Zamknięte serca. Whitlock Family

Pokochacie te historie!

Motywy? Same najlepsze: małe miasteczko, każdy każdego zna… zakazany romans, bo jednak córka szefa… różnica wieku, no i oczywiście seksowny dowódca jednostki. W książce występuje postać, która nie słyszy- co też podpinam pod plus, bo dziewczynka skradła moje serce od razu! (Płakałam też, nie raz i nie dwa…- ale ja jestem akurat beksa).

Było pikantnie, ale opisywane w sposób “apetyczny”. Czasami główna bohaterka zachowywała się jak dziecko, ale! Jak dla mnie wyszło to fajnie, myślę, że właśnie tak miała zostać przez nas odebrana. On twardo stąpający po ziemi, ona lekkoduch, która myślami jest nie wiadomo gdzie. Różnica wieku była duża, ale jak dla mnie zupełnie jej nie odczułam.

Podobała mi się relacja, pomiędzy naszymi bohaterami. Była niechęć, śmieszne zaczepki i pyskówki, które z rozdziału na rozdział stały się coraz bardziej pikantne i flirciarskie. Mi się to podobało, książka miała odmóżdżyć- i taka właśnie była. Czekam na więcej!

*To jest moja prywatna opinia. Zachęcam do przeczytania i wyrobienia sobie własnego zdania.

Pierwsza zasada bycia nianią? Nie zakochuj się w samotnym ojcu.

Asher ma uroczą córeczkę Olivię, która jest efektem wpadki sprzed lat. Na szczęście on i Sara dobrze się dogadują, a kiedy matka dziecka musi wyjechać, Olivia zostaje w dobrych rękach. Niestety Asher musi chodzić do pracy (jest seksownym szeryfem jak coś 🤭), a Olivia potrzebuje niani. Tyle że niania musi umieć używać języka migowego, bo dziewczynka jest niesłysząca.

Żadna akurat nie jest dostępna, więc pada na Phoebe, która żadną nianią nie jest, ale akurat wraca do rodzinnego miasta (napiętnowana romansem z profesorem na uczelni). 😩

Parę dzieli kilkanaście lat różnicy. W dodatku jej ojciec jest przełożonym Ashera.

I naprawdę nie powinno ich nic łączyć. 🥲

A jednak stopniowo to uczucie się pojawia, a przyciąganie jest niemożliwe do zignorowania.

Podobała mi się. 🩷

Ma taki uroczy klimat małomiasteczkowego życia, gdzie wszyscy się znają, a plotki są na porządku dziennym. Cała rodzina Whitlocków prawdopodobnie będzie ujęta w kolejnych książkach serii i muszę przyznać, że z tej historii bije takie przyjemne ciepło, że aż chce się czytać. Mimo że jest momentami głupiutka i nierealna, może momentami trochę za słodka. Ale to fajna książka na wieczór po pracy, kiedy chcecie po prostu się zrelaksować przy akompaniamencie deszczu za oknem. Pewnie przeczytam kolejne tomy. 🥹

Jeśli czytaliście serię z Knockemout, to ta też Wam się spodoba!

Małe miasteczko, różnica wieku, zdrowa relacja i komunikacja, a do tego reprezentacja osób głuchych i niedosłyszących?

Say no more! Corinne Michaels dostarcza to i wiele więcej w swojej książce "Zamknięte serca", która rozpoczyna serię "Whitlock family". Już teraz nie mogę się doczekać drugiej części.

Phoebe wraca do rodzinnego miasta przed ukończeniem roku na studiach. Nikomu nie chce powiedzieć, co się wydarzyło, bo wstydzi się oceny. Jej ojciec, szeryf policji, załatwia jej pracę jako niania dla niesłyszącej córki swojego pracownika, Ashera. Asher nie lubi Phoebe, bo pamięta ją jako nastolatkę, na którą nie można liczyć. Cóż, trochę się przez tych kilka lat zmieniło...

Zacznę od jedynego minusa tej książki - nie wiem, dlaczego Asher nagle stwierdził, że Phoebe mu się podoba. Ale to w sumie tyle😅 jeśli przymkniemy na to oko, reszta książki to czysta perfekcja.

Bohaterowie się ze sobą komunikują od początku do końca. Nawet jeśli mają przed sobą jakieś tajemnice - wynikające z faktu, że nie są w związku lub boją się jeszcze o czymś sobie powiedzieć - to ich komunikacja jest wspaniała. Są szczerzy, prostolinijni i obydwoje wiedzą, na czym stoją. Nie są z tego powodu szczęśliwi, ale pozwala im to na układ, którego pragną.

Cudownie było patrzeć, jak wzajemnie się przed sobą otwierają. I nie chodzi nawet tylko o głównych bohaterów, ale i o córkę Ashera. To, jaką więź nawiązuje z Phoebe, jest niesamowite.

Pojawia się tutaj motyw, którego nie jestem fanką, ale został tak ciekawie ujęty, że w niczym mi nie przeszkadzał. Tak naprawdę właśnie tak można opisać całą książkę: ma oklepane motywy, ale użyte w taki sposób, że wywołują powiew świeżości.

Jeśli lubicie książki z małomiasteczkowym klimatem i ze zdrową relacją - nie szukajcie dalej, po prostu czytajcie "Zamknięte serca".

💖Recenzja💖

Premiera 12.03.2025 r.

„Zamknięte serce” – Corinne Michaels

Współpraca reklamowa z @wydawnictwopapieroweserca

Gdy zamkniesz serce na uczucia, to dopiero wtedy może pojawić się ktoś naprawdę wyjątkowy. Trzeba tylko umieć dostrzec to coś oraz w odpowiednim czasie o nie zawalczyć.

Phoebe wraca do rodzinnego domu po przykrych doświadczeniach, które spotkały ją na studiach. Musi odpocząć i wszystko przemyśleć. Stara się udawać, że nic się nie wydarzyło, ale ojciec dobrze wie, że córka coś ukrywa. I dlatego też proponuje jej aby została nianią córki Ashera. Nie za bardzo jej się to podoba, ale nie ma wyjścia. Dzięki temu będzie mogła odciąć się od ciężkiej sytuacji. Ale jednocześnie będzie musiała użerać się z zimnym i dupowatym ojcem. Nie jest z tego zadowolona, ale dziewczyna umie sobie z nim poradzić.

Asher ma aktualnie córkę pod opieką. Kocha ją najbardziej na świecie i zrobi wszystko aby było jej jak najlepiej. Chroni, uczy i rozbawia. Nie wyobraża sobie życia bez niej. Jako policjant ma pełne pokłady cierpliwości, ale przy niani swoje córki często ją traci. Uważa, że dziewczyna jest zbyt chaotyczna, ale co go najbardziej dziwi świetnie dogaduje się z jego córką, a sam ma coraz większy pociąg. Pragnie jej chociaż wie, że nie powinien. Jego charakter jest mocno skomplikowany, bo na początku pokazuje się ze strony gburowatego faceta który ma wiecznie jakieś „ale”. Z czasem jego postawa się zmienia i pokazuje swoje milsze oblicze. Potrafi być sympatyczny i czuły.

Ona jest młodsza od niego o 14 lat, na dodatek jest córką jego szefa, no i jeszcze jest nianią jego córki. Czy może być więcej przeciwwskazań aby nawiązać z nią relacje ? Pewnie dałoby radę się coś jeszcze wymyślę. Ale chemia miedzy nimi jest tak mocna, że w końcu ulegają. Phoebe miała dać sobie spokój z facetami, ale przy nim znowu straciła głowę i szybko zatraciła się w seksualnym uczuciu. Ich znajomość emulowała na tło intymności. Jeśli chodzi o te sceny to będzie ich całkiem sporo. Jednak co za dużo to niezdrowo. Jak dla mnie stanowczo zbyt dużo, tak jakby ich relacja tylko na tym się opierała. W sumie na początku tak miało być, ale szybko zmieniło się w relację uczuciową.

Bardzo podobała mi się opieka Phoebe nad niesłyszącą dziewczynką. Dziewczyny rzeczywiście spędzały z sobą czas i cały czas rozmawiały. Autorka przedstawiła z jakimi problemami borykają się ludzie z takimi problemami oraz jak radzi sobie ich rodziny. Wszyscy są mocno wyrozumiali, ale najgorsi się obcy ludzie, którzy od razu zakładają, że tak powinno być. Phoebe nie raz walczy z innymi o dziewczynkę. Nie lubi gdy ktoś sprawia jej przykrość. Widać, że autorka skupiła się na dobrym researchu tej przypadłości.

Moim zdaniem autorka mocno skupiła się na relacji Phoebe - córka Ashera, co jest świetnie przedstawione, tak samo relacja dziewczynki z jej rodzicami i rodziną, natomiast relacja Phoebe – ojciec jest dosyć nikła, pojawia się tylko czasem i troszkę mi tego brakowało. Przechodząc do relacji Phoebe – Asher również mi czegoś zabrakło. Skupienie się na ich cielesnych doznaniach było ciekawe, ale czasem oczekiwałam jednak większej ilości rozmowy.

Na koniec wspomnę, że książka była ciekawa, miała swoje plusy i minusy. Jednak bawiłam się jak zwykle bardzo dobrze. Autorka ma takie płynne pióro, że przez historię się normalnie się płynie. To moje nie pierwsze spotkanie z nią i jestem pewna, że nie ostatnie.

7/10❤️

[ współpraca reklamowa z @wydawnictwopapieroweserca ]

Phoebe miała romans ze swoim profesorem i teraz wraca do swojego rodzinnego miasteczka, aby odetchnąć. Tam wpada na Ashera- 14 lat starszego od siebie szeryfa, samotnego ojca, który potrzebuje niani na wakacje dla jego niesłyszącej córeczki. Tak się składa, że kobieta jest jedyną osobą w miasteczku, która zna język migowy, więc decyduje się, że mu pomoże.

Pierwsza zasada bycia nianią? Nie zakochuj się w samotnym ojcu.

Motyw samotnego rodzicielstwa ostatnio jest jednym z moich ulubionych, więc wszystko co z nim, związane biorę w ciemno. Ta historia spodobała mi się już od pierwszych stron. Polubiłam Ashera za jego oddanie dla swojej córki i dojrzałość, którą wielokrotnie się wykazywał. Klimat małego miasteczka jak zawsze był niezawodny. Książka porusza bardzo ważny i bolesny temat jakim jest gaslighting. Phoebe boryka się ze swoimi problemami, bo została skrzywdzona, przez starszego od siebie, profesora. Ten wątek sprawił, że powieść nie była tylko płaskim romansem, ale historią noszącą ze sobą istotne kwestie. Jednak ta książka nie była idealna. Mam jedno „ale”, jakim jest fakt, że relacja Phoebe i Ashera rozwinęła się trochę za szybko, miałam wrażenie, że była bardziej fizyczna niż emocjonalna. Uważam, że więcej wspólnych chwil, czy rozmów bohaterów sprawiłyby, że mój odbiór byłby inny. W książce wystąpił również motyw, który uwielbiam. ( nie będę go tutaj przytaczać, aby uniknąć spoilerów ) Ten wątek sprawił, że polubiłam Ashera jeszcze bardziej, bo zachował się tak, jak na prawdziwego faceta przystało. Jeżeli jesteście fanami motywu single dad x nanny, to ta pozycja jest dla was obowiązkowa. Ocena 4/5 ⭐.