Czy „dobranoc” – czułe pożegnanie dnia – może stać się przekleństwem, które odbiera spokojny sen na długie miesiące? Szczęście Joanny roztrzaskało się na miliony kawałków. Na setki tysięcy blaszanych odłamków, na które rozbił się pilotowany przez jej ukochanego Marcina samolot… ale na jeszcze więcej fragmentów rozpadło się jej serce, które spowolniło tak, że niemal przestała żyć. Ze stanu swoistej hibernacji próbuje pomóc jej wyjść siostra, Marta, której mąż, Bartek, również jest pilotem i był przyjacielem Marcina. Asia wie, że musi zacząć na nowo żyć, ale nie potrafi. Nie ma sił, by wrócić do pracy, jednak nowy szef, Hubert, stawia sprawę jasno: albo wraca, albo zostanie zwolniona. Przymuszona pojawia się w biurze i nieoczekiwanie odnajduje tam wsparcie w koleżance, Joli. Ulgę w codzienności przynosi Asi sztuka. Tworzy obrazy niosące w sobie ogromny ładunek emocji, które dotąd dusiła w sobie… Znajdziesz mnie wśród chmur to przejmująca opowieść o stracie i o przechodzeniu żałoby, podczas której główna bohaterka przedziera się przez wszystkie odcienie czerni, by dostrzec, że świat ma też inne barwy.
Szczęście po stracie jest możliwe, trzeba się tylko na nie odważyć. Czy Asia znajdzie w sobie tę odwagę?
Ilona Ciepał-Jaranowska swoją literacką przygodę zaczęła od pisania wierszy, a później opowiadań, ale od dziecka marzyła o napisaniu i wydaniu powieści.
W 2019 roku zadebiutowała opowiadaniem Bo życie to bal wydanym w antologii Miłość z widokiem na Śnieżkę.
Nie zna słowa „nuda” i nawet w nawale obowiązków (ma trójkę dzieci) potrafi znaleźć czas dla siebie. Miłośniczka cappuccino i włoskich ballad o miłości.
Lubi jesień, nadmorskie spacery oraz ciszę polskiej wsi.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii obyczajowa
Czy powieść "Znajdziesz mnie wśród chmur" to wyłącznie smutna historia o stracie?
Książka stanowi głębokie studium wychodzenia z żałoby, ewoluując od rozpaczy ku nadziei i odnajdywaniu sensu życia. Autorka skupia się na procesie emocjonalnej regeneracji głównej bohaterki, pokazując, że powrót do równowagi jest możliwy nawet po tragicznych wydarzeniach. Czytelnik obserwuje przemianę Joanny, która dzięki sztuce i wsparciu bliskich zaczyna dostrzegać kolory otaczającego świata. To inspirująca lektura dla osób szukających w literaturze ukojenia oraz motywacji do walki o własne szczęście.
Dla kogo lektura tej książki może okazać się zbyt obciążająca emocjonalnie?
Osoby będące w fazie świeżej traumy po stracie bliskiej osoby mogą uznać tę historię za zbyt intensywną. Powieść bardzo realistycznie i szczegółowo opisuje etapy żałoby oraz ból towarzyszący nagłemu odejściu ukochanego człowieka. Choć zakończenie niesie nadzieję, początkowe rozdziały mocno eksponują cierpienie i trudności w powrocie do codziennych obowiązków zawodowych. Nie jest to lekka, bezrefleksyjna lektura, lecz wymagająca proza psychologiczno-obyczajowa, która wymaga od czytelnika dużej empatii.
Jaką rolę w procesie zdrowienia głównej bohaterki odgrywa twórczość artystyczna?
Malowanie obrazów staje się dla Joanny kluczowym narzędziem do wyrażania emocji, których nie potrafi ubrać w słowa. Poprzez sztukę bohaterka wyrzuca z siebie duszony ból, co stanowi przełomowy moment w jej powolnej drodze do wyjścia z emocjonalnej hibernacji. Twórczość ta jest przedstawiona jako forma autoterapii, pozwalająca na bezpieczne skonfrontowanie się z bolesną przeszłością. Wątek ten dodaje opowieści głębi i pokazuje, jak pasja może stać się kołem ratunkowym w najtrudniejszych chwilach życia.
Czy wątek lotniczy jest dominującym elementem fabuły w tej powieści?
Motyw lotnictwa stanowi istotne tło wydarzeń i bezpośrednią przyczynę życiowego dramatu, ale nie dominuje nad warstwą obyczajową. Środowisko pilotów i ich rodzin jest zarysowane precyzyjnie, co dodaje historii autentyczności i unikalnego, nieco technicznego klimatu. Skupienie autorki pozostaje jednak na relacjach międzyludzkich oraz wewnętrznych przeżyciach postaci po tragicznej katastrofie samolotu. Czytelnicy nieznający się na technicznych aspektach lotnictwa bez trudu odnajdą się w tej uniwersalnej, emocjonalnej narracji.
Jakie relacje społeczne wspierają główną bohaterkę w powrocie do normalności?
Największe wsparcie Joanna otrzymuje od swojej siostry Marty oraz nowo poznanej koleżanki z biura, Joli. Relacje te pokazują różnorodne oblicza pomocy, od bezwarunkowej siostrzanej troski po niespodziewaną solidarność kobiet w miejscu pracy. Istotną, choć pozornie surową rolę odgrywa także szef Hubert, którego twarde postawienie sprawy zmusza bohaterkę do wyjścia z izolacji. Dzięki tym interakcjom powieść ukazuje, jak kluczowa dla procesu zdrowienia jest obecność drugiego człowieka i akceptacja otoczenia.
