Zabójcze sekrety. Tajemnica Księgi Sowy

Krzysiek nie miał rodziny, wychowywał się w domu małego dziecka. Pewnego dnia nadchodzi moment, kiedy dorósł na tyle, aby zostać przeniesiony do placówki dla starszych dzieci. Miał być to kolejny sierociniec, jednak stało się inaczej. Krzyś trafia do ekskluzywnej szkoły z internatem. Przed nim nowe doświadczenia, nowe znajomości, całkiem nowe życie. Chociaż do tej pory tak naprawdę nie miał nikogo, na kogo mógłby liczyć, pragnie, żeby było inaczej. W nowej szkole znajduje przyjaciół i zaczyna czuć się szczęśliwy, chociaż nie jest łatwo zaufać po doświadczeniach z przeszłości.

Pewnego dnia odkrywa niedostępne dla uczniów pomieszczenia. To początek przygód, które momentami będą niebezpieczne. Co takiego się stanie? Jak Krzysiek sobie z tym poradzi? Czy będzie mógł liczyć na przyjaciół?

Nie mogę powiedzieć, że była to genialna książka, jednak była dość ciekawa. Znajdziemy w niej historię pełną tajemnic i sekretów, o przyjaźni, jej sile, nowej szkole. Według mnie to pozycja dla starszych dzieci.

Akcja sprawnie poprowadzona, momentami wolniejsza, momentami znacząco przyspiesza. Książka jest na tyle ciekawa, że dziecko z przyjemnością do niej wraca, a jednocześnie nie na tyle zachwyca, żeby nie móc się od niej oderwać. Śmiało, można ją czytać na kilka podejść (dla mnie akurat jest to zaletą, ponieważ dziecko nie koniecznie przeczyta prawie 300 stron za jednym podejściem).

Jeśli chodzi o bohaterów, to są dość ciekawi. Zaletą na pewno jest to, że dowiadujemy się również o ich przeszłości.

„Zabójcze sekrety. Tajemnica Księgi Sowy” to książka dla starszych dzieci, która może nie jest genialna, ale na tyle ciekawa, że warta przeczytania. Ze swojej strony polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Zabójcze sekrety. Tajemnica księgi sowy - Krzysztof Tylkowski

( współpraca @wydawnictwo_novaeres )

Q: Lubicie Harrego Pottera?

Ta książka oddaje mi troszeczkę vibe tej serii. Co prawda nie ma tu magii, ale widzę duże podobieństwo 🩵

Kocham relację bohaterów- są to młodzi ( bo ok. 9-15 lat), a mają więcej oleju w głowie niż niektórzy dorośli bohaterowie książkowi. Szczególną uwagę przykuł mi główny bohater- Krzysiek, który po pobycie w domu dziecka zostaje wysłany do szkoły z internatem, poznaje nowych ludzi i przeżywa różne przygody.

Zagadki i przygody dzieci były mega śmieszne. Nie jest to szczyt kryminału, ale to książka 13+, więc nie bądźmy za bardzo wymagający 😅

Humor też jest taki ,dziecinny’ , ale napewno wpasuje się do grupy wiekowej. Mega fajnie się to czytało. Poczułam się taka zrozumiana przez bohaterów. Pokazuje też, że dzieci wcale nie są takie cichociemne.

To moja pierwsza styczność z autorem, ale myślę, że nie będzie ono ostatnim.