Zapisz zmiany

Kiedy konflikt rosyjsko-ukraiński przybiera na sile wszyscy odczuwamy niepokój. Atak na Ukrainę było bowiem w istocie atakiem na Europę oraz na dały demokratyczny świat. Co więcej, większość z nas zdaje sobie sprawę, że skala absurdu rządów Putina była na tyle duża, że nic nie powstrzyma go przed spektakularnym odejściem. Poza wojną niczego już nie osiągnie, nie ma też nic do stracenia. Co zatem powstrzyma go przed wciśnięciem guzika? Jego determinacja jest na tyle wielka, że – nie bacząc na koszty, może sięgnąć po broń nuklearną.

Myślisz, że taki scenariusz jest mało prawdopodobny? W takim razie koniecznie musisz sięgnąć po książkę Katarzyny Zawodnik. Dystopijna powieść pt. „Zapisz zmiany”, mimo iż toczy się w dalekiej przyszłości, kryje w sobie echa współczesnych wydarzeń, dlatego jest nam tak bliska i … tak prawdopodobna. Siła opublikowanego nakładem Wydawnictwa JanKa utworu kryje się zarówno w tym powiązaniu, jak i w krytycznej obserwacji otoczenia – zarówno politycznego, jak i społecznego, z dewaluacją relacji na czele. To książka nie tylko dla tych, którzy lubią sięgać po literaturę fantastycznonaukową, którzy lubują się w czarnej wizji przyszłości, ale też dla tych, którzy na taką przyszłość starają się przygotować.

Debiutancka powieść Zawodnik przenosi nas do roku 2124, w którym świat jest już zupełnie inny od tego, który znamy. Nie może być zresztą taki sam, skoro w 2076 roku w trakcie starcia Ameryki z Rosją użyto bomby atomowej. To sprawiło, że świat po III wojnie światowej nie nadawał się do zamieszkania, musiano zatem podjąć różnego rodzaju środki, by dalej funkcjonować. Odpowiedzią na potrzeby nowego świata stały się różnego rodzaju rozwiązania technologiczne, dokonał się w tym zakresie zresztą gwałtowny postęp. Roboty w dużej mierze przejęły podstawowe obowiązki człowieka, wszyscy przyzwyczaili się już do tego, że stały się częścią naszej rzeczywistości. Co więcej, ciąża jest już rzadkością – dzieci tak naprawdę hoduje się w wylęgarniach, założonych przez tymczasowego prezydenta, bota, po wojnie. Celem wylęgarni było uzupełnienie amerykańskiego społeczeństwa o młodych i zdrowych ludzi, co tak naprawdę przywodzi na myśl eksperymenty III Rzeszy.

Właśnie w takiej wylęgarni urodziła się Olivia, dorastała zaś w wychowalni, gdzie dokładnie odmierzano czas różnych składników procesu dorastania, w tym nawet przytulania przez opiekunów. Teraz, mimo i jest dorosła, aktywna zawodowo, ma piękny apartament zagwarantowany przez korporację, w której jest zatrudniona, wciąż nie może odnaleźć się w świecie, swoje niepowodzenia w relacjach z mężczyznami tłumacząc brakiem rodziców i właściwego wzorca wychowawczego. Spragniona miłości i bliskości, zazdrosna o uwagę przyjaciela, który założył prawdziwy związek, decyduje się skorzystać z flagowego produktu firmy, w której pracuje, czyli humana najnowszej generacji, zaprojektowanego tak, by kochać swojego właściciela bezwarunkowo. Tym sposobem w jej domu pojawia się Cezar, dla którego osoba Olivii jest całym światem. Tyle tylko, że kobiecie idealny partner nie wystarcza, ona wciąż chce czegoś, czego sama nie umie nazwać, pustkę w sobie wypełniając destrukcyjnymi zachowania i nie przejmując się, jak jej funkcjonowanie wpływa na samego Cezara…

Jak potoczy się dalej akcja? Czy humanoid zbudowany z kabli, dla którego miłość to ciąg cyfr, może kochać prawdziwie? I co to tak naprawdę znaczy? Czy w istocie jest miłość? Te pytania pojawiają się nam w trakcie lektury książki, podobnie zresztą, jak skojarzenia z eksterminacją Żydów i chorych jednostek przez Hitlerowców, kiedy zagłębiamy się we wspomnieniach Olgi, kobiety pamiętającej jeszcze stary świat, która w taki właśnie sposób straciła babcię – zbyt wiekową i schorowaną, by móc dalej być członkiem społeczeństwa, szczególnie wobec powojennego deficytu zasobów.

Książka może nie porywa swoją akcją, ale daje do myślenia i zapada głęboko w pamięć. Porusza problemy, które ludzkość w tej chwili ignoruje pokazując, co czego mogą one doprowadzić. Koncentruje się na dewaluacji wartości, na uczynieniu z miłości transakcji, a jednocześnie podkreśla, że uczuciowość humanów jest odpowiedzią na rosnące potrzeby ludzi odczuwania miłości, potrzeby kochania i bycia kochanym.

Katarzyna Zawodnik „Zapisz zmiany”

Jak daleko wybiegacie w przyszłość? Zastanawialiście się, co będzie za kilkanaście lat?

Futurystyczna wizja

W wyniku skażeń, jakie wywołała wojna amerykańsko-rosyjska, ludzie zmuszeni są osiedlić się głęboko pod ziemią. Tam mieści się świat wysoce zmodernizowany. Człowiekowi pomaga robot, zwany humanem, opracowany do interakcji z ludźmi. Po jakimś czasie do grona maszyn dołączają humanoidy. To nic innego jak partnerzy idealni. Liv jest samotną kobietą, która pragnie poczuć szczęście przy boku kochającego mężczyzny, więc kupuje Cezara.

Świetnie zobrazowana perspektywa sztucznej inteligencji, ludzkich emocji, przyjaźni, miłości i macierzyństwa. Rozwijająca się dziedzina interakcji człowiek-robot wymaga lepszego zrozumienia, w jaki sposób roboty społeczne działają i wchodzą w interakcje z ludźmi.

Pozycja obowiązkowa dla miłośników tego gatunku. 👍

Zapisz Zmiany Katarzyny Zawodnik

Jeśli chcecie przenieść się w świat przyszłości, w którym cywilizacja ludzka żyje

z humanoidami to koniecznie sięgnijcie po książkę Zapisz zmiany Katarzyny Zawodnik. Idealne roboty zostały tak zaprogramowane, aby służyć człowiekowi jako dobra istota, która zadba o dobro dnia codziennego. Przenosimy się do roku 2124. Poznajemy Oliwię, która pracuje jako księgowa w firmie Human Solutions. To kobieta, która została stworzona

w wylęgarni. Jest osobą nieszczęśliwą wychowaną bez rodziców, która poszukuje miłości

i zrozumienia. Dlatego zamawia dla siebie idealnego robota, który mógłby zapewnić jej wszystko czego tak naprawdę potrzebuje.

"Postanowiłam kupić humana. Mam już dość samotności, kolejnych nieudanych związków, kolejnych oskarżeń o egoizm, kolejnych wysiłków, żeby się z kimś dopasować. Nie chcę już słuchać skarg kolejnych mężczyzn, jakobym ich krzywdziła, ani być przez nich krzywdzona. Może jestem wybrakowana, może jestem niewystarczająca, ale nie potrafię się zmienić, już nawet nie chcę się zmieniać, a chcę być szczęśliwa".

Humanoid to doskonały "praczłowiek", ideał pozbawiony wad. Wykonuje swoje obowiązki z oddaniem, uśmiechem i wiecznym zadowoleniem. Poznaje potrzeby ludzkie, pragnienia i spełnia każdą zachciankę ludzką, do której był zaprogramowany. Nie musimy mówić o naszych potrzebach wprost, gdyż on sam poznaje nasze myśli i uczucia. Humanoid poprzez aktualizację systemu dostaje łatkę systemową, która pozwala na dostosowanie

się do nowych potrzeb klienta. Mamy ukazaną tu relację Oliwii do humana Cezara.

Czy można to nazwać relacją ludzką? Czy można pokochać robota? Czy on może obdarzyć nas uczuciem? Czy Oliwia będzie z nim szczęśliwa?

"Ja naprawdę jestem tylko po to, żebyś była szczęśliwa - szepczę z ustami przy jej ustach. - Jestem szczęśliwa - odpowiadam i moje serce 💓💓💓 po raz kolejny tego dnia topnieje- (...) skonstruowano mnie tak, abym był empatyczny, dawał się lubić, a do tego obdarzono mnie zdolnością do budowania trwałych więzi. Moja Liv wprawdzie ma dużo znajomych, ale niewielu bliskich i chciała dobrać sobie takiego mężczyznę, który będzie nie tylko zjednywał nam ludzi, ale również dbał o te relacje później, byśmy mogli się uzupełniać. Ostatecznie zostałem więc skonstruowany jako facet o wysokim poziomie inteligencji emocjonalnej. Psycholog z Human Solutions uprzedził mnie , a więc pewnie również Oliwię, że nadmierne rozumienie jej życia wewnętrznego może wywołać konflikty między nami.

A zatem jestem taki, jakiego chciała wrażliwy i uważny".

Co się wydarzy, gdy Oliwia będzie chciała mieć dziecko z Cezarem? Czy jej ukochany będzie tym faktem oczarowany? Na te i wiele pytań ujawnia odpowiedzi autorka

w rozważaniach bohaterki. Każdy z nas wysnuje swoje odczucia i refleksje, co do cywilizacji, która przejmuje kontrolę nad człowiekiem. To tak, jak w naszym świecie mamy przywódców, którzy na różne sposoby, zarządzają naszym społeczeństwem.

W 2076 wprowadzono stan wojenny w Ameryce. Bot George Sunshine rządzi sztabem kryzysowym i wydaje rozkaz zejścia społeczeństwu do schronów. Świat Ameryki został skażony nuklearnie i biologicznie, pozbawiony ochronnego skafandra czy aparatury, których było o wiele za mało, by zabezpieczyć wyeliminowaną część ludzkości.

12.12. 2076 społeczeństwo udaje się do złożonych z wielu podziemnych bloków połączonych labiryntów korytarzy. Pogrom atomowo - biologiczny sprawił, że świat

na powierzchni nie nadaje się do ponownego zamieszkania. Ludzie muszą nauczyć się żyć

w nowej rzeczywistości. "Schron pełen ludzi. Teraz pod ziemią musi zmieścić się cała Ameryka. Nie wiem, ile jest takich schronów, ale na pewno za mało. Siedzimy stłoczeni tak, że trzeba przeciskać się wśród ludzi

i pakunków, by dostać się do toalety. Z braku wentylacji wkrótce zaczyna cuchnąć. Żołnierz każe nam ograniczyć korzystanie z toalety, ponieważ system sanitarny schronu nie jest podłączony do krajowego, więc zbiorniki mogą się przepełnić."

Książkę warto przeczytać, gdyż pokazuje nam obraz przyszłego człowieka cywilizacji, jednak jest on bliski naszym współczesnym czasom. To obraz człowieka samotnego, który szuka miłości i szczęścia. Nasza główna bohaterka nie potrafiła być szczęśliwa w związku. Za wszelką cenę chciała być szczęśliwa i kupno humanoida miało jej dać to szczęście i poczucie wypełnienia oraz czułości

i bliskości drugiego człowieka. Autorka chce nam pokazać świat, w którym ludzie szukają szczęścia, ale tak naprawdę nie są w stanie go osiągnąć, gdyż nie znają istoty szczęścia. Czy ten obraz przyszłości może się spełnić? Jeśli my jako jednostka damy się podporządkować przywódcy i pozwolimy nami kierować. Jeśli obraz sztucznej inteligencji pochłonie człowieka i stworzy istotę na wzór i podobieństwo człowieka to będzie to świat idealny pozbawiony problemów i trosk, a obecnym przywódcom właśnie o to chodzi –o świat idealistyczny. Jednak myślę, że my jako inteligentna jednostka pokonamy te sztuczną i idealną, gdyż tamta nie ma uczuć

i myśli i nie potrafi kochać i być kochanym przez drugiego człowieka. Uwielbiam takie książki, które mają dla mnie przekaz i skłaniają do refleksji. Jest to książka inna niż wszystkie na rynku i warto po nią sięgnąć, gdyż każdy z nas znajdzie w niej coś dla siebie. Ta historia ma tak wiele z nas z naszego otaczającego świata, w którym oddalamy się od drugiego człowieka. Zdobycze cywilizacyjne wpędzają nas

w wirtualny świat, który różni się od rzeczywistego, a zabiera nam to, co mamy blisko nas.

Dziękuję Pani Katarzynie za wersję e-booka.

K. Kalinowska