Zapiski dobrego łotra

Istnieją pytania, na które nawet Bóg nie zna odpowiedzi.

Zapiski dobrego łotra to książka, która przedziera szlaki spostrzegania literatury. Jest całkiem inna niż dotychczasowe co czytałam. Stawia na przedstawienie teraźniejszości ze spotkaniem Stwórcy.

Nie jest to typowa opowieść fantastyczna ani poemat. Łączy w sobie humor i gorycz. Stawia nas przed zastanowieniem się nad tym co przed chwilą przeczytaliśmy i połączeniu faktów, które nam przedstawia. 

Jest to dobra książka na zastanowienie się co jest dalej po śmierci i czy takie "problemy" oraz takie pytania sami będziemy mieli na końcu języka gdy świat się skończy.

Tytułowy Dobry Łotr jest jednym ze złoczyńców ukrzyżowanych obok Chrystusa. Przybywa on do Raju, który okazuje się nie być miejscem z jakim się go utożsamia.

W książce znajdziemy przede wszystkim dialogi między tytułowym Łotrem a Bogiem, przeplatane monologami tego pierwszego. Dialogi są przeprowadzone jako rozmowa dwóch znajomych przy kieliszku wina.

Łotr jawi się jako postać cyniczna, dociekliwa, a momentami zaskakująco przenikliwa, kwestionująca boską wszechwiedzę i autorytet. To przez jego pryzmat oglądamy absurdalność przedstawionego „nieba” i analizujemy naturę Boga. Autor przedstawia Stwórcę w sposób prowokacyjny podkreślając jego niedoskonałość.

Mathiasz z odwagą podejmuje fundamentalne tematy: naturę dobra i zła, grzechu relację między wiarą a zwątpieniem, wolną wolę, poszukiwanie prawdy, miłość, poświęcenie, życie, śmierć oraz wszechogarniające poczucie samotności.

Autor zestawia człowieczeństwo z boskością, ale nie po to, by kogoś nawracać czy szokować, ale żeby zadawać pytania. Przynajmniej tak ja to odebrałam. Porusza on trudne, odważne i kontrowersyjne tematy. Znajdziemy w niej czarny humor i satyrę.

Zdecydowanie nie jest to pozycja dla każdego, a raczej skierowana do konkretnego czytelnika. Przyznaję, że nie jest łatwa w odbiorze zwłaszcza przez osobę wierzącą.

Recenzja

„Zapiski Dobrego Łotra”

Autor: Andrzej Mathiasz

Wydawnictwo: Novae Res

„ON jest zdolny do wszystkiego. Do każdego łotrostwa. W tym akurat to nawet ja nigdy GO nie prześcignę, choćbym nie wiem, jak bardzo się starał!”

„Zapiski Dobrego Łotra” – boska ironia i piekielnie dobre pytania. Intrygująca opowieść, która zderza sacrum z profanum, świętość z ironią, a boską wszechmoc z ludzkim zwątpieniem. Już sam pomysł – Dobry Łotr jako pierwszy mieszkaniec Raju – prowokuje, by spojrzeć na wieczność z niecodziennej perspektywy. Ten przewrotny obraz teologicznej codzienności to prawdziwa perełka dla czytelników lubiących filozoficzne szarady, podszyte gorzkim humorem i egzystencjalnym niepokojem. Ta książka to coś więcej niż tylko zabawna gra słów, pod warstwą ironii kryje się zaskakująca głębia, która niepostrzeżenie skłania do refleksji. Autor z lekkością i humorem prowadzi czytelnika przez zawiłości codzienności, używając przystępnego języka i błyskotliwych zwrotów, które bawią, ale też zostają w głowie na dłużej. To lektura, która zaskakuje trafnością spostrzeżeń i inteligentnym dowcipem nie sposób przejść obok niej obojętnie. To opowieść tyleż przewrotna, co błyskotliwa, która za pomocą humoru, ironii i dialogu prowadzi nas w rejony egzystencjalnych rozterek – bez patosu, za to z pazurem i sercem.

Cała historia prowadzona jest z perspektywy Łotra, co pozwala nam zajrzeć w jego wnętrze i lepiej zrozumieć, co przeżył. Ten zabieg narracyjny sprawia, że opowieść staje się bardziej osobista, autentyczna i poruszająca.

Bohater – tytułowy Dobry Łotr – trafia po śmierci do Raju. Ale nie jest to Raj z pocztówki: mlekiem i miodem nie płynie, a anioły nie grają na harfach. Zamiast tego otrzymujemy przestrzeń dziwnie znajomą, trochę jak przystanek autobusowy między życiem a wiecznością, gdzie spotykamy... Boga. Ale i On nie przypomina tej uładzonych wersji, które znamy z obrazów czy religijnych traktatów. To Bóg z dystansem do własnej boskości, gotowy na sarkazm, żarty i trudne pytania. I właśnie w tych rozmowach – dwugłosie człowieka i Stwórcy – rodzi się siła tej książki.

Dialogi między Łotrem a Bogiem są, niczym pojedynek szermierzy: błyskotliwe, pełne ciętych ripost, ale też wzruszających momentów, w których ironia przechodzi w refleksję. Autor, z wyczuciem i dużą inteligencją, zestawia człowieczeństwo z boskością – nie po to, by kogoś nawracać czy szokować, ale by zadawać pytania. Co to znaczy być dobrym? Czy nasze grzechy naprawdę nas definiują? Czy Bóg śmieje się z naszych błędów, czy raczej płacze razem z nami?

Nie sposób nie wspomnieć o tym, jak Autor porusza trudne tematy – wiara, miłość, śmierć – bez zadęcia. Zamiast kazań, dostajemy pytania. Zamiast odpowiedzi – przestrzeń do własnych interpretacji. To książka, która nie mówi, co masz myśleć – ona zaprasza cię do myślenia.

A przy tym wszystkim jest tu lekkość, dowcip, absurd. Czyta się ją z uśmiechem, czasem z niedowierzaniem, jakby się słuchało opowieści znajomego, który właśnie wrócił z nieprawdopodobnej podróży – do życia po życiu.

Nie sądziłam, że książka z takim tytułem może okazać się tak przenikliwa. A jednak. Paradoksalnie to właśnie ta niepozorność – ten „łotrzykowski” luz – czyni ją tak poruszającą. Jakby ktoś podał Ci gorzką prawdę w cukrze, ale Ty i tak wiesz, że to lek. I chcesz więcej.

„Zapiski Dobrego Łotra” to literacki trickster – udaje prostą książkę, a tymczasem podsuwa nam lustro. Dla jednych będzie jak łagodny policzek od losu, dla innych niż kubek mocnej kawy po duchowym kacu. Ale jedno jest pewne – zostaje z czytelnikiem długo po przeczytaniu ostatniej strony.

„Przecież to nie było możliwe, żebym ja coś takiego powiedział. Niby usłyszałem to na własne uszy i ujrzałem wszystko na własne oczy, lecz skoro w każdym kłamstwie kryje się ziarenko prawdy, to i w każdej prawdzie może być schowane takie ziarenko, albo i cała sterta kłamstwa”.

Książka, którą dostałam od Autora okazała się niezwykle oryginalną, przewrotną i pełną humoru opowieścią która przy okazji skłania do refleksji nad sensem życia i śmierci. Nie sądziłam, że taka niepozorna książka okaże się taka rewelacyjna! Dodatkowym atutem - tak, atutem - są tutaj nietypowe dialogi pomiędzy dwójką bohaterów, a mianowicie tytułowym Łotrem a Bogiem.

Bohater trafia do Raju - jest on jednak człowiekiem pełnym ludzkich sprzeczności, uwięzionym pomiędzy dobrem a złem i próbującym odnaleźć się w nowej rzeczywistości, w której przyszło mu się stawić. Jego rozmowy z Bogiem są pełne ironii i humoru a zarazem głębokich przemyśleń. Taka... mieszanka wybuchowa, mogłabym rzec. Kolejnym, bardzo dużym plusem jest fakt, że Autor nie unikał tutaj trudnych tematów, między innymi w kwestii wiary czy miłości. Lekko obawiałam się tej książki bo nie jest ona dla każdego - jednak po przemyśleniu, podjęłam się wyzwania. Jako osoba, która patrzy na wszystko z przysłowiowym przymrużeniem oka - okazało się, że była to niezwykle fascynująca lektura.

Dziękuję Autorowi za możliwość przeczytania tej jakże niezwykłej pozycji.

"Zapiski dobrego łotra" to pozycja która pozostaje w głowie na dłużej i jest źródłem wielu przemyśleń - nie jest jednak dla wszystkich. Jeśli jesteś osobą bardzo religijną, jeśli nie podchodzisz do świata tak jak ja, z przymrużeniem oka... Może Ci się ona nie spodobać.

Zastanawiałam się w jaki sposób opisać tę książkę i chyba najbliżej jej do satyry. Jeśli lubisz czarny humor i iście obrazowe porównania, a przy tym nie jesteś fanatykiem religijnym, to ta książka ci się spodoba.

Mamy tu dobrego Łotra, który ląduje w Niebie. Jednak obraz Niebie jest zupełnie inny niż ten jaki sobie wyobrażamy, okazuje się, że być może wcale nie jest tam tak kolorowo jakby się wydawało. Jeśli więc chcesz się dowiedzieć jakiej muzyki słucha Bóg i w jaki sposób porozumiewać się z piekłem to odnajdziesz to w tej książce.

Książka wyróżnia się oryginalnością, przewrotnym humorem, ociekającym czasami ironią, z drugiej strony skłania do refleksji, to lektura której się łatwo nie zapomina.