Zawierucha. Iskry na wiatr

Ostatnio nabrałam ochoty na książkę z historią i wielkimi, przełomowymi wydarzeniami w tle. Jeszcze tego samego dnia dostałam propozycję przeczytania powieści Idy Żmijewskiej i wiecie co? Myślę, że nie był to przypadek. Nie dość, że właśnie takiej lektury potrzebowałam to jeszcze, zupełnie przypadkiem odnalazłam autorkę, której będę musiała się bliżej przyjrzeć.

Dawno nie miałam okazji czytać książki, którą cechowałaby tak wartka i sprawnie tocząca się fabuła. Już od pierwszych stron zostałam całkowicie wciągnięta w historię Zofii, Niny, Julii i Poli Keller, które z dnia na dzień stają się bankrutkami i muszą odnaleźć w nowych dla nich realiach. Nie pomoże im fakt, że właśnie toczy się I wojna światowa. Na trochę ponad 300 stronach autorka zawarła mnóstwo tajemnic związanych ze śmiercią ojca sióstr Keller, ich miłosnymi uniesieniami czy wojenną działalnością unikając jednocześnie przesytu czy niedostatecznego rozwinięcia jakiegokolwiek z wątków. Wszystkiego było tutaj dla mnie dostatecznie dużo, a pierwszy tom skończył się w takim momencie, że cieszę się, że kolejny czeka już na półce.

Jeśli lubicie historie pełne akcji i tajemnicy, poszukujecie czegoś co wciągnie was bezgranicznie, a dodatkowo cenicie sobie charakterne kobiece sylwetki to jest to coś dla was. Dodatkowo, akcja toczy się w czasie I wojny światowej. Mam wrażenie, że to rzadziej wykorzystywany okres w powieściach obyczajowych z tłem historycznym. Jestem pewna, że jej lektura zajmie wam dosłownie chwilkę, a w przerwach od niej będziecie zastanawiać się jak potoczą się dalej losy sióstr Keller. Każdą z bohaterek cechuje zupełnie odmienny temperament i charakter, w tym tomie ich losy zostały tylko zarysowane. Przypuszczam, że dalej będzie tylko ciekawiej.

Dokonaliście ostatnio jakiegoś książkowego odkrycia?

To wspaniała powieść, która przenosi nas na warszawskie ulice w momencie wybuchu Wielkiej Wojny. Rok 1914 nie był łaskawy dla Zofii, Niny, Julii i Polli Keller, których ojciec bankrutuje i popełnia samobójstwo. W jednej chwili tracą ukochanego ojca, majątek i pozycję społeczną. Dawni przyjaciele i adoratorzy znikają. Dziewczęta wraz z babcią i ciotką muszą przenieść się do czynszowej kamienicy i nauczyć się żyć w zupełnie nowej rzeczywistości. Zofia, najstarsza z sióstr angażuje się w pracę wywiadu i chce walczyć o niepodległość. Nina zatrudnia się w szpitalu jako pielęgniarka, gdzie poznaje przystojnego oficera, dla którego jest skłonna poświecić więcej niż jej się wydaje. Julia angażuje się w działalność dobroczynną i nieoczekiwanie wpada na ślad groźnej tajemnicy, z którą najprawdopodobniej wiąże się śmierć ojca. Pola, najmłodsza z sióstr dopiero wchodzi w dorosłość i stara się udowodnić wszystkim, że nie jest już dzieckiem. Jest jeszcze babcia Adelajda, która niejednokrotnie pomoga wnuczkom w trudnych momentach ,,Babcia, chcąc po swojemu pocieszyć wnuczki, mawiała często, że w życiu można przywyknąć do wszystkiego. Zwłaszcza kiedy nie ma się innego wyboru".

Muszę przyznać, iż niezmiernie polubiłam bohaterki tej powieści i z niecierpliwością czekam na kolejny tom tej fascynującej serii.

Dzisiaj pragnę zapoznać was najnowszą książka Idy Żmiejewskiej autorki bestsellerowej serii "Warszawianka" (przyznaję że cała seria dopiero przede mną) a mowa tutaj o "Iskry na wiatr" tytule rozpoczynającym najnowszy cykl ZAWIERUCHA.

~"ISKRY NA WIATR" to niezwykła powieść obyczajowo-historyczna,która za pomocą postaci historycznych oraz autentycznych wydarzeń, przenosi nas niczym wehikuł czasu, do zdarzeń z czasów | wojny światowej.To właśnie tam w cieniu szarej, nowej i jakże trudnej dla wszystkich rzeczywistości, gdzie zaczyna tak naprawdę brakować wszystkiego nie wspominając nawet o podstawowych dobrach materialnych, poznajemy nasze serdeczne bohaterki: Zofię, Ninę, Julię i Pole Kellerówny.

~Młode Panny z dnia na dzień z powodu samobójstwa i bankructwa ojca Maksymiliana, w jednej chwili tracą wszystko, zostają im tylko dobre maniery oraz zdobyte wcześniej wykształcenie i tak zmieniają swoje dotychczasowe życie o 180 stopni.

Wraz z ciotka Klarą i seniorka rodu, waleczną, zawzięta babcia Adelajdą wyprowadzają się z bogatej willi do czynszowej kamienicy i uczą życia na nowo się żyć, bez wygód do jakich wcześniej przywykły.

I tak każda z kobiet wokół panującego zamętu związanego z wybuchem Wielkiej Wojny próbuje odszukać własną drogę, niezależność.

Zofia trafia do tajnej organizacji by walczyć o wolną Polskę, Nina z racji ukończonego wykształcenia zatrudnia się jako pielęgniarka, Julia na własną rękę próbuje dociec prawdy kto tak naprawdę stoi za rodzinnym bankructwem, natomiast najmłodsza Pola udowadnia wszystkim ze jest już dorosła.

Czy Kellerówny odnajdą się w nowych warunkach?Czy poradzą sobie z wojenną rzeczywistością?

Do czego zdolne są wszystkie kobiety zwłaszcza stąpającą twardo po ziemi Adela?

~"ISKRY NA WIATR" to bezgranicznie obezwładniająca, a jednocześnie porywająca opowieści o wielkiej sile i determinacji kobiet, które pomimo trudnych "warunków bytowych" oraz nieustającego strachu, przeszkód, nie poddają się, tylko "zakasaja rękawy" w walce o spokojną przyszłości dla siebie i całej rodziny, która tworzą wraz z rozbrajającą mentorką rodu Adelajdą, bez pomocy jakiegokolwiek z mężczyzn!

~Autorka w perfekcyjny, lekki, momentami czasem nawet zadziorny sposób, nakreśliła nam główne bohaterki, które pomimo wielkich różnic charakteru i temperamentu trzymały się zawsze razem, a jednocześnie wspierały na każdy możliwy sposób.

~Moją ulubienicą ze wszystkich Pań, została, niezwykle waleczna i nieokiełznana przez nikogo, uparta babci Adelajda.Kobieta, która polubią wszyscy! To właśnie dzięki niej cała historia zyskała zadziornego charakteru, przeplatanego dużą dozą dobrego humoru, do tego stopnia, że niejednokrotnie śmiałam się w głos, a jednocześnie miałam ochotę wypić z nią wspominany tutaj trudno dostępny kieliszek koniaku.

~"Iskry na wiatr" to przede wszystkim przejmująca opowieść, okraszona dużą dawką dobrego humoru, która za sprawą lekkiego, pióra autorki zabiera nas w podróż w czasie do Warszawy u schyłku XX wieku. Dzięki czemu mamy idealny tło wojennej szarej rzeczywistości.

Oprócz wątków historycznych oraz obyczajowych w fabule przyjdzie nam zmierzyć się z niezwykle zawiłą zagadką kryminalna, wątkiem sensacyjnym, a czasem nawet miłosnym, jak to w życiu bywa co w końcowym zakończeniu pierwszej części pozostawia wielka ciekawość!Bo przecież autorka zostawia nas z dużą niepewnością...co też było dalej!

~Totalne pomieszanie gatunku, które wyszło wprost idelanie, ukazując prawdziwe perypetie naszych postaci!

Pragnę na już kolejnej części gdyż doświadczam kaca książkowego, ale to głównym wynikającą jest koniak babci Adeli 😂

Bezapelacyjnie polecam!Zwłaszcza jako prezent na zbliżający się dzień matki!

Kiedy wszystko, co do tej pory znałeś, zostaje ci odebrane, masz poczucie, że oto pewien etap został zakończony. Możesz się z tym pogodzić, spróbować się dostosować do nowych realiów, lub buntować się przed tym, co stało się twoim udziałem. Zwłaszcza jeśli nie miałeś na to żadnego wpływu…

Kellerówny poczuły na własnej skórze, jak to jest, gdy los z nas srogo zakpi. Kiedy zabrakło ukochanego tatki, musiały odnaleźć się w trudnej dla nich i ich opiekunek sytuacji. Drastyczny spadek standardu życia, do jakiego były przyzwyczajone, a nade wszystko wybuch Wielkiej Wojny, zmusiły je do odnalezienie własnej, nowej drogi. I choć rodzina wydaje się wystarczającą opoką, to w ich przypadku powiedzenie, że w grupie raźniej, nie ma zastosowania, gdyż każda z panien jest inna, stanowi odrębną jednostkę o całkiem odmiennym charakterze i temperamencie. Różni je niemal wszystko, nawet poglądy i postrzeganie aktualnej sytuacji politycznej. Dlatego też każda z nich chadza swoimi ścieżkami, podejmując własne decyzje. Często nie pytając o zdanie najbliższych. Jeśli do tego dołożymy równie charakterną babcię i ciotkę, to wierzcie mi – z tymi kobietami nie będziecie się nudzić.

Choć fabuła powieści rozwija się niespiesznie, nie sposób nie rozsmakować się w stworzonej przez autorkę historii. Niezwykły klimat przenosi nas do Warszawy początku XX wieku. Ida Żmiejewska przedstawiła obraz stolicy, nie stroniąc od jej ciemniejszej strony, która w czasie wojny ma oblicze głodu, chaosu i niepewności. Autorka maluje słowem, kreśląc pełnowymiarowe kadry, które dają nam możliwość odbycia tej wyjątkowej podróży w czasie. Jednak nie tylko tło historyczne oraz niewątpliwe uroki Warszawy, jakie roztacza przed czytelnikiem autorka, są atutami tej książki. Jeśli myślicie, że to powieść traktująca jedynie o zmaganiach czterech sióstr i ich opiekunek z wojenną rzeczywistością, to jesteście w błędzie. Autorka nie pozwala czytelnikowi się nudzić, wplatając w fabułę… wątek kryminalny. Nasze bohaterki nie będą miały łatwo, ale ich w najgorszych momentach będą dysponować orężem, jakim są niewątpliwie siła i determinacja. Autorka okrasiła swoją opowieść także szczyptą romansu. Choć przyznaję, że były momenty, w których mnie zaskoczyła, zwłaszcza jeśli chodzi uczuciowe decyzje podejmowane przez bohaterki. Można śmiało stwierdzić, że niektóre z nich doświadczą „amorów” dosyć… nieoczekiwanie.

Czy kobietom wystarczy siły, aby pokonać piętrzące się trudności? Tego oczywiście nie zdradzę. Sami musicie się przekonać, sięgając po nową powieść Idy Żmiejewskiej.

Podsumowując:

To było moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i już teraz wiem, że muszę nadrobić jej poprzednie książki, gdyż najnowsza zawiera wszystko to, za co cenię opowieści z historią w tle: ciekawą fabułę, wiernie oddane realia epoki, a przede wszystkim wyraziste i pełnokrwiste postaci kobiece (z moją ulubioną babcią Adelą na czele – niezłe z niej ziółko!). A jeśli do tego dołożymy świetne pióro autorki oraz subtelny humor, który niewątpliwie przewija się w niektórych dialogach, to mogę śmiało stwierdzić, że czytelniczo czuję się zaspokojona. Jeśli w książkach z tego gatunku liczą się dla Was podobne cechy, to koniecznie sięgnijcie po „Zawierucha. Iskry na wiatr”. To historia, która stanowi idealny mariaż: romansu, powieści obyczajowej, okraszony odrobiną kryminału. Która pokazuje starcie jednostki w obliczu wydarzeń, na które nie miała wpływu. Zarówno jeśli chodzi o te związane ze skutkami wojennej zawieruchy, jak i prywatne rozterki i dylematy. A przecież z tymi drugimi czasami ciężej się zmierzyć… Polecam!