Zabawmy się u Adamsów

Zdarzyło się Wam przeczytać książkę, która na bookstagramie była wychwalana co niebiosa, zbierała same pozytywne opinie i oceny, a Wam po prostu, ona nie przypadła do gustu?

.

Ja tak akurat miałam z tą książką, moje oczekiwania co do niej były ogromne. Byłam nastawiona na przerażającą historię, o której nie będę w stanie zapomnieć, która będzie mnie prześladowała jeszcze długo po jej przeczytaniu, ale nic takiego się nie stało🤷 Szczerze, to już o niej zapomniałam. Miała być to historia ociekająca złem, przedstawiająca brak człowieczeństwa i bestialstwo, owszem zawierała ona te elementy, ale nadal nie rozumiem, skąd te ochy i achy na jej temat.

🌿 Rodzice trzynastoletniego Bobby'ego i dziesięcioletniej Cindy wyjeżdżają na wakacje i pozostawiają dzieci pod opieką dwudziestoletniej studentki Barbary. Rodzeństwo wolny czas spędza wraz z dziewczyną i przyjaciółmi zamieszkującymi nie daleko od nich. Z czasem zaczyna doskwierać im nuda, więc postanawiają "zorganizować zabawę" z Barbarą, która będzie odgrywała w niej główną rolę. Zabawa rozpoczyna się od momentu przywiązania jej do łóżka...🌿

.

"Zabawmy się u Adamsów" to historia pokazująca, jak nie wiele potrzeba, aby przekroczyć pewne granice człowieczeństwa i przejść do okrucieństwa i bestialstwa. Jedna źle podjęta decyzja może ponieść, wiele konsekwencji, które później nie mają odwrotu. Autor w sposób bezwzględny opisał, do czego jest zdolna młodzież, czym się kieruje podejmując takie, a nie inne decyzje, że mały psikus i niewinna zabawa, mogą okazać się straszną tragedią.

.

Autor swoją książką wywołał wielką burzę, została ona nazwana kontrowersyjną, brutalną i wstrząsająca. W Polsce nigdy wcześniej nie została wydana, aż do teraz. Tylko czy ona była tak naprawdę wstrząsająca i okrutna? Więcej tu było opisów i rozmyślań bohaterów, niż samej akcji, a na nią najbardziej liczyłam.

.

Dużo tu opisów, przemyśleń głównych bohaterów, niż samej akcji, a na nią najbardziej liczyłam. Akcja zaczyna nabierać tempa dopiero pod koniec książki i to została opisana w wielkim skrócie. Komuś czytanie o uwięzionej opiekunce, na dodatek maltretowanej przez dzieci, może wydawać się wstrząsające i okrutne, tym bardziej, że takiego czynu dopuścili się nieletni. No ale mi ona wydała się taka trochę nijaka, może dlatego, że zabrakło mi tutaj chociażby szczegółowych opisów samych tortur. Z pewnością wtedy nabrałaby większego charakteru, napięcia i grozy.

Ta książka jest totalnie przerażająca. Dzieci, najbardziej bezbronne i z natury dobre istoty, dopuszczają się zachowań rodem z piekła. Najbardziej poruszyło mnie właśnie to, że początkowo niewinny psikus, zrodzony z nudy, zamienił się w taki koszmar i znęcanie się nad dorosłą kobietą. Ta historia przypomniała mi znany "eksperyment więzienny", w którym przypadkowi ludzie, podzieleni na więźniów i strażników, wcielili się w swoje role aż za bardzo i strażnicy zaczęli krzywdzić więźniów. Może naprawdę okoliczności w jakich się znajdujemy, potrafią sprowokować nas do najgorszych, bestialskich zachowań? Może dzieci też temu ulegają? Koniec końców, książka daje do myślenia i jest fenomenalnym dreszczowcem.

"Zabawmy się u Adamsów" to horror autorstwa Mendala W. Johnsona, który został wydany w roku 1974. Niestety jest to jedyna książka autora, bo zaledwie 2 lata po ukazaniu się powieści autor umiera.

Barbara to dwudziestoletnia studentka, która na czas wyjazdu Państwa Adams, ma zaopiekować się dziesięcioletnią Cindy i trzynastoletnim Bobby. Pierwsze dni opieki przebiegają bez zarzutu, a młoda kobieta z przyjemnością troszczy się o dzieci. Jednak wszystko zmienia pewnego poranka, gdy Barbara po przebudzeniu nie jest wstanie podnieść się z łóżka, ponieważ jest do niego przywiązana. Okazuje się bowiem, że za tym okrutnym żartem stoją Cindy i Bobby wraz ze swoimi przyjaciółmi Johnem, Paulem i Dianną, którzy postanawiają zabawi się kosztem kobiety. Wprowadzają w ruch mechanizm, który rozbudzi w nich mroczną stronę osobowości...

"Zabawmy się u Adamsów" to wstrząsająca opowieść pełna mrocznych i okrutnych zachowań, jakich dopuściły się dzieci. Już dawno żadna książka nie wywarła na mnie takiego wrażenia i nie wzbudziła we mnie tylu złych emocji, które spowodowane były zachowanie tych młodych bohaterów. Niby to tylko książka, ale takie rzeczy naprawdę się dzieją, a dzieci potrafią być okrutne i to mnie najbardziej przeraża. Najgorsze w tym wszystkim to to, że Ci młodzi bohaterowie czuli się bezkarni i nie potrafi odpowiedzieć na proste pytanie zadane przez ofiarę "Dlaczego?" Ich odpowiedź brzmiały najczęściej banalnie typu "Nie wiem", "Dla zabawy". Nie da się ukryć, że to okrucieństwo w najczystszej postaci, potraktowanie człowiek jak zabawkę. Dzieciaki nie liczył się z uczuciami ofiary, nie okazały jej żadnej skruchy, a wręcz przeciwnie z dnia na dzień stawały się coraz okrutniejsze i dawały upust swoje chorym popędom. W zaistniałej sytuacji były wyrachowane i bezczelne. Moim zdaniem do naprawdę dobra książka, wstrząsająca, ale dobrze oddająca zło, które może siedzieć w każdym z nas, chowając się za fasadą grzecznej i niewinnej buzi. Tytuł trzymający w napięciu z głęboką i dająca do myślenia fabułą, obok której nie da się przejść obojętnie.✌