Zapach kadzidła

"Zapach kadzidła" o kolejny bardzo udany i intrygujący debiut, o którym mogę napisać kilka słów. Jest to niezwykła historia, pokazująca jak bardzo nasza prawda może być różna od prawdy innych, jak bardzo życie może się zmienić w zaledwie kilka sekund, jak jedna wyjawiona tajemnica potrafi uruchomić ciąg niefortunnych zdarzeń...

Mówi się, że przeciwieństwa się przyciągają, a dwie główne bohaterki są doskonałym tego przykładem. Różne jak dzień i noc jak południe i północ... przyciągają się wzajemnie, choć krążą na swoich orbitach, niczym samotne planety, za chwilę i na chwilę spotkają się na wspólnej drodze...

Jedno wydaje się, że zupełnie przypadkowe i (nie)zamierzone spotkanie przewraca do góry nogami ich dotychczasowe życie...

Nie będę się rozpisać o fabule i zdradzać co się wydarzy, bo już sam opis wydawcy wiele zdradza, a nie chciałabym odebrać Wam przyjemności z poznawania tej historii. Zdradzę tylko, że jest to opowieść o przyjaźni, trudnych wyborach, o samotności (nawet tej w przysłowiowym tłumie) o poszukiwaniu siebie i swojego miejsca na ziemi...

Autorka zdecydowała się na bardzo ciekawą formę narracji. Historię Konstancji poznamy dzięki niej samej, to ona jest w niej przewodnikiem, opowiada o swoim życiu ze spokojem i nostalgią, może nawet tęsknotą za minionymi czasami, opowiada o wydarzeniach trudnych, bolesnych, ale i zaskakujących- zupełnie inaczej niż jej siostra, która w pewnym momencie wyjawi jej, tragiczną w skutkach, rodzinną tajemnicę.

Historię Mili poznamy dzięki narratorowi, który pokazuje ją jako kobietę niezwykle silną i niezależną, która brnie przez życie niczym taran i nigdy nie ogląda się za siebie. Dopiero z czasem dowiadujemy się, jak wielką ranę nosi w sercu. Zrozumiemy wtedy, jak wiele masek musi codziennie założyć na twarz, by się nie poddać i nie rozsypać, jak wielkim błogosławieństwem, ale i ratunkiem było spotkanie Konstancji na swojej drodze.

Narracja jest naprzemienna, co bardzo uatrakcyjnia czytanie, bo możemy niemal równocześnie poznać dwa różne spojrzenia na jedną sprawę.

Pomysł na fabułę w moim odczuciu świetny. Połączenie dwóch tak różnych charakterów, zawsze się sprawdzi.

Akcja powieści nie goni na złamanie karku, płynie sobie spokojnie, choć potrafi momentami zaskoczyć. Emocji i wzruszeń również nie brakuje, pojawiło się wiele przemyśleń i refleksji.

Autorka cudownie oddaje klimat miejsc, w których znajdują się bohaterki, otula czytelnika niezwykłym ciepłem, zapachem orientu, pięknie pokazuje emocje bohaterek i nastroje, w jakich obecnie się znajdują.

Książkę czyta się fantastycznie, bardzo przypadł mi do gustu styl pani Małgorzaty- jest niezwykle przyjemny w odbiorze, lekki i plastyczny. Sporo dokładnych i barwnych opisów, pobudza wyobraźnię, pozwalają one przenieść się myślami do rozgrzanego Omanu czy poczuć gęstą londyńską mgłę. Rozbudzają chęć zobaczenia tego wszystkiego na własne oczy, dotknięcia, posmakowania i powąchania, poczucia ich magicznego klimatu.

Jedyny zarzut, jaki mam, to taki, że wątek kryminalny związany z rodziną Konstancji, nie został bardziej rozwinięty, został nakreślony, ale gdzieś po drodze się rozmył. Poznajemy całą historię, motywy, skutki, ale tak naprawdę trudno dopatrzyć się rozwiązania tej historii- choć tak naprawdę poznajemy jej koniec, odnoszę wrażenie, że czegoś mi tu zabrakło, dla mnie jako fanki kryminałów jest to mocno subiektywne odczucie i nie wpływa ono na odbiór całości.

"Zapach kadzidła" to bardzo udany debiut. Mam nadzieję, że pani Małgorzata zaskoczy nas jeszcze nie jedną tak ciepłą historią.

Czy polecam?

Zdecydowanie tak. Wciągająca opowieść o sile kobiecego charakteru.

Claudettaart KlaudiaKwadrans

"Zapach kadzidła" to historia pisana z dwóch perspektyw: jedną z nich opisuje sama Konstancja, z kolei druga opisuje życie drugiej kobiety, którą jest Mila. Co jeden rozdział przeskakujemy pomiędzy nimi i widzimy pewien kontrast: matka, która powoli wypala się w sowim życiu i singielka, która korzysta z życia, robi nagłe wycieczki i jest bardzo niestała w relacjach. Z początku Mila jest ukazywana jako silna kobieta, której nie są straszne jednorazowe uniesienia, a jednocześnie jako pracowita osoba, która wie, czego chce. Konstancja ukazuje nam swoje emocje i rozterki związane z mężem i dziećmi, a także życiem.

Wydawać by się mogło, że te dwie kobiety są od siebie tak różne i pochodzą z odległych światów - nic bardziej mylnego. W pewnym momencie ich drogi się krzyżują i to zaczyna nowy start w ich życiu. Z czasem Mila ujawnia o sobie coraz więcej i nie jest postrzegana jako ta tajemnicza. Z kolei Konstancja robi się coraz bardziej odważna i pewna siebie.

Cała historia ukazuje drogę do wytłumaczenia nieleczonych ran i cierpienia z przeszłości - wszystko to klaruje zachowania i decyzje głównych bohaterek, które są świetnie wyjaśnione.

Początkowo miałam obawy co do scen seksu, bo zastanawiałam się, czy to kolejna historia, w której są one wrzucone "o tak sobie", czy ma to jakiś głębszy sens. Faktycznie, nie są one aż tak konieczne, jednak patrząc potem na całokształt ma to ukryty motyw.

Historia bardzo mi się podobała, jednak nie ukrywam, że pomiędzy odnajdywaniem siebie można było wrzucić jakiś jeszcze wątek - zwyczajny czy tajemniczy, co idealnie kontrastowałoby z całym założeniem książki. Obecnie mam pewien niedosyt, jednak nie obniża to rażąco wartości tej książki.

Podoba mi się również minimalistyczna okładka, która nie jest przesadzona i cieszy oko. Dodatkowo, autorka ma lekki język, gdzie czytelnik wręcz płynie po tekście i książkę jest w stanie przeczytać w jeden dzień.

Jeśli nie lubicie wymagających książek, gdzie musicie się wszystkiego domyślać, to jest to pozycja dla Was. Autorka skupiła przede wszystkim na dwóch bohaterkach, które są barwne i zupełnie odmienne, co powoduje, że nadają one bieg tej historii. A na koniec pojawiają się wyjaśnienia, które satysfakcjonują czytelnika.

Zastanawialiście się nad tym czym jest perfekcjonizm? To styl funkcjonowania, który można określić jako dążenie do realizowania nierealistycznych, skrajnie wysokich wymagań wobec siebie lub otoczenia. Niepowodzenie może prowadzić do obniżenia poczucia własnej wartości. Jak myślicie, czy warto dążyć do perfekcjonizmu za wszelką cenę?

"Zapach kadzidła i olejku migdałowego roznosił się w powietrzu, pozwalając klientom od pierwszej chwili rozkoszować się subtelnością tego miejsca".

Poznajcie Milę i Konstancję.

Mila to singelka, bizneswoman i podróżniczka. Korzysta z życia, ile się da. Podróżuje po świecie, zwiedza ciekawe miejsca, romansuje. Na co dzień udaję osobę wyrachowaną i nieprzystępną. Chroni swoją prywatność. Nie nawiązuję przyjaźni.

Konstancja jest Polką, ma męża, dwójkę dzieci i świetną pracę. Niby niczego jej nie brakuje do szczęścia, ale w pewnym momencie uświadamia sobie, że jej życie jest nijakie. Codzienna monotonia ją dobija. Macierzyństwo zabrało jej wolność, a małżeństwo wepchnęło w niewolę. Postanawia to zmienić.

Samotność różne ma oblicza. Możemy mieć męża, partnera, a jednak czujemy się samotni.

Mila i Konstancja razem pracują, ale do tej pory nie miały okazji bliżej się poznać. Każda z nich skrywa pewne tajemnice. Przez przypadek spotykają się w muzeum i nawiązują ciekawą konwersację. Mila niczym psycholog jest dobrym obserwatorem, uważnie słucha koleżanki i wyciąga wnioski, a później udziela jej rady. Od czasu tej rozmowy życie Konstancji się zmienia. Wokół niej dzieją się dziwne rzeczy. Dowiaduje się o niewyjaśnionych morderstwach w swojej rodzinie i postanawia poznać prawdę. Jej spokojne i nudne życie nabiera barw. Mila również skrywa bolesną tajemnicę. Od kilku lat wszystko w jej życiu było poukładane, przemyślane, precyzyjne i niemalże perfekcyjne. Znajomość z Konstancją wszystko zweryfikowała.

"Zapach kadzidła" to ciekawy debiut. To hipnotyzująca i elektryzująca książka. Ma w sobie coś, co przyciąga jak magnes. Rzadko mi się zdarza sięgnąć po książkę, którą dopiero co przyniósł listonosz. Mało tego nie oderwałam się od niej, dopóki nie przeczytałam ostatniej strony. Główne bohaterki świetnie wykreowane. Książka napisana pięknym, subtelnym językiem. I te tajemnice, które czytelnik już zaraz chciałby poznać. Jestem zachwycona tą historią.

Polecam!

Autorce gratuluję debiutu i dziękuję za egz. recenzencki.

W „Zapachu kadzidła” poznajemy dwie bohaterki: Konstancję – matkę i żonę, która stara się uciec od swojej codzienności oraz Milę – kobietę enigmatyczną, o której nikt tak naprawdę nic nie wie. Fabułę jest mi bardzo ciężko skomentować, ponieważ nie jestem w stanie znaleźć wątku, wokół którego ta książka się skupia. Przedstawione wydarzenia stanowią bardziej tło do jakiejś innej historii, której czytelnik nie poznaje, ale być może właśnie taki był zamysł autorki. Nie chcę mówić, że przez całą książkę nic się nie dzieje, ale właśnie takie odniosłam wrażenie. Muszę jednak zaznaczyć, że powieść została napisana bardzo ładnym językiem i oczy wręcz prześlizgują się po kartkach. Być może kiedyś autorka zdecyduje się kontynuować historię Mili i Konstancji? „Zapach kadzidła” wydaje się jedynie wstępem do losów obu kobiet.

Tętniący życiem Londyn. Dwie kobiety. Mila i Konstancja.

Pierwsza to zagorzała, pewna siebie podróżniczka. Mężczyzn otacza swoim urokiem niemal na każdym kroku, ale też niemal każdy z nich czuję przed nią respect. Samowystarczalna, spełniona zawodowo kobieta, która zamiast mówić woli słuchać. Dzięki tej umiejętności poznaje osoby w swoim otoczeniu niemal ze wszystkim szczegółami.

Druga z kolei to Polka pochodząca z małej miejscowości. Matka. Żona. Kobieta pracująca. Dążyła do tego co ma i jak żyję, a kiedy osiągnęła już wszystko sprawdziło się powiedzenie, że droga jest ważniejsza niż cel. Jest w momencie swojego życia, w którym coś musi się stać by minęła jej obojętność.

Tym czymś może okazać się przypadkowe spotkanie obu kobiet na jednej z wystaw. Ich znajomość z pewnością przyniesie ratunek dla każdej z nich.

Zapach kadzidła to kolejny tegoroczny debiut. Książka owiana jest tajemnicami i niedopowiedzeniami. Zarówno Mila jak i Konstancja mierzą się ze swoją przeszłością, która na pewno wpłynęła na to jakimi kobietami są teraz. Być może na początku nie do końca rozumiałam jaki związek mają ze sobą obie kobiety, ale po skończeniu lektury wiem, że autorka sprytnie zapewniła czytelnikom dowolność interpretacji.