Zapomniany ogród

„Bez wspomnień można iść do przodu, nie oglądając się za siebie”

Piękny i nostalgiczny. Dziki i nieujarzmiony. Tajemniczy ogród …. To w nim miały miejsce najbardziej inspirujące wydarzenia tej historii. To w nim narodziła się tajemnica, którą wiele pokoleń będzie chciało poznać …

Główna bohaterka, Cassandra dąży do odkrycia prawdy. Prawdy, która była skrzętnie ukrywana przez lata, a która nie daje jej spokoju. To dzięki niej dowie się, kim tak naprawdę jest. Wychowywała ją babcia, Nell O’Connor, matka nie interesowała się jej życiem. U boku babci czuła się bezpiecznie, babcia dawała jej radość z codzienności, była jej mentorką. Po śmierci zostawiła jej w spadku tajemniczy domek w Anglii, nazywany Cliff Cottage. I tajemniczy ogród wokół. Nieruchomość, o której nikt nie wiedział. Cass podąża śladami pozostawionymi jej przez Nell i krok po kroku odkrywa prawdę. Bolesną i trudną. Zagłębia się w przeszłość Nell, poznaje ludzi, którzy ją znali. I jakie tajemnice odkrywa? Takie, że jej życie się nagle zmienia … Ale wie więcej i teraz stara się zrozumieć zachowanie babci, jej skrytość i czasami nieufność wobec innych. Kim tak naprawdę była jej babka i co miała wspólnego z tajemniczą Autorką baśni, która opiekowała się nią na statku, który miał zabrać ją w podróż do lepszego życia? Czy był to tylko wytwór wyobraźni, omamy czy rzeczywiste wspomnienia kilkuletniego dziecka? Aż trudno sobie wyobrazić, jak zagmatwane i nieodgadnione mogą być losy ludzkie? Jak życie potrafi wszystko skomplikować? Ile trzeba czasu i energii, aby rozwikłać zagadki z przeszłości? Ale warto, bo prawda zawsze się obroni i potrafi wyjaśnić wiele różnych wątpliwości.

Zapomniany ogród to cudowna i wzruszająca opowieść o poszukiwaniu własnej tożsamości, o dążeniu do poznania swoich przodków i motywów ich postępowania. Każdy z nas wie, jak ważne jest wiedza o swoich bliskich, o rodzicach i dziadkach. Każdy chce znać swoje korzenie. Prawdę o sobie, nawet jak jest niewygodna i smutna. Ale to zawsze jednak prawda. Ale to również opowieść o miłości, nie zawsze tej wymarzonej i jedynej. Każdy chce kochać i być kochany, to takie normalne i ludzkie potrzeby i oczekiwania. Ale nie każdy ma okazję w życiu być spełniony i usatysfakcjonowany. Trzeba dążyć do bycia szczęśliwym, ale nie zawsze los się do każdego uśmiechnie.

Dostaliśmy do rąk historię trzech pokoleń kobiet, odważnych i stanowczych, poruszających do głębi, których przeszłość to jedna wielka niewiadoma. Ale jej poznanie to jak zdobycie najwyższego szczytu, i to na dodatek zimą. Odkrycie tajemnic wnosi tyle dobrego do życia każdej z bohaterek, że odnosi się wrażenie, że narodziły się na nowo, z nową historią i znaną już przeszłością. I się uspokoiły i zrozumiały motywy postępowania bliskich, ich skrytość, pewną obcość i nawet oschłość. W życiu człowiek nie zawsze myśli racjonalnie, czasami działa pod wpływem chwili i impulsu i podejmują nie zawsze rozsądne decyzje. Ale ma przekonanie, że w danym momencie są one najlepsze i przyniosą bliskim same korzyści.

Ta powieść mnie zauroczyła, przeniosła w świat baśni i mrocznych tajemnic, które życie owinęło niewidzialnym bluszczem. Czułam się jak we śnie, pośród intrygujących postaci, w otoczeniu przenikliwej i niedopowiedzianej atmosfery. Gdzie myśli wędrują pomiędzy szumiącymi drzewami, zielonymi krzakami, otoczone wysokim murem. Autorka znakomicie maluje świat, bardzo plastycznie i wyraziście, w sposób przemawiający do czytelnika. Obraz, który nam opisuje nie tylko widzimy, ale również odbieramy pozostałymi zmysłami.

Po raz kolejny Wydawnictwo Albatros zaskoczyło mnie eleganckim wydaniem. Piękna okładka, zdobiona złotymi tłoczonymi elementami, takiej piękności nie sposób się oprzeć, kusi od pierwszego spojrzenia na nią …

Tej lekturze nie można się oprzeć, nie warto się przed nią bronić. Tę historię trzeba przeżyć i poznać do końca, aby później opowiadać dzieciom. Wspaniała! Wzruszająca! Elektryzująca!

Magnetyzująca, dopracowana, całkowita. Saga rodzinna, w której od początku do końca niczego mi nie brakowało. Mnogość wątków może na początku przytłaczać, nie wątpię, ponieważ ze mną też tak było. Warto przemóc się przez te 40-50 stron, ponieważ tutaj każde kolejne zdanie jest ważne i potrzebne. Nie znalazło się tam przypadkiem. Każdy z bohaterów odgrywa swoją rolę, a więc niech nikogo nie dziwi, że został oddany mu głos w dedykowanych właśnie jemu rozdziałach.

Kate Morton snuje wyjątkowo klimatyczną opowieść o poszukiwaniu własnych korzeni, wielkich namiętnościach i bolączkach, które targają każdym człowiekiem. Zwraca uwagę na fakt, iż bez znajomosci historii przodków możemy odczuwać jakiś nieuzasadniony brak, czuć się nie na miejscu i bez przynależności do żadnej społeczności. Właśnie tak od dawna czuje się kobieta, którą znaleziono na nabrzeżu jako małą dziewczynkę bez żadnych informacji o jej rodzicach, tylko z małą walizką. Choć od tamtego czasu minęło wiele lat to Nell wciąż szuka. Razem z nią zostajemy żywcem przeniesieni do XX-wiecznego Londynu pełnego brudu, przemykających chyłkiem żebraków i szczurów. Przyznam, że te rozdziały czytałam z wypiekami na twarzy i to na nie najmocniej czekałam. Reszta też jest fascynująca, nawet wątki współczesne, które często kuleją w sagach rodzinnych.

🌸Ciekawe postacie kobiece są.

🌸Fascynująca historia zaginionej dziewczynki, która poszukuje własnej tożsamości i kobiety obdarzonej niezwykłą wyobraźnią - odhaczone.

🌸Mnóstwo rodzinnych sekretów, których autorka nie obnaża do końca i pozostawia pole do popisu dla naszej wyobraźni.

🌸Wątki współczesne, liczne retrospekcje, które nadają jej mnóstwo smaku i klimatu - również są.

Znalazło się tutaj wszystko to co kocham i cenię w sagach rodzinnych, a przy tym to po prostu dobra i dopieszczona historia.

„Pojęłam, że rzeczy, które bierzemy za pewnik, są ważne. Wiecie, rodzina, krew, przeszłość... To one czynią nas tym, kim jesteśmy,…”

Zapomniany ogród Kate Morton

Jeśli jeszcze wahacie się co do kwestii przeczytania tej książki - spójrzcie na ten cytat. Dla mnie to kwintesencja sag rodzinnych. Dlatego tak je cenię.

Wiele pokoleń i jedna tajemnica.

“Zapomniany ogród” to kolejna wspaniała powieść w dorobku Kate Morton. Coraz rzadziej sięgam po takie kobiece historie, ale darzę autorkę tak wielkim uznaniem, szacunkiem i sympatią, że nie mogę przejść obojętnie obok pisanych przez nią opowieści.

Tym razem Morton oferuje nam skomplikowaną i wielowątkową sagę rodzinną. Na stronach książki poznajemy tajemnice i dramaty, które stały się udziałem kilku pokoleń kobiet złączonych przez więzy krwi. Mamy okazję, by przekonać się, że przeszłość nigdy o nikim nie zapomina, a kara za popełnione zbrodnie czasami potrzebuje po prostu nieco więcej czasu. Każda z bohaterek powieści zmaga się z koszmarami minionych lat, czasami walcząc z własnymi upiorami, a czasami widząc te demony w oczach innych.

W „Zapomnianym ogrodzie” obserwujemy życie wielu kobiet, a każda z nich ma coś wartościowego do powiedzenia i przekazania. Nie wszystkie polubimy czy ciepło zapamiętamy, nie można natomiast przejść obojętnie obok faktu, w jaki sposób zostały one doświadczone. Ich problemy, decyzje, pragnienia i tęsknoty na czas lektury stają się częścią nas samych. W dużej mierze wynika to z faktu, że Morton wykorzystuje w swych powieściach uniwersalne i ponadczasowe kwestie, które z jednej strony są cenione i lubiane, a z drugiej strony pozwalają czytelniczkom lepiej zrozumieć, co myślą i czują bohaterki.

Na kartkach powieści naprzemiennie spotykają się przeszłość i teraźniejszość, a głos zostaje kolejno oddany wszystkim postaciom. Taka narracja sprawia, że całość staje się nie tylko bardziej interesująca, ale również głębsza i kompletna. Dzięki temu mamy również możliwość, by poznać piękną, choć trudną rodzinną opowieść, w której sekrety, przemilczenia i zdrady na zawsze naznaczyły kobiecy ród. Podążając śladem bohaterek przekonujemy się, że nie można tak łatwo uciec od wydarzeń z przeszłości, bo w pewnym momencie zawsze przychodzi czas rozliczenia.

Książka została utrzymana w bardzo klimatycznym, dość niepokojącym tonie. Napięcie pogłębia się z kolejnymi rozdziałami, przypominając nam o trupach ukrytych w szafie i rodzinnych sekretach skrywanych przez całe lata. Nie mogłam się doczekać, by zrozumieć, co stało się w murach posiadłości i o jakich krzywdach pamiętał tytułowy ogród. Tymczasem Morton trzymała mnie w niepewności bardzo długo, odkładając w czasie rozwiązanie zagadki. I choć mamy do czynienia z literaturą kobiecą, to stosowanych przez nią rozwiązań nie powstydziłby się żaden twórca psychologicznych thrillerów.

Historia została napisana doświadczoną rękę, dlatego też książkę czyta się znakomicie. Styl Morton jest dojrzały, zgrabny i kobiecy. Snucie opowieści i angażowanie w nią czytelniczek przychodzi autorce z prawdziwą lekkością. Choć całość liczy ponad 500 stron, ani przez chwilę nie miałam ochoty, by z tą historią się rozstawać, nie czułam się również znużona czy znudzona.

„Zapomniany ogród” to tytuł, który polecam Wam z prawdziwą przyjemnością. Cofnijcie się do przeszłości, by przekonać się, co też ma ona do powiedzenia.

Kate Morton jest najstarszą z trzech sióstr. Pochodzi z południowej Australii. W dzieciństwie lubiła czytać książki Enid Blyton. Jej powieści zostały wydane w 39 krajach i sprzedane w milionach egzemplarzy, szczególną popularnością cieszą się w rodzinnej Australii, USA, Włoszech, Wielkiej Brytanii oraz Niemczech.

Książka pt. „Zapomniany ogród”, która ostatnio trafiła w moje ręce, okazała się fascynującą i zagadkową lekturą. Fabuła wielokrotnie przenosi nas w czasie, ukazując rąbek tajemniczej przeszłości i zarazem przyszłości jednej z dwóch głównych bohaterek. Jest to opowieść o porzuconej dziewczynce płynącej na statku do Australii oraz o zaginionej opiekunce, którą zwała Autorką”. Nell została znaleziona przez pewnego mężczyznę i przygarnięta do nowej rodziny, a tam została otoczona opieką i miłością, nie znając swojej prawdziwej tożsamości.

W dniu 21 urodzin zaskakuje ją informacja o rodzicach, co skłania ją do wyjazdu i poznania prawdy o sobie. W 2005 r. Nell umiera, przy jej łóżku znajduje się tylko jedna osoba - jest nią jej wnuczka Cassandra, wcześniej oddana jej pod opiekę. Po śmierci babki Cassandra jest zmuszona zająć się domem oraz sklepem z antykami. Jej spokojne życie ulega zmianie, gdy dowiaduje się o spadku, jaki zostawiła jej babcia z wiadomością „Dla Cassandry, która zrozumie dlaczego”. Postanawia więc wyruszyć w podróż aby dowiedzieć się prawdy.

Według mnie, książka jak najbardziej godna polecenia, zwłaszcza na wakacyjne dni.

Marcelina K.

Szkolny Klub Recenzenta

Twórczość Kate Morton kojarzyła mi się z powieściami Lucindy Riley. Baśniowe, magiczne opowieści o kobietach, silnych i zdeterminowanych, których los nie oszczędzał. I w sumie skojarzenie było dobre, jednak co do stylu - to już inny kaliber.

Zapomniany ogród to niezwykle klimatyczna, mroczna opowieść o odkrywaniu tajemnic i skrywaniu mrocznych sekretów, które wyłaniają się z każdą stroną. Atmosfera jest ciężka, mroczna, a podczas czytania towarzyszy nam ciągły niepokój. Co do samej fabuły, to była mocno zaciekawiona, chociaż są tu momenty przegadane i wtedy ta powieść trochę mi się dłużyła. Jednak ten nieśpieszny styl, na pewno znajdzie swoich fanów.

Nie można też nie wspomnieć o wydaniu wizualnym tej powieści, bo Seria Butikowa to coś wyjątkowego na rynku wydawniczym. Twarda oprawa, obwoluta, złocenia - ta książka zostanie ozdobą naszej biblioteczki.

W noc swoich dwudziestych pierwszych urodzin, człowiek którego przez tyle lat miała za ojca, mówi Nell O’Connor że, znalazł ją porzuconą na statku, który przypłynął z Anglii. Nie zdawał sobie sprawy, że po tym wyznaniu nic nie będzie takie samo. Gdy kilkadziesiąt lat po tym wyznaniu, po jego śmierci kobieta otrzymuje walizkę, z którą ją znaleziono wie, że musi poznać prawdę o sobie. Wszystkie tropy ślady prowadzą ją do Kornwalii, posiadłości Blackhurst. Kobieta płynie do Anglii, aby odszukać swoje korzenie. Co wydarzyło się w wietrznej Kornwalii? Czy Nell odnalazła swoją rodzinę?

„Trzeba żyć tym, co się ma, nie tym, co się straciło.”

Cóż to była za niesamowita opowieść! Kate Morton w Zapomnianym ogrodzie, pokazała mi co potrafi zrobić człowiek aby spełnić swoje największe pragnienie? Do jakich rzeczy matka jest w stanie posunąć się aby jej córka była szczęśliwa. Zapomniany ogród to porywająca opowieść o rodzinie, przeszłości, korzeniach. Pełna mrocznych tajemnic, których odkrywanie wzbudza ciekawość. A wszystko to jest opisane tak plastycznie że, czułam jak stoję na klifie w Kornwalii, wiatr smaga mnie po twarzy i wyglądam w spienione morze. Polecam, zdecydowanie polecam! Nie będziecie mogli się oderwać od tej książki. Mimo że już ją kiedyś czytałam, kolejny raz był równie wspaniały. Dodatkowo przepiękna okładka i seria butikowa Albatrosa sprawia że, będziecie ją chcieli mieć w swojej kolekcji.

Zapraszam na stronę Wydawnictwa Albatros [Adres usunięty]

Współpraca z Wydawnictwem Albatros

Ilość stron: 544

Data premiery: 15 czerwca 2022

Są takie tajemnice, które potrafią zmienić kolejne losu wielu pokoleń. Są takie tajemnice, które potrafią człowieka przytłoczyć, zniszczyć mu życie. I choć za wszelką cenę staramy się niekiedy poznać prawdę, to często po fakcie tego żałujemy. Życie w błogiej nieświadomości ma swoje plusy, choć natura ludzka każe nam badać, dociekać i poznawać.

O tym, jak bardzo prawda może zniszczyć życie, wie doskonale Nellie, ukochana najstarsza córka Hougha i Lil. Poza nią w rodzinie są jeszcze cztery dziewczęta, ale to Nell jest wyjątkowa. Na tyle, by jej rodzice przez siedemnaście lat strzegli niczym oczka w głowie mrocznego sekretu. Prawdę Hough postanowił wyjawić córce po śmierci żony w najgorszym momencie, w dniu zaręczyn Lil z Dannym. Nie był świadomy, że zniszczy ona życie dziewczyny, że do swojego końca nie będzie ona już w stanie odnaleźć się w świecie, poznać swojego prawdziwego dnia, że będzie zagubiona i bez poczucia przynależności do jakiegokolwiek miejsca.

Otóż w 1913 roku Hough znalazł w porcie samotną dziewczynkę. Biorąc pod uwagę ilość statków i pasażerów, którzy w trakcie długiej podróży zapadali na różne choroby i umierali, mężczyzna założył, że ma do czynienia z sierotą. Albo z dzieckiem, które zostało zgubione, zatem rodzice nie zasługują na to, by nimi być. Zabrał małą do domu, gdzie wraz z żoną nareszcie mogli zrealizować w ten sposób marzenia o macierzyństwie. I nawet, kiedy do portowego biura przyszedł list od prawnika, który w imieniu swoich klientów poszukiwał dziewczynki, Hough nie przyznał się do jej zabrania. W ten sposób mała znajda dorastała w przeświadczeniu, że to jedyne i najszczęśliwsze życie, jakie ma, szczególnie że w perspektywie czeka ją ślub z ukochanym. Prawda wyjawiona przez ojca zmienia wszystko. Nell przestaje rozumieć, kim tak naprawdę jest, oddala się od sióstr, zrywa zaręczyny. I choć ostatecznie założy rodzinę, to do końca życia będzie koncentrowała się na jednym – na poszukiwaniach prawdziwej wersji wydarzeń i swojej tożsamości.

Jednak rozwiązanie zagadki spadnie ostatecznie na jej wnuczkę. Porzucona przez matkę, oddana na wychowanie Nell dziewczynka krzyżuje plany babki, która powoli zaczyna chwytać za nitki minionych wydarzeń i splatać je w misterną sieć. Cassandra dorasta pod czujnym okiem babki nie mając nawet pojęcia, jaki wpływ jej pojawienie się miało na plany babki. Dochodzi do tego dopiero po jej śmierci, kiedy okazuje się, że dziedziczy po niej nie tylko sklep, który wspólnie prowadziły, ale … tajemniczy dom w Kornwalii. A także małą białą walizkę, której zawartość jest jej znana z czasów dzieciństwa. W walizce znajduje się [Adres usunięty]. zbiór baśni autorstwa Elizy Makepeace z ilustracjami znanego portrecisty Nathaniela Walkera. To właśnie ta książka stanowi klucz do rozwiązania zagadki, do poznania prawdy na temat prawdziwej tożsamości Nell i tego, w jaki sposób mała dziewczynka znalazła się na pokładzie statku płynącego do Australii. Czy Cassandrze uda się ją rozwiązać? A pry okazji uporać się z własnym bólem i stratą?

Powieść „Zapomniany ogród” przesiąknięta jest takimi tajemnicami, które odkrywamy warstwa po warstwie, cofając się aż do 1913 roku. Autorka, Kate Morton, stworzyła wyjątkowo piękną, niezapomnianą opowieść zapadającą w serce. Opublikowana nakładem Wydawnictwa Albatros powieść obyczajowa, to zapis ludzkich tragedii, które na przestrzeni lat dotknęły rodzinę Cassandry. Mamy tu miłość, ucieczkę, dramat biedoty, stratę, koszmarną śmieć brata stratowanego przez konia, historię niczym z disneyowskiego „Kopciuszka”, dylematy moralne i wyrzeczenia w imię wyższych celów. Lektura książki jest wymagająca, konieczna jest koncentracja z uwagi na zmieniające się plany wydarzeń, jednak z przyjemnością zatapiamy się w tej opowieści, wciągając w rozwiązywanie frapującej zagadki. Kolejne elementy tego puzzle dostarczają niemałych wrażeń, składając się na zaskakującą całość obrazu. My zaś zostajemy z wyjątkowym pragnieniem poczucia przynależności do miejsca i ludzi, doceniając jednocześnie relacje, w których jesteśmy.

Kolejny już raz Kate Morton zabrała mnie do świata sekretów i tajemnic. Na wyprawę pomiędzy pokoleniami i pomiędzy kontynentami. Naznaczając ją tajemniczym dziedzictwem…

W przeddzień eksplozji pierwszej wojny światowej na statku zmierzającym do Australii znaleziono samotną dziewczynkę. Koś oferuje jej lecz wkrótce przepada bez śladu. Taki początek zagmatwanej historii otrzymujemy na samym początku…

„Zapomniany ogród” to historia dwóch kobiet poszukujących swojej tożsamości. Autorka wśród tajemnic i mroku ujawnia nam kolejne sekrety, których rozwikłanie nie przynosi odpowiedzi na dręczące czytelnika pytania…

Książka niezwykła. Taka, gdzie zwyczajność miesza się z baśniowością, gdzie tajemnice kłócą się z magią, w końcu gdzie mrok odnajduje światełko… Czytając odkrywamy nowe znaczenia, które poupychane są miedzy wersami. Odsłaniamy kolejne warstwy tej historii poszukując odpowiedzi na piętrzące się w głowie pytania. I choć cała książka budzi mnóstwo emocji dotarcie do zakończenia jeszcze bardziej je potęguje.

Jeżeli szukacie książki, gdzie akcja nie pędzi, gdzie każdy rozdział bardzo powoli zbliża nas do rozwiązania zagadki z przeszłości to bardzo serdecznie polecam. Mnóstwo opisów stworzonych plastycznym, poetyckim językiem, które mi osobiście bardzo się podobały, jednak wiem, że nie dla każdego będą walorem. I choć lektura tej książki wymaga skupienia i uwagi - warta jest przeczytania. Dajcie się porwać w klimat sekretów i tajemnic…

Uwielbiam powieści Kate Morton. Do niewielu autorek mam słabość, ale w tym przypadku nigdy nie mogę się oprzeć żadnej lekturze a wszystko zaczęło się od cudownej historii "Dom nad jeziorem". Od tamtej pory towarzyszę Morton przy każdej premierze i zapewniam, że nigdy nie zawiodła mnie ani fabuła, ani powołani do życia bohaterowie a ich opowieści zawsze pozostawały w moim sercu na długo po zamknięciu ostatniej strony.

"Zapomniany ogród" nie jest nową książką, ponieważ tym razem zachwycamy się jedynie wznowieniem w cudownej szacie graficznej, ale w niczym to nie przeszkadza, by odświeżyć sobie lekturę lub by rozpocząć swoją znajomość z autorką. To piękna opowieść, która łączy ze sobą elementy teraźniejszości oraz silnie wpływającej na nią przeszłości co w rezultacie buduje ciąg przyczynowo-skutkowy oparty na nie zawsze przemyślanych wyborach bohaterów.

W rękach Kate Morton każda fabuła nabiera inteligencji, wiarygodności oraz siły przekazu, więc sięgając po powyższą książkę każdy doceni dopracowanie drobnych elementów czy dojrzałą kreację bohaterów opartą na silnym wątku psychologicznym. W ten sposób poznajemy przejmującą fabułę o losach dwóch pokoleń, dwóch kobiet, które zupełnie nieświadomie połączone zostały doświadczeniami. Statek, który wyruszył z portu w przeddzień pierwszej wojny światowej miał na swoim pokładzie dziecko, porzuconą dziewczynkę, którą pod swoją opiekę wzięła tajemnicza kobieta. Ona jednak przepadła a Nell O’Connor po latach odkryła zaskakujące fakty na swój temat, by ponownie wejść na pokład statku i w malowniczej Kornwalii odkryć wszystkie tajemnice. Nie dożyła jednak przekazania swojego sekretu a na barki jej wnuczki Cassandry spadło kontynuowanie poszukiwań.

Mieszają się wątki, towarzyszy nam wszechobecna zagadka oraz tajemnica a sposób przedstawienia akcji przypomina klimatem baśnie pisane przez jedną z bohaterek. Fabuła może więc pochwalić się różnorodnością, nieprzewidywalnością oraz wewnętrznym przyciąganiem, ponieważ wystarczyło zaledwie kilka pierwszych stron, abym przepadła bez reszty i nie mogła oderwać się od rozgrywanych wydarzeń. Odezwała się moja słabość do sag rodzinnych oraz tajemnic zakopanych głęboko w przeszłości, zamiłowanie do starych posiadłości a także klimatycznych opowiadań, ponieważ lektura Morton może pochwalić się wszystkim co najlepsze.

"Zapomniany ogród" budzi wiele intensywnych, skrajnych emocji. Z ogromnym zainteresowaniem śledziłam losy bohaterek, ponieważ stały mi się bliskie poprzez swoją dojrzałość oraz wiarygodność. Kate Morton oczarowała mnie bajkowym, kwiecistym stylem oraz zabrała w niezapomnianą, wielopokoleniową podróż, której finał okazał się zaskakujący oraz bardzo wzruszający. To historia o przeszłości, trudnych wyborach i związanych z nimi tajemnicach a także o budowaniu własnej tożsamości, co ostatecznie przełoży się na wielowymiarową fabułę pełną ukrytych znaczeń.

Zagubione dziecko. Straszliwy sekret. Tajemnicze dziedzictwo. „Zapomniany ogród” to poruszająca podróż przez pokolenia i kontynenty. Opowieść o dwóch kobietach próbujących odkryć własną tożsamość.

„Zapomniany ogród” to historia z mroczną tajemnicą w tle. Potrafi wzbudzić w czytelniku niepokój, ale i dogłębnie poruszyć. Autorce udało się napisać powieść naprawdę piękną i działającą na wyobraźnię czytelnika. Obrazowy i niezwykle plastyczny język autorki sprawia, że z łatwością możemy sobie zwizualizować wiele scen, ale i dogłębnie je przeżywać.

Cała książka podzielona jest na trzy części. Akcja rozsiana jest pomiędzy różne zakątki świata, a także zastosowana liczne retrospekcje czasowe, które wzajemnie się przeplatają tworząc ze sobą jedną, porywającą i spójną całość. Chociaż trzeba przyznać, że początkowo powieść może wydawać się dość chaotyczna. Jednak w tym chaosie jest logika, dzięki której możemy poznać pokolenia trzech kobiet i ich tajemnice. Kobiety te są niezwykle silne, barwne i interesujące. To one mają realny wpływ na życie wszystkich bohaterów i na ich podstawie możemy przeczytać historię o poszukiwaniu własnej tożsamości i korzeni.

„Zapomniany ogród” to książka niezwykle oryginalna, gdzie wątki obyczajowe przeplatają się z baśniowymi. Czuć tutaj magię, dzięki której człowiek przenosi się w czasie. Tej książki nie da się tak po prostu odłożyć na bok. Nie da się tak po prostu jej opowiedzieć Ją trzeba przeczytać. Zdecydowanie polecam!

Kate Morton potrafi tworzyć ciekawe historie i ta propozycja także taka jest.

Publikacja opiera się na kilku liniach czasowych, dzięki czemu można poznać losy bohaterów, które trwały przez kilkadziesiąt lat. W związku z tym, że matka rodzeństwa zmarła trafili oni do pewnej kobiety, przez którą nie byli dobrze traktowani. Czy los tych dzieci miał się kiedyś odmienić?

Z największą przyjemnością zapoznałam się także z tą lekturą autorki. Jej poprzednia powieść bardzo przypadła mi do gustu i w związku z tym już nie mogłam doczekać się tej lektury. Wciągnęłam się w tę historię i byłam zmartwiona gdy musiałam odkładać tę lekturę na kolejny dzień.

Publikacja pokazuje, że nigdy nie da się przewidzieć tego co wydarzy się kolejnego dnia. W związku z tym głowni bohaterowie są tacy realistyczni, gdyż oprócz trudnych chwil spotykały ich też te lepsze. Odkrywanie własnej tożsamości nie zawsze musi wiązać się z takimi zawiłościami.

,,Zapomniany ogród" Kate Morton to piękna historia z tajemnicami w tle, których odkrycie niewątpliwie będzie dla czytelnika zaskakujące i satysfakcjonujące.

Jak już pewnie wiecie uwielbiam „Serię butikową” Wydawnictwa Albatros. Tym razem nie mogłam oprzeć się pokusie i przeczytałam „Zapomniany ogród” Kate Morton. Ta powieść jest tak piękna – po prostu trzeba ją przeczytać. Cała historia owiana jest mroczną tajemnicą, którą spróbuje wyjaśnić wnuczka najbardziej pokrzywdzonej osoby.

„Zapomniany ogród” składa się z trzech części. Mamy różne miejsca akcji od Anglii po Australię. Będziemy mieli okazję płynąć statkiem. Mamy również różne czasy akcji, które się wzajemnie ze sobą przeplatają od roku 1900 po rok 2005. Głównymi bohaterkami naszej powieści są trzy panie: Eliza, Nell i Cassandra. Poznamy także inne postacie.

Rose Mountrachet – bardzo boi się swojej matki. Robi wszystko to co ona chce. Jest bardzo chorowita. Jej kuzynką jest Eliza Makepeace. Dziewczyna tworzy świetne opowiadania. Rozmawia z wszystkimi osobami bez względu na pochodzenie i status społeczny, to niekoniecznie podoba się jej ciotce. Rose uwielbia tworzone przez kuzynkę historyjki. Niektóre z nich były straszne i wywoływały ciarki na skórze. Poznacie również ciotkę Adelinę – ona jest straszna. Jak ją poznacie będziecie chcieli doprowadzić ją do upadku. Jest strasznie zazdrosna o Elizę. Na horyzoncie pojawi się też wujek Linus, który uwielbia swoją siostrzenicę – Elizę. Marzy, żeby zrobić jej zdjęcie. Dlaczego nie pomyślał o zrobieniu zdjęcia swojej córce Rose? Co takiego stało się w jego życiu? Gdzie podziała się jego siostra Georgina? To wszystko dzieje się na początku XX wieku.

Poznacie również Nell – dziewczynkę, którą na statku opiekowała się pewna pani zwana Autorką. Kim ona była? Dlaczego porzuciła naszą bohaterkę? Nell została znaleziona na statku płynącym z Anglii do Australii. Przygarnęło ją pewne małżeństwo. Dziewczyna prawdę o tym, że oni nie są jej prawdziwymi rodzicami poznała w dniu swoich 21 urodzin. Będąc już dorosłą osobą pragnęła poznać tajemnicę dotyczącą jej pochodzenia? W latach 70-tych popłynęła do Kornwalii i tam kupiła dom. Czy poznała całą prawdę dotyczącą jej i jej prawdziwych rodziców?

Kolejną bohaterką jest Cassandra – wnuczka Nell. Otrzymuje tajemniczy spadek po babci. Próbuje poznać jej tajemnicę. Czy rodzinny sekret za sprawą wnuczki ujrzy światło dzienne? Czy dziewczyna odkryje kim byli jej przodkowie? Z czym przyjdzie jej się zmierzyć?

Uwielbiam powieści, których akcja toczy się przez kilka pokoleń. Tutaj znajdziecie ciekawie opisaną historię, która wzruszy i poruszy niejednego czytelnika. Jeżeli lubicie książki z czasowymi przeplatankami to dobrze trafiliście.

Zapraszam do przeczytania powieści „Zapomniany ogród” i poznania historii Elizy, Nell i Cassandry.

Jestem zadowolona z tej powieści i nie żałuję, że ją przeczytałam.

Dodatkowym atutem jest to, że książka ma oryginalną i piękną okładkę idealnie prezentującą się na półce. Jeżeli szukacie prezentu dla miłośnika literatury pięknej – ta powieść będzie idealna.

Z całego serca polecam – mommy_and_books.

“Oto co czyni bohaterów interesującymi. Ich tajemnice”.

"Zapomniany ogród" to rodzinna saga o trzech pokoleniach niezwykłych kobiet, których oprócz więzi rodzinnych łączy także tajemnica. Jedna z nich tę tajemnicę stworzyła, druga była jej bohaterką i ofiarą, a trzecia podjęła się jej rozwiązania.

Akcja powieści toczy się w trzech planach czasowych: latach 1900-1913, 1975 i 2005. W każdym z nich kto inny jest główną postacią, dlatego całą historię poznajemy z różnych punktów widzenia, z relacji trzech kobiet, żyjących w różnych epokach i miejscach.

Pierwsza z kobiet, Nell, jako małe dziecko przypłynęła na statku do Australii , nie było przy niej nikogo. Dziewczynką zaopiekowali się pracownik portowy wraz z żoną. Stała sie ich ukochaną córka. Gdy Nell dorosła, dowiedziała się prawdy o swym nieznanym pochodzeniu i dlatego postanawia dociec prawdy.

Wskazówką do odkrycia przeszłości Nell staje się zbiór baśni, który przywiozła w swoim małym bagażu i ich autorka Eliza Makepeace. Eliza, po śmierci swojej matki i brata, trafia do dworu swojego wuja Linusa Mountracheta, jego żony Adelaine i ich córki Rose. Dziewczynki stają się sobie bardzo bliskie, traktują się jak siostry i wierzą, że przyszłość należy do nich…

Trzecią bohaterką powieścią jest Cassandra, wnuczka Nell. Cassandra w testamencie otrzymuje małą chatkę z zaniedbanym ogrodem gdzieś na kornwalijskim wybrzeżu. Chatka i ten zapomniany ogród przyczyniają się do tego, że dziewczyna postanawia dokończyć misję Nell. Cassandra opuszcza Australię, przybywa do Anglii, gdzie w końcu rozwiązuje tajemnicę strzeżoną przez przez sto lat, wyjaśniając tym samym prawdę o pochodzeniu Nell.

“Zapomniany ogród” to kolejna przeczytana przeze mnie książka, w której głównymi bohaterkami są kobiety. To one są tu najważniejsze - wpływają na losy innych kobiet, są barwne i interesujące. Przede wszystkim jednak jest to powieść o poszukiwaniu własnych korzeni, swojej tożsamości. Kate Morton zatem stworzyła niezwykłą opowieść, w której wątki historyczne mieszają się z historią rodzinną, zagmatwaną, pełną tajemnic. Wykreowała w niej niecodzienny świat, w którym śledzimy niemalże z zapartym tchem losy bohaterek, razem z nimi próbując odgadnąć prawdę. Historia to niełatwa, momentami trudna i bolesna, ale wciągająca czytelnika swoją rozbudowaną fabułą, niezwykłymi bohaterami i klimatem, takim trochę nierzeczywistym, z pogranicza magii, a to za sprawą cudnych baśni Elizy i subtelnego uroku zapomnianego ogrodu.

“Zapomniany ogród” to klasyka sama w sobie. Mistrzowski styl pisania, dbałość o każde słowo, umiejętność stworzenia zajmującej, oryginalnej historii. W dodatku Kate Morton ma niesamowity dar do kreowania niezwykle rzeczywistych opisów, do przenoszenia nas do krainy swojej wyobraźni. Ta wielowymiarowa opowieść wciąga, intryguje tajemnicą, choć moim zdaniem minusem powieści jest zbyt długo przeciągane zakończenie. Niemniej polecam tę książkę, piękną, urzekającą, emocjonującą historię o poszukiwaniu własnej tożsamości.

Cała recenzja: [Adres usunięty]

Kiedy byłam małą dziewczynką, miałam ukochaną książkę z baśniami. Wertowałam ją kilka razy dziennie, podziwiając ilustracje. Gdy nauczyłam się czytać, mogłam poznawać kolejne niesamowite historie. To był mój największy skarb. Pamiętam jak dziś, kiedy uszkodziłam niechcący jakąś stronę, jak bardzo ubolewałam, że coś, co miało dla mnie tak ogromne znaczenie, zostało zniszczone. Pewnego dnia trafiła w ręce młodszego brata i nie było już czego ratować…

Ta moja opowieść, choć mocno sentymentalna, pojawiła się w mojej głowie w trakcie lektury powieści Kate Morton. Bo i w niej to właśnie baśnie mają kluczowe znaczenie. To one nadają bajkowy charakter całej historii, sprawiając, że czytając ją, czujemy się tak, jakbyśmy przenieśli się w czasie do lat dzieciństwa. Te dwa światy – rzeczywisty i magiczny przeplatają się ze sobą, tworząc wyjątkową całość. Opowieść, która jest także podróżą przez kontynenty i lata, która stanowi połączenie życiorysów kilku kobiet, które spaja pewna tajemnica. Autorka snuje historię nieśpiesznie, dając czytelnikowi możliwość odkrywania prawdy krok po kroku. Droga do jej poznania jest dosyć zawiła, a wielotorowa narracja, która ukazuje losy poszczególnych bohaterek, sprawia, że lektura wymaga maksymalnej uwagi. Wszystko po to, aby z odmętów pamięci, którą spowiła mgła zapomnienia, wyłoniła się kompletna opowieść o tajemniczym dziedzictwie.

Powieść Morton na myśl przywodzi „Tajemniczy ogród”, ale i „Małą księżniczkę”. Autorka utkała własną historię, a jednak były momenty, że moje myśli mimowolnie biegły w kierunku tamtych książek. I choć „Zapomniany ogród” jest zupełnie inna, to jej lekturze towarzyszyły mi podobne emocje, jak przy lekturze tych dwóch powieści. Z jednej strony jej mroczne oblicze - opowieści traktującej o niesprawiedliwości i ludzkiej podłości, a z drugiej historia, która obudziła we mnie dawno zapomniane uczucie — wypełniającą mnie po brzegi dziecięcą ciekawość, która nakazywała mi zatopić się w niej bez reszty. Nie sposób w tym miejscu nie wspomnieć również o wplecionych w treści baśniach, które podkreślają magiczny wydźwięk powieści.

Niewątpliwym atutem książki Morton jest również wyjątkowy klimat, który otula nas, zwłaszcza we fragmentach dotyczących przeszłości jednej z bohaterek. Celowo nie zdradzam której, gdyż jej postać pojawia się w trakcie, a mimo to, to właśnie jej losy najbardziej przyciągnęły moją uwagę. Wydały mi się najbardziej barwne, poruszające i fascynujące. I choć całość fabuły skupia się przede wszystkim Nell i jej wnuczce Cassandrze, to historia „tej trzeciej” stanowi jeden z ważniejszych elementów układanki, do której ułożenia, zaprasza nas autorka.

Podsumowując:

„Zapomniany ogród” to powieść idealna dla tych z Was, którzy lubią się rozsmakować w lekturze. Którzy chcą zanurzyć się w malowniczych opisach krajobrazu, w fabule powieści, której akcja toczy się niespiesznie. To niezwykle klimatyczna historia o przeszłości, do której drzwi zostały kiedyś zatrzaśnięte i o „poszukiwaniu klucza”, który może je ponownie otworzyć. To także opowieść o rodzinnych tajemnicach, które stanowią clou książki Morton. Autorka zabiera nas w podróż przez trzy odrębne przedziały czasowe, trzy historie, z których, z każdą przewracaną stroną, wyłania się kompletny obraz. Poruszająca, momentami mroczna opowieść o poszukiwaniu własnej tożsamości i prawdy o sobie. Okraszona baśniowymi „smaczkami” sentymentalna podróż, która na myśl przywodzi dziecięce lata.