Zaraza. Jeźdźcy apokalipsy. Tom 1

Gdy ukazała się reedycja Jeźdźców apokalipsy Laury Thalassy postanowiłam nadrobić tę serię. „Zaraza” to pierwszy tom, który opowiada historię pierwszego z jeźdźców. Wiele sobie obiecywałam po tej książce.

Na ziemię przybywają Zaraza, Wojna, Głód i Śmierć. Czterej jeźdźców apokalipsy. To oznacza początek końca. Gdy Zaraza pojawia się w pobliżu miejsca zamieszkania Sary Burns jedno jest pewne, wszystkich mieszkańców czeka śmierć. Chyba, że ktoś spróbuje go powstrzymać. Sara podejmuje się tego działania tylko szkoda, że nikt jej nie uprzedził, że Zarazy nie można zabić… Staje się jego niewolnicą, podróżując razem z nim, siejąc przy tym chorobę i śmierć. Czy Sara to wytrzyma?

Ta książka zapowiadała się naprawdę dobrze. Zaraza jest bezwzględną istotą, którą nie można zniszczyć. Sara musi patrzeć jak wszystkich których spotka czeka śmierć. O dziwo ona pozostaje zdrowa i towarzyszy temu posłańcowi śmierci, któremu ludzkie współczucie i emocje są obce. Bez mrugnięcia okiem wykonuje powierzoną mu misję. Z czasem jednak pojawiają się pęknięcia na jego zbroi i zaczyna mu zależeć na Sarze. Czy ja kupuję tę historię? No tak nie do końca. Autorka bardzo się skupiła na relacji między bohaterami traktując kreację świata po macoszemu. W końcu ta podróż robi się nużąca. Niby relacja hate to love, ale jakoś nie kupiłam tego. Nie czułam napięcia ani chemii w tej relacji. Zakończenie jakoś mnie specjalnie nie zaskoczyło. Mam jeszcze kolejny tom na półce, który na pewno nadrobię, ale ogólnie oceniam ten pierwszy tom na taki średniaczek. Jeśli to się nie zmieni w kolejnej części, dam sobie z tą serią spokój.

Ile za nami już przepowiedni końca świata ? Wierzycie, że czeka nas …apokalipsa ?

“Pojawił się na Ziemi z przerażającym zadaniem, uzbrojony przeciw jego okrucieństwu w wiarę, że ludzie to potwory. I za każdym razem, gdy go atakowaliśmy, dowodziliśmy, że miał rację.”

W tym roku wróciłam do kilku historii, które już znałam. “Zaraza” to kolejna z takich książek. Czytałam ją dobre kilka lat temu i przykro mi było, że nie zostały wydane kolejne tomy serii “Jeźdźców apokalipsy”. Teraz mamy wydane dwa tomy i mam nadzieję, że kolejne dwa też wpadną w nasze ręce, bo to naprawdę świetna fantastyka choć wizja świata w niej przedstawione jest dość przerażająca.

W jednej chwili świat jaki znała Sara, zawalił się. Pojawili się oni - czterej jeźdźcy na swych rumakach. Wraz z nimi ciąg katastrof spowodowany tym, że wszelka elektryczność przestała działać. Wielu ludzi zginęło już wtedy, pozostali musieli nauczyć się funkcjonować bez prądu, internetu, samochodów…bez tego co tak ułatwia nam życie i od czego się totalnie uzależniliśmy. I po 5 kolejnych latach tej nowej rzeczywistości, Zaraza ruszył w trasę po świecie, rozsiewając choroby, na które nikt nie znał lekarstwa. Zwiastun śmierci, którego Sara miała unicestwić i przyłożyła się do tego zadania. Jednak on nie jest śmiertelny i gdy…wrócił do formy, została jego jeńcem. Miała doświadczyć cierpienia, ale los miał dla nich inny plan…

“- Jestem, czym jestem - mówi stanowczo. Brzmi niemal… na pokonanego. - Przybyłem z misją i zamierzam ją wypełnić.”

“- Dlaczego w ogóle musisz zabijać ? - pytam, gdy prowadzi mnie korytarzem.

- Dlaczego musiałaś niszczyć świat ? - odpowiada pytaniem.

- Nie niszczyłam go.

- Niszczyłaś. Podobnie jak ja nie muszę dotykać człowieka, by go zabić, ty nie musiałaś osobiście podpalać świata, by płonął.”

Niby bajka, niby fikcja z elementami fantastyki, a zarazem książka mocno dająca do myślenia. Wywlekająca nasze wady, podłość, okrucieństwo i brak zrozumienia własnych czynów. Autorka pokazuje jak przez wieki zmierzaliśmy sami ku zagładzie, niszcząc świat i pozbawiając się samodzielnie moralności. I nawet w obliczu końca świata, tak wielu nie potrafi przejrzeć na oczy i zrozumieć swoich błędów. Ale i sam Zaraza je popełnia. Czy rzeczywiście tylko miłość może uratować świat ?

Ewidentny hate - love, bo wręcz oczywiste jest, że tych dwoje nie będzie pałać do siebie sympatią…na początku. Postrzeliła go i spaliła, więc nic w sumie dziwnego, że ma do niej uraz i pretensje. A on z kolei zsyła śmierć na jej rodzaj, na innych ludzi i naturalne jest to, że chciała go powstrzymać. Każde ma swoje argumenty i są one zrozumiałe. Ale w czasie tej specyficznej podróży po świecie, będą mieli okazję by spojrzeć na wszystko z innej perspektywy i lepiej się poznać. Zaraza pozna wiele aspektów człowieczeństwa, bo choć wygląda jak człowiek, pod wieloma względami się od ludzi różni. Nie tylko pod względem fizycznym ale uczucia również są dla niego czymś niezrozumiałym i gdy do jego świętego serduszka puka miłość, bardzo go to dezorientuje.

Zaskoczyło mnie to, że dwukrotnie bardzo się wzruszyłam podczas czytania. Książka naprawdę obnaża ludzi, a nie zawsze przecież jesteśmy tak źli jak sądził nasz jeździec, wielu z nas ma w sobie wciąż dobro i siła miłości potrafi poruszyć. Szczególnie jedna para z pewnością doprowadzi Was do łez. Ale główni bohaterowie choć walcząc ze sobą i dokuczając sobie na niemal każdym kroku, potrafią i rozzłościć i rozbawić, to też będa chwilę gdy obudzą w czytelniku wiele innych emocji, w tym wzruszenie.

Wiele zapomniałam z tej historii, ale pamiętałam, że mi się podobała. Pomieszała mi się z inną tego typu książką i czekałam na pojawienie się bohaterów, których tu jednak nie było i teraz próbuje sobie przypomnieć gdzie byli rzeczywiście ;) Ale mimo to, ponownie ta książka zrobiła na mnie pozytywne wrażenie. I czytałam ją w zawrotnym tempie. Drugi tom też wchodzi z łatwością i zaraz wracam do czytania.

Znaliście już też tę książkę ? Czy może macie zamiar poznać ? Dajcie znać.

Dziękuję za egzemplarz do recenzji.

Współpraca barterowa z

Wydawnictwo HYPE

Wydawnictwo FILIA

"Pojawił się na Ziemi z przerażającym zadaniem, uzbrojony przeciw jego okrucieństwu w wiarę, że ludzie to potwory. I za każdym razem, gdy go atakowaliśmy, dowodziliśmy, że miał rację.

Właśnie tak działa nienawiść - wydobywa z nas najgorsze cechy.

Zdołał dostrzec jedynie przebłyski naszej dobroci, a jednak wystarczyło tak niewiele, by przytłoczyły go jego czyny.

Ponieważ tak właśnie działa współczucie - pobudza w nas to, co najlepsze."

Lubicie książki z wątkiem apokalipsy? Ile razy słyszeliście o czterech jeźdźcach Apokalipsy, których nadejście ma zwiastować sąd ostateczny?

"Potworne wierzchowce stanęły wierzgając w powietrzu, a ich jeźdźcy spojrzeli na świat obcymi, upiornymi oczami.

Zaraza miał na głowie wieniec.

Wojna unosił wysoko stalowy miecz.

Głód trzymał kosę i wagę.

A Śmierć ze złożonymi za plecami czarnymi skrzydłami ściskał w dłoni dymiącą pochodnię.

Czterej jeźdźcy Apokalipsy przybyli na Ziemię, aby położyć kres życiu i zgładzić śmiertelników."

Gdy Zaraza zjawił się w mieście Sary Burns pewne było tylko jedno. Wszystkich ich czeka potworna śmierć. Sara postanawia powstrzymać jeźdźca za wszelką cenę. Szkoda tylko, że nikt jej nie powiedział, że Zarazy nie da się zabić.

Kobieta staje się jego więźniem. On z kolei pragnie tylko jej cierpienia.

Jednak gdzieś po drodze wszystko się zmienia...

Uwielbiam takie historie pomimo tego, że zakończenie jest dość przewidywalne.

Fascynująca jest powolna przemiana obojga bohaterów. I choć sama historia nie rzuciła mnie na kolana, to jednak skłoniła mnie ona do wielu refleksji.

Człowiek jest chyba jedynym "drapieżnikiem" na Ziemi, który potrafi bezsensownie niszczyć wszystko dookoła. Po co? Dla chęci zysku? Dla władzy? Dla samej idei zniszczenia tego co jest dobre i piękne?

Dlaczego wśród ludzi rodzi się tylu szaleńców, którzy wszczynają wojny? Którzy nie patrzą na to, że zranią, czy zabiją niewinne osoby. Nie potrafię znaleźć logicznego uzasadnienia dla takiego zachowania.

Można wywoływać wojny, jeśli ma się władzę, ale nawet "zwykły" człowiek może zranić innych swoim postępowaniem.

Cierpienie ma wiele form: psychiczne czy fizyczne, obojętność czy poniżanie.

Jednak tak samo jak potrafimy niszczyć, potrafimy również tworzyć piękne rzeczy.

Potrafimy udzielić pomocy, potrafimy kochać, potrafimy okazać dobro i MIŁOSIERDZIE.

I to jest właśnie kluczowe słowo.

"Dopóki nie przybyłem do twojego świata, nie potrafiłem odczuwać. I zanim cię poznałem, moja zdolność przeżywania była ograniczona do gorzkiego palenia w brzuchu. Odczuwałem jedynie chęć zniszczenia całej waszej cywilizacji.

Dopiero gdy cię poznałem, chociaż cię nienawidziłem, zrozumiałem słowa Boga. Miłosierdzie - mówi to z naciskiem, jakby było to szczególnie ważne. - Rozumiem już, że jest jeszcze dla was nadzieja, ponieważ ze złem idzie w parze także to."

Autorka świetnie przedstawiła nam motyw hate to love i enemies to lovers. Przez całą historię obserwujemy powolną przemianę zarówno Zarazy, jak i Sary. Bohaterowie są bardzo dobrze przedstawieni, a ich rozterki skłaniają nas do przemyśleń.

Dosadne słowa, czy brutalne obrazy pokazują nam naturę człowieka.

I o ile pierwsza połowa książki mnie zaciekawiła, to druga wywołała ogrom emocji i sprawiła, że łzy niejeden raz pojawiły się w moich oczach. I właśnie to doceniam najbardziej w tej powieści - emocje, dzięki którym nie zostawiła mnie ona obojętną na przedstawioną historię.

Z pewnością nie jest to powieść dla każdego. Trzeba podejść do niej z otwartym umysłem i mocnymi nerwami, ponieważ niektóre sceny złamią wam serce. Sam wątek romantyczny nie jest nachalny. Rozwija się stopniowo, ale stanowi trwały fundament pod coś pięknego, o co warto walczyć.

"Miłość to wielki dar, którym możesz kogoś uraczyć lub który możesz otrzymać - mówi cicho. - Miłość jest jedynym co może nas wyciągnąć z tego bałaganu."

Polecam.

Tytuł: Zaraza. Jeźdźcy apokalipsy. Tom I.

Autor: Laura Thalassa

Wydawnictwo Filia

Wydawnictwo HYPE

Data premiery: 16.10.2024r.

#współpracareklamowa

#współpracabarterowa

#współpracarecenzencka

"Jadę z jednym z jeźdźców Apokalipsy. Ja pierdziele. To się nazywa miejsce w pierwszym rzędzie podczas końca świata".

Kolejna książka, która zalicza się do tych nieoderwalnych. Motyw apokalipsy połączony z romansem. Oryginalne enemies to lovers. 💜

Historia jest bardzo intrygująca, wciągająca od pierwszej strony. Pióro autorki jest lekkie, a bohaterowie barwni i dobrze wykreowani.

"Przyszedłem podbić tę ziemię i ludzi, ale zamiast tego podbił mnie człowiek."

Mimo, że akcja nie jest dynamiczna, to nadrabiają opisy tortur. Cała historia jest emocjonalna i zdecydowanie dla dorosłych czytelników z zimną krwią.

Historia, która na długo zostanie w pamięci czytelnika z moralnym dylematem.

Mimo iż wiemy, że książka jest fikcją, to lubimy czarny charakter Zarazy.

Mimo tego iż jest on zły i po to aby szerzyć apokalipsę, to jednak ma ludzkie odruchy względem Sary.

Ja już zabieram się za drugi tom, a ten gorąco Wam polecam. 💜

To moje drugie spotkanie z piórem autorki i już mogę powiedzieć, że zostałam wierną fanką. 😁

#książkoweimpresje #polskiebookstagramy #bookstagrampl

"Zaraza" to pierwszy tom serii #jeźdźcyapokalipsy. "Rapsodią" od autorki byłam zachwycona, tym razem też liczyłam na świetną książkę i się nie zawiodłam.

Po pierwsze książkę czyta się błyskawicznie. Jak na ponad 400 stron, kartek ubywa w zastraszającym tempie. Tak na prawdę od samego początku wkraczamy do świata dotkniętego apokalipsą jeźdźców i od razu jest akcja, a pierwsze wydarzenia są z mocnym przytupem. Fabuła kręci się wokół Zarazy, który rozsiewa plagę po świecie i nie ma zmiłuj. Nie ma takiej rzeczy, która mogłaby mu stanąć na drodze i nic go nie powstrzyma, nawet śmierć.

Sara zalicza się do tych osób, która myśli, że może pokonać Zarazę i zbawić świat, nic bardziej mylnego. Pierwsze spotkanie tych bohaterów było straszne, muszę przyznać, że niektóre szczegółowo opisywane sceny wywoływały we mnie gęsią skórkę i niepokój. Czytelnik na pewno nie raz zostanie zaskoczony.

W tle rozwija się wątek romantyczny między głównymi bohaterami, który swoją drogą został dobrze poprowadzony. Na początku Sara żywiła do Zarazy tylko i wyłącznie nienawiść, z czasem jej uczucia zaczęły się zmieniać, ale i tak się przed nimi wzabraniała do ostatniej chwili. Miło było obserwować przemianę Zarazy, jak uczył się wszystkich emocji i uczuć od samego początku, jak pojął i zrozumiał co to jest miłość. Chociaż z drugiej strony, przykro było patrzeć jak Sara naiwnie myślała, że dzięki temu zmieni cel swojej podróży.

Zakończenie to istny majstersztyk, od razu się biorę za drugą część i Jeźdźca zwanego "Wojna".