Zaryzykuj ze mną

,, Wstałam z fotela i podeszłam do ściany naprzeciwko łóżka. Wyjęłam z biurka pinezkę i przypięłam obrazek obok innych. Co tydzień przynosiłam jeden. Razem było ich trzysta dwanaście."

Niby tom piąty, a emocje buzują we mnie jakbym czytała o serii z Mody na sukces:-) choć ja tylko czwarty czytałam. Podoba mi się jednak to, że choć wydarzenia idą dalej, to jednak dotyczą innych osób. Dosyć ciekawa mieszanka postaci, zwykła kelnerka i malarka, która wydawała mi się czerwonym kopciuszkiem i mega przystojny policjant, którego już same opisy były grzechu warte:-) Początek historii jest nieco smutny, gdyż odwiedzamy szpital i postać Charliego. To było wzruszające, kiedy ogólnie przypominała historię dlaczego on tak tkwił. I jeszcze ten brak reakcji z jego strony. I nagle po wyjściu ze szpitala przechodziliśmy do super ciacha z boskim usposobieniem na które nasza kobieca postać reagowała ze zdwojoną siłą. Przy nim zamieniała się w płatek śniegu, gdyż kolana jej się uginały, a wyobraźnia podsuwała bardzo niegrzeczne sceny. Wydawało mi się, że niemal szybko przejdziemy do gorącego romansu, a tu wyszło na to, że nie będą mieli tak łatwo. Autorka pokazała ich strony, gdzie każde czuło wzajemne przyciąganie, ale starali się zachować racjonalnie. Oczywiście nie dotyczyło to ich myśli. A kiedy do czegoś w końcu doszło, to alkohol sprawił, że wyparowała mu pamięć!

,,Namalowałabym niebo w różnych odcieniach fioletu i głębokiego błękitu pasującego do koloru oczu Reece'a. To byłoby niebo zaraz po przejściu gwałtownej burzy.

Mogę was zapewnić, że cytat dotyczył bardzo intymnej chwili. I to właśnie on podkreślał jej malarską duszę. Ona potrafiła ubierać emocje w kolory, nadawać sens wszystkiemu, co ważne i piękne. Nie wierzyła w swój talent, ani to że potrafi zmienić nim czyjś świat. Za to czytelnik non stop się zachwyca tym, co miała nam do przekazania. Niekiedy bywało tutaj ostrzej, ale czasami słowa rzucały nie tylko strzały, ale i piękną poezję, rzadziej smutek i nostalgię. Postać policjanta kojarzyła mi się z tygrysem, który najpierw zrobił co chciał, był ostry, a później niczym potulny kotek niczego nie pamiętał. No typowy mężczyzna:-))

Polecam wam, byście sami zobaczyli jak ta historia się zakończyła. Czy szanowny pan władza przyzna się przed sobą, że czuje coś więcej niż tylko zwykłe przyciąganie?

Zdecydowanie polecam ją do przeczytania osobom pełnoletnim, ze względu na wulgaryzmy, sceny intymne, grzeszne myśli, które wykraczają poza zwykłe myśli o płci przeciwnej:-)

Piąty tom cyklu „Zaczekaj Na Mnie” Jennifer L. Armentrout pochłonął mnie już od pierwszych stron, całkowicie oderwał od otaczającej rzeczywistości, czyniąc ze mnie naocznego, jakże przejętego świadka tej poruszającej, choć przecież napełniającej serce wiarą i nadzieją historii. Autorka ponownie nakreśliła prawdziwy emocjonalny rollercoaster, przesiąknięty wyrzutami sumienia, smutkiem, nadzieją, jak i bólem oraz niebezpieczeństwem, po jakim naprawdę będzie ciężko ukoić pokiereszowane serce. Gama doznawanych uczuć w czasie lektury jest nieprawdopodobnie potężna, ale przecież właśnie za to tak bardzo kochamy twórczość utalentowanej Pisarki!

Jennifer L. Armentrout z niezwykłą wnikliwością opisała wszelkie emocje towarzyszące nakreślonym postaciom, a jej wyjątkowo sugestywne pióro błyskawicznie zaangażowało niemal wszystkie zmysły. Z wypiekami na twarzy chłoniemy kolejne słowa, kibicujemy postaciom w tej nierównej walce z kpiącym losem, przeżywamy ich demony przeszłości, jak i pełni obaw dostrzegamy czyhające na główną bohaterkę niebezpieczeństwo. Roxy, przeżywającą trudną sytuację najlepszego przyjaciela, a także zadręczająca się kłamstwem wobec ukochanego, nie dostrzega, że znalazła się w poważnym zagrożeniu. Wszystkie uczucia postaci są niemal namacalne, obezwładniają, bywają wręcz nie do zniesienia, a gorące, sugestywnie naszkicowane sceny rozbudzają wyobraźnię do granic, uciszając skutecznie intuicję, że coś jest nie tak… Czy nie będzie za późno na ratunek, gdy wreszcie prawda wyjdzie na jaw?!

„Zaryzykuj ze mną” to zniewalająca, nadzwyczaj przeszywająca, angażująca wszystkie zmysły powieść, która otumania niczym najsilniejszy narkotyk. Mroczny klimat, wartka, nieobliczalna akcja, prześladujące demony przeszłości, liczne gorące sceny oraz ciągłe uczucie niepokoju, wprowadzają czytelnika w stan błogiej hipnozy, którą wręcz szkoda przerywać. Gwarantuję, iż powieść porwie was już od pierwszych stron, po to, by z każdym kolejnym akapitem zaciskać na was jeszcze silniej swe hipnotyzujące macki. Ta książka podbije wasze serce! Polecam gorąco.

„Zaryzykuj ze mną” to już piąta część serii „Zaczekaj na mnie”. Tym razem śledzimy losy Roxy, przyjaciółki Calli z poprzedniej części, oraz Reece’a- policjanta, do którego główna bohaterka od nastoletnich lat wzdycha. Wiele miesięcy temu pewien incydent poróżnił tą dwójkę, jednak żadne z nich nie zapomniało o uczuciach tlących się pod ich skórą.

W końcu trafiłam na część, która jest naprawdę absorbująca, może nawet nieodkładana. Podobał mi się zamysł fabuły: tajemnica, wspólna przeszłość, kochająca rodzina i dążenie do osiągnięcia nie swoich marzeń. To wszystko tworzyło spójną całość.

Ta książka to nie tylko miłość. To fenomenalnie poprowadzony motyw prześladowania i stalkera. Jestem pod wrażeniem, bo może autorka dawała niewielkie wskazówki, zarzucała wędkę, dozowała poszlaki, które mogły przydać się do rozwiązania zagadki, jednak dla mnie pozostała ona niewiadomą niemal do samego końca.

„Zaryzykuj te mną” to też próba pogodzenia się z przeszłością, życie z konsekwencjami swoich wyborów, odnalezienie siebie na nowo. To obraz pięknej przyjaźni trwającej mimo różnym przeciwnościom losu.

Bohaterowie nie byli idealni. Chwilami irytowali, w innym momencie zachowali się niedojrzale, jednak finalnie budzili we mnie ciepłe uczucia i z całego serca kibicowałam im, by osiągneli szczęście.

Cieszę się, że dałam szansę tej części, bo bawiłam się naprawdę niezle.

Roxy pracuje w barze. Nosi grube okulary i bluzki ze śmiesznymi napisami. Studiuje i dodatkowo zajmuje się malarstwem. Nie docenia swoich umiejętności. Dziewczyna podkochuje się w miejscowym policjancie, który odwiedza bar. Pewnego razu Reece za dużo wypił, a Roxy odwozi go do domu. Wszystko szybko się toczy i spędzają wspólnie noc. Niestety Reece wypił na tyle dużo, że następnego dnia niewiele pamięta. Żałuję tego, bo on również podkochuje się w dziewczynie...

✨

Autorka tym razem nie spełniła moich oczekiwań. Główny motyw książki, czyli spędzona wspólnie noc ale on nic nie pamięta, jest dość głupi przez co całość nie wkradła się do mojego serca. Dlaczego głupi? Bo ja jako dorosła kobieta tego nie kupuje. Powiedzieć chłopu, że do czegoś doszło jak był mega pijany, choć tak naprawdę może wcale do niczego nie doszło? Szczyt niedojrzałości, chamstwa i manipulacji.

Jednak emocje w książce są i tego odmówić nie można. Iskry lecą, dramaty są, smutek, żal też. No i miłość, uczucie, o którym każdy marzy. No i trochę śmiechu też było. Ktoś myszkuje wam po domu i was prześladuje, a wy myślicie, że to zboczony duszek Kacperek 🫣 Generalnie postać Roxy dość mocno mnie irytowała. Nie bardzo się z nią polubiłam. Nie poczułam więzi.

Podobnie z Reecem. Niby fajny chłopak, niby sympatyczny, niby chciał dobrze ale jakoś nie przywiązałam się do niego. Napewno nie będzie to mój książkowy mąż.

Historia spokojna, bez szaleństw. Właściwie od razu można się wszystkiego domyśleć. Jest to piąta część serii ale osobiście uważam, że niepotrzebna.