Zakopane artystek

Ta książka nie przestaje zaskakiwać i przez to wciąga jak sami diabli wiedzą. Poziom fascynacji i inspiracji jakie wyciągnęłam z ,,Zakopanego artystek'' śledząc losy tak wielu kobiet, które 100 i 200 lat temu budowały naszą kulturę ramię w ramię z mężczyznami, a jednak gdzieś z boku i z rzadką wzmianką na ich temat, sięgnął zenitu. W życiu bym się nie spodziewała, że tak wielkie wrażenie zrobi na mnie reportaż historyczny, no ale czy to nie jest właśnie przyczyna, dla której tak bardzo kochamy czytać. Przy okazjach takich jak ta przypominam sobie ,,Wszystkie lektury nadobowiązkowe'' Szymborskiej i czuję się właśnie jak ona. Odkrywam światy, których bez literatury nigdy nie byłoby mi dane odkryć.

Z wielkim entuzjazmem podchodzę do książki Budzyńskiej. Już sam dobór tematu mnie zaintrygował, ale dopiero to jak autorce udało się połączyć wszystkie te bohaterki w jedną spójną i fascynującą opowieść zrobiło na mnie ogromne wrażenie. Czasem miałam wrażenie, że reportażystka płynnie przechodzi z jednej opowieści w kolejną, łącząc je nie tylko chronologicznie, ale też tematycznie i pod względem podobnych historii życiowych. Każdy kto lubi biografie będzie tą książką zachwycony tak jak ja i kilka moich koleżanek, które już zdążyły książkę przeczytać i się nią zachwycić. Rewelacja.

Kocham te zakopiańskie opowieści. Dawno nie miałam takiej frajdy z czytania reportażu. Autorce udało się przeteleportować mnie i moją wyobraźnię do Zakopanego od połowy XIX wieku aż do czasów Witkiewicza. Czytałam o kobietach, artystkach i ich perypetiach z wypiekami na twarzy. Czy to o pisarkach, które uciekały z domów pełnych dzieci, by odżyć i się zainspirować pięknymi widokami wodospadów i potoków, czy to o tancerkach, które tak jak Rita Sacchetto przejechały cały świat i choć mogły osiąść gdzie tylko chciały, na swoje miejsce na Ziemi wybrały Zakopane. Szalona historia zakochanej w Witkacym angielskiej aktorce Winifred Cooper, nazywanej przez niego ,,Zadkiem’’ zdumiała mnie chyba najbardziej. Bez wątpienia tak jak Zakopane, tak i ta książka to tematy wciągające jak dramaty Witkacego. MEEEGA!

Zakopane…. polskie Tatry, góry, ten niepowtarzalny klimat często stawał się inspiracją dla wielu artystów.

Kazimierz Przerwa- Tetmajer, Karol Szymanowski, Mieczysław Karłowicz, Stanisław Witkiewicz i wielu innych, to oni czerpali natchnienie będąc na Podhalu… wielkie nazwiska… ale nie o panach dzisiaj mowa.

Zróbmy ukłon w stronę pań, bo również one oddały swoje serce, dusze i talent tworząc w Zakopanem, poszukując tam weny, ale również odpoczywając i spotykając się, będą w środowisku bohemy artystycznej.

To również one stawały się legendę tego miejsca, to one uwieczniły jego ducha w obrazach, rzeźbach, tekstach literackich.

To wiele nazwisk, które każdy z nas doskonale zna, ale czy wiedziałaś, że właśnie tam koiły swoje zmysły, działały, kreowały swoją „rzeczywistość”…

Anna Libera

Deotyma

Maria Konopnicka,

Gabriela Zapolska

Maria Pawlikowska - Jasnorzewska

Beata Obertyńska

Zofia Stryjeńska

…. i wiele innych nazwisk, wiele innych kobiet.

To przekrój przez ponad sto lat… Wędrówka rozpoczyna się w pierwszej połowie XIX wieku, a ta była dość ekscentryczna i „trochę skandaliczna, a na pewno dziwaczna”, ale już wtedy kobiety okrywały piękno tego miejsca. Podróż kończymy wraz z wspomnieniami Zofii Nałkowskiej, to rok 1934. Przez ten długi czas wiele się tu wydarzyło, a one pokazały całemu światu, że warto docenić ich sztukę.

Pozwól im opowiedzieć swoje historie. Wertując kolejne strony poczujesz jakbyś tam była, razem z nimi, siedziała w pięknej chacie w stylu zakopiańskim i przysłuchiwała się niezwykłym opowieściom. Usłyszysz relacje codzienności, sposób w jaki walczyły o swoją sztukę. Zobaczysz jak bardzo były zdeterminowane i jak ciężko pracowały na swój sukces. Jeśli na chwilę zabłądzisz, to możesz je zobaczyć, bowiem książka została wzbogacona o wiele zdjęć i ilustracji. To podróż pokazująca, że kobieca sztuka jest niezwykła i cały czas, jak się okazuje… mało doceniana.