A co, gdy potwory z dziecięcych rysunków zaczynają żyć własnym życiem?
Trzy lata temu siedmioletni Jack Peter Keenan omal nie utopił się w oceanie. Od tamtej pory mieszkający w przybrzeżnym miasteczku w stanie Maine chłopiec śmiertelnie boi się wychodzić ze swego domu. Jego zajęciem staje się rysowanie potworów, a gdy te zaczynają żyć własnym życiem, na wszystkich pada cień grozy. Holly, matka Jacka Petera, słyszy nocami dziwne odgłosy dobiegające od strony oceanu. W poszukiwaniu pomocy odwiedza katolickiego księdza i jego japońską gospodynię, którzy karmią jej wyobraźnię historiami o duchach i katastrofach morskich. Jej mąż Tim krąży po plaży, rozpaczliwie poszukując grasującej na wydmach niesamowitej zjawy. A Nick, jedyny przyjaciel chłopca, beznadziejnie wikła się w sieć upiornej potęgi rysunków. Wszystkich wokół Jacka Petera nęka to, co widzą i uznają za rzeczywiste, ale tylko on zna prawdę, którą skrywają koszmary czające się za bezpiecznymi ścianami domu.
"O chłopcu, który rysował potwory" Keitha Donohue to hipnotyzująca opowieść o psychicznej trwodze i nieujarzmionej wyobraźni.
Donohue cierpliwie rozwija tę nieskomplikowaną historię, tu i ówdzie zapewnia silny dreszcz emocji, ale przede wszystkim skupia się na rodzinnych napięciach powodowanych obecnością nieszczęśliwego dziecka. Skromna, kunsztownie dopracowana książka z mrożącym krew w żyłach zaskakującym zakończeniem.
"The New Tork Times Book Review"
Zwalające z nóg bożonarodzeniowe tchnienie grozy... W trzecim akcie spójność fabuły wydaje się rozsypywać niczym dziecięca uwaga, ale pod koniec okazuje się, że od samego początku wszystko zmierzało ku przemyślanemu, porażającemu finałowi.
"Entertainment Weekly"
Keith Donohue - amerykański powieściopisarz, autor bestellerów: "The Stolen Child", "Angels of Destruction", "Centuries of June". Autor recenzji dla "Washington Post". Doktor literatury angielskiej specjalizujący się w irlandzkiej literaturze modernistycznej. Mieszka w Maryland.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii horror i groza
Czy książka Zabawa w teatr to praktyczny podręcznik aktorstwa dla dzieci?
Nie, ta publikacja jest specjalistyczną monografią poświęconą wybitnej twórczości scenograficznej Jerzego Juka-Kowarskiego. Książka skupia się na wnikliwej analizie estetyki wizualnej oraz dokumentacji najważniejszych spektakli zrealizowanych przez tego artystę. Jest to pozycja o charakterze naukowo-albumowym, a nie zbiór scenariuszy czy instruktaży do zabaw teatralnych dla najmłodszych. Lektura pozwala czytelnikowi zgłębić skomplikowany proces kreacji przestrzeni scenicznej w polskim teatrze współczesnym. Dzięki takiemu ujęciu tematu, odbiorca zyskuje unikalny wgląd w warsztat jednego z najważniejszych polskich scenografów ostatnich dekad.
Jakie materiały wizualne znajdę wewnątrz tej publikacji?
Wewnątrz opracowania zamieszczono bogatą dokumentację fotograficzną oraz wysokiej jakości reprodukcje projektów scenograficznych. Czytelnicy mogą precyzyjnie prześledzić ewolucję wizualną wybranych spektakli poprzez unikalne zdjęcia z przedstawień oraz autorskie szkice koncepcyjne. Materiały te służą jako kluczowe narzędzie do zrozumienia skomplikowanych relacji między aktorem a otaczającą go architekturą sceny. To doskonałe źródło inspiracji dla osób zajmujących się zawodowo plastyką teatru oraz szeroko pojętym designem. Każda ilustracja została opatrzona merytorycznym komentarzem ułatwiającym interpretację zamysłu artystycznego twórców.
Dla kogo publikacja Zabawa w teatr będzie najbardziej wartościowa?
Książka jest skierowana przede wszystkim do studentów szkół artystycznych, czynnych teatrologów oraz świadomych pasjonatów historii polskiej sceny. Profesjonalny język analizy i bardzo wysoki poziom merytoryczny sprawiają, że stanowi ona istotne źródło wiedzy o warsztacie współczesnego scenografa. Publikacja przybliża warsztat pracy Jerzego Juka-Kowarskiego w szerokim kontekście jego wieloletniej współpracy z wybitnymi reżyserami. Osoby zainteresowane głęboką teorią sztuki znajdą tu liczne refleksje nad funkcją obrazu i światła w przestrzeni teatralnej. Jest to pozycja obowiązkowa dla każdego, kto chce zrozumieć, jak powstaje wizualny język współczesnego dramatu.
Czy treść zawiera wywiady z twórcami polskiego teatru?
Tak, treść opracowania obejmuje zarówno teksty krytyczne, jak i obszerne rozmowy, które rzucają światło na proces powstawania konkretnych inscenizacji. Współautorzy i redaktorzy zadbali o to, by subiektywna perspektywa artysty była zawsze uzupełniona o niezbędne komentarze teoretyczne i historyczne. Dzięki temu czytelnik otrzymuje wielowymiarowy i kompletny obraz pracy nad wizualną stroną najważniejszych polskich przedstawień. Jest to rzetelne opracowanie naukowe, które umiejętnie łączy osobiste wspomnienia twórców z rygorystyczną analizą teatrologiczną. Taka struktura tekstu znacznie ułatwia zrozumienie kontekstu historycznego prezentowanych projektów scenicznych.
Czy Zabawa w teatr sprawdzi się jako lekki prezent dla amatora?
Ze względu na swój wybitnie specjalistyczny charakter, pozycja ta może okazać się zbyt wymagająca dla osób szukających jedynie powierzchownej wiedzy o sztuce. Jest to publikacja o dużej gęstości faktograficznej i teoretycznej, która wymaga od odbiorcy podstawowego przygotowania z zakresu nauk o teatrze. Nie jest to prosta, typowo ilustrowana książka albumowa, lecz poważne studium poświęcone konkretnemu i wymagającemu nurtowi w polskiej scenografii. Dla laików szukających lekkich anegdot zza kulis lub prostych instruktaży, treść ta może wydać się zbyt hermetyczna i trudna w odbiorze. Buduje ona jednak ogromne zaufanie wśród profesjonalistów dzięki swojej rzetelności i głębi opracowania tematu.
