You Got Me

Elliot ma dość przyjaciół, którzy próbują go z kimś zeswatać. Podczas jednej z takich rozmów oświadcza, że już się z kimś spotyka, co oczywiście jest nieprawdą. Gdy w pracy widzi przy stoliku przystojnego nieznajomego, postanawia zaryzykować. Prosi go, by poudawał jego chłopaka. Nicholas zgadza się, chociaż jest zaskoczony pomyłem Elliota. Czy ich plan wypali?

You got me Sandry Lupin to powieść młodzieżowa, w której głównym bohaterem i narratorem jest osiemnastoletni Elliot. Ponieważ to on opowiada swoją historię, narracja ma młodzieżowy, lekki styl, sporo też pojawia się myśli głównego bohatera, co jeszcze lepiej pozwala poznać jego uczucia i niepokoje.

Fabuła nie jest zbyt skomplikowana. Elliot i Nicholas udają parę, mimo że praktycznie się nie znają. Są przekonujący w swoich rolach, zaczynają się też lubić. Ich fałszywy związek ma pomóc Elliotowi, który nie chce, by przyjaciele ciągle próbowali go na siłę wyswatać. Chłopak nie ma ochoty umawiać się na randki, nie czuje presji, by z kimś być. Dlatego wpada na pomysł, że zaczepi przystojnego nastolatka i poprosi, by ten chwilę poudawał jego partnera.

Zaskoczeniem było to, jak Nicholas szybko się zgodził i jak bardzo zaangażował w tę fałszywą relację. Nie miał problemu z bliskością, a jego pokazy czułości były pełne pasji. Elliot czuł się skołowany, bo nie spodziewał się takiego obrotu spraw. Jednak gdy byli z dala od znajomych, starali się zachowywać normalnie, nie jak para. Cały czas miałam jednak wrażenie, że sami sobie zaprzeczają – niby w żartach nazywali się w wiadomościach „swoimi” chłopakami, a przekomarzania sprawiały, że podczas czytania miałam wrażenie, że są naprawdę uroczy. Rozmawiali też ze sobą o trudnych sprawach. Narodziła się miedzy nimi relacja oparta na przyjaźni, co bardzo mi się podobało.

Na plus wychodzi oddanie emocji głównych bohaterów – dla obu był to pierwszy związek, więc nie czuli się w nim na początku pewnie. Elliot ciągle zastanawiał się, czy Nicholas na pewno go lubi. To wypadło naturalnie i dobrze było oddane w pozycji. Czasem jednak, czytając, miałam poczucie, że są momenty, gdy bohaterowie zachowują się nieco dziwnie, ale można im to wybaczyć ze względu na wiek. Jednym z przykładów jest chociażby moment, w którym Elliot ucieka, zamiast skonfrontować się z partnerem. Trzeba jednak szczerze przyznać, że bohaterowie w większości przypadków nie boją się trudnych rozmów i tematów. Są w tej pozycji też momenty, w których nie brakuje namiętności, a czytelnikowi może się od nich zrobić gorąco.

Głównym wątkiem w powieści jest miłość, jednak autorka nie zapomniała o dodatkowych motywach w tle. Mamy między innymi trudną relację Elliota i jego ojca, która została tu zaprezentowana. Jest też wątek przyjaźni, który w przypadku obu bohaterów ma ogromne znaczenie. Dodajmy do tego mniejsze i większe dramaty obecne w życiu każdego nastolatka i otrzymamy zaplecze dla relacji Elliota i Nicholasa.

Styl powieści jest lekki i młodzieżowy – przez narrację i usposobienie głównego bohatera. Czy to dobrze, czy to źle – zależy, jakie pozycje lubicie czytać. Mnie czasem drażniło, gdy Elliot zwracał się do czytelnika, bo nie pasowało mi to do reszty narracji. Czasem też dziwiły mnie wulgaryzmy, które pojawiały się w treści. Ogólnie jednak miałam wrażenie, że tekst wypada naturalnie, jakbym słuchała kogoś znajomego, kto opowiada mi o tym, co u niego słychać.

You got me to powieść dla młodzieży z wątkiem romantycznym. Nie jest to może nic odkrywczego, bo motyw udawanego związku jest dość często wykorzystywany w tego typu literaturze, ale czyta się lekko i szybko.

Elliot to osiemnastolatek, który przed przyjaciółmi udaje, że ma chłopaka. Dlaczego? Dlatego, że oni ciągle wtrącają się w jego życie uczuciowe. W dobrej wierze co prawda no ale jednak zbytnio ingerują w tę sferę życia Elliota. Stawiany pod ścianą postanawia spytać przypadkowego gościa, czy nie poudawałby jego partnera. Kto jest wybrańcem? A no szesnastoletni Nicholas. Chłopak zgadza się. Razem omawiają szczegóły ich udawanego związku. I tak zaczyna się ich znajomość.

Dokąd ich to kłamstwo zaprowadzi?

✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨

Dobra, ta książka rozłożyła mnie na łopatki. Do tej pory czytałam książki z wątkiem fake-dating tylko z bohaterami o orientacji heteroseksualnej. Tutaj jest inaczej. To było dla mnie coś nowego. Coś super! Świetna odmiana.

Elliot i Nicholas zaczynają się na niby spotykać. Ich znajomi zaczynają się lubić, chodzą na wspólne imprezy i tak dalej. Wszystko wydaje się być na dobrej drodze. No ale oni dwaj zaczynają coś do siebie czuć. I tu pojawia się dylemat i żal no bo ten "związek" miał trwać tylko jakiś krótki czas. Tyle, żeby przyjaciele Elliota uwierzyli, że ten kogoś naprawdę ma.

Elliot to postać, która jako homoseksualista jest bardzo pewny siebie. Albo inaczej... Jest świadomy swojej seksualności a przynajmniej tak wywnioskowałam z książki. Wie, kim jest i nie ukrywa tego. Fajnie bo wiele młodych ludzi wciąż ukrywa swoją orientację, ponieważ boją się opinii innych ludzi. Cieszę się, że takich książek jest coraz więcej na polskim rynku. Niestety u nas w kraju temat LGBT jest wciąż bagatelizowany i spuszczany do kanału, że tak brzydko to określę. Homoseksualiści nie różnią się niczym od nas. Często są bardziej empatyczni i zdolni to szczerej miłości niż hetero. Niestety w Polsce przez brak tolerancji, wielu młodych ludzi ukrywa prawdziwych siebie i później wychodzą z tego tragedię... Takie książki chociaż trochę pozwalają im poczuć, że są tak samo ważni jak wszyscy. Za to uwielbiam książki tego typu.

Sama fabuła jest naprawdę wciągająca. Da się wyczuć chemię pomiędzy bohaterami ale nie taka nachalną. Wszystko jest stonowane ale czytelnik mocno trzyma za nich kciuki.

No i styl, jakim została napisana ta książka również jest lekki i czytelny. Wszystko się klei ładnie w jedną, fajną historię. Polecam!

Lekka, ciepła i słodka książka, która zdecydowanie zawiera w sobie bardzo mądre przesłanie! Tę historię chłonie się całym sobą i ja nie mogłam się oderwać od tej lektury. Mimo tego, że jest to literatura młodzieżowa, to zdecydowanie może po nią sięgnąć każdy. Główni bohaterowie mają charakterek i nie raz, poza tą słodkością nam go tutaj pokażą. Zdecydowanie nie da się ich nie polubić i ja uwielbiam takie historie! Jestem pewna, że będziecie się przy niej świetnie bawili, a podczas jej czytania uśmiech nie będzie Wam schodził z ust! Cudo! 

"You Got Me" to książka skupiająca się na losach Elliota i Nicholasa. Elliot po tym jak skłamał przyjaciołom, że ma chłopaka by ci dali wreszcie mu spokój ma większy problem niż wcześniej - przyjaciele chcą poznać jego wybranka, którego przecież nie ma. Chłopak jest zdesperowany i głównie przez to pod wpływem chwili proponuje związek nowo poznanemu chłopakowi - Nicholasowi - i który serio się na to zgadza! Takim oto sposobem Elliot ma udawanego chłopaka i tak zaczyna się cała fabuła. Jestem oczarowana tą historią. Dosłownie nie umiem zliczyć ile razy szczerzyłam się jak głupek podczas czytania i wzdychałam z tego jakie to wszystko jest urocze. Ale od początku! Bardzo polubiłam się ze stylem pisania autorki! Ma bardzo przyjemny i lekki styl pisania przez co nawet nie wiem kiedy pochłonęłam tą książkę bo tak szybko mi się ją czytało! Wciągnęłam się od pierwszych stron i z ogromnym zaangażowaniem przewracałam kolejne kartki by nagle dotrzeć do epilogu i pożegnać się z bohaterami. Bardzo podoba mi się też to jak Sandra poprowadziła całą fabułę. Jakby wiem, że dla niektórych może było za szybko, baa sama lubię jak akcja toczy się wolniej jednak tutaj osobiście nie wyobrażam sobie jak inaczej mogłaby się potoczyć ta akcja. Fabuła jest świetna i jest urocza, wiecie mamy motyw fake dating, licealne życie, troszkę kłopotów i kilka plot twistów. Książka idealna na oderwanie się i spędzenie miło czasu bez większych dramatów! I na poprawę humoru bo zapewniam, że z tymi bohaterami nie ma czasu ma smutek! Przejdźmy teraz do bohaterów czyli głównego punktu tej recenzji. Bohaterowie, którzy mają moje serce w całości! Pokochałam Elliota i Nicholasa już od pierwszych stron, dosłownie oni są cudowni. Zostali świetnie wykreowani, ich charaktery są genialne i jakże do siebie pasują! Dodatkowo obaj stwarzają taką aurę ciepła, przez co uśmiech sam nasuwa się na twarz! Pokochałam ich i nie raz miałam ochotę ich wyściskać. Ich relacja tak naprawdę zaczyna z dnia na dzień i mimo, że teoretycznie oni tylko udają to praktycznie im więcej czasu razem spędzają tym bardziej się do siebie przywiązują i tym ciężej im się rozstawać. Na przełomie całej książki obserwujemy to wszystko i nawet teraz jak piszę recenzję i o tym myślę to mam uśmiech na twarzy! Te emocje między nimi z początku udawane i tak miały w sobie coś prawdziwego. Zwykłe pocałunki wywoływały zarówno w bohaterach JAK I WE MNIE motyle w brzuchu! Dużą rolę odgrywały w tej historii również przyjaciele naszych bohaterów, którzy razem tworzyli zgraną paczkę co było serio urocze. Zresztą jak cała ta książka! Ja świetnie się bawiłam i równie świetnie spędziłam czas czytając "You Got Me" i wiem, że jeszcze nie jednokrotnie będę wracać do tej historii!💜

Jeśli szukacie książki, która poprawi wam humor, jej fabuła pełna ciepła i uroku rozpali wasze serducha by później bohaterowie czyt. Elliot i Nicholas mogli je skraść bo są absolutnie cudowni - to koniecznie musicie przeczytać "You Got Me"! Mam nadzieję, że ci uroczy chłopcy skradną wasze serca tak samo mocno jak moje!🥺💜

„Słowa 'kocham cię' można było okazać na wiele innych sposobów. Zjadłeś dzisiaj coś? Jak się czujesz? Pięknie dziś wyglądasz. Uszczęśliwiasz mnie. Ubierz się ciepło. Pragnę cię. Jesteś dla mnie wszystkim. Uważaj na siebie.”

Wyobraźcie sobie, że wasi przyjaciele nieustannie próbują Was z kimś zeswatać. Aranżują spotkania, sugerują randki z potencjalnymi kandydatami, a Wy macie już tak dość tego wszystkiego, że na odczepne oznajmiacie, że już spotykacie się z kimś. Jednak nie rozwiązuje to Waszego problemu, bo przyjaciele koniecznie chcą poznać tę wyjątkową osobę.

Właśnie w takiej sytuacji znalazł się osiemnastoletni Elliot. Znalezienie osoby, z którą ponoć spotyka się już od miesiąca wcale nie jest takie proste, dlatego równie spontanicznie, jak wyimaginował sobie istniejący już związek, pyta przypadkowego klienta kawiarni, w której pracuje, czy nie chciałby poudawać jego chłopaka.

Cóż, szesnastoletni Nicholas bardzo szybko przystaje na propozycję nieznajomego i umawiają się na następny dzień, by dogadać szczegóły ich „związku”. Elliot trafił na naprawdę świetną osobę. Nicholas nie dość, że jest wolny, przystojny, absolutnie NIEhetero, to tak dobrze im się rozmawia i nawet okazuje się, że chodzą do tej samej szkoły. Kolejnym plusem okazuje się, że paczka Elliota i znajomi Nicholasa również złapali wspólny język i zaczynają razem imprezować w wolnym czasie.

Jednak obaj chłopcy wiedzą, że wszystko dobre, co się dobrze kończy, a oni przecież muszą ze sobą „zerwać”. Mieli udawać tylko przez jakiś czas. Tyle że obaj wiedzą już, że naprawdę rozkwita między nimi jakieś uczucie.

Relacja między Nicholasem i Elliotem, mimo że początkowo udawana, była naprawdę przekonująca. Oprócz cukierkowego związku i miłych chwil, mamy teżcałkiemj realne sytuacje, jak to że Nicholas momentami po prostu irytuje swojego chłopaka dziecinnym zachowaniem. Podobało mi się to, jak świetnie się dogadywali, przekomarzali i troszczyli o siebie. Bardzo lubię takie pary w literaturze. Ich związek pomimo tego, że rozpoczął się od kłamstwa, wcale nie był toksyczny.

Chłopcy mają też swoje nastoletnie problemy. Sprawy rodzinne i te w gronie znajomych. Cieszę się, że te wątki nie były zaniedbywane w tej książce. Czasem jakiś pojawiał się niespodziewanie i dodawał historii szczypty niepokoju.

Najbardziej spodobała mi się pewna sytuacja, która wywróciła życiami bohaterów. Złamała serca Elliota, rodziny Nicholas, jego przyjaciół oraz moje. Nie mogę zdradzić o co chodziło, bo byłby to spoiler, ale kocham za to autorkę książki miłością bezgraniczną. Szczególnie jedną konkretną wymianę zdań, która miała miejsce, gdy wszystko zaczęło wracać do normy.

Początkowo byłam zawiedziona tym, jak zostały przedstawione imprezy ze znajomymi chłopców. Chodzi o to, że czytelnik wie, że ktoś rozmawiał, ktoś rzucił jakimś żartem itd., ale… nie wiemy o czym bohaterowie rozmawiali, ani co to był za żart. Wiecie, sceny na zasadzie „żeby nie było, że oni się nie spotykają z przyjaciółmi, to niech będzie jakaś impreza”. By udowodnić czytelnikom, że oni wszyscy się kumplują. W późniejszych etapach książki na szczęście spotkania były opisywane i wiemy co się na nich działo, o czym się rozmawiało. Szkoda, że nie było tak od samego początku.

Mam też mieszane uczucia do samej końcówki, gdzie przenosimy się dwa lata do przodu, a tam w życiu przyjaciół – pary Emily i Lucasa – zaszły taaakie zmiany, jakby tego czasu minęło o wiele więcej. I nie chodzi o to, że to jest niemożliwe, tylko sprzeczne z tym, co Lucas i Emily mówili kilka rozdziałów wcześniej.

Na tle innych powieści z reprezentacją osób LGBT+ „You got me” wypada naprawdę bardzo, bardzo dobrze! Mimo drobnych potknięć, uważam że to mocna pozycja wśród młodzieżówek i polecam Wam ją gorąco, jeśli poszukujecie książek o miłości między chłopcami. Dla mnie ta historia była rewelacyjna.