Znajdź mnie. Teraz

Cudowna historia, która pokazuje wielką siłę przyjaźni i miłości. Trudne losy bohaterów, ich strach i niepewność kolejnego dnia pokazują, że nie jest tak łatwo odnaleźć się w życiu. Jednak uczucia i osoby, którym zależy mogą sprawić, że jednak świat nabierze kolorów i szczęścia.

Rhys został niewinnie oskarżony i uznany za młodocianego przestępcę. Po 6 latach wychodzi z więzienia i dzięki pracownicy socjalnej Amy zaczyna pracę w kawiarni. Zdystansowany i niepewny siebie, stara się trzymać na uboczu. Wszystko w jego życiu wydaje się szare i nijakie. Do momentu poznania Tamsin – dziewczyny, która uciekła na drugi koniec kraju od rodziców. Dusiła się we własnym domu. Nie mogła nosić nawet ubrań, które bardziej pasowały do jej romantycznej i dobrej duszy.

Ona jest dla niego jak słońce, które rozjaśnia mu drogę. On mimo mroku sprawia, że jej życie jest kompletne.

Uwielbiam takie powieści, które mają w sobie prawdziwą lecz bolesną historię. W tej książce można odnaleźć wiele przykładów, jaką niepowtarzalną moc ma szczera przyjaźń i ile jest w stanie poświęcić druga osoba, aby walczyć o najważniejsze uczucie jakim jest miłość.

Rhys niejednokrotnie pokazał swoim zachowaniem, jaki ma wpływ na człowieka więzienie. Przeżył w nim swoje osobiste piekło, które odbiło na nim piętno. Podobało mi się, jak niejednokrotnie odsłaniał swoją słabszą stronę. I to, w jaki sposób podchodził do relacji z Tamsin – dla niego wszystko to było nowe i nie pojmował, że jednak może w życiu być szczęśliwym i mieć marzenia.

Tamsin to dziewczyna, która cieszy się z najdrobniejszych rzeczy, i która swoją radością potrafi zarazić innych. Ma dobre serce, które pokazuje, że w każdym można znaleźć wartościową osobę. Zaraża swoją miłością do literatury i muzyki oraz do życia, które jest wolne, a nie podyktowane zasadom i wygórowanym standardom. Bo w życiu nie liczą się pieniądze! Tylko szczere osoby w naszym życiu!

Na pozór są różni, lecz obydwoje żyli w swoich klatkach. Razem stanowią między sobą dopełnienie, które każde z nich potrzebuje. Wspólnie mogą wszystko!

„Wiesz co jest szalone? [...] że bycie z dala od ciebie jest absolutnie nie do zniesienia. Ale bycie z tobą też jest absolutnie nie do zniesienia.”

@Zaczytany_swiat_mamy

Pierwszy tom serii, która bardz przypadła mi do gustu.

Bohaterowie bardzo różni, wręcz można by rzec że pochodzą z innych światów. Być może to dlatego kolejna YA bardzo mi się spodobała.

Główni bohaterowie świetnie wykreowani, mało tego postacie drugoplanowe również genialnie przedstawieni dzięki czemu ta książka była jeszcze ciekawsza! Mam nadzieję, że w drugim tomie się pojawią, ponieważ w tej częśći wiele wątków zostało otwartych i niecierpliwie czekam na ich zamknięcie albo mocne rozwinięcie :)

Jeśli szukacie lekkiej, niebanalnej historii, która niesie za sobą przesłanie to zdecydowanie polecam " Znajdź mnie. Teraz".

Po czytanych ostatnio przeze mnie książkach o mafii itp, ta była taką odmianą, która chyba była mi potrzebna.

Kathinka napisała, piękną , subtelną historię, w której nie brak delikatności, niewinności i emocji.

Rhys wychodzi z więzienia po 6 latach, trafił tam jako 15latek, niewinnie, a przez co...Sami się dowiecie, bo wierzę, że się skusicie. Jest rozbity, zdezorientowany, chaos w jego duszy i sercu nie ułatwia mu powrotu na wolność . Ma swój cel ale nie będzie łatwo go osiągnąć. Boi się bliskości, trauma z więzienia nie ułatwia mu nawiązania relacji z innymi. Jest jak dziecko, taki niepełnosprawny emocjonalnie bym rzekła dość brutalnie. Odebrano mu wiele. Chłopa 21 letni, który nie miał okazji żeby przeżyć swoje pierwsze miłości i inne pierwsze razy. Przykro było myśleć i czytać jak wiele go ominęło i jak ciężko mu znaleźć sobie miejsce poza więzieniem. Wspiera go na początku Amy , pracownik socjalny, kobieta dość specyficzna, przy której ON czuje się nieco osaczony ale ona wie co robi.

Thamsin. Ach ta szalona dziewczyna . Wprowadza jeszcze więcej chaosu w życie Rhysa . Niby dziewczyna z dobrego domu ale czuje się jakby uciekła z więzienia, którym był jej dom rodzinny. Po przykrym doświadczeniu, z już byłym , narzeczonym, oraz po śmierci kochanego dziadka, postanawia dosłownie uciec z domu na studia. Rodzice, trzymający ją dotąd pod kloszem, nigdy by się na to nie zgodzili i dziewczyna korzystając ze spadku po dziadku wyrusza do Kalifornii, gdzie mieszka jej przyjaciel Sam. Wynajmuje skromne mieszkanie i zaczyna życie od nowa.

Oboje z pozoru zupełnie różni i do siebie nie pasujący a jednak szybko okazuje się, że coś ich do siebie przyciąga i że mogą uleczyć nawzajem swoje rany.

Książka jest spokojna, nie gna tu akcja na łeb na szyję ale się dzieje, tylko tak z wyczuciem, wydarzenia są poruszające, jako czytelnik angażowałam się w przeżycia i rozterki bohaterów. Sądzę , ze autorka umiejętnie gra na emocjach, ciężko być obojętnym na to co stworzyła. Wykreowała pięknych, czułych i wrażliwych bohaterów, a przy tym książka nie jest ckliwa i przesłodzona na co jestem przewrażliwiona. Styl jest lekki, płynny , czyta się szybciutko i z zaciekawieniem.

Możliwe , że nie każdemu się spodoba ale mi przypadła do gustu i czekam już na paczuszkę z dalszymi losami bohaterów.

Łagodny klimat powieści umożliwia nam bezproblemowe wejście w świat Rhysa i Tamsin, wczucie się w te postacie i utożsamienie się z nimi. Kolorowe opisy pobudzają wyobraźnię, a samo Pearley zachwyca.

Znajdź mnie. Teraz czyta się naprawdę przyjemnie, mimo trudnych tematów. Stopniowo się z nimi oswajamy i mamy możliwość wyciągnięcia odpowiednich wniosków.

Tamsin i Rhys uczą nas, że życie jest trudne, ale należy przeciwstawić się losowi i walczyć. Tylko nieustanna praca nad sobą może sprawić, że odnajdziemy szczęście, które czeka tuż za rogiem. Musimy po nie sięgnąć. A czasem wystarczy dać sobie drugą szansę.

Z debiutami tak to bywa, że muszą być naprawdę dobre, żeby czytelnikowi zapadło w pamięć nazwisko autora i by w przyszłości nie wykluczał sięgnięcia po kolejne książki. Jeśli debiut jest zły bądź nijaki, wówczas na kolejne powieści patrzy się z przymrużeniem oka, a zainteresowanie diametralnie spada. Dlaczego o tym piszę? Ano dlatego, że "Znajdź mnie. Teraz" nie tylko otwiera trylogię Znajdź mnie, ale dodatkowo jest pierwszą książką Kathinki Engel.

Dodam jeszcze, że książka na portalu LubimyCzytać została przypisana do kategorii literatura piękna, co trochę mnie zdziwiło, ponieważ ja bezapelacyjnie określiłabym ją mianem romansu. I tak właśnie zamierzam ją traktować w dalszej recenzji. :)

Tamsin i Rhys to dwójka głównych bohaterów - zaznaczę, że z kompletnie różnych światów. Tamsin jest młodą kobietą mieszkającą z rodzicami w domu w małym miasteczku, z ogromnym zamiłowaniem do literatury. Czuje się jak na uwięzi, ponieważ matka planuje całe jej życie, a jedynymi chwilami ucieczki są godziny spędzone z ukochanym dziadkiem, przy którym wreszcie może być sobą. Do czasu. W dniu, w którym umiera dziadek, Tamsin postanawia uciec do większego miasta na studia. To właśnie tam, w obskurnym mieszkaniu w dość nieciekawej dzielnicy, dziewczyna zaczyna rozumieć, co oznacza powiedzonko żyć pełnią życia.

Rhysa z kolei nazwałabym przypadkiem beznadziejnym. Mężczyzna po pobycie w więzieniu za coś, czego niby nie zrobił, wreszcie wychodzi na wolność. Nie potrafi się jednak całkowicie odnaleźć i gdyby nie Amy, opiekunka społeczna, byłoby krucho. Rhys bierze udział w specjalnym projekcie, dlatego od razu po wyjściu na wolność ma pracę w kawiarni i zagwarantowany pokój w mieszkaniu. Mężczyzna nie potrafi jednak niczego doceniać, widząc życie w ponurych barwach, a nie popełniając samobójstwa wyłącznie ze względu na plan odnalezienia rodziny.

Czy radość i kolory zawitają w życiu Rhysa, kiedy pozna zawsze uśmiechniętą oraz uprzejmą Tamsin? Czy będzie potrafił otworzyć się na miłość, dopuszczając do siebie kogoś bliżej i nie bojąc się dotyku drugiej osoby? Wszak więzienie nie słynie z miłego kontaktu międzyludzkiego...

Co mogę powiedzieć po przeczytaniu "Znajdź mnie. Teraz"? Przede wszystkim jest to typowy romans z nieco utartymi schematami, dobrze wykreowanymi bohaterami i niegłupią, ciekawą fabułą. Historia skupia się przede wszystkim na relacji między Tamsin a Rhysem, pokazując, że choć na pierwszy rzut oka mogą wydawać się zupełnie różni, w rzeczywistości są niezwykle dobraną parą. Podobało mi się przedstawienie aż rażących kontrastów występujących w ich życiu (jedno pochodzi z bogatej rodziny, ma wszystko, czego można pragnąć poza wolnością osobistą, a drugie - wreszcie otrzymało wolność, której nie potrafi ani docenić, ani zdzierżyć).

W książce Kathinki Engel nie znajdziecie wielu suspensów fabularnych ani akcji pędzącej na łeb na szyję. To spokojna, często wprawiająca w leniwy nastrój lektura, której głównym zadaniem jest wywołanie jak największej ilości uczuć. Przyznam, że wielokrotnie parsknęłam śmiechem, parę razy zaróżowiły mi się policzki podczas czytania nieco pikantniejszych scen, a rozmowy Tamsin i Rhysa chwilami wpływały na moje emocje.

Podobało mi się prowadzenie narracji dwutorowo, czyli co jeden rozdział głos dostawał inny bohater. Dzięki temu czytelnik mógł poznać kolejne wydarzenia z dwóch perspektyw, przez co w pewnych momentach dosłownie wiedział wszystko. Nie wiem, jak wy, ale ja lubię dużo wiedzieć, więc to lekkie pójście na łatwiznę, wcale mi nie przeszkadzało. :)

Największym minusem książki jest jej mała oryginalność. Autorka ładnie wykreowała bohaterów: poza ulepieniem ich z gliny, wsunęła w nich dozę życia, ale podczas czytania miałam wrażenie, że niczym mnie nie zaskoczą. To wszystko, co się działo, gdzieś już czytałam lub oglądałam. Zabrakło mi czegoś, co sprawiłoby, że historia będzie wyjątkowa, jedyna w swoim rodzaju, a dzięki temu - zapamiętana na zawsze.

"Znajdź mnie. Teraz" należy do przemiłych, słodko-gorzkich książek, którą polecam. Miło spędzi się czas podczas czytania, bohaterowie zachwycą, rozkochają i rozśmieszą. Z wielką chęcią sięgnę po kontynuację, by poznać dalsze losy, bo - co jak co - ale troszkę się z Tamsin i Rhysem zżyłam. "Znajdź mnie. Teraz" to idealna propozycja dla romantycznych dusz, niedbających o niewielką oryginalność oraz uwielbiających otaczać się tuzinem emocji.