Adam

,,Adam" to biografia naszego Mickiewicza. Wcale nie taka zwykła, a już na pewno nie nudna. Wyjątkowości nadaje jej narrator powieści, który tak do końca nie wiadomo kim jest. Niezaprzeczalny natomiast jest fakt, że nie opuszcza Adama od narodzin aż do śmierci. W pewien sposób sugeruje niejednokrotnie, że ma wpływ na jego losy a czasami wrecz skłania go do takich a nie innych wyborów.

Nie często czytam biografię z obawy, że będą nudne, zwyczajnie mnie nie wciągną. Trochę się to zmieniło po lekturze ,,Leonardo da Vinci" Waltera Issacsona i tak od czasu do czasu skuszona dobrymi opiniami, sięgam po takie książki. Nie spodziewałam, się tak dobrej historii. Autor bardzo umiejętnie maluje nam obraz Mickiewicza i jego dualizm duszy. Tej poetyckiej, która często odpływa gdzieś w niebyt i marzenia. I tej bardziej przyziemnej  dla której istotą jest patriotyzm, walka o wolność ojczyzny. Dzięki temu możemy dziś cieszyć oko i duszę dziełami Mickiewicza, który kiedy nie tworzył to romansował. Oczywiście, piszę to z przymrużeniem oka, ale faktem jest, że często lawirował w swoim życiu poszukując jako takiego balansu i sensu istnienia.

Dla mnie książka Cezaregi Harasimowicza była nie lada gratką. Niezykle interesująca i wciągająca, także polecam.

Bardzo cenię sobie prozę Cezarego Harasimowicza. Nie tak dawno przeczytałam książkę jego autorstwa „Testament, czyli opowieść o Tadeuszu Kościuszce słowami jego ordynansa, syna afrykańskiego księcia, Agrippy Hulla”, bardzo przypadł mi do gustu gawędziarski styl książki i jej niepowtarzalny humor. Na powieści „Adam” również się nie zawiodłam, to literacki majstersztyk, okraszony nutką humoru, napisany niezwykle pomysłowo i oryginalnie. Nie jest to typowa biografia, ale powieść osnuta na życiorysie Adama Mickiewicza. To ogromna skarbnica wiedzy o naszym najważniejszym przedstawicielu literatury epoki romantyzmu.

Pan Cezary w „Adamie” bawi się słowami - książka napisana jest z niezwykłym polotem. Autor bawi się również z czytelnikiem ukrywając pod wieloma postaciami narratora powieści. Przypisuje mu bowiem różne oblicza, kamufluje pod wieloma postaciami, które wkraczają w życie poety. Narrator jest zarówno akuszerką odbierającą poród matki Mickiewicza, jak również policjantem, towarzyszem podróży, służącym, a nawet snem. Taka zabawa z czytelnikiem świadczy o niezwykłym kunszcie literackim autora, ale też o jego wyszukanym poczuciu humoru i pomysłowości. W tej powieści narrator spełnia wyjątkowo ważną funkcję. To właśnie on przypisuje sobie rolę kreatora losów wielkiego poety, wskazuje mu właściwe ścieżki życia, ochrania go, oszukuje przeznaczenie. I to narrator również poczuwa się do obowiązku mobilizowania Mickiewicza do pracy twórczej, przypomina mu jakie znaczenie ma ona dla ojczyzny znajdującej się pod zaborami.

Dzięki powieści Cezarego Harasimowicza poznajemy Adama Mickiewicza nie jako narodowego wieszcza, lecz jako człowieka zwykłego, popełniającego błędy, grzesznego, który nie potrafi oprzeć się pokusom (wyjątkową słabość miał do mężatek), impulsywnego, pewnego swoich umiejętności i misji, jaką ma spełnić. Autor obnażył nieco przed czytelnikiem twórcę „Dziadów”, uczłowieczył, ściągnął z cokołu. Czyli nie tylko święci epopeje piszą i zostają narodowymi wieszczami :)

Miło było cię poznać, Adamie Mickiewiczu. Innym polecam również takie czytelnicze spotkanie z wieszczem.

Cezary Harasimowicz odczarował postać Adama Mickiewicza, naszego wieszcza narodowego, romantyka i poety. Zrobił coś co wydawało się niemożliwe! Napisał powieść na podstawie życie Mickiewicza w taki sposób, że nie da się od niej oderwać! Książka jest wręcz nieodkładalna. Dużą zasługą tego stanu rzeczy jest tajemnicza postać narratora, który do końca nie ujawnia swojego prawdziwego oblicza. Nie jest to ani diabeł, ani śmierć. Często tytułuje sam siebie jako kreator i rzeźbiarz poety. Ma ogromny wpływ na jego los i życie. Nie na darmo wspomniałam, że "Adam" to obowiązkowa pozycja dla tych, którzy mają przed sobą lekturę "Dziadów", ponieważ autor wiele razy cytuje to dzieło w swojej książce i w tekście wyjaśnia co poeta miał na myśli. "Adam" uczy, bawi i pokrzepia! Polecam!

Myślałam, że będę miała do czynienia z kolejną, nudną biografią Adama Mickiewicza i przeżyłam nie lada zaskoczenie. To wręcz opowieść o człowieku, który tworzył wielkie dzieła, ale pokazana z zupełnie innej, niesamowitej perspektywy. Gdybym nie znała dobrze Mickiewicza, to bym powiedziała, że oto mam przed sobą jakąś wymyśloną fikcyjną postać. Cezary Harasimowicz stanął na wysokości zadania, tworząc takie niesamowite dzieło. Jeżeli ktoś lubi taką tematykę, to ta książka powinna znaleźć się w jego rękach.