Zrzutka Haywardów

Czy kiedykolwiek miałeś/miałaś wrażenie, że za uśmiechami, dobrymi uczynkami i szlachetnymi intencjami kryje się coś znacznie mroczniejszego? Że czasem najwięcej mówią nie słowa, lecz ich brak?

Kiedy sięgnęłam po „Zrzutkę Haywardów” Janice Hallett, nie spodziewałam się, że trafię w sam środek literackiego labiryntu, z którego nie sposób się wydostać bez solidnego wysiłku umysłowego. To nie jest książka, którą się po prostu czyta. To książka, która wciąga Cię do gry. A zasady? No cóż… ich uczysz się dopiero wtedy, gdy przegapisz pierwszy trop.

W Lockwood, gdzie każdy zna każdego, a wieści rozchodzą się szybciej niż zapach świeżo parzonej herbaty, dramat uderza w sam środek lokalnej społeczności. Dwuletnia Poppy Hayward walczy z nieuleczalnym nowotworem, a jej wpływowa rodzina rozpoczyna zbiórkę na leczenie w Ameryce. Szlachetna inicjatywa, prawda? Tyle że w tym przypadku dobroczynność to tylko fasada. A za nią - tajemnice, wzajemne podejrzenia i śmierć.

„Zrzutka Haywardów” to książka absolutnie nietuzinkowa. Nie znajdziesz tu klasycznego narratora, który prowadzi Cię za rękę. Zamiast tego otrzymujesz skrzynkę mailową, stertę SMS-ów, notatek, czatów i dokumentów - kawałki układanki, które trzeba samemu złożyć w całość. I to jest największy atut tej powieści - aktywne czytanie, które zmusza do myślenia. Jeśli uwielbiasz rozwiązywać zagadki, analizować dialogi i szukać znaczeń między wierszami - ta książka została napisana dokładnie dla Ciebie.

Ale uwaga - to nie jest prosta lektura. Początkowo może przytłaczać ilością postaci, relacji i subtelnych aluzji. Sam/sama kilka razy wracałem/wracałam do przypisów, żeby przypomnieć sobie kto jest kim i dlaczego dana wiadomość może mieć drugie dno. Ale niech Cię to nie zniechęca. Bo im głębiej wchodzisz w ten świat, tym mocniej zaczynasz rozumieć, że każda postać - nawet ta najbardziej drugoplanowa - ma coś do ukrycia.

Największe wrażenie zrobiło na mnie to, jak Hallett prowadzi tę historię. Bez klasycznej narracji, bez zbędnych ozdobników. Sam/sama stajesz się detektywem. Sam/sama podejmujesz decyzje komu zaufać. I sam/sama popełniasz błędy - bo autorka jest mistrzynią mylenia tropów. W jednej chwili jesteś pewien/pewna, kto kłamie, by w następnej podważyć wszystko, co do tej pory uznałeś/uznałaś za pewnik.

A finał? Nieprzewidywalny. Uczciwy, ale zaskakujący. Spełnia wszystkie obietnice, które Hallett złożyła czytelnikowi po drodze. To nie jest „kto zabił?” w stylu klasycznych kryminałów. To raczej „dlaczego wierzyliśmy w tę historię?” i „jak łatwo manipulować naszym współczuciem?”

Jeśli szukasz czegoś więcej niż tylko opowieści z dreszczykiem sięgnij po „Zrzutkę Haywardów”. To książka, która kwestionuje nasze sądy, wystawia na próbę czujność i pokazuje, że nie ma nic bardziej niebezpiecznego niż iluzja dobra. W tej historii nawet światło reflektorów na amatorskiej scenie teatralnej może rzucać cienie dłuższe niż noc.

Polecam z całego serca - i ostrzegam. Nie ufaj nikomu. Nawet własnym wnioskom.

„Zrzutka Haywardów” to kryminał o nietuzinkowej konstrukcji. Do tej pory z taką podobną formą miałam do czytania raz i było to bardzo udane spotkanie. Powieść skonstruowana jest z maili, notatek policji, wymiany wiadomości tekstowych, różnych notatek prasowych, stenogramów z przesłuchań świadków. Rozpoczyna się dość nie pozornie, czytamy wymianę mailową pomiędzy grupą osób, które są częścią teatru amatorskiego i przygotowują się do spektaklu. W trakcie dowiadujemy się, że wnuczka jednego z organizatorów choruje na raka, rozpoczyna się walka o pozyskanie pieniędzy na kosztowne leczenie. W trakcie czytania maili dochodzi nam więcej bohaterów oraz miejsc i wydarzeń o których piszą, co raz bardziej zagłębiamy się w tę skrzętnie skonstruowaną fabułę. Podczas lektury czujemy zaciekawienie, co chwilę ktoś sugeruje że to wszystko wcale nie jest takie jak się wydaje, że pod maską dobroczynności kryje się zazdrość, chciwość, obsesja, sekrety i manipulacje, które w konsekwencji prowadzą do zbrodni. Końcówka książki to głównie analiza faktów i wszystkiego co już czytaliśmy, próbujemy wraz z prawnikami dojść do prawdy, która z każdą stroną będzie co raz bardziej szokująca. W trakcie lektury dowiemy się również o mrocznych sekretach naszych bohaterów.

Powieść ta to prawdziwa uczta czytelnicza dla fanów kryminałów i błyskotliwej zagadki. Zdecydowanie oryginalna pod względem budowy jak i śledztwa, które jest skomplikowane i wymaga uważności. Trzeba nie tylko zwracać uwagę na to co kto mówi, ale jak to mówi oraz, które fakty są przemilczane, jaka jest ich motywacja, na czym im zależy. Mnóstwo tropów oraz poszlak do połączenia, możemy zabawić się w detektywa, bądź zostać świadkiem rozwiązania sprawy. Ja jestem na tak dla takiej formy, polecam.

Niezwykła, nietuzinkowa, wyjątkowa, inna. Tę książkę można opisywać nieskończoną ilością przymiotników określających jej nietypowość. "Zrzutka Haywardów" to jednocześnie kryminał i thriller psychologiczny. To powieść, którą czyta się z zaangażowaniem i ciekawością. Potrafi na 100 procent zaangażować czytelnika i

sprawić, aby poczuł się, jakby był jedną z pełnoprawnych postaci tej historii.

Lockwood to małe miasteczko, w którym wszyscy się znają. Nic więc dziwnego, że kiedy okazuje się, iż u dwuletniej Poppy zdiagnozowano rzadki nowotwór, mieszkańcy mobilizują się i otwierają zbiórkę na leczenie dziewczynki. Czy jednak każdy z nich ma czyste intencje? Może ktoś chce ugrać coś dla siebie? A może manipulacje, tajemnice i nieczyste zagrania mają na celu doprowadzić do zbrodni?

Czytelnik w tej książce nie jest tylko biernym obserwatorem, a wchodzi w rolę śledczego, który podczas zapoznawania się z korespondencją mailową mieszkańców Lockwood, po nitce do kłębka ma dojść do tego, kto oszukuje i kto jest winny mord*rst*a.

Konstrukcja tej powieści jest genialna! W większości składa się z maili i smsów, dzięki czemu dynamika tej historii ma szybkie tempo i ani przez chwilę nie pozwala się nudzić. To bezapelacyjnie książka dla tych, którzy nie lubią opisów, bo nie ma tu ani jednego. Tylko fakty, tylko plotki, tylko intrygi, nieszczerość, lojalność i jej brak — kwintesencja ludzkich zachowań, które w mniejszym lub większym stopniu zapewne skrywa pod powłoką przyzwoitości, każdy z nas. Jesteśmy tylko ludźmi i mamy swoje słabości, no co poradzisz?

Trudno oderwać się od tej powieści. Jest hipnotyzująca, sprawia, że chęć pozyskiwania informacji o postaciach, chęć dowiadywania się plotek, jakie między nimi krążą, chęć odkrywania ich sekretów, a przede wszystkim chęć dojścia do prawdy kto jest winny całemu zamieszaniu, kto nabruździł najwięcej, są tak silne, że 500 stron książki można pochłonąć migusiem.

To obraz społeczeństwa zamkniętego w swojej enklawie, wiedzącego o sobie niemal wszystko, stwarzającego pozory szczęśliwego i zgodnego. Tę grę pozorów autorka doskonale zaprezentowała na kartach tej książki. Po mistrzowsku połączyła powieść kryminalną, której część ma być dobrą zabawą dla odbiorcy wcielającego się w rolę detektywa, z thrillerem psychologicznym ukazującym tę fałszywą, bezwzględną ludzką naturę.

Raczej wiadomo, że polecam! To naprawdę wyjątkowa książka. Ja nie mogę przestać o niej myśleć, mimo iż odłożyłam ją na półkę już jakiś czas temu.

Trudno włożyć tę książkę do jakiejś gatunkowej szufladki, a więc sprawdzi się dla wszystkich szukających świeżości, zaskoczeń i rozrywki na wysokim poziomie. Zrzutka Haywardów wyróżnia sie pod wieloma względami, ale to co myślałam o niej podczas błyskawicznej lektury tych 500 stron pełnych akcji i intryg, ludzkich małostek i zazdrości jest to jak wspaniale są tu wykreowani bohaterowie. Byłby z tego genialny film! Czekam na premierę!

Janice Hallett stworzyła powieść absolutnie nietuzinkowa i trudną do łatwego zaszufladkowania. Już od pierwszych stron zostałam wrzucona w tę historię niczym w labirynt i to taki stworzony z tajemnic, emocji, a w niemal każdym ślepy zaułku następuje zwrot akcji.

Autorka bardzo zręcznie budowała atmosferę z nut niepewności, a każdy kolejny zwrot akcji to uczucie potęguje i tworzy kolejne pytania co sprawia, że książka oplatała mnie mackami swojej intrygi. Muszę tez nadmienić, że wykreowany klimat małego miasteczka, które jak to zazwyczaj bywa, skrywają różne tajemnice.

Nie będę ukrywać, że mnie taka koncepcja historii przekonuje zupełnie, bo jest to dla mnie świeże i literacko bardzo ożywcze, dodatkowym atutem było to jak Hallett znakomicie balansowała między ujawnianymi faktami, a tymi głęboko skrywanymi. Postawienie mnie w roli detektywa było strzałem w dziesiątkę, bo kto z fanów kryminałów nie próbuje zazwyczaj prowadzić równoległego śledztwa z bohaterami i właśnie za sprawą „Zrzutki Haywardów” podjęłam się analizy poszlak i rozwiązania zagadki. Każdy z tych elementów sprawił, że moje napięcie rosło z każdą kolejną stroną, a odkrywanie kolejnych tropów stawało się niemal uzależniające.

Powieść Hallett mnie niezwykle pozytywnie zaskoczyła i to zarówno forma jak i treścią, a jako fanka intelektualnych wyzwań zostałam w tej sferze w pełni dopieszczona. Ta historia może też budzić refleksje na tematy takie jak moralność, granice chciwości oraz granicą między altruizmem a ostateczną desperacją. Ja bawiłam się świetnie i jestem w pełni usatysfakcjonowana, a was gorąco zachęcam do sprawdzenia tej pozycji.