Za zasłoną milczenia

Żaneta Pawlik skupiła na swojej prozie moją uwagę już od debiutanckiej powieści. Wówczas okazało się, że autorka ma wiele do przekazania a jej historie pięknie oddają współczesne wartości. W "Za zasłoną milczenia" po raz kolejny dostrzec możemy kunszt autorki oraz jej baczną obserwację świata.

Muszę przyznać, że autorce nie brakuje pomysłów. Bazując na prozie życia wyciąga na światło dnia trudne tematy i pokazuje czytelnikowi, że są na świecie ludzkie dramaty o których nie mamy pojęcia. Jej lekki styl konkuruje o uwagę z intensywną atmosferą emocji, które otulają nas z każdej strony i prowadzą przez fabułę ani przez moment nie będącą nam obojętną. Czytamy bowiem o losach postaci, które w zaskakujący sposób przypominają nas samych i nawet jeśli nie mamy na swoim koncie podobnych przeżyć to i tak doskonale rozumiemy demony z jakimi walczą.

Czytamy o dwóch różnych kobietach, które jeszcze do niedawna żyły w zamknięciu a dziś będą musiały skonfrontować się z zupełnie innym światem niż znały do tej pory. Klara i Dorota spędziły czas w izolacji na własne życzenie. Jedna z nich porzuciła właśnie śluby zakonne, druga wyszła z więzienia. Obie zostały wypuszczone na wolność i z zaskoczeniem zauważyły, że to co pozostawiły przed zamknięciem pędziło do przodu na złamanie karku i zmieniło się w coś zupełnie nowego oraz zaskakującego. Tym sposobem obie kobiety będą musiały na nowo odnaleźć się w świecie i zdobyć własne cele.

Losy Klary i Doroty splatają się w zaskakujących okolicznościach a jednak autorka poprowadziła ich drogi w taki sposób, że wydaje się nieuniknione, by pozostały sobie obojętne. Czytamy o walce z własnymi słabościami, o próbie zbudowania życia na nowo a także o drugich szansach, które mają swoje konsekwencje. Obie bohaterki na oczach czytelnika walczyć będą z prywatnymi demonami i tym samym przywołają na pierwszy plan smutne, trudny do rozpracowania emocje, ale wydaje się, że to wszystko było potrzebne, by raz na zawsze rozliczyć się z przeszłością. Na ponad 300 stronach rozpościera się zatem akcja pełna współczesnych, ponadczasowych wartości, która rozlicza z popełnionych czynów zarówno główne bohaterki jak i czytelnika, który w ich losach zaczyna dostrzegać cząstkę własnego życia.

"Za zasłoną milczenia" to piękna i przejmująca lektura od której nie sposób się oderwać. Przyznaję, że zarwałam dla niej noc, ponieważ jak najszybciej musiałam się dowiedzieć, jak ostatecznie potoczą się losy Klary i Doroty. Chociaż wydaje się, że obie przeszły trudną drogę do tego, by rozpocząć wszystko na nowo, to jednak los i tak miał dla nich kolejne nieprzewidziane trudności do pokonania. Żaneta Pawlik pokazuje zatem jak trudne potrafi być życie i jak ciężkie w odbiorze a jednak udowadnia, że warto iść przez nie z podniesionym czołem i do samego końca walczyć o swoje szczęście. Jeśli zatem wciąż zastanawiacie się czy ta lektura jest dla Was – jest! Zdecydowanie!

"Za zasłoną milczenia" Żanety Pawlik to opowieść o życiu, wolności i odpowiedzialności, której głównymi bohaterkami są Klara i Dorota. Autorka wnikliwie analizuje psychologiczne i emocjonalne aspekty ich życia, tworząc historię pełną złożoności i głębi.

Klara Sosnowska po dziesięciu latach posługi u anastazjanek podjęła radykalne kroki, przestała oszukiwać samą siebie i opuściła zakon. Do podjęcia tej niełatwej decyzji przyczyniła się tragiczna śmierć jej brata, Andrzeja.

To Andrzej, brat bliźniak, z którym zawsze łączyła Klarę wyjątkowa więź, nigdy nie pogodził się z jej wyborem. Nie ustawał w namawianiu siostry do zmiany zdania. Dopiero jego tragiczna śmierć uświadomiła Klarze prawdę o jej życiu zakonnym, o tym, że nie nadaje się ona do życia w zamknięciu, w klasztornej regule.

Była zakonnica po opuszczeniu murów zakonu, brutalnie zderza się z rzeczywistością. Jej życie dotychczas było podporządkowane idei, jednak decyduje się na tak poważny krok, by odzyskać kontrolę nad własnym losem. Zderzając się z rzeczywistością poza murami klasztoru, Klara musi nauczyć się brać odpowiedzialność za własne decyzje i funkcjonować w społeczeństwie. To dla niej nowa, trudna wolność, która stawia ją przed wieloma wyzwaniami.

Z kolei Dorota Jasek, po czterech latach opuszcza więzienne mury w ramach warunkowego zwolnienia. Chce odzyskać syna, który od zapadnięcia wyroku skazującego jest pod opieką jej siostry, Weroniki. Karol, teraz już nastolatek, nie miał kontaktu z matką, gdy była w więzieniu. Weronika, która wraz z mężem sprawuje obecnie opiekę nad Karolem, całkiem inaczej widzi całą sytuację. Nastolatek stał się jej bardzo bliski, traktuje chłopaka niczym syna.

Dorota pragnie odzyskać syna tak mocno, jak Weronika nie chciałaby go stracić Pomimo trudności i przeciwności losu, Dorota nie rezygnuje z walki o swoją wolność i szansę na ponowne nawiązanie relacji z Karolem.

Losy Klary i Doroty splatają się w pensjonacie Bryza, gdzie obie kobiety szukają schronienia i wytchnienia. Początkowo ich relacja jest pełna napięcia i wzajemnej niechęci. Z czasem jednak, dzięki wspólnym doświadczeniom i wzajemnemu wsparciu, zaczynają sobie ufać i budować przyjaźń.

Autorka w świetny sposób kreśli sylwetki bohaterek, odsłaniając ich mroczne sekrety i bolesne doświadczenia. Klara zmaga się z traumą z dzieciństwa i poczuciem winy, a Dorota próbuje zatuszować przeszłość i naprawić błędy młodości. Obie kobiety popełniają błędy, ale ich determinacja i siła woli budzą podziw, choć to postać Doroty była mi bliższa i wywołała więcej emocji. Mocno współczułam tej kobiecie!

Żaneta Pawlik przeplata losy obu bohaterek z perspektywami innych postaci, co pozwala czytelnikowi zanurzyć się głębiej w ich historie. Autorka ukazuje bogactwo ludzkich doświadczeń i perspektyw, co sprawia, że opowieść staje się jeszcze bardziej wielowarstwowa i interesująca.

Język, którym posługuje się autorka, jest plastyczny i sugestywny, co ułatwia czytelnikowi zrozumienie emocji i przeżyć bohaterów. Pawlik umiejętnie buduje napięcie i zaskakuje czytelnika nieoczekiwanymi zwrotami akcji, sprawiając, że jej opowieść staje się jeszcze bardziej intrygująca. Muszę jednak przyznać, że ta historia do łatwych, przyjemnych, sielankowych nie należy i wyjątkowo, w odróżnieniu od pozostałych powieści tej autorki, tym razem otwarte tej książki zakończenie mnie nie przekonało i czuję pewien niedosyt…

"Za zasłoną milczenia" porusza wiele ważnych tematów, takich jak wolność, odpowiedzialność za własne życie i konsekwencje podjętych decyzji. Pokazuje siłę tkwiącą w ludziach, którzy potrafią podnieść się po upadku i walczyć o swoje szczęście. To nie tylko opowieść o drodze do wolności, lecz także o drodze do samopoznania i akceptacji.

"Za zasłoną milczenia" to historia o odwadze, determinacji i sile ludzkiego ducha, która pozostaje w pamięci czytelnika na długo po zakończeniu lektury.

Polecam tę książkę wszystkim czytelnikom lubiącym dobre, emocjonujące powieści obyczajowe!

Klara 10 lat temu postanowiła wstąpić do zakonu. Młoda dziewczyna od razu po maturze nie zdążyła poznać dorosłego życia. Zostawiła brata bliźniaka oraz rodziców i w pełni oddała się Bogu. Niestety tragiczny wypadek spowodował, że Klara postanowiła zdjąć habit i wrócić do normalnego życia.

~

Dorota przez lata cierpiała przez męża tyrana, który znęcał się nad nią fizycznie i psychicznie. Chcą uchronić syna przed skutkami przemocy domowej popełnia przestępstwo i trafia do więzienia. Karol natomiast traci matkę oraz ojca i wychowywany jest przez ciotkę. Kobieta robi wszystko aby zacząć życie na nowo i odbudować sieją relacje z jedynym synem.

~

Dorota i Klara kobiety, które poznają się przypadkiem. Kobiety, które dzieli tak wiele, ale jednak coś je połączyło. Co je ze sobą połączy? Czy kobiety zaczyną życie na nowo? Jak sobie poradzą na wolności? Czy wszystko dobrze się ułoży w ich życiu?

~

"Za zasłoną milczenia" jest to bardzo emocjonująca historia. W książce jest bardzo dużo lęku i cierpienia. Autorka świetnie opowiada odrębne historię bohaterów, które w pewnym momencie łączą się w jedną całość. Podobało mi się, że autorka pokazała prawdziwe życie. Było to moje pierwsze spotkanie z piórem autorki i jestem naprawdę zachwycona.

~

Nie jest to lekka książka bo porusza naprawdę ciężkie tematy ale pozwala ona zagłębić się w historię, które dzieją się za zamkniętymi drzwiami. Przemoc domowa to wciąż temat tabu, który często jest bagatelizowany a osoby, które tego doświadczają nie mają wsparcia wśród bliskich.

~

Mam nadzieję, że już niebawem poznamy dalsze losy tych wspaniałych i wytrwałych kobiet. Autorka zakończyła powieść w momencie gdy kobiety obrały pewien kierunek żucia ale nie wiemy jak to dalej się potoczy. Także czekam z niecierpliwością na kontynuację a Wam polecam jeśli interesują Was książki poruszające trudne życie tematy.

Dziękuję za egzemplarz do recenzji autorce ♥️

Nie da się ukryć, że Żaneta Pawlik pisze powieści wyjątkowe. Często niewygodne, trudne w odbiorze, dające do myślenia, ale i niosące potrzebną często nadzieję na to, że będzie lepiej. I tym razem autorka nie zawiodła, a jej najnowsza opowieść i zaskakuje, i zachwyca jednocześnie.

Historia dwóch różnych kobiet. Jedna rezygnuje z życia w zakonie, druga wychodzi na wolność z zakładu karnego. Z pozoru nie łączy ich nic, ale po głębszej analizie okazuje się, że wszystko. Obie są pogubione, obie pamiętają świat zupełnie inaczej i muszą rozpocząć życie w nowym, nieznanym środowisku, co nie jest ani miłe ani przyjemne.

Autorka lubuje się w lekko onirycznych i przydługich opisach, wprowadza czytelnika w meandry umysłu swoich bohaterów, pozwala ich poznawać i smakować ich charaktery. Nie oszczędza tutaj nikogo. Dogłębnie analizuje umysły, sprawdza zachowania i doświadcza bohaterki w sposób nieraz brutalny, ale zawsze realny.

Jasno i wyraźnie mówi o samotności, zagubieniu i walce o lepsze jutro i swoje życie. Nie podaje jednak dania ciężkostrawnego, a lekkostrawną i kolorową porcję. Na wszystko jest tutaj pora i miejsce, nic nie jest przypadkowe, losy dwóch dość doświadczonych przez życie bohaterek łączą się ze sobą wyjątkowo ładnie, a ich dusze splatają się w solidnym uścisku.

To powieść pełna emocji, którą czyta się z zachwytem i niesłabnącym zainteresowaniem.

„Za zasłoną milczenia” to powieść powieść napisana prosto z serca o niczym innym jak… życiu. Wszystkie książki Autorki charakteryzują się niezwykłą głębią emocjonalną i wrażliwością. Jednak w przypadku tego tytułu te dwa czynniki stają się jeszcze bardziej uwypuklone, a „Za zasłoną milczenia” staje się powieścią od której nie tak łatwo się oderwać.

Z każdej strony bije profesjonalizm i czuć, że Pawlik dokładnie przemyślała to co chce przekazać Czytelnikowi. Autorka zręcznie łączy ze sobą elementy kryminału, a także dramatu o mocnym podłożu psychologicznym. Lawiruje pomiędzy wątkami i losami dwóch kobiet, które łączą się ze sobą w najmniej oczekiwanym momencie, a wartka akcja nie daje Czytelnikowi możliwości wytchnienia.

Główne bohaterki - Dorota oraz Klara to zupełnie odmienne postacie. Dorota odsiadująca wyrok za zabójstwo męża walczy o warunkowe zwolnienie. Klara po dziesięciu latach posługi opuszcza zakon i zmaga się z traumą, żałobą po stracie brata oraz swego rodzaju problemami egzystencjalnymi w „normalnym” świecie. Jednak obie łączy droga przez ból i samotność. Obie odczuwają potrzebę adaptacji i miłości. Są to postacie z krwi i koście, których emocje są namacalne, a motywacje łatwe do zrozumienia. Każdy jest wstanie wczuć się w ich rolę i zrozumieć co mogą czuć. Autorka bardzo dobrze przedstawiła tutaj problem wykluczenia społecznego i marginalizacji. Uświadamia Czytelnikowi jak łatwo jest oceniać kogoś kogo kompletnie nie znamy. Jak łatwo kłaść innym kłody pod nogi nie znając jego historii, bądź motywów.

„Za zasłoną milczenia” to opowieść o odwadze, niezwykłej sile i przebaczaniu. Skłania do refleksji i zastanowienia się nad własnym życiem, ale i zachowaniem wobec niektórych osób. Jest to poruszająca i głęboka powieść o rozliczaniu się z własną przeszłością i poszukiwaniu miejsca nie świecie. Serdecznie 𝗣𝗢𝗟𝗘𝗖𝗔𝗠!

Czasami wybierając jakąś drogę w naszym życiu, po jakimś czasie stwierdzamy, że to nie jest dla nas. I tak naprawdę nie ma w tym nic złego. Zazwyczaj młodzież ma problem z wybraniem dla siebie odpowiedniej drogi. Znając się z uczniami z pobliskich szkół, zaledwie pięć procent wie, co chce w życiu robić. Reszta wciąż czegoś szuka, waha się, a nauczyciele niewiele robią, by im ten krok w przyszłość zapewnić. Tytułowa bohaterka aż dziesięć lat potrzebowała, by zdać sobie sprawę, że zakon niekoniecznie jest tym, co pragnęła. Co ciekawe pomocy udzieli jej ktoś z kim nie utrzymywała dobrych stosunków i to w sytuacji, która bynajmniej nie należała do przyjemnych.

W opowieści poznajemy również kobietę, która odsiadywała wyrok w więzieniu. Gdy wychodzi na wolność, jedyną jej myślą jest opieka nad własnym dzieckiem. Chciałaby odzyskać jego miłość i czas, który zabrała odsiadka, ale nie jest to łatwa sytuacja. Małe dzieci zbyt szybko przywiązują się do innych ludzi i tak jest w przypadku jej synka. Czy zatem można tą sprawę rozwiązać w jakikolwiek pozytywny sposób?

Autorka splotła dwóch kobiet pokazując nam z jakimi demonami się mierzą. Jak bardzo wiedzą ile błędów w życiu popełniły i jak pragnął wszystko poukładać w całość. Najgorsze jest to, że ludzie posiadający własne problemy, wytykają je innym, a w tym wypadku tym kobietom. Według nich nie popełnia się takich błędów. Łatwo wydają osądy i zamiast pomóc, kładą kłody pod nogi. Nie myślą o tym, że będąc same wiele przeszły, że były samotne i nikt im w niczym nie pomagał. W momencie, kiedy postanowiły wziąć się za siebie, odbić od samotności i dna, zamiast być lepiej, bywa tylko gorzej. Autorka pokazała losy zwyczajnych ludzi, którym los dał drugą szansę. Cała opowieść jest bardzo spokojnie napisana, nie czułam żadnych głośnych emocji, jedynie te przytłumione przez wyrzuty sumienia. Myślę, że opowieść jest dobra dla każdego z nas. Zwróci nasza uwagę na obecne życie i naprowadzi tych, którzy czują się w nim obco. Należy pamiętać, że to nie ludzi nas ograniczają, a jedynie własne myśli i przekonania. Z pewnością się przy niej wzruszycie:-)

Jak myślicie – łatwiej zacząć od nowa po wyjściu z więzienia czy opuszczeniu zakonu?

[RECENZJA]

ZA ZASŁONĄ MILCZENIA

Autor: Żaneta Pawlik

Wydawnictwo: Zysk i Ska

Premiera: 27.02.2024

ZA ZASŁONĄ MILCZENIA to kolejna świetna książka Żanety Pawlik. To już czwarta historia spod pióra Autorki. Do tej pory ukazały się: MOWY NIE MA!, TAMARYND. MARZĄC O LEPSZYM JUTRZE i ŚWIATŁO PO ZMIERZCHU. Jestem coraz większa fanką książek Autorki. Każda to mocno indywidualna historia. Żaneta Pawlik bardzo mocno stawia na kobiety. Pokazuje z jednej strony ich słabości, a z drugiej ogromną siłę. Tym razem poznajemy Klarę i Dorotę. Dwie zupełnie różne osobowości, doświadczone życiowo i aktualnie stające przed trudnym wyborem. Czy będą potrafiły ułożyć swoje życie od początku?

EMOCJONUJĄCA OPOWIEŚĆ O ODWADZE, POJEDNANIU I SILE, BY ZACZĄĆ OD NOWA.

Klara jest zakonnicą, po dziesięciu latach posługi, postanawia opuścić zakon. Na jej decyzję wpływ miała śmierć brata, który zawsze nakłaniał ją do odejścia. Kobieta wraca w rodzinne strony. Trudno jest jej odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Przyzwyczajona do zakonnej codzienności traci grunt pod nogami. Dorota po zabójstwie męża przebywa w areszcie i stara się o warunkowe zwolnienie. Największym problemem kobiety jest odbudowanie relacji z dorastającym synem. Chłopak jest pod opieką siostry Doroty, ale nie chce rozmawiać z matką. Upragniona wolność, mimo wielu pozytywnych oczekiwań przedstawia się w ciemnych barwach. Świat, który pamiętały kiedyś przestał istnieć. Jak ułożyć życie na nowo? Jak odnaleźć swoje miejsce w świecie? Jak trudne okaże się zmierzenie z teraźniejszością?

ZA ZASŁONĄ MILCZENIA to książka, której się nie zapomina. Bardzo charakterystyczne bohaterki: zakonnica i więźniarka. Kobiety po latach w zamknięciu starają się na nowo ułożyć swój świat. Mimo wielu przeciwności, częstego wytykania palcami wciąż walczą o szczęście. Mają chwile zwątpienia, wiele osób podcina im skrzydła, los często nie sprzyja, ale one się nie poddają. Łatwiej odnaleźć się po wyjściu z więzienia z morderstwem na sumieniu czy z zakonu? Stawiałabym na więzienie, ale jednak zakon odciska na człowieku pewne piętno, którego trudno się pozbyć. Wpajane zasady, dyscyplina wchodzą do szpiku kości. Często jednak teoria nie jest zgodna z praktyką. Klara początkowo mocno piętnuje Dorotę. Zaskoczyła mnie ta postawa. Od osób związanych z kościołem oczekuje się większego poziomu życzliwości, pomocy, akceptacji, wybaczania. A często jednak jest inaczej. Bardziej polubiłam Dorotę. Kobieta skrywa pewną tajemnicę, która w finale bardzo mnie zaskoczyła. Historia zdecydowanie warta przeczytania. Czuć pracę i zaangażowanie Autorki włożone w książkę i stworzenie kobiecych bohaterek. Historia bardzo dobrze napisana, przemyślana, wywołująca emocje Czytelnika i tematy do przemyślenia. Serdecznie polecam i już teraz czekam na kolejne nowości Żanety Pawlik.

„Za zasłoną milczenia” Żaneta Pawlik.

Klara dręczona dylematami postanawia opuścić klasztor. Utrata najbliższych sprawia, że zrzuca habit i chce żyć inaczej. Pozbawiona wykształcenia i umiejętności społecznych znajduje schronienie w pensjonacie, który prowadzi jej bratowa.

W tym samym czasie Dorota zostaje warunkowo zwolniona z aresztu. Przepełniona wizją spotkania z synem, którego nie widziała przez 4 lata nie dostrzega czyhających na nią za kratami zagrożeń.

Obie kobiety przypadkiem spotykają się i już od początku nie pałają do siebie sympatią. Wspólna praca i mieszkanie dla zupełnie różnych kobiet to wyzwanie ale i bomba z opóźnionym zapłonem.

Czy Klara odnajdzie sens swojego życia poza zgromadzeniem ?

Czy Dorota wróci na łono rodziny ?

Jakie tajemnice skrywają kobiety i jak łatwo przyjdzie im się przystosować do prozy codziennego życia ?

Pięknie napisana książka. Pełna emocji ale i delikatnych uśmiechów. Wyczuwamy ogrom pracy autorki, każde zdanie jest przemyślane i dopieszczone.

Trudna historia dwóch zagubionych kobiet, które mają wizję ale nie zdają sobie sprawy jak ją realizować. „Zamknięcie” determinuje pewne zachowania i postawy.

Przeszłość domaga się rozliczenia czy tego chcemy czy nie. Bohaterki ujmują nas i pomimo trudnych charakterów przeciągają na swoją stronę. Zawiłości i meandry życia potrafią napełnić serce nadzieją ale często są jak kubeł zimnej wody.

Emocje nas nie opuszczają i do ostatniej strony zastanawiamy się czy chcemy aby ta zasłona przykryła wszystko czy też odkryła całość w świetle.

Czwarta książka autorki i tak się składa, że to również czwarta książka spod jej ręki, którą przeczytałam. Przez to mimowolnie mam swój własny ranking, który do tej pory był w miarę wyrównany pod tym względem, że drobne niuanse decydowały o mojej większej sympatii do danego tytułu, bo wszystkie były na dobrym poziomie. A tu niespodziewanie (a może spodziewanie) pojawił się tytuł, który zdecydowanie wysunął się na pierwsze miejsce. ⭐

„Za zasłoną milczenia” skupia się na powrocie do życia na wolności. Wolności oddanej dobrowolnie w zakonie i wolności pozbawionej wyrokiem skazującym na pobyt w więzieniu. Uzmysławia jak trudno odnaleźć się w obecnej rzeczywistości, gdy w życiu doświadcza się izolującej przerwy od społeczności.

Z perspektywy Klary dowiadujemy się jak czas zmienia wartość podjętej decyzji i ile trzeba mieć odwagi, by zdecydować się zawrócić z obranej drogi. Dorota szukając bezpiecznego miejsca dla siebie i siostry trafia w jeszcze gorsze niebezpieczeństwo. Wieloletnia przemoc domowa kończy się śmiercią męża. Wymiar sprawiedliwości skazuje ją na pobyt w więzieniu, a jej nastoletni syn zostaje pod opieką siostry.

Bodźcem Klary w opuszczeniu zakonu jest śmierć brata, a Dorota wychodzi z więzienia warunkowo. Ich drogi połączy mały nadmorski pensjonat i początkowa obopólna niechęć zmieni się w zrozumienie, że punkt życia, w którym obie są wiele się od siebie nie różni. Obie czują się poza marginesem przyjętego życia.

Warto zwrócić uwagę na psychologiczne dopracowanie wszystkich występujących postaci, bo obok Klary i Doroty jest jeszcze mocna perspektywa Joanny, wdowy po bracie Klary, która ugrzęzła w decyzjach męża oraz Weroniki, siostry Doroty, która opiekując się synem Doroty rekompensuje sobie pragnienie bycia mamą.

Książki Żanety Pawlik mają to do siebie, że skłaniają do refleksji. Tutaj po raz kolejny zastanawiam się dlaczego każdy wie lepiej jak powinniśmy żyć i jak odejście od przyjętej normy skazuje nas na ostracyzm ze strony innych. Najgorsze w tym jest to, że często to właśnie bliscy nas najbardziej odtrącają.

Autorka lubi w swoich książkach zostawić mocno otwarte zakończenia, a tutaj jest inaczej, bo bardziej zamknięcie, chociaż to dopiero początek nowej drogi wszystkich bohaterów. ✨️

Czasem to, czego pragniemy nie jest tym, co naprawdę uszczęśliwia.

Dwie kobiety, dwie różne historie. Różne wybory, trudne decyzje i ich niejednokrotnie dramatyczne konsekwencje.

Zerwane więzi i rodziny, które się rozpadły. A przede wszystkim ból duszy i próby naprawienia relacji w rodzinach, które ucierpiały równie mocno co najbliższe im dziewczęta.

Klara od zawsze wiedziała, że jej droga wiedzie do Jezusa.

W związku z tym podjęła decyzję o wstąpieniu do zgromadzenia anastezjanek.

Rodzice zdawali się akceptować wybór córki, w przeciwieństwie do brata bliźniaka Klary - Andrzeja.

Dekadę po tym jak młoda kobieta zdecydowała się na życie konsekrowane okazało się, że nie było ono tym czego pragnęła.

Nie na jednak niczego- wykształcenia, zawodu i pieniędzy, zaś świat który znała przestał istnieć.

Dorota nie miała łatwego życia. Wręcz przeciwnie.. w dodatku popełniła zbrodnię, której wiele osób nie byłoby w stanie wyłączyć. Odebrała życie drugiemu człowiekowi, a teraz stara się o warunkowe zwolnienie.

Motywacją dla skazanej jest jej syn - Karol.

Obie - Dorota i Klara - nie potrafią się odnaleźć i umarły kiedyś dla świata. Spotkanie bohaterek wydaje się przełomem i otwiera kobietom oczy na wiele spraw.

I choć pozornie nic ich nie łączy szybko okazuje się , że jest zgoła inaczej.

Bardzo podziwiam tak dojrzałe pisarstwo. Piękne, oddające emocje, przemyślane i skłaniające do przemyśleń.

"Za zasłoną milczenia " to bardzo ciężka przepełniona bólem i smutkiem opowieść o pragnieniu drugiej szansy i szukaniu własnego miejsca w rzeczywistości, która pędzi naprzód niezależnie od ludzkich dramatów.

Pióro autorki czaruje i wciąga i mimo nieśpiesznego tempa rozwoju wydarzeń opowieść intryguje.

Niesamowicie mi się podobała ❤️

Gorąco polecam.

To już czwarta książka spod pióra Pani Żanety Pawlik, którą mam możliwość zrecenzować. Mając bardzo dobre doświadczenia z poprzednimi tytułami z wielką przyjemnością sięgnęłam po "Za zasłoną milczenia". Zaintrygowana opisem i zauroczona okładką z radością poświęciłam jej kilka wieczorów.

Książka napisana jest z perspektyw głównych bohaterek. Poznajemy Klarę- kobietę, która dziesięć lat spędziła w zakonie. Po latach, mimo wielu wątpliwości, zdecydowała się opuścić to miejsce. Wróciła do rodzinnej miejscowości, ale nic już nie było takie same. Straciła najbliższe osoby, została zupełnie sama, a fakt wyjścia "z zamknięcia" nie ułatwiał jej odnalezienia się w nowej sytuacji...

Drugą bohaterką jest Dorota. Ona również ostatnie lata spędziła z dala od cywilizacji. Skazana za zabójstwo męża zostaje zamknięta w zakładzie. Trudy więziennego życia pomaga jej znieść fakt, że na wolności czeka na nią ukochany synek, Karolek. Obecnie przebywa pod opieką jej siostry Weroniki. Niestety mijające lata sprawiają, że ich więź znacząco się zatarła. Kobieta wychodzi na wolność dzięki zwolnieniu warunkowemu. Jedyne czego pragnie, to zacząć żyć na nowo wraz ze swoim synem.

Te dwie kobiety spotykają się w nadmorskiej miejscowości. Ich historie, choć tak bardzo różne, mają wspólny mianownik...

Przepiękna historia o odnajdywaniu siebie. O sile i determinacji oraz stawianiu czoła wyzwaniom jakie na drodze napotykają te dwie kobiety. Nie chcę sobie nawet wyobrażać, jak trudne musi być rozpoczynanie życia na nowo będąc dorosłą osobą, szczególnie gdy brakuje wsparcia najbliższych. Jestem pełna podziwu, że mimo tak wielu trudności, wielu podejść pod stromą górę, Klara oraz Dorota potrafiły podwinąć rękawki i walczyć o swoją przyszłość.

Autorka w piękny sposób przedstawiła historię tych dwóch kobiet. Podczas lektury towarzyszył mi pełen wachlarz emocji. Uważam, że jeżeli książka potrafi wywołać takie uczucia, to znak, że jest naprawdę świetnie napisana. Zresztą o doskonałości pisanych powieści przez Panią Żanetę Pawlik przekonałam się już czterokrotnie. :) Jestem pewna, że po kolejne tytuły sięgnę w ciemno.

Życie jest bardzo trudne, nieprzewidywalne, a zarazem piękne. Stawia przed nami wiele możliwości, dróg, wyzwań, przeszkód i to od nas zależy, jak sobie z nimi poradzimy, jak pokierujemy naszym losem, przeznaczeniem. Czy z tej walki wyjdziemy zwycięsko, sięgniemy gwiazd, spełnimy marzenia, pragnienia, czy mocno zostaniemy przez codzienność przeczołgani, poturbowani, okaleczeni, aby ostatecznie pozostać z licznymi bliznami na duszy i w sercu? Czy znajdziemy w sobie odwagę, determinację, nie pozwolimy innym wejść sobie na głowę, czy raczej zamkniemy w ograniczeniach, słabościach i żalach na cały świat, bo nic nie idzie po naszej myśli?

A jak odnaleźć się w świecie, z którego zniknęliśmy na kilka lat? Jak poradzić sobie z demonami, które co rusz dają o sobie znać? Czy wolność może kogoś ograniczyć swoją wielkością? Zamknąć w czterech ścianach własnych obaw, niepewności, lęków? Jak wybaczyć sobie popełnione błędy, które rzutowały niekorzystnie na przyszłość? Czy każda droga, którą sobie wytyczymy jest odpowiednia? To i wiele innych przemyśleń pojawia się w umyśle Klary i Doroty.

Tak różne od siebie, można byłoby powiedzieć, że nic ich nie połączy. Los jednak postanowił dla nich inaczej. Ich życie spętały liny ,,więzienia''. Jedną w dosłownym znaczeniu tego słowa, drugą w przenośni, na własne życzenie, gdyż zrezygnowała z dóbr doczesnych na rzecz własnej wiary i pana Boga. Po wielu latach wychodzą na ,,wolność''. Obie zagubione, niepotrafiące odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Świat również nie czekał na nie z szeroko otwartymi ramionami, więc czują się takim niepotrzebnym balastem. Odrzucone, zmagające się z ogromnymi wątpliwościami, niepewnością, strachem, w którą stronę pójść. Do tego demony przeszłości, które co rusz dają o sobie znać, uderzając wciąż w poczucie własnej wartości, przynależności, wiary, że dobrze się postąpiło i w siłę, by zawalczyć o siebie i własne szczęście. Również rodzina, najbliżsi, którzy powinni być opoką, ostoją, wsparciem, nie dają należytego poczucia, że nie jest się samym w tym codziennym życiu. Czy te dwie poranione dusze, postacie z połamanymi skrzydłami odnajdą szczęście? Własne miejsce, w którym będą się dobrze czuć? Czy będą umiały na nowo sięgnąć gwiazd mimo licznych cegieł, które życie przywiązało im do kostek? Pofrunąć w przestworza i uwolnić się od własnych ograniczeń, które na siebie narzuciły? Tego musicie przekonać się sami.

Piękna, życiowa historia, która skłania do refleksji. O niełatwych wyborach, które często stawia nam codzienność, o słabościach, wątpliwościach, bolączkach, ale też i o walce o zmianie, sile parcia do przodu mimo licznych ograniczeń. O wybaczaniu, o zrozumieniu, o różnych odcieniach szarości i wszelakich emocjach, tych łatwych, szczęśliwych, ale i trudnych, bolesnych, które wywołują łzy i chęć rezygnacji. Gorąco polecam!