Zjazd absolwentów

"Życie jest kruche, raz cenne, raz nic niewarte, raz zanurzone w lodowatych wodach osamotnienia, a raz w gorącym źródle miłości."

Riwiera Francuska. Zima 1992, noc. W tym czasie jedna z najzdolniejszych uczennic liceum - Vinca Rockwell ucieka wraz z jednym ze swoich nauczycieli, z którym wdała się w potajemny romans. Od tej chwili nikt o tej dwójce nie słyszał. Ślad po nich zaginął. Czy aby na pewno uciekli? Czy tak dobrze się ukryli? Zdawać by się mogło, że nikt nigdy nie pozna prawdy o życiu nastolatki i profesora. Do czasu... Dwadzieścia pięć lat później zostaje zorganizowany zjazd absolwentów. Stare mury odwiedzają [Adres usunięty]. Thomas Degalais (w tym momencie znany pisarz) oraz jego przyjaciel z lat szkolnych - Maxime. Obaj przyjaźnili się niegdyś z zaginioną Vinką. Zaraz po części "oficjalnej" zjazdu, jeden z budynków szkolnych ma zostać wyburzony, co wywołuje niepokój (delikatnie mówiąc) tej dwójki. Już niedługo prawda wyjdzie na jaw. Co się stanie, gdy wraz z wyburzeniem obiektu zostaną odkryte zwłoki? I co łączy z tą sprawą Thomasa i Maxime'a?

Kto zna twórczość Musso ten wie, że jego styl pisania, prowadzenia czytelnika przez daną historię jest najzwyczajniej w świecie nie do podrobienia. Gdybym miała wymienić jednego z moich ulubionych zagranicznych autorów, bez wahania odpowiedziałabym: Musso. Klasa sama w sobie. Ten francuski pisarz genialnie łączy wątki miłosne z kryminalnymi, czasami wplata w swoje historie elementy fantastyki i robi to naprawdę bardzo dobrze. Niestety, odniosłam wrażenie, że "Zjazd absolwentów" jest powieścią, gdzie autorowi podwinęła się noga. Nie jakoś wybitnie, ale jednak ;). Momentami robiło się nieco absurdalnie, najzwyczajniej w świecie niektórych zwrotów akcji nie kupuję. Pewne sytuacje wydają się być grubymi nićmi szyte, po prostu. Nie zmienia to jednak faktu, że Musso TO Musso! :) Ten niebanalny styl, który rozpoznam z zamkniętymi oczami... Mogę otrzymać powieść autora bez uwzględnionego nazwiska na okładce i jestem przekonana, że będę w stanie rozpoznać jego pióro. Początek "Zjazdu..." rozpoczął się z mocnym przytupem i szczerze? Poziom z początku został utrzymany do samego końca. Ba! Pod koniec lektury nie miałam pojęcia jak się nazywam! Co tam się wydarzyło! Musso potrafi zaskoczyć, a w najnowszej powieści dokonał tego kilkakrotnie. Historia godna ekranizacji! Kreacja bohaterów - majstersztyk! Szczególnie polubiłam się z Thomasem, lubię, gdy książkowa postać jest pisarzem. Dlaczego? Nie wiem, po prostu lubię :D. Warto też nadmienić, że każdy duży rozdział poprzedza cytat, który idealnie odzwierciedla jego treść. Mały smaczek, jednak, według mnie, istotny :) Lubicie tego typu "wstawki" w powieściach? Wydają się być świetnym dopełnieniem całości. Podsumowując, twórczość Musso będę polecać z ręką na sercu. "Zjazd absolwentów" nie jest może moją ulubioną pozycją autora, niemniej jednak warto ją poznać. Z niecierpliwością wyczekuję kolejnej powieści francuskiego pisarza.

"Całe życie piszę. Piszę, aby wznosić mury i otwierać w nich furtki. Mury, żeby ograniczyć okrutną codzienność, a furtki, żeby móc wymknąć się do innego świata - tam gdzie rzeczywistość nie jest taka, jaka jest, ale taka, jaka powinna być."

Guillaume Musso to autor znany i popularny, którego chyba nie trzeba szczególnie przedstawiać. Ma na swoim koncie kilkanaście książek, tłumaczonych na wiele języków, rozchodzących się w milionowych nakładach.

Jego ostatnia książka pt.: „Zjazd absolwentów” jest całkiem inna od tych, które dotychczas czytałam („Będziesz tam?”, „Apartament w Paryżu”, „Dziewczyna z Brooklynu”), tutaj wątek sensacyjno-kryminalny jest najważniejszy.

Thomas wraca po latach w rodzinne strony. Pretekstem jest zjazd absolwentów, na którym spotyka dawnych przyjaciół i znajomych. Jednak głównym jego celem jest rozwikłanie zagadki tajemniczego zaginięcia w 1992 r. Vinci Rockwell - przyjaciółki i miłości sprzed lat, a także zmierzenia się z tragedią sprzed lat.

Książka napisana jest dobrze, czyta się ją jednym tchem. Przeczytałam ją w jeden dzień. Jednak po lekturze mam mieszane uczucia. Przede wszystkim każdy z bohaterów w tej powieści ma coś na sumieniu. Pomimo wyrzutów sumienia potrafi z tym żyć, nawet jak pojawia się w końcu moment, w którym mogą stanąć w prawdzie, nie robią tego. Żadna z osób nie zdobyła mojej sympatii. Nawet głównego bohatera nie polubiłam. Sporo tu także nieodwzajemnionej i destrukcyjnej miłości. Chociaż muszę przyznać, że akcja wciąga i czyta się tę książkę, aż pozna się rozwiązanie sprawy. Zakończenie natomiast jest zaskakujące.

Powieść na pewno spodoba się wielbicielom twórczości Musso i osobom lubiącym wątki sensacyjne.

Iwona, lat 17

źródło: [Adres usunięty]

Powroty do miejsc, które są zwiazane z traumatycznymi wspomieniami mogą wywołać niespodziewane reperkusje, związane z wydarzeniami sprzed ćwierć wieku. Musso znowu pokazuje ciemną stronę ludzkiego bytu, wiodąc czytelnika ścieżkami tajmenic z przeszłości kilku osób, które spotykają się po latach na zjedzie absolwentó szkoły. Każda z postaci jest inna, ale każda, biorąca udział w tamtych, tragicznych wydarzeniach otzrymuje liścik, a raczej karteczkę z jednym słowem, która nie pozostawia wątpliwości, iż chodzi o zemstę. Historia zatacza coraz dalsze kręgi, pokazując, że nic nie jest czarne czy białe. Na uwagę zasługują miejsca w tej powieści, których opisy są wyjątkowo ciekawe i żywe. Mamy tutaj również nawiązania dpo polityki, co raczje jest rzadkością wśród pisarzy. Dla mnie akurat jest to minus tej powieści.

Musso znowu mnie zaskoczył fabułą, gdyż zupełnie nie spodziewałem się, że za cała intrygą stoi...no własnie. Tego zdradzić nie mogę, ale zapewniam, iż książka wciąga i daje do myślenia. Autor nie zdradza za wiele, czytelnik czuje pewien niedosyt, ale te niepowiedzenia sa celowe, aby w punkcie kulminacyjnym odkryć, co albo kto za tym stoi.

" Zjazd absolwenów" to według mnie jedna z lepszych powieści Musso, jeżeli chodzi o warstwe psychologiczną i budowanie postaci. Świetnie napisana w narracji pierwszej daje czytelnikowi wiele pozytywnych przeżyć. Serdecznie polecam

Musso ma swój specyficzny styl, nie do podrobienia, wyczuwalny, który go wyróżnia wśród innych pisarzy. jego powieściach często świat realny połączony jest z metafizyką, a psychologia z wątkiem kryminalnym, jak w przypadku Zjazdu Absolwentów.

Akcja powieści Zjazd Absolwentów opowiadana jest dwutorowo, fabuła aktualna dzieje się w 2017 roku, natomiast retrospekcja obejmuje wydarzenia z zimy 1992 roku.Na Riwierze Francuskiej znajduje się kampus liceum, w którym toczy się akcja.

Mamy 1992 rok, jest zima, okolice zasypał śnieg, jest bardzo zimno. Na terenie kampusu mieszka wraz z rodzicami, którzy są dyrektorami szkoły Thomas, natomiast w budynku kampusu mieszka wielbiona przez niego koleżanka Vinca. Kiedy tego zimowego wieczoru Thomas odbiera rozpaczliwy telefon od dziewczyny, natychmiast rusza do kampusu. Zastaje ją w łóżku z gorączką, z testem ciążowym w ręku i słowami, ze to wszystko wina Alexis. Wokół krążą plotki o romansie Vinci z nauczycielem o tym imieniu, Thomas nie waha się i wyrusza do mieszkania mężczyzny, po drodze prosząc o zajęcie się Vincą swoją koleżankę Fanny. Sam wpada do mieszkania nauczyciela, gdzie dochodzi do dramatycznych wydarzeń, z których pomaga mu wyjść jego przyjaciel Maxime i jego ojciec. Ponadto okazuje się, że Vinca zniknęła z pokoju i nikt nie wie, co się z nią stało. Nigdy nie odnaleziono Vinci ani Alexisa... Plotki głoszą, że razem uciekli, a temat mimo upływu lat jest gorący i stale ktoś do niego powraca.

Nastaje 2017 rok i na terenie kampusu zostaje zorganizowany zjazd absolwentów, na którym pojawia się Thomas, po raz pierwszy od czasu zaginięcia Vinci. Od znajomego dziennikarza dowiaduje się o książce na jej temat i nowych śladach, które odkryto podczas remontu budynku szkoły. Ta wiadomość sprawia, ze koniecznie musi spotykać się z Maxime'm i przygotować na najgorsze. Temat Vinci znowu staje się gorący, a kolejne odkrywane ślady sięgają w przeszłość i mocno kierują się w stronę rodziny Thomasa. Prawda, która wychodzi na jaw jest szokująca.

Zjazd absolwentów to kolejna znakomita książka w portfolio Guillaume Musso. Czyta się ją szybko i z dużym smakiem. Nad stronami powieści unosi się niedopowiedzenie, a klimat tajemnicy jest wszechobecny. Autor stopniowo odsłania zasłonę milczenia, aby zaskoczyć czytelnika na finale.

Intrygująca, tajemnicza, a przy tym świeża i doskonale skomponowana powieść - polecam gorąco!

[Adres usunięty]

Pierwsza myśl, jaka przyszła mi do głowy po zakończeniu książki, to ,,Takiego Musso, lubię najbardziej", na takie thrillery psychologiczne warto czekać i się nimi zainteresować.

Lektura była tak wciągająca, że na chwilę zapomniałam o całym świecie. Intrygująca, pełna zagadek fabuła, mieszała w mojej głowie wielokrotnie. Mylące poszlaki, zmuszenie moich szarych komórek do myślenia oraz zaskakujące zakończenie to recepta na udaną książkę.

Już po przeczytaniu pierwszego rozdziału, wiedziałam, że będzie naprawdę ciekawie i się nie pomyliłam.

Akcja toczy się na dwóch płaszczyznach czasowych, poznajemy historię z kilku perspektyw, co pozwala na szersze spojrzenie na całość. Pomysł autora na fabułę dla mnie był rewelacyjny, ponieważ z czym kojarzą się nam zjazdy absolwentów? Z możliwością spotkania dawnych znajomych, ewentualnym pochwaleniem się swoimi sukcesami, a także dobrą zabawą. W przypadku głównego bohatera książki jest zupełnie inaczej. Dla niego to istny koszmar, obawia się najgorszego, a mianowicie że wszyscy poznają jego mroczny sekret z przed wielu lat.

,,Zjazd absolwentów" to must have tegorocznego lata. Zarezerwujcie sobie wolny wieczór i dajcie się porwać w świetnie skonstruowaną historię, pełną tajemnic, kłamstw i mylących poszlak. Była to dla mnie jedna z lepszych książek Musso jakie miałam okazję przeczytać. Jednym jej minusem jest to, że za szybko się kończy.

Polecam!

~

𝑱𝒆𝒛𝒆𝒍𝒊 𝒛𝒚𝒄𝒊𝒆 𝒋𝒆𝒔𝒕 𝒘𝒐𝒋𝒏𝒂, 𝒑𝒓𝒛𝒆𝒛𝒚𝒍𝒆𝒎 𝒏𝒊𝒆 𝒕𝒚𝒍𝒌𝒐 𝒄𝒊𝒆𝒛𝒌𝒊 𝒂𝒕𝒂𝒌 𝒘𝒓𝒐𝒈𝒂, 𝒂𝒍𝒆 𝒕𝒆𝒛 𝒑𝒊𝒆𝒌𝒍𝒐 𝒘 𝒐𝒌𝒐𝒑𝒂𝒄𝒉 𝒊𝒔𝒕𝒏𝒊𝒆𝒏𝒊𝒂.

~

Niektórzy z nas są w stanie zapomnieć o dawnych demonach przeszłości. Jednak one tak naprawdę nigdy nie zapominają o nas.

Thomas wiódł spokojne, w miarę poukładane i przede wszystkim stabilne życie. Wszystko jednak zmienia się w chwili, gdy pewnego dnia otrzymuje zaproszenie na szkolny zjazd absolwentów. To, co dla innych jest idealną okazją do spotkania dawnych znajomych, pochwalenia się zawodową karierą i przypomnienia sobie minionych czasów młodości, dla niego staje się skrajem przepaści, której ciemności wkrótce mogą go pochłonąć. Czy sprawa zaginięcia rudowłosej Vinki sprzed blisko ćwierćwieku zostanie w końcu rozwikłana? Jak mroczne tajemnice skrywają w sobie dawne mury?

To za co głównie cenię sobie książki Musso, to jego specyficzne, niesamowicie plastyczne pióro. Tworzy ON barwne i bardzo drobiazgowe opisy, które niczym klatki z najlepszych filmów pojawiają się w naszej wyobraźni, coś pięknego! Biegnąca od samego początku dwutorowo akcja stopniowo buduje narastające napięcie, i chociaż jej tempo jest raczej niespieszne, to sama fabuła ma w sobie to coś, przez co zwyczajnie ciężko oderwać się od dalszej lektury. Kreacja bohaterów również na spory plus, Guillaume stworzył realne, niepozbawione ludzkich wad postaci, które choć nie wzbudzają w czytelniku zbytniej sympatii, to z pewnością są w tej niedoskonałości autentyczne. A sama historia... gdy już myślałam, że będzie do bólu przewidywalna, autorowi udało się mnie zaskoczyć w najmniej spodziewanym momencie. Autor w ciekawy sposób ukazał, jak bardzo jesteśmy w stanie przekroczyć granicę własnej moralności, a to wszystko w imię miłości.

Mimo iż "Zjazd absolwentów" nie jest typowym, ociekającym mrokiem thrillerem i skupia się głównie na psychologicznej wielowarstwowości postaci, to wciąż jest to wciągająca i zawiła lektura - zdecydowanie warta przeczytania!

SOBOTA TRZYNASTEGO

Chociaż lubię historie o miłości, słowo romans odstrasza mnie najczęściej skutecznie, bo kojarzy się z tym, czego w literaturze nie trawię – niską jakością, tandetą i kiepskim wykonaniem. Dlatego powieści Musso, mianem romansów określane, do tej pory nie zagościły na mojej półce, mimo pozytywnych opinii, jakie o nich słyszałem. „Zjazd absolwentów” zaintrygował mnie jednak swoim opisem i postanowiłem dać w końcu pisarzowi szansę. Czy żałuję? Absolutnie nie, bo okazało się, że w moje w ręce trafiła dobra książka, nie wybitna, ale w sympatyczny sposób łącząca w sobie dobre cechy thrillerów i opowieści o miłości, z przyjemnie sentymentalną obyczajową nutą.

Rok 1992. Dziewiętnastoletnia Vinca Rockwell wybiera się na spotkanie ze swoim ukochanym, a zarazem nauczycielem filozofii. Wie, że ich sekretny romans nie ma wielkiej przyszłości, wie, że to pewnie źle się skończy, ale w tym momencie liczy się dla niej miłość. Znika. Jak twierdzą potem ludzie, dziewczyna uciekła ze swoim ukochanym do Paryża, widziano ich tam nawet, ale potem wszelki ślad po niej zaginął.

Rok 2017, sobota, 13 maja. Liceum Międzynarodowym im. Antoine’a de Saint-Exupéry’ego przygotowuje się na obchody pięćdziesięciolecia swojego istnienia, a co za tym idzie zjazd absolwentów. Strażniczka miejska Manon Agostini też zamierza wziąć w nich udział, w nadziei, że spotka chłopaka, którym kiedyś, niestety, się nie zainteresowała. Wezwanie do sprawdzenia dziwnego hałasu staje się jednak początkiem koszmaru: Manon na miejscu znajduje zmasakrowaną kobietę i zapłakanego mężczyznę powtarzającego, że to ON ją zabił…

Tymczasem na zjazd absolwentów zmierza niejaki Thomas. Odkąd przeczytał artykuł, że stara hala sportowa ma zostać wyburzona, wie już, że to skończy się źle. To, co ON i Maxime, dwaj najlepsi przyjaciele Vinci, ukryli w tym miejscu, teraz wyjdzie na jaw, a na nich czeka więzienie. Pytanie, co takiego skrywa przeszłość, ustępuje pola temu o to, kto jeszcze może o niej wiedzieć. Wkrótce bowiem Thomas odkrywa, że ktoś zostawił mu krótką, ale jakże wymowną wiadomość: zemsta. A to przecież zaledwie początek…

Nie ma co ukrywać, że jestem człowiekiem nie tylko romantycznym z natury, ale i sentymentalnym i choć szkoły nie mogę nazwać inaczej, jak piekłem, wciąż wspominam ją z nostalgią. Paradoks. Jestem też człowiekiem kochającym mocne wrażenia, dlatego horrory, a czasem także i thrillery, są tym, co mnie pociąga. „Zjazd absolwentów” wydawał się być pozycją idealną dla mnie i, jak już pisałem, nie zawiodłem się. Owszem, mogła to być książka genialna, gdyby zajął się nią jakiś większy pisarz (np. wspomniana na okładce Donna Tartt), niebanalne, porywające i intelektualnie stymulujące dzieło, ale i tak jest nieźle. Bo patrząc na te wszystkie współczesne książki z dreszczykiem, które różnią się od siebie właściwie jedynie nazwiskiem autora na okładce, Musso stworzył kawał sympatycznej, stricte rozrywkowej, ale wciągającej lektury.

„Zjazd absolwentów” to powieść, którą czyta się nadzwyczaj szybko. Prosty (na szczęście nie prostacki) styl, oszczędne opisy i skupienie się na emocjach bohaterów, sprawiają że powieść właściwie połyka się na raz. Niezły klimat, sporo sentymentów (Musso, choć jest Francuzem z pochodzenia, upodobał sobie amerykańską scenerię, tu jednak wraca w rodzinne strony, choć – jak twierdzi, nie ma w powieści nic z jego biografii) i niezła, choć nieszczególnie zaskakująca zagadka – wszystko to czyta się przyjemnie i trudno pożałować spędzonego nad powieścią czasu. Kto lubi takie mieszanki kryminału i opowieści obyczajowych, z romansem w tle, na pewno nie będzie zawiedziony. Podobnie, jak ci, wychowani na horrorach pokroju „Koszmaru minionego lata”, którego echa wyraźnie pobrzmiewają w dziele Musso.

“Szczerze mówiąc, nie mogłem się doczekać starości, bo miała oznaczać, że wreszcie odpłynie w dal przeszłość, która mało że nie była szczęśliwa, to jeszcze cały czas stanowiła groźbę.”

Jest rok 1992 kampus liceum na Riwierze Francuskiej zostaje sparaliżowany przez burzę śnieżną. Dziewiętnastoletnia Vinca ucieka z nauczycielem filozofii z którym ma romans. Nikt już nigdy ich nie zobaczy.

Wiosna 2017 : odbywa się zjazd absolwentów liceum. Spotykają się tam Thomas i Maxime przyjaciele Vinki, którzy nie widzieli się od czasów szkolnych. Po zjeździe szkoła ma zostać rozebrana. Koledzy wiedzą, że w budynku są ukryte zwłoki i wkrótce prawda wyjdzie na jaw.

Książkami pana Musso na zmianę się zachwycałam i krytykowałam. Trochę bałam się tej, ale tu nie ma co krytykować. “Zjazd absolwentów” to historia opowiadająca o morderstwie, którego rozwiązanie ujrzy światło dzienne po wielu latach. Autor w “Zjeździe absolwentów” zastosował retrospekcje, dzięki której możemy być świadkami wydarzeń, które miały miejsce w 1992. Historia odbywająca się w 2017 roku napisana jest z perspektywy głównego bohatera Thomasa. Dzięki świetnie opisanej fabule i bohaterom “Zjazd absolwentów” to świetny, trzymający w napięciu thriller. Książki nie da się odłożyć w trakcie czytania, co w moim przypadku skutkowało zarwaną nocą ;). Polecam !

[Adres usunięty]

Dwadzieścia pięć lat - tyle minęło odkąd Thomas trzyma w sobie tajemnicę, która może zniszczyć jego życie.

Wszystko komplikuje się, gdy liceum, do którego uczęszczał organizuje zjazd absolwentów... Mężczyzna wie, że na jaw mogą wyjść sekrety, które podciągną na dno jego, wraz z przyjacielem, z którym łączył go szereg zawiłych kłamstw.

Co takiego kryją w sobie mury liceum?

*

Pierwszy raz sięgam po książkę autorstwa Musso i czuję, że możemy się polubić! Już po pierwszych stronach wiedziałam, że przynajmniej styl pisania będzie mi odpowiadał. A potem było lepiej! Zaczęły się intrygi, kłamstwa, chorobliwa zazdrość i niepoprawna miłość. Nie wspominając już o tajemnicach, które ciężko nam pojąć i znaleźć jakieś logiczne wytłumaczenie. Błądzimy po omacku po rozwiązaniach, jakie sugeruje nam autor, a tu nagle pstryk! Jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki, Musso serwuje nam zwrot, którego nie możemy się spodziewać. Może ogólny zarys wydawać się odrobinę oklepany - liceum, zjazd absolwentów i wielkie halo, bo tajemnica. Uwierzcie mi na słowo - wcale tak nie jest. Potrafi zaskoczyć, szczególnie przy końcówce.

Jedyne, co mnie drażniło, to naiwny główny bohater. Cóż! Kawy bym się z nim nie napiła! Na całe jednak szczęście mamy zmienną narrację, przez co zagłębiamy się we wspomnienia i myśli innych osób. Dzięki temu też rozdziały mijają nam lotem błyskawicy. Zawsze cenię sobie konkretne zdarzenia i informacje w książkach, tutaj nie było niczego zbędnego. Każdy kawałek układanki miał swoje miejsce w zaskakującym finale! I za to należą się ogromne brawa, przyznaję. Oprócz Thomasa, ślepego na oczywistości, każda postać niesie za sobą ciekawą historię.

„Aby skutecznie okłamywać innych, trzeba najpierw okłamać samego siebie.”, czyli powrót do miejsca, w którym wszystko się zaczęło...

Zjazd absolwentów to najnowsza książka bestsellerowego autora, Guillaume Musso. Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością Musso i miałam pewne obawy, które na szczęście się nie sprawdziły. Książka swoją premierę ma 31 lipca, a ja dzisiaj mam dla Was recenzję przedpremierową.

Zimą 1992 roku Vinca Rockwell, jedna z najzdolniejszych uczennic w szkole, ucieka z nauczycielem filozofii, z którym potajemnie ma romans. Ale czy na pewno? Thomas i Maxime, najlepsi przyjaciele, nie kontaktowali się ze sobą od czasów szkolnych. Teraz spotykają się na zjedzie absolwentów. Zaraz po nim szkoła ma zostać rozebrana i przebudowana. Przyjaciele wiedzą, że w budynku ukryte są zwłoki. I że wkrótce nic już nie stanie na przeszkodzie, by prawda wyszła na jaw. Co tak naprawdę stało się Vincą? Kto odpowiada za jej zniknięcie i dlaczego zimą 1992 roku śmierć spotkała niewinnego?

Zjazd absolwentów zainteresował mnie od pierwszej strony. Potem było tylko lepiej. Nietuzinkowi bohaterowie, którzy nie powielają stereotypów. Zagmatwane wątki, które pod koniec łączą się w spójną całość. Historia wciągnie Cię od pierwszych stron. Język jest lekki i płynny, więc nim się obejrzysz Zjazd absolwentów skończy się. Zakończenie to istny rollercoaster, który nawet na moment nie zwalnia. Zupełnie nie spodziewałam się, że tak zostanie rozwiązany główny wątek. Było to wielkie zaskoczenie dla mnie, co oczywiście idzie plus dla całej książki.

Nie czytałam poprzednich książek Musso, więc nie mam porównania co do stylu autora, ale w Zjeździe absolwentów bardzo podoba mi się sposób prowadzenia akcji. Rozdziały stosunkowo krótkie, a cała książka została podzielona cztery części: Forever young, chłopak inny niż wszyscy, śmierć i dziewczyna, epilog: a gdy minęła noc. Nie brak tutaj wątków miłosnych i nawiązań do sytuacji politycznej we Francji. Książka porównywana jest do Miasteczka Twin Peaks i właściwie zgadzam się z tym porównaniem. Tutaj też wszyscy mają swoje tajemnice i dramaty. Czujemy pewien niepokój, ale i zaintrygowanie.

Musso świetnie zaplanował całą historię, nawet w najmniejszych detalach. Wszystko ze sobą współgra i nie pozwala czytelnikowi się nudzić. Książka nie jest długa (liczy nieco ponad 300 stron), więc przeczytacie ją na raz lub ewentualnie na dwa razy. Akcja nabiera tempa z każdą kolejną stroną i nie pozwoli Ci przestać czytać, póki nie odkryjesz szokującej prawdy.

Guillaume Musso jak zwykle nie zawiódł mnie. "Zjazd absolwentów" to kolejna święta książka tego autora, którą miałam przyjemność przeczytać. To, co dzieje się w tej historii wola o pomstę do nieba. Im dłużej czytałam, tym więcej przekleństw kierowałam w stronę Guillaume.

Opowieść zaczyna się dość niewinnie. Zjazd absolwentów. Szybko dowiadujemy się o popełnionym morderstwie i sposobie ukrycia zbrodni. Im bardziej wgłębiałam się w tą historię, tym bardziej mnie zadziwiała. Nie potrafiłam przewidzieć, co stanie się za chwilę. Chociaż całe zdarzenie owiane było tajemnicą, ktoś jednak wie, co wydarzyło się dwadzieścia pięć lat temu. Główny bohater, wraz z przyjacielem postanawiają odkryć, kto wie o wydarzeniach z przeszłości i zagraża mężczyznom. Do prawdy dochodzą powoli. W trakcie ich prywatnego dochodzenia, dochodzi do morderstw. Gdy już wydaje się czytelnikowi, że razem z głównym bohaterem, Thomasem, rozwiązał zagadkę, okazuje się, że prawda jest zupełnie inna.

W jakich okolicznościach dochodzi do zabójstwa dwadzieścia pięć lat wcześniej? Kogo zabił główny bohater? Dlaczego to zrobił? Kto pomógł mu ukryć to zdarzenie? W jaki sposób zostały zatarte wszelkie ślady? Kto wie o popełnionej zbrodni? Jaki jest cel prześladowcy? Komu na prawdę Thomas może zaufać? Kto będzie musiał zginąć, zanim dowiemy się, kim jest prześladowca? Czy wydarzenie z przeszłości ujrzy światło dzienne? Czy mężczyzna poniesie konsekwencje dawnego czynu? Czy tak okrutny czyn można ukryć na zawsze, przed całym światem?

Historia, która pokazuje, że czasem wydaje nam się, że znamy drugiego człowieka, a tak na prawdę nie wiemy o nim nic.

Książkę czytałam w ogromnym napięciu. Nieprzewidywalne wydarzenia, nie pozwalały oderwać się od książki. Zakończenie fenomenalne. Nie miałam szans przewidzieć, jak skończy się ta historia. Chociaż wydawało mi się, że nic już nie można dodać, autor spuszczał kolejną bombę. Silne emocje, napięcie sięgające zenitu. Książka godna polecenia. Jak zwykle, nie zawiodłam się na tym autorze i jego powieści.

Pomysł na fabułę bardzo mi się spodobał, opis wydawcy zaintrygował. Historia odnosi się do wydarzeń z dwóch okresów czasowych.

W 1992 roku w mroźną noc 19-letnia Vinca, ucieka z nauczycielem filozofii, z którym ma potajemny romans. Nikt już nigdy jej nie widział. 25 lat później na zjeździe absolwentów spotykają się niegdyś nierozłączni przyjaciele Vinki - Thomas i Maxime – którzy nie kontaktowali się ze sobą od czasów szkolnych. Zaraz po zjeździe jeden z budynków szkoły ma zostać wyburzony. Thomas i Maxime wiedzą, że są w nim ukryte zwłoki i że wkrótce prawda będzie musiała wyjść na jaw.

Miałam duże oczekiwania wobec tej książki. Bardzo lubię twórczość Musso i zdecydowałam się poznać wszystkie jego polskojęzyczne tytuły. Dotarłam do połowy i przy powyższej książce mam mały kryzys. Choć niezmiennie pióro pisarza jest dla mnie bardzo przyjemne, lekkie, to mam pewne zastrzeżenia co do samej treści. Wydaje mi się nieco przekombinowana. Mnogość wątków, które rozmywały sedno zagadki, w tym przypadku nie podnosiła atrakcyjności książki. Motywy kierujące bohaterami były dla mnie chwilami niezrozumiałe. Brakowało mi wyrazistości przedstawionych postaci, chociaż tych najważniejszych, w tym samego Thomasa. Nie żałuję jednak czasu poświęconego tej książce, gdyż motyw zwłok zamurowanych w szkolnej ścianie pozostanie w mojej głowie. 😉 Książka mnie nie oczarowała, ale nie była też zła. Doceniam zakończenie - nie będę zdradzała Wam szczegółów, ale jeśli czytacie i w połowie czujecie się znużeni, nie odkładajcie książki - warto wytrwać do końca. 🙂

Super książka :) Polecam każdemu, niespodziewany zwrot akcji

Od dawna książki Giullaume Musso uważane są za bestsellery.

Swoją przygodę z piórem pisarza zaczęłam od Zjazdu Absolwentów i nie zawiodłam się.

Czy zastanawialiście się ile tajemnic może jeszcze wyjść na jaw po kilku, bądź kilkunastu latach? Myśleliście o tym, że jeszcze niejednokrotnie zaskoczy Was coś, czego na co dzień się nie spodziewacie ? A na pewno nie w czasie podróży na Zjazd Absolwentów swojej szkoły..

Główny bohater – Thomas przyjeżdża w swoje rodzinne rejony, by odżyły najboleśniejsze wspomnienia o zaginionej w niewyjaśnionych okolicznościach swojej pierwszej miłości – Vinci. Wciąż ma nadzieję, że dziewczyna żyje i niebawem zjawi się na jego drodze, by mógł spędzić z nią resztę życia. Jego nadzieje są szybko rozdmuchiwane, biorąc pod uwagę, że wszyscy nauczyciele i uczniowie są przekonani, iż Vinca uciekła ze swoim dużo starszym kochankiem – nauczycielem Alexisem, którego Thomas zabił w noc zaginięcia dziewczyny.

Sytuacja staje się bardziej skomplikowana, gdy Thomas dowiaduje się, że hala sportowa na terenie campusu zostanie zburzona. Przestraszony, wraz ze swoim przyjacielem, który pomógł mu zamordować Alexisa, starają się obmyślić plan, który nie doprowadzi do znalezienia w ścianach budynku zwłok nauczyciela…

Obmyślając różne ścieżki zatajenia morderstwa dowiadują się o kolejnych wydarzeniach, które miały miejsce w tą tajemniczą noc zaginięcia Vinci..

Zaskakujące zwroty akcji, kolejne wątki, sprawiają, że historia jest niepowtarzalna! Większość z Was nie zgadnie kto jest odpowiedzialny za zbrodnie dokonane na terenie szkoły, która miała być tylko miejscem Zjazdu Absolwentów…

RECENZJA:

Jak już pisałam w ostatnim poście, inną książkę Pana Musso, mam już na swoim regale. Otrzymałam ją w prezencie, ale nie miałam okazji jeszcze się z nią zapoznać. O samym autorze słyszałam wiele dobrych rzeczy. Po otrzymaniu możliwości przedpremierowego zrecenzowania książki "Zjazd absolwentów”, nie zastanawiałam się ani chwili, bo kiedy tylko zobaczyłam tę okładkę w zapowiedziach Wydawnictwa Albatros wiedziałam, że czy przed premierą czy po niej na pewno muszę ją przeczytać. Opis był równie ciekawy, co okładka. Gdy książka w końcu do mnie dotarła, rzuciłam wszystko inne i zabrałam się właśnie za nią. Lektura niesamowicie wciąga od samego początku po ostatnią kartkę. Autor ma bardzo przyjemny styl pisania. Dokładne opisy przyrody potrafiły sprawić, iż czytając, wręcz czułam się jakbym była tam z bohaterami. Pan Musso świetnie potrafi też wodzić czytelnika za nos. Gdy już myślałam, że wiem, co będzie dalej, to za moment okazywało się, że jednak nie miałam racji. Co trochę pojawiały się jakieś nowe sekrety, nowe tropy, po to by i tak zakończenie nas zaskoczyło i mimo wszystko długo nie pozwoliło zapomnieć o całej tej historii. Książka była na tyle wciągająca, że kiedy musiałam na chwilę ją odłożyć i tak myśli krążyły wokół niej i bohaterów, ciekawiło mnie, co będzie dalej i jakie będzie zakończenie? Czy cała prawda wyjdzie na jaw? Czy bohaterowie po tylu latach od zbrodni będą musieli ponieść konsekwencje, czy może sprawa się przedawniła? Co tak na prawdę się wtedy wydarzyło? Jak udało im się utrzymać morderstwo tak długo w tajemnicy i żyć jak gdyby nic się nie stało?

PODSUMOWANIE:

Reasumując, jeżeli jesteście ciekawi, jakie są odpowiedzi na te wszystkie pytania, które sama sobie zadawałam w trakcie czytania? To zachęcam Was z całego serca do sięgnięcie po książkę "Zjazd absolwentów" Guillaume Musso. Gwarantuję, że się nie zawiedziecie. Jako smaczek dodam jeszcze tyle, że oprócz całej tej jednej sprawy, wyjdzie na światło dzienne sporo innych, szokujących i skrywanych wiele lat sekretów, które również będą miały swoje konsekwencje…, ale tu już ciiii... Przekonajcie się sami.😊😊

Za możliwość zrecenzowania książki jeszcze raz serdecznie dziękuję Wydawnictwu Albatros. 🌹🌹😊😊

Należę do tych, którzy po zakończeniu jednej książki Musso, sięgają po kolejną tego autora. Zjazd absolwentów czyta się bardzo dobrze, ale... losy głównych bohaterów pod koniec książki to nie jest szczyt formy Guillaume

„Zjazd absolwentów” to najnowsze dzieło znakomitego Guillaume Musso, francuskiego powieściopisarza. Autor na swoim koncie, posiada wiele bestsellerów, które zostały przetłumaczone na ponad 20 języków. Przyznaję, że posiadam prawie wszystkie jego powieści, ale nie miałam jeszcze czasu ich wszystkich przeczytać. W momencie, gdy na stronie wydawnictwa zobaczyłam zapowiedź, byłam mega podekscytowana. Gdy tylko pojawiła się możliwość jej przeczytania, to nie zastanawiałam się nawet minutki. Wiadomo oczekiwania miałam i to wysokie. No i powiem wam, że książka naprawdę mi się podobała. Zaintrygowała mnie praktycznie od samego początku. Przez fabułę przeszłam z ogromnym zaciekawieniem, a koniec maksymalnie mnie zaskoczył. A u mnie ostatnio coraz rzadziej się to zdarza. Uważam, że był to dzień spędzony w doborowym towarzystwie. Jeśli chodzi o powieść to nie będę się czepiać, ale doczepię się do okładki. Ja się grzecznie pytam, czemu wy mi to zrobiliście, człowiek tu zawzięcie kolekcjonuje powieści w jednym wydaniu, a tu taki klopsik. Ja rozumiem, że liczy się treść, ale nie oszukujmy się, dla osób takich jak ja, które kolekcjonują książki, jest to jednak rozczarowanie.

Moja ocena to 5-/5.

[Adres usunięty]

Twórczość Guillaume Musso nie jest mi obca, a na każdą kolejną powieść autora zawsze oczekuję z niecierpliwością. Czy "Zjazd absolwentów" spełnił moje oczekiwania?

Najnowsza publikacja Guillaume Musso to bardzo ciekawy thriller, w którym nie brakuje intrygującej zagadki. Bardzo mnie ucieszył fakt, że akcja powieści toczy się dwutorowo, bowiem to właśnie dzięki temu mamy szerszy pogląd na rozgrywające się wydarzenia. Autor stopniowo odsłania przed czytelnikiem elementy zawiłej układanki. Gdy wydaje się nam, że już wiemy, o co tak naprawdę chodzi, to w najmniej oczekiwanym momencie pojawiają się takie informację, które burzą to, co dotychczas uważaliśmy za pewniak.

"Zjazd absolwentów" to powieść o szalonej, młodzieńczej i trudnej miłości napędzanej zazdrością, jak i o popełnionych błędach z dawnych lat, ich tragicznych konsekwencjach oraz wyrzutach sumienia. Niniejszą powieść w szczególności wyróżnia piękne tło, które tworzy Riwiera Francuska (Lazurowe Wybrzeże). Jeśli lubicie książki, w których nie brakuje zwrotów akcji, to "Zjazd absolwentów" na pewno się Wam spodoba. Polecam!

Kiedyś znajoma polecała mi powieści Musso bardzo namawiała, wtedy moja Mama zaczęła czytać jego powieści, a ja byłam oporna. Wiem, że każda powieść Musso to bestseller, a ja ciągle obiecywałam sobie, że albo wyjmę coś z półki, albo kupię coś nowego, a jednak temat autora był dla mnie niezgłębiony. Jednak powieść Zjazd Absolwentów, przepełnił czarę. Uznałam, że jak nie teraz, to chyba nigdy. Książka zawitała w moje progi i szybko zaczęłam czytać. Mam ten plus, że nie mogę jej porównywać do wcześniejszych powieści Musso, nie ukrywam, że na początku nastawiałam się na romans, bo z takimi powieściami kojarzy mi się autor. Tymczasem okazuje się, że Musso para się też powieściami z pogranicza dreszczowca i kryminału.

Przenosimy się na południe Francji, gdzie w prestiżowej szkole organizowany jest jubileusz i powiązany z nim zjazd absolwentów. Zjazd Absolwentów, kojarzy nam się ze spotkaniami z dawno niewidzianymi znajomymi, wspominkami etc., etc. Z okazji tego zjazdu na Lazurowe Wybrzeże przyjeżdża Thomas, dziś wzięty pisarz, który jest dosyć smutną postacią, sukces w życiu zawodowym nie przeniósł się na sukces w życiu prywatnym. Za młodu Thomas miał przyjaciela, był zakochany, co się zmieniło. Jaki sekret skrywa chłopak. Bo, w 1992 zniknęła właśnie Vince w której Thomas się kochał, podobno uciekła z nauczycielem i po tej dwójce zaginął ślad. Co się wtedy stało. Dlaczego powrót do tego miejsca napełnia Thomasa niepokojem?

Niesamowita jest ta książka. Pełna tajemnic i trzymająca w napięciu. Czytałam ją jednym tchem i nie mogłam się oderwać. Jak już wspomniałam, że nie czytałam wcześniejszych powieści Musso, więc w ogóle nie mam żadnego porównania, bo to moje pierwsze spotkanie z autorem, więc nieskażona żadnymi oczekiwaniami mogłam się zanurzyć w lekturze. Okazuje się, że to znowu książka w dwóch przedziałach czasowych, liczne retrospekcje sprawiają, że kompleksowo możemy zagłębić się w tej historii, a że wiemy, że Vince zniknie możemy snuć domysły i hipotezy. Ja się bardzo zaangażowałam.

Wiem, że to nie będzie moje pierwsze i ostatnie spotkanie z prozą Musso bo po prostu polubiłam jego styl. A Wy jaką powieść Musso lubicie?

Trójka przyjaciół, Thomas, Maxime i Fanny spotykają się po 25 latach na zjeździe absolwentów liceum do którego chodzili. Powracają do nich wspomnienia z pewnej zimowej nocy, kiedy to w niewyjaśnionych okolicznościach zaginęła ich przyjaciółka Vinca. Tamtej nocy wydarzyło się coś jeszcze, co może wkrótce zostać odkryte, a przez co mogą mieć ogromne problemy. Thomas na własną rękę próbuję odkryć co stało się z jego wielką miłością Vinką. Jest również ktoś, kto o wszystkim wie i za wszelką cenę pragnie zemsty. Czy uda mu się poznać prawdę?

Cóż to była za emocjonująca historia. Zagadkowe zaginięcie, morderstwo z miłości i tajemnice rodzinne sprawiły, że nie mogłam oderwać się od tej książki. Każdy kolejny rozdział buduje napięcie i zaostrza apetyt na poznanie prawdy. Zakończenie bardzo mnie zaskoczyło i w pełni zaspokoiło mój głód. Dobrym posunięciem jest przeplatanie wydarzeń obecnych z tymi sprzed 25 lat. Każda tajemnica jest dokładnie wyjaśniona i nie pozostawia niedosytu. Wątek morderstwa idealnie łączy się z tajemnicami rodzinnymi. Thomas odkrywa nie tylko prawdę o swojej ukochanej, zaginionej Vince, ale również o samym sobie. Z pozoru prosta sprawa okazuje się skomplikowaną intrygą, a ilość osób w nią zamieszanych nie powoduje chaosu, wręcz przeciwnie, nadaje jej jeszcze więcej charakteru. Książka prowadzona jest z perspektywy Thomasa, ale pod koniec autor dopuścił do głosu również osoby zamieszane w tę sprawę. Dzięki temu zyskujemy pełny obraz wydarzeń i dowiadujemy się co każdym z nich kierowało. To było moje drugie spotkanie z twórczością Musso i jestem pewna, że każda inna książka tego autora jest równie dobra. Z czystym sumieniem polecam ten genialny kryminał.

Trupy mieszkają w szafie

Zjazdy absolwentów budzą mieszane uczucia – część osób, szczególnie tych, którym się udało, pragnie spotkać się z byłymi kolegami niekoniecznie ze szlachetnych pobudek. Ci, którzy już dawno pogrzebali swoje szczenięce marzenia, albo chcą usilnie powrócić do lat młodości, albo otwarcie bojkotują tego typu spotkania, którzy nie chcą, by koledzy ze szkolnej ławki byli świadkami ich upadku, porażki, jaką okazało się być ich życie.

Thomas, obecnie znany pisarz mieszkający na Manhattanie, zapewne nigdy nie zjawiłby się na obchodach pięćdziesięciolecia liceum Międzynarodowego im. Antoine`a de Saint-Exupéry`ego, gdyby nie telefon od dawnego przyjaciela. Maxime nie utrzymywał z nim kontaktu od czasów szkolnych, choć na wieki połączyła ich pewna makabryczna tajemnica. Teraz, za sprawa rozbudowy szkoły, wspólny sekret może wyjść na jaw, przekreślając nie tylko karierę pisarską Thomasa, ale i polityczną jego kolegi. Otóż w najbliższym czasie wyburzana ma być stara hala sportowa, w której murach … spoczywają od lat zwłoki. A wraz z nimi leży scyzoryk należący do Maxime oraz stalowy pręt, na którym Thomas pozostawił swoje odciski palców. Wspólnie oni zamordowali jednego ze szkolnych nauczycieli, Alexisa Clémenta, mszcząc się za rzekomy gwałt, do jakiego dopuścił się na jednej z uczennic.

W ukryciu zbrodni pomógł im ojciec Maxime, przyczyniając się tym samym do całego ciągu tragedii, która położyła się cieniem na życiu wielu osób. Szczegółowego śledztwa w tej sprawie udało się niknąć, bowiem wszyscy byli przekonani, że owej mroźnej nocy 1992 roku Vinca Rockwell, dziewiętnastoletnia uczennica, stanowiąca obiekt westchnień wielu osobników płci męskiej, uciekła z Clémentem, z którym zresztą miała potajemny romans. Znaleźli się świadkowie, którzy widzieli parę jeszcze dzień później, po czym ślad po nich zaginął, a mimo śledztwa prowadzonego przez prywatnego detektywa, wynajętego przez rodzinę dziewczyny, nie udało się ich odnaleźć, ani nawet prześledzić dalszych losów tej pary.

Teraz jednak, wiele lat później, ktoś najwyraźniej dokonuje aktu zemsty – Thomas dostaje anonimową wiadomość zapowiadającą zemstę, a także tajemnicze zdjęcia, na których jest Vinca. To wszystko sprawia, że wraz z Maxime wracają oni do wydarzeń z przeszłości, w których jak się okazuje, wiele jest niejasności. Co więcej, ich tajemnica nie jest jedyną, która związana jest ze zniknięciem owej pary…

O tym, co naprawdę się wydarzyło w 1992 roku na terenie tej ekskluzywnej prywatnej uczelni, przekonamy się oddając się lekturze niezwykle wciągającej powieści „Zjazd absolwentów”, autorstwa Guillaume Musso. Opublikowana nakładem Wydawnictwa Albatros powieść to jedna z najlepszych powieści autora, która nie tylko ciekawi, ale również przeraża, odsłaniając przed nami ciemną stronę człowieczeństwa, mało szlachetne pobudki, a także sieć kłamstw, w które uwikłani są bohaterowie. To doskonała powieść nie tylko dla wielbicieli autora, ale dla wszystkich lubiących skomplikowane zagadki, których rozwiązanie wydaje się być na wyciągniecie ręki, choć nic bardziej mylnego.

„Zjazd absolwentów” jest bowiem powieścią, w której nie ma nic oczywistego, a kolejne tropy czy teorie wydają się upadać tak szybko, jak powstały. Doskonale skonstruowana fabuła, wspaniale prowadzona akcja, miotający się bohaterowie, których sumienie jest mocno obciążone grzechami przeszłości – to wszystko sprawia, że „Zjazd absolwentów” jest nie tylko powieścią, którą się czyta z zapartym tchem, ale której długo się nie zapomina.

Justyna Gul

Qultura słowa

Pewnego zimowego wieczoru 25 lat wcześniej troje przyjaciół dopuszcza się czynów, które na zawsze zmienią ich życie. Wszystko udaje im się jednak utrzymać w tajemnicy. Przeszłość wraca jednak do nich po latach za sprawą budzącego grozę anonimu. Co się wówczas wydarzyło? Czy ktoś ich widział? Czy prawda w końcu wyjdzie na jaw?

Guillaume Musso to jeden z najlepszych znanych mi pisarzy, dlatego też po jego powieści sięgam nie tylko z olbrzymią przyjemnością, ale także nie mniejszymi oczekiwaniami. Wiele razy udowodnił mi już, że potrafi pisać, a tworzone przez niego powieści nie tylko zaskakują, ale również trafiają prosto w serce, zostawiając czytelnika na dłużej z głębokimi refleksjami i gorącymi emocjami. Tym razem nie mogło być inaczej.

„Zjazd absolwentów” nie przekonał mnie jednak od razu. Choć powieść uznałam za interesującą, to nieco się obawiałam, że może się ona okazać słabsza i mniej urzekająca od swych poprzedniczek. Fascynacja pojawiała się stopniowo, przychodziła z kolejnymi rozdziałami. A rozwijająca się akcja budziła coraz większe napięcie i wywoływała niepokojącą wręcz ciekawość, tym bardziej, że podążając za autorem i zagłębiając się w powieść, otrzymujemy zachęcającą porcję mrocznych sekretów i nieprzyjemnych tajemnic, które tylko czekają, by ujrzeć światło dzienne.

Musso przy okazji tej właśnie książki dowodzi, że opisywana historia nie musi być długa, by mogła wyczerpywać temat i sprawiać czytelnikowi satysfakcję. Autor rozpoczyna mocnym akcentem i przez kolejne 300 stron się nie ociąga, raz po raz atakując nas kolejnymi niespodziankami. Choć na początku miałam pewne wątpliwości, szybko przekształciły się one w podążanie ścieżką mroku i próbę dopasowania do siebie wszystkich elementów tej coraz bardziej zawiłej układanki, bo jak przystało na dobrą powieść kryminalną, przekonujemy się, że tych trupów w szafie (czy raczej w ścianie) jest więcej, a pochowane z nimi sekrety łatwo mogą zburzyć spokój bohaterów.

W „Zjeździe absolwentów” Musso pięknie bazuje na emocjach. Widać, że potrafi zaskoczyć czytelnika, łatwo wczuć się w sytuację bohaterów i postawić się na ich miejscach. Autorowi nie chodzi jednak natomiast jedynie o to, by zaskakiwać szczegółami zbrodni, nie stara się przejaskrawiać, nie przyciąga uwagi zbędnymi detalami z miejsca morderstw. On opowiada historie. Obdarza swoich bohaterów szczerymi uczuciami. Wyposaża ich w pragnienie miłości, poczucie zazdrości, potrzebę odnalezienia się. A te emocje nie tylko nadają im bardziej ludzki charakter. To one okazują się najlepszym motywem, prowadzą do zbrodni, wkładają w ręce książkowych postaci broń.

Najnowsza książka Musso nie byłaby tak wartościowa, gdyby autor postanowił opowiedzieć ją inaczej. Tymczasem ON w mocny i zadecydowany sposób łączy ze sobą wydarzenia bieżące i wątki z przeszłości. Miesza typy narracji. Oddaje głos kolejno różnym bohaterom. I nie ma tu żadnych niedopowiedzeń, braków, czy chaosu. Tylko emocje, namiętności i porywy serca. Te najpiękniejsze uczucia i najgorsze instynkty. A wszystko takie ludzkie, realne, osobiste i niemalże intymne.

„Zjazd absolwentów” to kolejna świetna powieść w dorobku Musso. Wspaniale zaplanowana, dobrze przemyślana i znakomicie napisana. Zaskakująca za sprawą bohaterów. Robiąca wrażenie dzięki obyczajowemu tłu. Mocna, poruszająca, charakterna. Najlepsza.

Guillaume Musso napisał już kilkanaście powieści. ,,Zjazd absolwentów" jest najnowszą, wydaną w Polsce.

Spotkanie po latach może przynieść wiele emocji i niespodzianek, zwłaszcza wtedy, gdy nikt nie wie, co stało się z zaginioną przed 25 laty koleżanką. Jakie sekrety kryją absolwenci i czy zdecydują się na ich ujawnienie?

Książka nie jest szczególnie obszerna, a więc z powodzeniem zapoznałam się z nią w ciągu jednego popołudnia. Podobała mi się, aczkolwiek nie wywarła na mnie jakiegoś bardzo wielkiego wrażenia.

Autor zręcznie lawiruje słowem i faktami, wpędzając czytelnika w nieustanne zastanawianie się, o co w tym wszystkim chodzi. Bardzo mi się to podobało. Połączenie kryminału z powieścią obyczajową udaje się Musso znakomicie. Zakończenie także jest dość niejednoznaczne.

,,Zjazd absolwentów" Guillaume Musso to powieść na kilka godzin. Myślę, że nie zapadnie mi na za długo w pamięć, jednak cieszę się, że się z nią zapoznałam.

Dużo dobrego słyszałam o książkach Pana Musso. Przyszła pora abym i ja się z jedną z nich zapoznała. Powiem wam, że "Zjazd absolwentów" to bardzo dobra książka. Autor ma fajny styl, potrafi zainteresować i świetnie buduje napięcie. Powieść czytało mi się fantastycznie. Wciągnęła mnie od pierwszych stron, rozbudziła ciekawość i pozwoliła wcielić się w detektywa. Co prawda nie udało mi się wszystkiego idealnie rozwiązać - za co dodatkowy plus dla autora - ale dzięki temu książka bardziej mi się podobała. Lubię jak pisarze wywodzą mnie w pole, a Panu Musso to się zdecydowanie udało. Do tego jest tu dużo intryg, niewiadomych i powoduje to jeszcze większe zainteresowanie książką. Moje pierwsze spotkanie z twórczością autora uważam za jak najbardziej udane. Jestem ciekawa jego innych pozycji i na pewno sięgnę jeszcze po niejedną powieść pisarza. Pozostaje mi tylko polecić,nie będziecie zawiedzeni. Jestem pewna!

Musso pisze tak przystępnym językiem, że idziemy jak burza, strona po stronie pochłaniamy powieść, w pewnym momencie orientując się, że to już koniec! Mamy tu nie tylko punkt widzenia bohatera, ale też ocenę z punktu widzenia kilku innych osób, każdy przedstawia coś ze swojej perspektywy. Sama byłam w szoku jak przewracałam kolejne strony!

Jeżeli macie ochotę na niebanalną historię z paroma trupami w tle, zagadkami i mrocznymi rodzinnymi tajemnicami, to już wiecie po co sięgnąć. "Zjazd absolwentów" ma swój styl, kroczymy ciemnymi stronami naszej podświadomości, i dochodzimy do wniosku, że każdy bez wyjątku, zdolny jest do morderstwa. Guillaume Musso zawładnął mną całkowicie, a zakończenie?! sprawia, że nie wiecie co jest prawdą, a co kłamstwem... I czy to tylko jedno możliwe zakończenie...?

Myślę, że będę obiektywna, ponieważ to moje pierwsze spotkanie z autorem, a w związku z tym obędzie się też bez porównań.

Napiszę od razu DLA MNIE REWELACJA. Pewnie są więksi znawcy i mądrzejsze głowy, ale ja pozwolę sobie tę książkę zakwalifikować jako sensację. Świetnie wymyślona i opisana historia. Niby spokojnie a nawet z początku leniwie. Nie można odmówić Musso dobrego, wyważonego języka. Po kolei odkrywa przed czytelnikiem tajemnice, buduje napięcie ale bez szalonych zwrotów akcji. Niby wiesz co zaraz nastąpi ale nie, nie.. znomu się pomyślisz. Trup ściele się gęsto ale bez okrutnych, ociekających krwią szczegółów. Dobrze zbudowane postaci, każda ze swoją własną historią, ale wszyscy połączeni zbrodnią i tajemnicą rodzinną. Każda z postaci ma w książce "swój czas", każda z nich opowiada czytelnikowi historię z własnej perspektywy. W tle krajobraz Lazurowego Wybrzeża.