Zasady gry. Rule Breaker. Tom 2

Jestem w szoku, że ta książka nie jest promowana w mediach, nigdzie nie natknęłam się, aby ktoś o niej mówił. A uważam to za wielki błąd. Bawiłam się super czytając historię Piper i Lucasa, kto z nas nie kocha motywu najlepszy przyjaciel brata 🥰🥰 ja osobiście go uwielbiam, dlatego zadałam wam pytanie odnośnie waszych polecajek. A wracając do książki, jest to drugi tom z serii, ale śmiało możecie go czytać bez znajomości pierwszego, są to odrębne historie, które nie mają ze sobą nic wspólnego. Osobiście ten tom o wiele bardziej przypadł mi do gustu. Piper jako bohaterka była w porządku, ale niestety przyćmił ją Lucas 💗 Ideał hokeisty książkowego. Na moim tiktoku możecie znaleźć parę momentów z tej książki, może was zachęcą do przeczytania lektury. Mamy dużo rozdziałów z perspektywy chłopaka 💖dzięki czemu dowiadujemy się, że nie tylko dziewczyna darzy chłopaka uczuciem. Mamy także poruszający wątek straty bliskiej osoby, dużo humoru zagwarantowanego przez chłopaków z drużyny hokejowej i pełno uczuć dwójki bohaterów. Spice sceny uważam, że są na napisane dobrym poziomie, bez żadnych żenujących tekstów. Jeśli macie niedosyt po „Icebreaker” to sięgajcie po tę książkę i bawcie się tak samo świetnie jak ja.

Zapraszam na mój profil: [Adres usunięty]

Piper od dziecka jest zakochana w najlepszym przyjacielu swojego brata, Lucasie Knighcie. Chłopak wraz z przyjaciółmi gra w hokeja i na pewno nie jest zainteresowany dziewczyną, jednak co chwilę swoją postawą pokazuje zupełnie co innego.

"Zasady gry" to romans, który miał naprawdę potencjał, jednak mam wrażenie, że nie został on w ogóle wykorzystany. Podobnych historii na rynku wydawniczych mamy wiele i to z pewnością lepszych. Tutaj dostajemy sporo wątków, które potraktowane są pobieżnie i zostają w połowie ucięte, autorka jakby o nich zapomniała i leci dalej. Wszystko dzieje się w błyskawicznym tempie, przez co książka traci na swojej autentyczności i emocji, które powinna nam dostarczyć. Na dodatek na temat głównego bohatera - Lucasa, nie jestem w stanie nic dobrego powiedzieć. Denerwował mnie jak mało kto. Niby już dorosły mężczyzna, a zachowywał się jak dziecko, które nie wie, czego chce. Jedno myślał, drugie mówił, a jeszcze trzecie robił i przy tym ranił bliskie mu osoby. Zachowanie Piper wcale nie było lepsze, niestety. Ciągle raniona przez chłopaka, nic tylko cały czas się za nim uganiała i wykorzystywała każdą możliwą sytuację, aby tylko być blisko niego. Ich relacja była naprawdę na niskim poziomie, nie przypominam sobie, żeby chociaż raz ze sobą normalnie porozmawiali jak dorośli ludzie i wyjaśnili zaistniałą sytuację.

Przykro mi, ale ciężko mi w tej historii odnaleść chociaż jeden plus. Książka na szczęście nie jest gruba, ale i tak zajęło mi jej przeczytanie znacznie więcej czasu, niż powinno.

Po przeczytaniu pierwszej odsłony serii "Rule Breaker" autorstwa J.Wilder, wiedziałam, że sięgnę po kolejne tomy, gdy tylko zostaną wydane, a "Zasady gry" to właśnie drugi tom wspomnianej serii. Czy historia Piper i Lucasa urzekła mnie podobnie jak losy Sidney i Jaxa? Już spieszę z wyjaśnieniem.

Lucasa — kapitana uczelnianej drużyny hokejowej i Piper — młodszą siostrę, jego najlepszego przyjaciela, mieliśmy już okazję poznać w "Zasadzie numer pięć". Chociaż wtedy byli jedynie pobocznymi bohaterami, mogliśmy towarzyszyć im podczas jednego z radośniejszych wydarzeń, w życiu każdej pary, które miało znaczący wpływ na ich dalsze, wspólne życie. Jednak, jak to się stało, że w ogóle zostali parą? Czy znajomość z dzieciństwa naturalnie przerodziła się w miłość? Czy zawsze razem pokonywali wszystkie przeciwności losu? I dlaczego tak naprawdę musieli przez pewien czas żyć z dala od siebie? Po odpowiedzi na te pytania odsyłam Was do lektury "Zasad gry".

Muszę przyznać, że podczas czytania tej historii bawiłam się jeszcze lepiej niż wtedy, gdy zgłębiałam się w tej, należącej do Sidney i Jaxa. Już wielokrotnie wspominałam, że książki, w których przynajmniej jedna z postaci jest powiązana ze sportem, zawsze są bliskie mojemu sercu, jednak nie ukrywam też, że moim numerem jeden są te, które wywołują wiele różnorakich emocji. W "Zasadach gry" otrzymałam obie te rzeczy, więc jestem podwójnie ukontentowana.

Relacja głównych bohaterów była niezwykle piękna. Po przeczytaniu pierwszej części wiedziałam, że tworzą świetną parę, ale poznanie podwalin ich związku i towarzyszenie im w tej długiej i wyboistej drodze, pełnej bólu, zwątpienia, wzruszeń i odrzucenia, było niezwykłym doświadczeniem, które z pewnością zostanie w mojej pamięci jeszcze przez dłuższy czas.

Historię opisaną w "Zasadach gry" czyta się bardzo płynnie i szybko, a losy głównych bohaterów wciągają czytelnika w zasadzie od pierwszej chwili. Mam też wrażenie, że autorka wzięła sobie do serca wszystkie uwagi zagranicznych czytelników, co do pierwszej odsłony serii, a jej literacki warsztat trochę ewoluował pomiędzy napisaniem pierwszej i drugiej części, za co z pewnością należy się jej duży plus. Szkoda tylko, że w tłumaczeniu, które poszło do druku, znalazło się tak wiele literówek i kilka przekręconych słów, bo nieco zepsuło mi to odbiór całości.

Niemniej jednak "Zasady gry" wysunęły się na prowadzenie, jeżeli chodzi o moją prywatną klasyfikację poszczególnych części serii "Rule Breaker". Teraz z niecierpliwością będę wyczekiwać premiery kolejnego tomu, który wydaje mi się, że będzie najbardziej pikantny ze wszystkich.

Jessa Wilder zaprasza nas w podróż ku romantycznej opowieści, w której wszystko może się wydarzyć. W klasycznym stylu gatunku opowiada o dwójce zakochanych bohaterów, którzy na początku nie rozumieją jak głębokie uczucie im towarzyszy.

Przyznaję, że do lektury powyższej książki zachęcił mnie opis z okładki, ponieważ przywoływał wspomnienia najlepszych historii w gatunku. Kto nie lubi bowiem opowieści o miłości, która wydaje się skomplikowana i dająca we znaki głównym bohaterom? Wiele powstało podobnych historii a jednak Wilder ucieka przed schematami i na bazie znanej opowieści buduje całkowicie odrębną fabułę. Podczas lektury towarzyszą nam zatem intensywne emocje a los bohaterów staje pod znakiem zapytania, więc z przyjemnością przerzucamy kolejne strony, by jak najszybciej dowiedzieć się czy dwójka pisanych sobie postaci odnajdzie wspólne szczęście.

Zawrócił jej w głowie, chociaż doskonale wiedziała, że nie mogą być razem. Gwiazda hokeja, przyjaciel jej brata i chłopak wydawało się stworzony dla głównej bohaterki. Nieustannie trzymał ją na dystans a jednak w odpowiednich momentach dawał odczuć, że czuje do niej więcej niż chce powiedzieć. Był zazdrosny, kiedy szła na randkę. Zakradał się do jej pokoju w nocy, kiedy śniły się jej koszmary. Wszystko wskazywało na to, że nie jest taki obojętny jak wyglądało. Tylko dlaczego wciąż nie chciał się zaangażować?

To prosta lektura i poruszająca się na płaszczyźnie zaledwie kilku motywów. A jednak tak przyjemnie napisana, że trafia do serca czytelnika niemal od pierwszej strony. Opowiada o miłości, która wydaje się jedynie jednostronna a im lepiej poznajemy bohaterów, tym lepiej rozumiemy problemy z jakimi się mierzą. Lekkim stylem i plastycznym przekazem autorka przede wszystkim skupia się na dojrzałej kreacji bohaterów, ponieważ to oni prowadzą nas przez swoją historię i pokazują, że chociaż wzajemnie są w sobie zakochani, to z jakiegoś powodu ukrywają własne uczucia. Z ciekawością zatem rozkładamy na czynniki pierwsze ich zachowania, zaczynamy rozumieć motywy jakimi się kierują a także dostrzegamy proces zachodzących w nich zmian, zależnych od uczuć, które wraz z rozwojem fabuły nabierają intensywności. I chociaż w jakimś stopniu jest to lektura przewidywalna, to niesie ze sobą tak pozytywny wydźwięk, że trudno zarzucić jej jakiekolwiek negatywne aspekty.

"Zasady gry" oczarowały mnie już na starcie. Potrzebowałam podobnej historii, która otuliła moje serce i poprowadziła przez losy bohaterów, z którymi bez problemu potrafiłam się utożsamić. To ciepła i serdeczna powieść otwarta na czytelnika, która mówi o uczuciu głębokim, ale jednocześnie jeszcze nie w pełnił ukształtowanym. Poznajemy losy bohaterów i wraz z nimi zastanawiamy się co wydarzy się w kolejnych dniach, bawiąc się lepiej niż dobrze. To idealna propozycja na oderwanie się od codziennych obowiązków i zapomnienie na moment o tym co nas otacza, ponieważ Jessa Wilder w pełni angażuje naszą wyobraźnię.

Recenzja (czytelniczka_z_promienistej)

Piper i Lucasa mogliśmy poznać już w "Zasadzie numer pięć", i chociaż wiadomo jaki jest finał ich znajomości to nie odebrało mi to przyjemności z czytania tego tomu i poznania jak to się wszystko zaczęło.

"Zasady gry" to właśnie ich historia, tu cofamy się do przeszłości. Autorka dała czytelnikom możliwość zobaczenia ich pierwszego spotkania, tego jak skrycie rozwijało się w nich uczucie, ale przez wzgląd na Marcusa, brata Piper, cokolwiek między nimi było nierealne. Piper była dla Lucasa nieosiągalna. Możemy zobaczyć jak ich drogi się rozeszły i dlaczego właściwie tak się stało i tego jak potoczyły się dalej.

A jeśli już mowa o przeszłości, to właśnie dużym plusem jest też tutaj właśnie to, że z racji tego, iż cofamy się o parę lat wstecz, to możemy spojrzeć jak wyglądała przyjaźń chłopaków z Marcusem, to jaki był Jax przed poznaniem Sidney. Daje to całkiem inne spojrzenie na jego osobę.

Ta historia jest słodko-gorzka, a autorka bardzo dobrze oddała emocje związane z wieloma kluczowymi tutaj sytuacjami, które miały ogromny wpływ na obojga bohaterów.

Wszystko zostało tak opisane, że z dużą łatwością my jako czytelnicy, możemy wczuć się w ich radość, smutek, te wszystkie subtelne próby flirtu, rodzącą się miłość ale też złamane serce. Nie jest to łatwe zadanie i ona poradziła sobie z tym doskonale.

Zdecydowanie ani Piper, ani tym bardziej Lucas nie mieli łatwo, a droga jaką przeszli obfitowała w wiele przeszkód i każde z nich inaczej je przeżywało.

Znajdziecie tu mieszankę różnych emocji, nie będę ich wyszczególniać, nie będę pisać co dotyczy czego, bo należy się z nimi samemu zapoznać, ale z całą pewnością napisać mogę, że znajdziecie tu sytuacje chwytające za serce, takie które zirytują, takie które będą urocze, zabawne; znajdziecie też szczyptę pikanterii, ale też dramatu.

Były tu też takie chwile gdy Lucas swoim postępowaniem grał mi na nerwach. Jednak zdaje sobie sprawę, że jego zachowanie podyktowane było konkretną sytuacją, i rozumiałam go, więc ta moja irytacja nie trwała długo 🤭

Zwrotów akcji jest wiele, więc na nudę narzekać nie można, z kolei epilog to taka wisienka na torcie 😍

Podsumowując, to była dla mnie dobra lektura i szczerze Wam polecam poznać historię Piper i Lucasa, mimo iż w moim odczuciu "Zasady gry" są ociupinke słabsze, chociaż nie, to nie jest dobre określenia. Po prostu zrobiła na mnie ciut mniejsze wrażenie niż historia Jaxa i Sidney (co do której wiem, że wiele osób miało kilka zastrzeżeń, a ja byłam nią zachwycona 🤭)

Jeśli więc lubisz motyw najlepszego przyjaciela brata, czy motyw sportowy to jest to obowiązkowa książka dla Ciebie!