Wzór na miłość

To książka tego duetu, która do tej pory podobała mi się najbardziej i przeczytałam ją dosłownie w kilka godzin.

W dzisiejszych czasach ludzie często poszukują szczęścia na portalach randkowych, ale dopasowanie pod względnej DNA to coś niebywałego, o czym dosłownie chce się słuchać.

Jess i River przypadkowo poznają się w kawiarni, a ich początkowa relacja nie zwiastuje tego, co wydarzy się w późniejszym czasie.

Kobieta za namową przyjaciółki decyduje się wziąć udział w badaniach, nad którymi pracuje River.

Wynik badania okazuje się zaskakujący, a Jess ma szansę na poznanie swojej prawdziwej bratniej duszy. I właśnie wtedy zaczynają się schody.

Być może dobór głównych bohaterów do tej historii może wydawać się banalny, jednak rozwój ich relacji sprawia, że dosłownie nie można oderwać się od tej książki.

„Kochać drugiego człowieka oznacza wielką pracę nad sobą”

Jan Twardowski

Przez ostatnie dwa lata portale randkowe były niemal oblegane, a ich zyski wzrosły w samych Stanach Zjednoczonych prawie sześciokrotnie. Pandemia wszystkim dała w kość, więc poszukiwanie miłości w dyskotece, barze, kinie, czy restauracji zastąpione zostało przez ekran komputera. Internetowe biura matrymonialne prześcigają się w dopasowaniu swoje działalności do potrzeb indywidualnych klienta. W sieci znajdziemy coś dla singli, szukających niezobowiązującej znajomości, dla ludzi dojrzałych po rozwodzie, dla wierzących, czy dla homoseksualistów. Z całą pewnością jest w czym wybierać. Nikt nie zwraca uwagi na to, że szukanie partnera w sieci wiąże się nie tylko z kosztami finansowymi, ale także z niebezpieczeństwem. Czego nie robi się dla miłości prawda?:-)

W swojej powieści o miłości Pani Christina Lauren, przedstawia nam właśnie jedną z takich historii. Autorka zabiera nas, jednak do świata bardziej zaawansowanej techniki, ponieważ nasza bohaterka szuka szczęścia i prawdziwego uczucia na podstawie… Kodu DNA. Brzmi trochę jak z filmu SF, w rzeczywistości chyba jeszcze nikt tego nie wymyślił, a jestem pewna że gdyby tak było, zainteresowanie byłoby wielkie. Jess jest samotną mamą po przejściach. Wychowanie córki oraz praca, pochłaniają ją tak bardzo, że szukanie miłości w efektywny sposób graniczy w jej życiu z cudem. Po wielu nieudanych randkach, które zazwyczaj kończą się klapą, nasza bohaterka zmęczona pogonią za miłością jest gotowa raz na zawsze zrezygnować z poszukiwań. Całkiem nieoczekiwanie, z pomocą przychodzi jej biuro matrymonialne, które łączy ludzi w pary na podstawie DNA. Jess z dystansem i sceptycyzmem postanawia spróbować szczęścia, efekty bardzo ją zaskoczą.

To trzecia pozycja Pisarki, jaką przeczytałam. Przyznam, że daje ona do myślenia. Czasami szukamy na siłę kogoś, kogo na dobrą sprawę mamy na wyciągnięcie ręki. Zaślepieni pogonią za czymś, co nie istnieje, często odtrącamy to co już mamy, marząc o czymś lepszym. Wzór na miłość to książka, po przeczytaniu której powinniśmy się zatrzymać i przemyśleć swoje oczekiwania, aby nie stracić z oczu tego co najważniejsze.

Ta publikacja stylem, humorem, ciepłem i świetną fabułą nie odbiega od poprzednich książek Autorki. Jasne ma się wrażenie, że to wszystko jest na jedno kopyto, romans, który kończy się przewidywalnie i żyli długo i szczęśliwie, ale czy właśnie nie o to chodzi? Po to sięgamy po powieści tego typu, aby utwierdzić się w przekonaniu, że każda prawdziwa miłość zawsze zwycięży. Czy polecam? Bez dwóch zdań, dla fanek romansu to będzie prawdziwa uczta dla serca.

Czy do uczucia można podejść w sposób nowatorski? Gdyby dało się je zmierzyć, zważyć, podejść do niego zupełnie inaczej? Może warto by tak zbadać miłość? Stworzyć wzór, opracować zmienne, a wszystko ku temu, aby stworzyć związek, który się nie rozpadnie? Takie badania ułatwiłyby skojarzenie dwójki ludzi, którzy na podstawie cech charakteru i ich dopasowania byliby idealnie dobrani. Czy warto próbować? Myślę, że zawsze, przeznaczenie i tak poprowadzi nas tam, gdzie powinniśmy być. Życie nauczyło mnie tego, że każde wydarzenie ma na celu jakiś sens, w końcu nic nie dzieje się od tak. Bardzo lubię powieści duetu ukrywającego się pod pseudonimem Christina Lauren, wszystko zaczęło się od „Pięknego drania”, książki, którą nie byłam w stanie odłożyć bawiłam się przy niej doskonale i bardzo kibicowałam bohaterom. O tego okresu minęło sporo czasu i wiele książek, dlatego, kiedy otrzymałam propozycję zapoznania się z najnowszą powieścią Christiny Lauren pod tytułem „Wzór na miłość”, wiedziałam, że muszę to zrobić.

Główną bohaterką książki pod tytułem „Wzór na miłość” autorstwa Christiny Lauren jest Jess Davis, piękna, zaradna istota, która ma analityczny umysł. Jest samotnie wychowującą córkę kobietą, której życie uczuciowe praktycznie nie istnieje. Trudno jest być samotnym rodzicem i poświęcać się pracy, więc można zrozumieć to, że nie ma czasu na randki. Najlepiej by było, gdyby namiętność, pożądanie miłość były zmiennymi, a ona przeanalizowałaby zagadnienie i dopracowała do nich perfekcyjny wzór. Niestety, Jess musi po raz kolejny przełknąć gorycz po spotkaniu, które okazuje się dla niej niewypałem. Już miała zrezygnować z kolejnych randek, kiedy dowiedziała się o pewnej firmie, która może pomóc w jej niedoli. Zajmująca się ciekawą i nieoczekiwaną branżą firma podjęła się zadania łączenia ludzi w pary za sprawą kodu DNA. Czy takie coś może mieć jakiekolwiek szanse powodzenia? Zaintrygowana kobieta postanawia spróbować tego naukowego podejścia. Z jakim skutkiem? Czy miłość mamy zapisaną w kodzie DNA?

„Wzór na miłość” to jedna z tych opowieści, które dają nadzieję, wywołują uśmiech na twarzy za pomocą swojego uroku. W tej książce Christina Lauren ukazuje, że miłość może być znacznie bliżej niż możemy sobie wyobrażać. Wystarczy przecież, że nie spoglądamy w tym samym kierunku, wyjdziemy z domu o kilka minut zbyt szybko i w efekcie krążymy wokół siebie jak atomy szukając chwili, która nas połączy, zepchnie na wspólny tor. Miłość bywa nieprzewidywalna i gwałtowna, przez co równie szybko może się wypalić. Ta opowieść jest niezwykle ciekawa, emocjonująca i sprawia, że chce się ją czytać do ostatniej kropki. Z całego serduszka kibicowałam Jess i miałam nadzieję, że to dopasowanie okaże się tym, czego pragnie. „Wzór na miłość” potrafi zjednać sobie czytelnika, polecam ją zwłaszcza tym, którzy uwielbiają motyw hate-love.

@recenzje_ksiazek_niezwyklych_

🧬 "Wzór na miłość" to romans obyczajowy spod pióra Christiny Lauren autorki książek "Miłość na święta" oraz "Podróż nieślubna".

🧬 Jess jest samotną matką, która zajmuje się analizą danych. Z trudem wiąże koniec z końcem, a w opiece nad córką pomagają jej dziadkowie. River Pena jest właścicielem firmy zajmującej się dobieraniem ludzi w pary na podstawie badań DNA.

Jess wraz z przyjaciółką postanawiają zrobić test i choć Jess nie do końca wierzy, że w ten sposób można znaleźć drugą połówkę, to wynik testu przewraca jej życie do góry nogami.

Kto okaże się jej idealnym dopasowaniem?

Czy w ten sposób można znaleźć prawdziwą miłość?

Czy mężczyzna, po którym najmniej by się tego spodziewała zostanie jej bratnią duszą?

🧬 Jest to moja trzecia przeczytana książka autorki. Ponieważ dwie poprzednie bardzo mi się podobały, to jak tylko ją zobaczyłam i przeczytałam opis, to musiałam ją mieć. Przyznam, że fabuła książki jest niecodzienna i naprawdę oryginalna. Temat badań nad DNA i parowanie ludzi w ten sposób poprzez aplikację bardzo mnie zainteresował. Czytałam gdzieś, że większość z nas wybiera partnerów podobnych do siebie pod względem genetycznym i przyznam, że sama zrobiłabym taki test gdyby była taka możliwość. Ja bardzo lubię książki naukowe oraz medyczne, gdyż w ten sposób można się dużo nauczyć, uwielbiam również romanse, datego uważam, że ta książka to dla mnie idealne połączenie. Była naprawdę interesująca oraz jednocześnie lekko się ją czytało i wszystkie naukowe informacje były podane w przystępny sposób.

Jeśli chodzi o bohaterów, to oboje polubiłam a szczególnie Juno oraz dziadków Jess.

Fajna i ciekawa lektura na wieczór, także jeśli lubicie nieszablonowe historie oraz nietuzinkowych bohaterów to polecam przeczytać.

STATYSTYCZNE SZANSE NA MIŁOŚĆ

Christina Lauren to duet autorek, po których książki sięgam już w ciemno. Uwielbiam ich pomysły na historie, a właśnie ta o aplikacji, która na podstawie próbki DNA znajduje nam drugą połówkę, jest zdecydowanie nietypowa. Do tego dołóżmy niesamowitą kreację ciekawych bohaterów, których nie sposób nie polubić i im kibicować. Od pierwszych stron polubiłam zarówno Jess i jej przyjaciółkę Fizzy, małą Juno oraz Americano - Rivera. Autorkom udało się też wiernie ukazać chemię, jaka pojawiła się między naszą dobraną parą. Dodatkowo, oprócz oczywistych walorów rozrywkowych, autorkom udało się przemycić poważniejsze wątki, takie jak relacje z rodzicami i to, jak wpływają one potem na przyszłe relacje tych ludzi ze swoimi dziećmi. Ponadto, książka miała niezwykle ciepły klimat, dzięki czemu bardzo przyjemnie się ją czytało i wręcz nie chciało się jej odkładać. Jasne, historia była przewidywalna, ale od tego rodzaju książek raczej nie wymagamy nie wiadomo jakich zwrotów akcji. Ja jestem zdecydowanie zadowolona i mam nadzieję, że autorki pokuszą się o kontynuację, tym razem z opowieścią o perypetiach zwariowanej Fizzy.

STRUKTURA

Książka podzielona jest na numerowane rozdziały, w których mamy trzecioosobowego narratora. Podąża on jednak za Jess i to jej odczucia przed nami odkrywa. Dopiero w końcowych rozdziałach i epilogu narrator zaczyna też troszkę pokazywać, co dzieje się w głowie Rivera. Styl pisania autorek jest prosty w odbiorze, a jednocześnie bardzo przyjemny i zachęcający do lektury. Jestem zdecydowanie na tak!

PODSUMOWUJĄC

Wzór na miłość to lekka i przyjemna historia o miłości i nie tylko. To także opowieść o rodzicielstwie, przyjaźni i wszystkim, co pomiędzy. Duet Christina Lauren zapewniła nam nie tylko ciepłą i zabawną fabułę, ale również fantastycznych bohaterów i nadzieję, że niezależnie od aplikacji i testów DNA, możemy odnaleźć swoją drugą połowę. Serdecznie polecam!

Amanda Says

Duet autorski kryjący się pod pseudonimem Christina Lauren już wiele razy zaskoczył wszystkie romantyczki, składając na nasze dłonie powieści ogniste i nieprzewidywalne. Te panie dokładnie wiedzą jak wstrząsnąć naszym światem, by miłosne uczucia nabrały zupełnie innego, intensywniejszego wydźwięku. Czy zatem ich najnowsze dzieło również wpisało się w charakterystyczne dla autorek ramy? Zdecydowanie!

Zaletą tej historii jest nie tylko jej oryginalność, ale też solidna porcja dobrej zabawy. Dużo w tym wszystkim motywów, które możemy potraktować z przymrużeniem oka, pośmiać się szczerze z bohaterami czy zastanowić jakby to było przełożyć fabułę na realne życie. Jednak nie ma w tym jednocześnie przerysowania, ponieważ autorki dbają, by ich opowieść była lekka, przyjemna i aktualna. Sięgamy więc po tematy związane z poczuciem osamotnienia, brakiem drugiej połówki, pogonią za wciąż uciekającą miłością - czyli pojawia się wszystko to co tak dobrze jest znane z prozy życia.

Jess Davis to samotna matka, znawczyni analiz danych, ale fatalna w poszukiwaniu miłości. Pogodziła się już po części, że jej nie jest pisane szczęśliwe zakończenie. Z resztą kiedy znaleźć czas na poszukiwania drugiej połówki, gdy ledwo łączy się bycie matką i pracę na pełen etat? Jednak pewnego dnia okazuje się, że jest sposób na zażegnanie tego kryzysu. Pewna nowa, ale prężnie rozwijająca się firma oferuje łączenie w pary na podstawie kodów DNA. Czy znajdzie to swoje zastosowanie w rzeczywistości? Jess nie pozostaje nic innego jak przekonać się na własnej skórze.

Główna bohaterka uosabia lęki i troski nas wszystkich. Chociaż ma w sobie mnóstwo hartu ducha i indywidualizmu to jednak wydaje się bardzo nieszczęśliwa w swoim życiu. Liczyłam, że uda jej się odnaleźć miłość, taką szczerą i wytrwałą, bo to oznaczałoby, że jest szansa dla tych, którzy się z nią utożsamiają. A jednak przez te codzienne problemy przebiło się sporo poczucia humoru, dobrej zabawy i potrzebnej do rozładowania napięcia ironii co w rezultacie przełożyło się na powieść wyłamującą się poza przyjęte przez komedie romantyczne granice, która bawi, intryguje i nie pozostawia nas obojętnym.

"Wzór na miłość" to lektura idealna na lato. Warto czytać ją w promieniach słońca, w czasie wakacyjnego odpoczynku. Jednak niezależnie od czasu i miejsca kiedy zdecydujecie się na lekturę, prawda jest taka, że porwie Was ona w swoje objęcia już od pierwszej strony. Autorki nie zwalniają tempa, po raz kolejny odpowiadają na aktualne tematy w sposób przepełniony poczuciem humoru oraz angażując silne emocje i pod przykrywką przesympatycznej powieści udowadniają, że w każdej kobiecie drzemie romantyczna dusza.

Zacznę od tego, że nie będę ukrywać, iż uwielbiam każdą książkę, jaka wyszła spod pióra Christiny i Lauren. Tak, tak, nie pomyliłam się. Christina Lauren to pseudonim wspaniałego duetu, który podbija serca czytelniczek od lat. W tym także moje!

„Wzór na miłość” to książka, która opowiada o losach Jessiki oraz Rivera, dwóch obcych sobie osób, których więcej dzieli niż łączy. Jednak nieważne jest to, co na zewnątrz, a to, co w środku – w tym wypadku dosłownie! Co więc znajdziemy w środku najnowszej powieści tego lubianego na całym świecie duetu?

Jessica jest samotną matką. Pracuje na kilku etatach, aby móc zapewnić córce wszystko, co tylko będzie jej marzeniem. Dodatkowo opiekuje się dziadkami, którzy kiedyś ją wychowywali. Swoje uczucia spycha na boczny tor, bo jak uważa, nie ma na to czasu i ochoty, nazywając to zbyt wymagającym sportem. River to naukowiec, specjalizujący się w badaniach DNA. Wraz ze swoim mentorem stworzył program, który łączy w pary obce sobie osoby, na podstawie zgodności DNA. Znają się tylko z widzenia, a River grzeszy tylko wyglądem. Dobre wychowanie, umiejętność nawiązywania kontaktów oraz pozytywne nastawienie są mu obce. Życie tych dwoje ulega całkowitej zmianie, kiedy okazuje się, że najwyższa zgodność w całej historii badań i projektu odnotowana została właśnie między nimi. Tylko ile warte są wyniki badań, jeżeli niechęć, jaką pała do siebie ta dwójka, skutecznie uniemożliwia im poznanie siebie? Jak myślicie?

Od samego początku, kiedy tylko wzięłam tę książkę w ręce, wiedziałam, że będzie to ciekawa i wciągająca historia. I, że nie zabraknie w niej również zabawnych momentów oraz ciętego języka. No i się nie pomyliłam. To właśnie uwielbiam w książkach Christiny i Lauren. A mianowicie to, że nie ma w nich czasu na nudę. A duet ten zachwyca lekkim piórem i pasją, z jaką przelewa emocje na papier. Książki tych dwóch utalentowanych pisarek znane są z tego, że wypełnione są całą paletą emocji od pierwszej do ostatniej strony. I to nie byle jakich emocji! Bo każda strona ich powieści kipi nimi tak intensywnie, że czytelnik odczuwa dokładnie to, co bohaterowie danej historii. Nie inaczej jest i tutaj.

A bohaterowie? Główna bohaterka może pochwalić się przebojową przyjaciółką, która jest jej całkowitym przeciwieństwem, dlatego też cudownie się dopełniają, jak również jest motorem napędowym przy spadkach formy psychicznej Jessiki. River, jak przystało na naukowca, twardo stąpa po ziemi. Zderzenie tych dwóch światów powoduje wiele zabawnych, jak również poważnych sytuacji. Całości dopełnia córeczka Juno, która uwielbia czytać książki na każdy naukowy temat, a wszystkimi informacjami dzieli się z mamą. Jej pasje powodowały wybuch śmiechu, chwile grozy, jak i niedowierzanie w pozytywnym tego słowa znaczeniu.

Reasumując: Czy faktycznie nasze DNA jest tak istotne? Czy ma wpływ na to, z kim się zwiążemy i jak intensywnie przeżyjemy dany związek? Musicie przekonać się sami.

Ja od siebie mogę Wam dodać, że ogromnie się cieszę, iż miałam możliwość poznać tę historię. A historia Jessiki i Rivera porwała mnie od pierwszej strony i nie byłam w stanie się oderwać od czytania, póki nie poznałam jej zakończenia. Duet ten kolejny raz mnie zachwycił i sprawił, że te kilka godzin poświęconych książce, było warte każdej minuty z nią spędzoną. „Wzór na miłość” jest idealną lekturą na lato” – gorąco ją Wam polecam!

Więcej na stronie: [Adres usunięty]

"Wzór na miłość" Christina Lauren 💛

Wierzycie w istnienie bratnich dusz?

A może zastanawialiście się kiedyś czy fragment jednego z najchętniej słuchanych utworów zespołu KISS "I Was Made For Lovin' You", ("Zostałem stworzony aby kochać cię skarbie,

Ty zostałaś stworzona aby kochać mnie.") mógłby mieć odzwierciedlenie w rzeczywistości?

Czy faktycznie istnieje szansa, że ktoś na tym świecie został stworzony specjalnie dla nas?

W nowej historii autorstwa uwielbianego przez czytelniczki na całym świecie duetu pisarskiego- Christiny Lauren taka sytuacja ma właśnie miejsce!

Główną bohaterką książki jest Jessica Davis.

Kobieta z zawodu jest freelancerką z tendencją do analizowania każdej sytuacji, w której się znajdzie.

Jess jest również mamą na pełen etat, samotnie wychowująca swoją córkę Juno.

Kobieta po swoim zawodzie miłosnym nie wierzy już dłużej w prawdziwą miłość.

W swoim życiu nie ma czasu na taką błahostkę jak uczucie uniesienia na widok mężczyzny.

Jess ma się dobrze żyjąc bez miłości zapierającej jej dech w piersiach i przyprawiającej o motyle w brzuchu.

Jednak czasami w chwilach własnej słabości, Jessica musi przyznać sama przed sobą, że chciałby poczuć się kochana i adorowana.

Gdy kobieta dowiaduje się o programie Duet DNA prowadzonym przez firmę Genetic Ally, której celem jest dobieranie potencjalnych partnerów życiowych na podstawie zgodności ich kodu genetycznego, myśli że to jakaś ściema, ponieważ jak to niby może sprawnie działać w prawdziwym życiu.

Robisz wymaz śliny w laboratorium i nagle otrzymujesz pełną listę dopasowanych do ciebie partnerów.

Żeby tylko randkowanie w prawdziwym życiu było takie proste!

A jednak mimo swojego sceptycznego podejścia i wysokich kryteriów pożądanych cech u partnera, Jessica otrzymuje 98 procentowe dopasowanie z nikim innym jak doktorem Riverem Peñą, którego codziennie spotyka w ulubionej kawiarni i przez którego została nazwana przeciętniarą.

Jak to możliwe, że jej drugą połówką okazał się ktoś tak pochmurny i zapatrzony w siebie jak River?!

No cóż...

Mówią, że miłość nie wybiera.

A w szczególności ta, dopasowana na zasadzie porównania kodu DNA.

"Wzór na miłość" to kolejna genialna historia spod pióra Christiny Lauren, która całkowicie skradła moje serducho i dosłownie rozłożyła mnie na łopatki zabawnymi sprzeczkami bohaterów!

Błyskotliwa, wzruszająca i niezwykle wciągająca historia o bratnich duszach i przeznaczaniu, które nie zawsze musi odgrywać główną rolę.

"Wzór na miłość" to pozycja, przy której lekturze uśmiech nie schodził mi z twarzy!

Uwielbiam twórczość tego pisarskiego duetu i mogę z całą pewnością przyznać, że autorki po raz kolejny oddały w ręce swoich czytelników wprost cudowną komedię romantyczną.

Gorąco polecam i zachęcam do lektury!

Ocena 9/10

Fabuła jest z jednej strony oczywista, w końcu to romans, ale z drugiej autorkom udało się stworzyć taką historię, która czytelnika bawi i zaskakuje, a przez to również intryguje. Sama jestem zdziwiona jak dużo przyjemności sprawiła mi ta lektura i jak bardzo mnie wciągnęła, ale to akurat z pewnością zasługa dynamicznych wydarzeń oraz fenomenalnych bohaterów! O ile główne postacie zazwyczaj są starannie zbudowane, o tyle tutaj oprócz nich zachwycili mnie też bohaterowie drugoplanowi. Najlepsza przyjaciółka głównej bohaterki Fizzy, dziadkowie Jess, ale najbardziej June, której dialogi z mamą były przezabawne, a przy tym bardzo realistyczne - każdą z tych osób mogłabym spotkać w windzie mojego bloku i każde z nich miało swój niepowtarzalny urok.

Przyznaję też, że gdy czytałam o "p wartościach z niezliczoną liczbą zer po przecinku", testach post hoc czy biotechnologii, uśmiech sam wchodził na moją twarz. Już dawno żadna lektura nie wzbudziła we mnie takiej czułości i czystej radości, nie pamiętam też kiedy zawodowo utożsamiałam się z bohaterką romansu!

Warto zwrócić uwagę na jeszcze jedno. Pod płaszczykiem lekkiej wakacyjnej lektury pojawia się także sporo przemyśleń na temat biologii i miłości. Nie jest to kluczowa kwestia by czerpać przyjemność z lektury, ale jednak autorki dają nam przestrzeń do własnych przemyśleń - to czy z niej skorzystamy jest po prostu naszym własnym wyborem.

Według mnie stworzenie romansu, który spodoba się osobie nielubiącej tego typu lektur to sztuka. I ta sztuka autorkom powiodła się już po raz drugi. W dodatku tendencja jest wzrostowa, bo Wzór na miłość spodobał mi się jeszcze bardziej niż Podróż nieślubna, a przecież już po tamtej lekturze byłam bardzo zadowolona. Nie wiem co tu się dzieje, ale poproszę więcej, bo jeśli mam czytać romanse to tylko takie jak ten. :D

W wakacje około dwa lata temu miałam przyjemność po raz pierwszy poznać historię, która wyszła spod palców duetu pisarek, podpisujących się pseudonimem Christina Lauren. Była to "Podróż przedślubna" - komedia romantyczna, która totalnie mnie zauroczyła. Kiedy Poradnia K przyszła do czytelników z kolejnym tytułem autorek, wręcz nie mogłam się oprzeć. Tym razem w moje ręce trafił romans z nietuzinkowym pomysłem na główny wątek, bardziej poważny, ale zdecydowanie niemniej uroczy - "Wzór na miłość".

Fabuła kręci się wokół Jess Davis, freelancercki związanej z zestawieniami statystycznymi i analizą danych, oraz samotnej matce wychowującej siedmioletnią Juno. W wolnych chwilach Jess spotyka się z szaloną przyjaciółką, Felicity, autorką wyjątkowo pikantnych romansów, oraz chadza na randki w celu znalezienia tego jedynego. Sęk w tym, że umawianie się z nietrafionymi mężczyznami powoli zaczyna ją męczyć.

Oczywiście, do czasu aż za namową Fizzy wysyła próbkę krwi i tym samym automatycznie staje się klientką nowoczesnego programu DuetDNA. Program ten na podstawie dopasowania genów znajduje ludziom ich drugie połówki. Brzmi świetnie, prawda? Sęk w tym, że twoją drugą połówką okazać się może ktoś... kompletnie niespodziewany!

Czy Jess odnajdzie prawdziwą miłość? Czy DupetDNA naprawdę działa, a drugą połówkę mamy w rzeczywistości zapisaną w genach?

"Wzór na miłość" Christiny Lauren to przeurocza, lekko zwariowana historia z niesamowicie wciągającym wątkiem romantycznym. Totalnie urzekła mnie prawdziwość relacji między głównymi bohaterami, a naukowe wstawki były idealną wisienką na torcie. Lubię. kiedy fabuła ma sens i nie należy do naciąganych i nielogicznych. Tutaj, owszem, znalazło się kilka delikatnie nagiętych sytuacji, ale utrzymano umiar, dzięki czemu wyszło nad wyraz realistycznie!

Autorki po raz kolejny odwaliły kawał dobrej roboty, ponieważ przekazały to, co w każdym romansie powinno wręcz kipieć: multum emocji. Podczas czytania czuło się wszystko: od zauroczenia, złości, przez smutek, rozdrażnienie, wesołość czy nadzieję. Uwielbiam, gdy śledząc losy bohaterów, współdzielę z nimi ich emocję, bo sprawia to, że książka automatycznie zyskuje na wartości.

Myślę, że stworzenie programu, a w tym specjalnego, miłosnego algorytmu, było doprawy interesującym pomysłem, choć w rzeczywistym świecie raczej by się on nie sprawdził. Jeśli przyjąć, że człowiek na świecie posiada wyłącznie jedną drugą połówkę, to do takiej bazy danych trzeba byłoby zebrać DNA wszystkich osób na świecie. Znalezienie miłości wśród raptem kilku procent populacji wynosi mniejsze prawdopodobieństwo niż wygranie w Lotto. I to największy minus historii.

Na dużą uwagę zasługują również bohaterowie drugoplanowi, a przede wszystkim Fizzy - szalona, ale sympatyczna pisarka. Z kolei okropnie irytowała mnie Juno, córka Jess, zgrywająca najmądrzejsze dziecko świata. Poza tym zakończenie należało do tych okropnie schematycznych i kompletnie niezaskakujących.

"Wzór na miłość" Christiny Lauren, mimo kilku niedociągnięć, to zdecydowanie warta polecenia książka, idealnie sprawdzająca się na leniwe, letnie popołudnie. Autorki stworzyły pełną emocji historię z ciekawymi bohaterami oraz intrygującym, choć lekko naciąganym pomysłem na główną fabułę. Podczas czytania bawiłam się cudownie, po zakończeniu będąc totalnie zrelaksowaną i zauroczoną, więc jeśli planujecie odpocząć, to wyłącznie ze "Wzorem na miłość". :)

Pod pseudonimem Christina Lauren ukrywają się przyjaciółki zżyte ze sobą od wielu lat i mające na swoim koncie już kilka powieści z gatunku romansu obyczajowego. Przeczytałam już dwie ich książki, które przyniosły mi odprężenie i poprawiły nastrój. Co proponują tym razem?

Jess jest statystykiem. Analizuje i robi zestawienia. Nie zna słowa przepadek, nie wierzy w zbiegi okoliczności. Zwariowana i samotna przyjaciółka Fizzy namawia ją do wzięcia udziału w przedsięwzięciu firmy GeneticAlly. Ich głównym celem jest dopasowanie par na podstawie ich profilu genetycznego oraz kryteriów, które tworzy badana osoba. Wbrew wszelkiej logice okazało się, że założyciel i pomysłodawca projektu i Jess mając 98% dopasowania.

Czy to tylko gra, by firma mogła z impetem wejść na rynek i podbić świat swoim innowacyjnym pomysłem?

Czy miłość rzeczywiście może zaistnieć, a może w grę wchodzą ogromne pieniądze, dla których po prostu trzeba się poświecić?

W stosunku do tego typu książek nie mam absolutnie żadnych oczekiwań. Jednak na tym tytule się trochę zawiodłam. Znając wcześniejsze historie stworzone przez duet, liczyłam na bardziej ironiczne i cięte poczucie humoru, na więcej gagów i scen sytuacyjnych wywołujących niekontrolowane wybuchy śmiechu. A tu im dalej, tym nudniej i nudniej. W dodatku sceny miłosne były zbyt częste i nie tak subtelne, jak w poprzednich historiach. Stworzone były z mniejszym smakiem (no, chyba że to ja już tetryczeję). Uważam, że Wzór na miłość jest najsłabszą książką w ich dorobku. Owszem nawet przyjemnie się czytało, ale zostawiło u mnie pewien niedosyt.

Jeśli zastanawiacie się nad wyborem lektury na zbliżające się upalne, leniwe weekendy to koniecznie sięgnijcie po ten tytuł. Jednak nie oczekujcie lektury, która zwali Was z nóg. To jest w miarę przyzwoite czytadło na plażę, na ogrodowy leżak, do kawy pitej na świeżym powietrzu itp.

Mimo wszystko książka niesie za sobą wiekopomne pytanie: czy miłość jest czymś, co można zmierzyć i zbadać?

Za możliwość zapoznania się z treścią książki dziękuję PORADNI K.