Play Along. Windy City. Tom 4

„Play Along” to czwarta odsłona mojej ulubionej serii „Windy City” autorstwa Liz Tomforde. Sięgając po każdą kolejną cześć, mam nadzieję, że będzie ona równie satysfakcjonująca i pełna emocji jak poprzednia. Zawsze liczę na to, że otuli mnie niczym ciepły kocyk w zimowy wieczór. Czy zatem i tym razem autorce udało się skraść moje serce? Zdecydowanie tak!

Przedsmak historii Isaiaha Rhodesa i Kennedy Kay mogliśmy poczuć już w poprzedniej części, w której pierwsze skrzypce grał starszy brat mężczyzny — Kai. I chociaż już wtedy wiedziałam, że ich romans będzie inny niż dotychczasowe, nie spodziewałam się, że ten bardziej rozrywkowy i zwariowany brat, okaże się takim wspaniałym partnerem. Tak, Isaiah Rhodes zdecydowanie zasłużył na to, żeby wpisać go na listę książkowych mężów, ponieważ niesamowicie urzekł mnie tym, jak uroczym, troskliwym i czułym bohaterem się okazał, nawet pomimo ogromnej traumy, która nawet po tak wielu latach nadal siała spustoszenie w jego głowie.

Jednak nie zapominajmy o tym, że w romansach główną rolę odgrywają zazwyczaj dwie osoby, dlatego nie możemy zapominać o Kennedy — kobiecie, która skradła serce głównego bohatera, już pierwszego dnia, gdy pojawiła się w jego życiu. Kobiecie, która nie bała się zaryzykować, by odnaleźć prawdziwe szczęście. Jestem naprawdę pod ogromnym wrażeniem tego, jak autorka świetnie poprowadziła wątek romantyczny, chociaż myślałam, że po tym, co zaserwowała nam poprzednim razem, nic już mnie nie będzie w stanie zaskoczyć. Tymczasem czytałam tę część z zapartym tchem, kibicując głównym bohaterom od początku do końca.

Myślę jednak, że największym plusem tej serii jest to, że Liz Tomforde stworzyła jedną wielką rodzinę, złożoną z głównych postaci, które mieliśmy okazję poznać w poprzednich częściach, a która sukcesywnie powiększa się, gdy na rynku wydawniczym pojawia się kolejny tom. To niewiarygodne i zarazem wspaniałe, że pomimo iż była to już czwarta książka i każda z nich opowiadała o innej parze, nadal mam wrażenie, jakbym czytała jedną rozbudowaną historię tylko z różnych perspektyw, ponieważ cały czas wiem, co dzieje się u poprzednich protagonistów.

Bez wątpienia „Windy City” to wyjątkowa seria, która z pewnością skradnie serce niejednemu wielbicielowi romansów. I właśnie dlatego z niecierpliwością będę wyczekiwać premiery kolejnej odsłony, ponieważ czuję w kościach, że Rio jeszcze nas czymś zaskoczy.

Liz Tomforde po raz kolejny stworzyła historię, która skradła moje serce. Nie wiem, jak ona to zrobiła, że tych bohaterów po prostu nie da się nie kochać. Ta opowieść, jak i cała seria, jest niesamowicie spójna; autorka włożyła wiele wysiłku w to, aby stworzyć coś, co harmonijnie ze sobą współgra.

Isaiah Rhodes jest kolejnym perfekcyjny męskim bohaterem. O nim nie można powiedzieć nic złego. To mężczyzna z krwi i kości – męski, ale jednocześnie wrażliwy, wyrozumiały, zabawny, wspierający, oddany. Idealny brat, przyjaciel, szwagier, wujek, a jak się okazuje, również mąż. Nie zdradzę więcej, ponieważ musicie poznać go sami; cokolwiek bym napisała, to i tak będzie za mało.

Kennedy Kay przez całe życie musiała spełniać oczekiwania innych. Jej jedynym marzeniem było zostać lekarzem w profesjonalnej drużynie sportowej, ale to marzenie zostało jej odebrane przez szowinistycznego lekarza. Kennedy to wspaniała kobieta, a śledzenie jej rozwoju, nauki okazywania uczuć, pokazywania siebie i walki o własne marzenia było niezwykle inspirujące. Jej ewolucja na kartach tej książki była czymś naprawdę wyjątkowym.

Nieodwzajemniona miłość, małżeństwo po pijaku, udawanie związku, traumy. To opowieść o tym, jak ważna jest druga osoba, jak istotne są marzenia każdego z nas, i że tylko ktoś, kto naprawdę kocha, jest w stanie walczyć o te marzenia razem z nami. To historia pokazująca prawdziwą troskę i oddanie. Relacja Kennedy i Isaiaha od samego początku opierała się na zaufaniu i akceptowaniu siebie nawzajem.

Chemia, jaką mieli, i to jak piękna wytworzyła się między nimi przyjaźń, która ich uskrzydlała, dodawała im odwagi. Wątek romantyczny jest niesamowity, i choć Isaiah jest zakochany i ma nie małą obsesję na punkcie Kennedy, to tempo w tej książce jest raczej powolne. Co mi osobiście bardzo się podoba, bo autorka dużo większą uwagę poświęciła części emocjonalnej niż fizycznej.

Nasi bliscy bohaterowie wiedzieli, że mogą na siebie liczyć, że to co ich łączy to coś więcej niż udawany związek. Wiedzieli też, że nie są sami. Bo choć Isaiah miał brata, przyjaciół to Kennedy najczęściej była sama i sama musiała zmagać się z wieloma przeciwnościami losu. Okazało się, że miała za sobą nie tylko całą drużynę i przyjaciółkę, ale i mężczyznę który był w stanie zrobić dla niej wszystko.

Autorka ma niesamowitą umiejętność tworzenia bohaterów, nie tylko głównych, ale także pobocznych, nadając im charakter i sprawiając, że stają się nieodłącznym elementem oraz ważną częścią książki.

„Play Along” wzrusza, rozśmiesza i uskrzydla, powoduje motyle w brzuchu i pragnienie by mieć przy sobie takich ludzi jak bohaterowie Windy City. Ta seria to niewątpliwie najlepiej napisane romansy, najlepiej wykreowani bohaterowie i coś, co każdy musi przeczytać.

A teraz potrzebuje historii Rio i książki która została poświęcona Montiemu. Z drugiej strony, nie chcę, aby przygoda z Windy City się kończyła, bo ta seria niewątpliwie skradła moje serce.

/współpraca reklamowa: niezwykłe zagraniczne/

"Play along" autorstwa Liz Tomforde to już czwarta część bestsellerowej serii Windy City. Jak na razie oprócz tej czytałam pierwsza część i muszę przyznać, nadal trzyma poziom. Historia jest wciągająca od pierwszego rozdziału, aż do samego końca. Nie ma czasu na nudę, autorka świetnie kreuje postaci i problemy z jakimi muszą się borykać. Wydawało by się, że to kolejny romans sportowy, których ostatnio pełno na rynku, ale to nie tu. Mamy tu poruszane tematy z napadami paniki, traumą po stracie rodzica oraz wyższe sfery, które są bezwzględne i rządzą się własnymi prawami. Ta historia jest jak powiew wiatru, świeża, odżywcza i zapowiada coś pięknego.

Isaiah jest bajsbolistą, rozrywkowy i wiecznie uśmiechnięty. Nie chcę nikomu pokazywać, że też ma problemy, woli radzić sobie sam.

Kennedy fizjoterapeutka, wycofana, każdego trzyma na dystans i to nie tylko w pracy, gdzie nie może spoufalać się z zawodnikami.

Ogień i woda. Ich pierwsze spotkanie to był przypadek. Damska toaleta, gdzie Isaiah starał się zebrać do kupy w ciężkim dniu i przez przypadek podsłuchać rozmowę. Kennedy od samego początku nie ma łatwo w pracy. Zatrudniona na najniższe stanowisko, bo ma szefa szowinistę, ale chce pracować ze sportowcami więc musi to znosić. Niestety, albo stety Isaiah po pierwszym spotkaniu postanowił, że zostanie ona jego żona i będzie robił wiele by zwrócić jej uwagę. Tak mijają lata, aż wreszcie pewien wypad do Las Vegas wszystko zmieni. Zostają małżeństwem i postanawiają utrzymać tę farsę by Kennedy nie straciła pracy. Co może pójść nie tak? To tylko układ, ale czy na pewno?

Kennedy nigdy nie zaznała co to znaczy miłość rodzicielska. Jej rodzina należy do elity, gdzie pozory i dobre wyjście za mąż są tylko coś warte. Kiedyś starała się zadawać swoją rodzicielkę, ale nigdy nie była dość dobra. Ma zupełnie spaczone postrzeganie miłości i chociażby najzwyklejszej pomocy drugiego człowieka. Nie umie się zbliżyć do nikogo, zawsze trzyma dystans, tylko nie przy Isaiahu, przy nim czuje się bezpieczna i umie się otworzyć. A to już jakiś początek. Co będzie dalej?

Isaiah cały czas nosi maskę wesołķa.

📚📚📚"Zauważyłam, że uśmiechasz się, nawet kiedy tego nie chcesz. Tak jak ja."📚📚📚

Każdemu jest w stanie poprawić humor, ale głęboko w sobie chowa strach. Przerażają go burze, to w czasie jednej z nich zginęła jego matka. Nadal nie umie sobie poradzić ze stratą i napadami paniki, ale nie będzie prosił o pomoc.

📚📚📚"Ja zawsze się troszczyłem, Kenny, czasami aż za bardzo, jednak ludzie nie chcą tego kolesia. Kto chce przebywać z typem, którego nachodzą ataki paniki z powodu pierdolonej pogody?"📚📚📚

Dopiero przy Kennedy się otworzy i pokaże swoje prawdziwe ja. On jest słodki na maxa i to w taki uroczy, i nie meczący sposób.

Bardzo podoba mi się jak autorka rozwijała ich relację. On od początku wiedział, że to będziecie to, ale i tak jego uczucia ewoluują, zakochuje się w niej naprawdę, a nie w obrazie jaki wykreował jego mózg. Kennedy jest zupełnie inna niż się spodziewał, ale to wcale nie znaczy, że gorsza, po prostu inna. Pod płaszczykiem niedostępnej i oziębłej kobiety, kryje się piękne poturbowane wnętrze. Oboje poranieni, ale zupełnie inaczej sobie z tym radzą i pięknie się uzupełniają. Uwielbiam ich relację 🥰🥰🥰.

Jeżeli jeszcze jakimś cudem nie znacie tej serii, to musicie szybciutko nadrobić. Jedne z lepszych romansów sportowych jakie czytałam. Emocje gwarantowane, polecam🥰🥰🥰.