie się mocnych i mrocznych scen.

Ciekawą postacią jest ojciec Miquel, który skrywa wiele sekretów. Tajemnicza postać, która zaskakuje nas na każdym kroku. Jego motywy odkrywamy stopniowo, lecz z pewną dozą nieufności, czy możemy mu wierzyć.

Książka podzielona jest na dwie części, które swoimi tytułami dają dużo do myślenia. Mnie bardziej podobała się pierwsza część. W drugiej za to pojawiają się bohaterowie dobrze nam znani.

Razem tworzy to całość, od której nie można się oderwać. Książka wciąga i pochłania od pierwszych stron.

Jedna chwila, jeden moment i życie Rene całkowicie się zmienia. Może gdyby posłuchała brata i nie poszła do klubu, nic złego by się nie stało. Jednak ona poszła, na dodatek zgodziła się na podwiezienie do domu, przez całkowicie obcego faceta. Nie dotarła do niego. Została porwana, zgwałcona, sprzedana jako niewolnica seksualna. Musiała nauczyć się posłuszeństwa, tylko ono dało je możliwość przetrwania. Udało jej się, nadszedł dzień, w którym jej pan postanowił dać jej i innym dziewczyną wolność. Musiała przyżec tylko jedno, że nikomu nie zdradzi gdzie była i co się działo. Miało to pozostać sekretem, a Rene zamierzała dotrzymać słowa.

Od tamtych zdarzeń mija jakiś czas, jednak kobieta nie potrafi na nowo zacząć normalnie żyć. Po dłuższym zastanowieniu postanawia wstąpić do zakonu. Liczy na to, że tam odnajdzie spokój, a rygorystyczne zasady pozwolą jej po prostu żyć. Wtedy jeszcze nie wie, jak bardzo się myli, że to, co odkryje w klasztornych murach, okaże się kolejnym koszmarem. Co takiego się tam dzieje? Jak Rene da sobie z tym radę? Czy uda jej się odnaleźć w spokój w swoim życiu?

Zacznę od tego, że nie jest to książka dla każdego. Porusza wiele bardzo delikatnych tematów i zdecydowanie trzeba to wziąć pod uwagę, zanim po nią sięgniemy. Jest dużo przemocy zarówno psychicznej, jak i fizycznej, a także seksualnej. Wywołuje wiele emocji, momentami bardzo negatywnych (w sensie, że zdarzenia, o jakich czytamy, powodują w nas złość, niedowierzanie, chęć niesienia pomocy).

Książkę czyta się dość szybko. Akcja sprawnie poprowadzona, ze zwrotami, które mnie potrafiły zaskoczyć. Mnie się podobała i to na tyle, że przeczytałam ją w jeden wieczór.

Rene to bohaterka, którą poznajemy jako nastolatkę, a później osobę dorosłą. Początkowo beztroska, później się zmienia. Jest osobą, która przeszła bardzo dużo i nie potrafi odnaleźć się w normalnym życiu. Liczy na to, że odnajdzie się w zakonie. Z jednej strony jest dobra, uczuciowa, pragnie nieść pomoc innym. Z drugiej momentami lekkomyślna, działa impulsywnie, co nie jest dobre w miejscu, w którym się znalazła i niejednokrotnie przyniesie jej niemałe problemy.

„Zrodzeni z sumienia” to dość „mocna” książka, dla ludzi, którzy nie boją się trudnych tematów. Mnie się podobała i polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Znowu to zrobiła. Paulina Zalecka po raz kolejny zmiotła mnie z planszy. Stworzyła kolejną mocną, kontrowersyjną, mroczną,brutalną i wywołującą skrajne emocje historię po której długo jeszcze będę zbierać szczękę z podłogi. Emocje nadal są we mnie żywe mimo, że od przeczytania "Zrodzonych z sumienia" mineło już kilka dobrych dni. Po historii Perły i Soni myślałam, że nic mnie już nie zaskoczy, ale wtedy przyszedł czas na historię Rene i Miquela . To co autorka zasterowała mi jej historią jest trudne do opisania.

Szok, niedowierzanie, złość, smutek, żal, ból a nawet rozpacz - te emocje zdecydowanie towarzyszły mi podczas lektury. Z każdą kolejną stroną byłam pochłonięta coraz bardziej wydarzeniani toczącymi się na kartach tej historii. Paulina wie jak sponiewierać emocjonalnie czytelnika, tak żeby po skonczeniu czytania jej książki tygodniami rozmyślał o wydarzeniach opisanych na jej kartach.

To nie jest lekka historia, jest brutalna i bikesna. Opowiada bowiem o tym jak zło panoszy się wyciągają swoje macki po najsłabszych, tych których bronić się nie mogą. Pokazująca do jakich okrucieństw są w stanie posunąć się osoby po których się tego nie spodziewamy, wobec najbardziej niewinnych istot jakimi są dzieci. W imię chorych fantazji, urojeń, wiary.

Rene po porwaniu i latach spędzonych w domu Mikaila nie była już tą samą kobietą. Kiedy odzyskała wolność nie potrafiła odnaleźć się w świecie gdzie brakowało jej ścisłych zasad i nakazów. Decydując się wstąpić do zakonu chciała zapewnić sobie spokój i życie według ściśle określonych reguł. Nie zdawała sobie jednak sprawy co odkryje przekraczając mury klasztoru. Jak bardzo jej życie kolejny raz się skomplikuje, a zło wyciągnie po nią swoje macki kolejny raz. I przede wszystkim jak wiele zmini w niej samej pojawienie się w jej życiu księdza Miquela. Tych dwoje stanie się dla siebie zakazanym owocem, pokusą której nie będą potrafili się oprzeć w piekle do którego oboje trafili za życia.

W tej historii nic nie jest takie jak się wydaje, ludzie przywdziewają maski za którymi skrywają prawdziwych siebie. Zło króluje w miejscu gdzie powinno panować dobro.

Lecz nawet w piekle można dostrzec światło. Dobro jest w stanie przezwycieżyć zło i okrucieństwo. I te okruchy dobra, dają siłę do walki o to co ważne, wartościowe. Wiec trzeba walczyć do konca nie tylko o siebie, ale także o tych którzy tej siły do walki nie mają, bo są słabsi. Paulina stworzyła więc kolejna silną, gotową do poświęceń bohaterkę, która z determinacją walczyła ze złem w imię swoich przekonań. Pokonywała strach by uratować tych którzy tego potrzebowali. Przy okazji odkrywała i uświadamiała sobie czego ona sama tak naprawdę pragnie i potrzebuje. Czy znalazła to czego szukała? Czy jej miała swoje szczęśliwe zakończenie? Tego wam nie zdradze, jeśli jednak lubicie mocne, mroczne i wywołujące skrajne emocje historię to koniecznie sięgniecie po "Zrodzoni z sumienia". Ostrzegam jednak, że to nie jest histria dla każdego, a ostrzeżenia autorki na samym jej początku są uzasadnione.

Jest to trzeci i zarazem finałowy tom serii zrodzeni. Według mnie ta część jest najlepsza. Dzieje się w niej najwięcej. Ale jest też więcej bolesnych scen.

Tym razem czas na historię Rene, kolejnej uwolnionej kobiety od Mikaila. Kobieta wróciła do brata, jednak nie potrafi odnaleźć się w codziennym życiu. Brakuje jej kogoś kto wyznaczał by jej granice i zasady. Jest mocno zagubiona, dlatego postanawia wstąpić do Zakonu Sióstr Milczenia. Wydawało by się, że tam dostanie to czego potrzebuje do funkcjonowania. Niestety odkrycie w piwnicy, a także tajemniczy i przyciągający ksiądz Miguel sprawią że nic nie będzie takie jak jej się wydaje. 

Ta część jest również brutalna, porównywalnie do tomu 1. Choć chyba w tą najbardziej się wkręciłam. Akcja jest bardzo dynamiczna. Nie ma czasu na wytchnienie i ochłonięcie po brutalnych scenach. Autorka wszystko świetnie połączyła w jedną całość. Do tego stopnia, że książkę pochłonęłam jednym tchem. Lubię czasem takie mocne i mroczne historia, a ta taka jest. Fajne jest to, że autorka nie zwalnia tempa, a wręcz podkręca je wymyślając coraz to bardziej pokręcone rzeczy.

Bohaterowie są bardzo dobrze wykreowani. Idealnie pasują. Miguel na początku jest dużą zagadką. Miałam wrażenie, że chodzi mu tylko o jedno. A tu w miarę czytania niespodzianka. 

Rene za to, mimo horroru jaki przetrwała w obliczu kolejnego spotkania z diabłem stawia dzielnie czoła i nie poddaje się. Szczególnie kiedy w grę wchodzi bezpieczeństwo dzieci. Imponowała mi swoim poświęceniem o determinacją. 

W tej części ponownie spotykamy się z bohaterami z wcześniejszych tomów. Dobrze wiedzieć co u nich. Mikail bardzo mocno mnie zaskoczył, nawet zrobił się zabawny. Co prawda to czarny humor, ale to już coś. 

Bardzo podobało mi się zakończenie i dopowiedzenie historii po 20 latach. Nawet nie wiedziałam że tego potrzebowałam, dopóki nie przeczytałam 😅

" Wiesz, co nas różni? - odzywam się, mając gdzieś, czy mnie słyszy. - Ja potrafiłam narodzić się z sumienia, a ty zawsze będziesz martwy".

Rene nie potrafi znaleźć się w nowej sytuacji. Przez lata była w niewoli i wolność jest dla niej pułapką w której się dusi.

Znajduje dla siebie rozwiązanie. Postanawia wstąpić do Zakonu Sióstr Milczenia. Chce odnaleźć ład i porządek a szczególnie reguły, które ktoś jej narzuci. Nie wie tylko, jak bardzo może się pomylić. A to co tam znajdzie, zmieni jej życie nie do poznania...

Miguel ma cel. Zemsta napędza go każdego dnia. Zakon jest jego misją i celem. Jednak pojawienie się Rene, burzy jego ład i wstrząsa życiem. A przede wszystkim odzywa się ta część, która na moment schowała się gdzieś głęboko. Czy będzie w stanie zapanować nad potrzebą dominacji? I czy kobieta jest w stanie przesłonić mu plan dla jakiego żyje?

Jak zawsze przy darkach Pauliny czytamy ostrzeżenie. Będę na to uczulała za każdym razem.

Sięgając po kolejną książkę spod pióra Autorki, wiem czego się spodziewać, a jednak za każdym razem mam ciarki i przerażenie w oczach. Co nie zmienia tego, że czytam książki z zapartym tchem.

W zrodzonych poznajemy kolejną bohaterkę, która próbuje odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Dla nas tak normalnej. Dla niej bez ładu i składu. Rene jako niewolnica seksualna potrzebuje tego, żeby ktoś panował nad jej życiem. Kiedy okazuje się, że nie poradzi sobie sama, postanawia oddać swoje życie pod władanie innym. Jednak to co znajduje za murami z których nie ma wyjścia przechodzi wszelkie wyobrażenia. Rene postanawia oddać życie dla nowego celu. A Miguel może być jej zgubą i ratunkiem jednocześnie.

Ból, przerażenie, niedowierzanie. Porządnie, podporządkowanie. Siła, walka, determinacja. Miłość?.... Było mrocznie tak, że przechodziły dreszcze. Było gorąco, do tego stopnia, że pojawiały się rumieńce. Było niebezpiecznie. Ale była też nadzieja na to, że determinacja i chęć odwetu, przyniesie ulgę. A źli ludzie trafią tam, gdzie ich miejsce.

Do tego w książce pojawiają się bohaterowie, których znam z poprzednich tomów. A ich determinacja i chęć pomocy sprawiają, że zaczynamy się zastanawiać, czy niektórzy z nich się zmienili, czy to tylko gra...

No i zakończenie 🙈 Tego się zupełnie nie spodziewałam 🙈