"Zapis zarazy" to reportaż, który odkrywa fakty o świecie, o panującej pandemii i tym, co w związku z nią dzieje się za kulisami sceny.
Globalny dramat i gigantyczne kłamstwa to dopiero początek nadciągających tragedii.
Jednego dnia życie toczy się swoimi zwyczajnymi torami. Wszystko jest zrozumiałe. Może być niepojęte, ale w ten czy inny sposób - zrozumiałe. W jednym miejscu ludzie są szczęśliwi, w innym rozgrywają się dramaty i trwa wojenny koszmar. Mimo tych nieszczęść wszystko jest na swoim miejscu i tak być powinno. Następnego dnia cały świat stoi na skraju zagłady. Pandemia. To ona niszczy teraźniejszość, weryfikuje spojrzenie na przeszłość i stawia w wątpliwość nadejście przyszłości. Wywołuje lęk i paraliżuje wszystkie kraje na każdym kontynencie.
Z czasem lęk przeradza się w bunt, desperację i niedowierzanie. Rodzą się liczne teorie. Która z nich jest prawdziwa? Czy śmiercionośny wirus jest bronią biologiczną? Częścią większego planu? A może ON wcale nie istnieje, a wspomnianą bronią jest jedynie lęk obywateli? Nie jest tajemnicą, że strach jest najlepszym narzędziem manipulacji człowiekiem. Żeby uniknąć cierpienia i śmierci ludzie są w stanie zrobić niemal wszystko. Kto korzysta na powstałym chaosie?
O autorach
Tomasz Budzyński i Wojciech Sumliński stworzyli odważny reportaż, w którym nawiązują do bieżącej sytuacji w Polsce i na świecie. Autorzy książki "Zapis zarazy" docierają do skrywanych materiałów ujawniających prawdę o pandemii. Bez wahania obnażają kłamstwa i pozwalają spojrzeć na wszystko w zupełnie nowym świetle.
Tomasz Budzyński i Wojciech Sumliński napisali wspólnie również takie tytuły jak "Niebezpieczne związki Donalda Tuska", "Rozprawa o zabijaniu i zmartwychwstaniu" czy dwie części "Powrotu do jedwabnego".
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii reportaż lub z serii Zapis zarazy
W jakiej formie przedstawione są ustalenia w książce "Zapis zarazy. Tom 1"?
Książka ma formę unikalnego dziennika śledczego, który dokumentuje przebieg globalnej epidemii z perspektywy służb specjalnych i dziennikarstwa dochodzeniowego. Autorzy łączą chronologiczny zapis wydarzeń z analizą niejawnych materiałów, do których dotarli w trakcie swojego dochodzenia. Publikacja skupia się na odkrywaniu mechanizmów manipulacji oraz faktów ukrywanych przed opinią publiczną. Taka struktura pozwala czytelnikowi prześledzić ewolucję kryzysu krok po kroku.
Dla kogo ta publikacja nie będzie odpowiednim wyborem?
Książka nie jest przeznaczona dla osób szukających wyłącznie oficjalnych, medycznych zaleceń sanitarnych lub potwierdzenia głównego nurtu narracji medialnej. Treść koncentruje się na kontrowersyjnych teoriach, działaniach wywiadów i analizie polityczno-gospodarczych skutków pandemii, co może być trudne w odbiorze dla zwolenników oficjalnych komunikatów rządowych. Publikacja wymaga od czytelnika otwartości na krytyczne spojrzenie na globalne struktury władzy. Nie jest to podręcznik medyczny o wirusologii, lecz śledztwo o charakterze polityczno-społecznym.
Czy autorzy wykorzystują w śledztwie tajne dokumenty?
Wojciech Sumliński oraz Tomasz Budzyński operują na materiałach opatrzonych klauzulą tajności oraz faktach nieznanych dotąd szerokiej opinii publicznej. Dzięki doświadczeniu majora ABW w strukturach bezpieczeństwa państwa, autorzy docierają do informacji rzucających nowe światło na kulisy globalnego dramatu. Weryfikują oni tezy o celowym działaniu i przekształceniu wirusa w narzędzie wpływu. Całość stanowi próbę dekonstrukcji oficjalnego przekazu poprzez pryzmat pracy operacyjnej służb.
Czy publikacja stanowi zamkniętą całość merytoryczną?
Książka jest pierwszym tomem serii, który wprowadza w fundamenty śledztwa dotyczącego natury zła i mechanizmów światowej pandemii. Choć publikacja wyczerpująco omawia konkretne wątki początkowej fazy kryzysu, stanowi ona integralną część większego cyklu dokumentalnego. Lektura pozwala zrozumieć kontekst historyczny i operacyjny, który znajduje swoją kontynuację w kolejnych częściach. Czytelnik otrzymuje kompletny obraz faktów zebranych w tym konkretnym etapie dochodzenia autorów.
Jaki jest styl narracji prowadzony przez autorów reportażu?
Narracja jest utrzymana w tonie poważnego, analitycznego dochodzenia, łączącego warsztat dziennikarza śledczego z doświadczeniem oficera służb specjalnych. Autorzy unikają beletrystyki, skupiając się na konkretnych pytaniach o przyszłość ludzkości i mechanizmy kontroli społecznej. Język jest bezpośredni i nastawiony na odkrywanie prawdy ukrytej za fasadą oficjalnych komunikatów. Taka forma przekazu buduje napięcie charakterystyczne dla literatury faktu o tematyce konspiracyjnej.

