Wyspa

Ta książka jest jak pułapka, bo gdy się po nią sięgnie, nie da się jej odłożyć, aż do końca. Trzeba jak najszybciej ją przeczytać, żeby dowiedzieć się, czy ta niepozorna młoda kobieta poradzi sobie z nie mającymi litości wyspiarzami. „Wyspa”, to książka, przy której czytaniu najlepiej wyłączyć myślenie i rzucić się w wir akcji, płynąc z jej nurtem. Tylko wtedy będzie ona w pełni dobrą rozrywką, którą czyta się z bijącym sercem i z wypiekami na twarzy. Niektóre sytuacje, które stworzył autor, wydają się wręcz absurdalne, bo kto przy zdrowych zmysłach zabiera dwójkę dzieci i drogi wynajęty samochód, by popłynąć promem z zupełnie obcymi ludźmi na prywatną i odciętą od świata wyspę. Niepojęte się też wydaje, żeby inteligentny człowiek i do tego lekarz wpakował się bezmyślnie w takie kłopoty, tylko dlatego, żeby zapewnić rozkapryszonym nastolatkom rozrywkę. Dlatego, nie potrafiłam traktować tej historii poważnie, bo to rozrywka w czystej postaci, w której nie należy szukać sensu ani większej głębi. Niektóre sceny są żywcem wzięte z filmów kina akcji. Heather to Rambo w spódnicy, nieustannie biegająca po wyspie w nieznośnym upale bez wody i żywności, nękana przez psychopatów, która do tego musi niańczyć bezczelne dzieciaki dużo starszego od siebie męża. Można by stwierdzić, że „Wyspa” to thriller psychologiczny o konsekwencjach, zemście i walce o przetrwanie. Mroczny i niepokojący, w którym jest sporo przemocy i trupów, zarówno po stronie ludzi, jak i zwierząt, z dynamiczną, pełną akcji, wywołującą wiele skrajnych emocji, fabułą. Można by dociekać, co autor miał na myśli i co chciał przekazać w swojej książce, ale nie mam za bardzo ochoty silić się na analizy i doszukiwać się głębszych wartości tej książki, bo mam wrażenie, że nie o to autorowi chodziło. Moim zdaniem zależało mu tylko na napisaniu dynamicznej pełnej akcji książki i to mu się doskonale udało. Fabuła „Wyspy” do pewnego momentu jest dość przewidywalna, dopiero gdy na wyspie rozpoczęło się polowanie, historia zaczęła wzbudzać moje zainteresowanie. Postaci według mnie zostały zaprezentowane zbyt płytko, brakuje mi ich psychologicznej charakterystyki, czegoś, co pozwoliłoby mi ich polubić, bardziej się z nimi solidaryzować. Byłby to doskonały scenariusz na film akcji, typu zabili go i uciekł. Wiem, że ta książka ma i będzie miała swoich zwolenników i nic w tym złego. „Wyspa”, to dobra książka na leżak lub plażę, która zapewni chwile ekscytującej rozrywki. Co mnie w niej najbardziej drażniło? To dialogi pozbawione chwilami sensu i logiki i oczywiście fabuła, która żywcem wyjęta jest z filmów akcji klasy B. Gdy zacznie się pościg, to trwa on nieustannie, prawie do samego końca. Podobało mi się natomiast, że autor stworzył postać kobiecą, zamiast niezwyciężonego mężczyzny. Wykreował twardą kobietę, która wykazała się niesamowitą zaradnością, pomysłowością i determinacją, nie poddając się i nie wpadając w panikę, nawet wtedy gdy była ścigana przez szwadron zabójców. Niezadowalający był też dla mnie finał, nijak niepasujący do napędzającej adrenalinę akcji i szybkiego tempa, jakie miała powieść. Nieprawdopodobny zbieg okoliczności jak ulał pasowałby do hollywoodzkich zakończeń. Uwielbiam takie trzymające w napięciu historie, ale oczekiwałam czegoś więcej. Zmęczył mnie ten nieustanny pościg w buszu, w miejsce którego wolałabym poznać więcej szczegółów dotyczących rodziny mieszkającej na wyspie, czy przeszłości Heather. Co mi się bardzo podobało w tej książce, to przedstawienie więzi rodzinnych. Po powrocie z tej morderczej wyspy zupełnie odechciało mi się, wypraw zagranicznych, u nas przynajmniej wiem, z jakimi zwierzętami mogę się spotkać i co mi z ich strony może zagrażać. Chociaż z powieści wynika, że najbardziej niebezpiecznym zwierzęciem jest jednak człowiek. I to prawda, że nikt nie wie, jak sobie poradzi w obliczu śmierci lub skrajnego niebezpieczeństwa. Nikt bowiem nie wie, do czego jest zdolny, dopiero wtedy, gdy ktoś mu zagraża, lub jego rodzinie. Niemniej jednak pomimo kilku moich zastrzeżeń, jest to powieść, która czyta się nad wyraz dobrze i jeśli lubi się taką szybką akcję i fabułę skoncentrowaną na przetrwaniu na łonie natury, będzie ona miłą rozrywką. Jest to kino akcji w wersji książkowej, w której trudno doszukiwać się jakichkolwiek przesłań, czy analiz psychologicznych. Dobra rozrywka na przyzwoitym poziomie, która pozwoli na chwilowe oderwanie się od rzeczywistości. Książka, którą można wziąć ze sobą na plażę, na hamaczek w ogrodzie lub potraktować jako czasoumilacz w długiej podróży samolotem, lub pociągiem.

"Wyspa" skusiła mnie głównie mroczną okładką, która pozwala spodziewać się krwawej jatki wewnątrz. Jeśli chodzi o to co dostałam- trochę odbiegło od moich oczekiwań, ale nie było źle.

Heather ma dwadzieścia cztery lata. W swojej pracy masażystki - terapeutki poznała pewnego razu niemal dwa razy starszego od niej Toma i szybko się w nim zakochała, na szczęście z wzajemnością. Tom jest cenionym doktorem ortopedą, poza tym jest wdowcem, ojcem dwójki zbuntowanych nastolatków. Mimo, że jego żona zmarła stosunkowo niedawno nie przeszkadza mu to szybko ożenić się z młodą, piękną masażystką. Więcej problemów z tym związkiem mają jego dzieci. Olivia i Owen buntują się przeciwko macosze, pyskują i są niemili, Heather jednak nie ustaje w zabieganiu o ich względy. Powieść układa się dość schematycznie.

Kiedy Tom planuje wyjazd na medyczną ekspozycję do Australii dzieci z macochą przyłączają się do niego by służbowy wyjazd ojca połączyć z egzotycznymi wakacjami. Niestety na miejscu nie ma tylu atrakcji, ile by chcieli, dopóki przy budce z fast foodem nie spotykają dwóch lokalnych mężczyzn, którzy proponują im wyjazd na swoją rodzinną prywatną wyspę. Prezentują ją jako ostoję dzikiej przyrody, miejsce odcięte od świata. Amerykańska rodzina, wraz z przypadkowo poznanym małżeństwem Holendrów daje się skusić, ale obietnice z rzeczywistością łączy tylko fakt, że wyspa rzeczywiście odcięta jest od cywilizacji. Szybko okazuje się, że jej mieszkańcy są okrutni, bezwzględni, a na wyspie kierują się własnym prawem. Z rodzinnej przygody wyjazd zamienia się w horror w typie "Dead end" i wyścig o przeżycie. Kto będzie ofiarą, a kto myśliwym? Komu uda się wygrać?

Powieść była pisana schematycznie i do pewnego momentu była dość przewidywalna. Dopiero gdy na wyspie zrobiło się groźnie zaczęła trochę zaskakiwać. Postaci według mnie zostały zaprezentowane zbyt płytko, brakuje mi tu rysu psychologicznego, czegoś co pozwoliło by mi się lepiej z nimi zaprzyjaźnić. Drażniła mnie też trochę ich niezniszczalność. Na plus są krótkie zdania i dynamiczna akcja, dzięki którym bardzo szybko się czyta. Uważam, że na podstawie tej książki można by z powodzeniem nakręcić świetny film akcji. W mojej ocenie to taki szybki miły przerywnik na gorące dni, nie wymagający zbytniego skupienia, a wiadomo, że takie książki też są potrzebne.

Książkę otrzymałam z Klubu Recenznta portalu [Adres usunięty] i jak zawsze serdecznie dziękuję.

Heather ma 24 lata i jest drugą żoną Toma, który jest od niej starszy o 20 lat. Mężczyzna ma też dwójkę nastoletnich dzieci, które nie są przychylne Heather.

Rodzina wyjeżdża do Australii. Tom ma tam konferencje lekarzy, a rodzina chce trochę pozwiedzać. Dzieci bardzo chcą zobaczyć egzotyczne zwierzęta w naturalnym środowisku. To prowadzi ich na prywatną wyspę Dutch Island. Mają na niej spędzić ledwie kilkadziesiąt minut.

Wszystko się zmienia, kiedy przypadkowo potrącają rowerzystkę. Rajska wyspa okazuje się miejscem, gdzie prawo stanowi rodzina O'Neillów. A to prawo to śmierć za śmierć. Heather i dzieci muszą walczyć o przetrwanie. Bez wody, jedzenia i w tropikalnym słońcu.

Czy wszyscy przetrwają tę walkę?

Jedna zła decyzja, zamienia rodzinne wakacje w prawdziwy koszmar. Na pierwszy plan wybija się Heather. Młodej kobiecie bardzo zależy na sympatii dzieci męża. Tylko tego brakuje jej do pełni szczęścia. W obliczu dramatycznych wydarzeń rodzeństwo szybko zaczyna rozumieć, że tylko przy macosze mają szansę przeżyć. Pokazuje ona siłę, hart ducha i umiejętności prawdziwej wojowniczki, które zawdzięcza rodzicom, żołnierzom. Heather jest gotowa zrobić wszystko, aby uratować dzieci.

Klimat powieści jest duszny i klaustrofobiczny. Nie brakuje silnych emocji i zwrotów akcji. Dramaturgii dodaje umiejscowienie akcji na prywatnej wyspie, z której widać światła miast na lądzie. Ratunek jest tak blisko, a jednocześnie tak daleko. Jedyny prom jest pod kontrolą rodzinny O'Neillów.

Ja jest zadowolona z lektury i zachęcam Was do jej poznania.

Tylko dobra rozrywka, czy aż dobra rozrywka?

Dobrze mi się czytało tę historię, a jak miałam moment i mogłam przeczytać na raz trochę więcej stron to nawet i bardzo dobrze. Jednak po przewróceniu ostatniej strony nie mam w związku z nią żadnych większych przemyśleń. Była dobra na te kilka godzin i tyle, ale przecież nie czyni to jej z automatu złą książką.

To jeden z takich thrillerów, który jest bardziej pełen akcji i takiej sensacyjności niż psychologii. Dla mnie to takie książkowe kino akcji, które z chęcią oglądam i przymykam oko na część absurdów, by zapomnieć o świecie dookoła na czas seansu.💥

Rajskie wakacje w przeciągu chwili zamieniają się w szkołę przetrwania na wyspie odciętej od świata. Chęć zobaczenia egzotycznych zwierząt przyciąga na prywatną wyspę czteroosobową rodzinę. Wypadek samochodowy zmienia tą radosną wyprawę w walkę z rodziną, która uznaje tę wyspę za swoją własność. Zaczyna się nierówny pojedynek na śmierć i życie. Brak wody, jedzenia, ponad czterdziestostopniowy upał i brak zasięgu doprowadzają naszych bohaterów na skraj wytrzymałości. Poczucia braku wyjścia dorzuca jeszcze fakt, że z wyspy widać światła miasta, które jest jednocześnie tak blisko, a w tym momentcie tak daleko.

Na pierwszy plan wypływa dwudziestoczteroletnia Heather, która jest drugą żoną Toma i stara się zastąpić mamę jego dwójce nastoletnich dzieci. Okazuje się, że jako córka wojskowych posiada umiejętności, które w codziennym życiu nie były jej potrzebne, a teraz okazują się na wagę złota.💥

Co do Heather to jej postawa i czyny są miejscami trochę jak dla mnie podkoloryzowane i urasta w pewnym momencie do superbohaterki, ale w filmie akcji świetnie, by się sprawdziła. Zakończenie jest jeszcze bardziej filmowe i myślę, że amerykańscy reżyserzy mogą się zgłaszać z propozycjami wykupienia scenariusza. Książka dobra na raz.😎

Udało mi się na chwilę oderwać myśli od trwającego w Poznaniu Pyrkonu, na który nie mogłam się wybrać. Udałam się za to na egzotyczną i niebezpieczną wycieczkę do Australii na "Wyspę", na której toczy się zajadła walka o przetrwanie...

Ona, młoda druga żona cenionego lekarza, robi wszystko, co w jej mocy, aby udawać szczęśliwą swoją obecną sytuacją. On, ambitny intelektualista, a w skrócie ostatni buc, od swojej nowej partnerki wymaga przede wszystkim uprzejmości i posłuszeństwa. Do tego dwójka zbuntowanych nastolatków, które nie cierpią swojej macochy i boczą się na cały świat, bo ojciec nie poświęca im odpowiednio dużo czasu. Jak można wyjechać na wycieczkę do Australii i nie zobaczyć żadnego koali?! Hmm... Podobno kilka jest na tej dziwnej wyspie, gdzie mieszka klan O'Neillów. Tato, tato, proszę, jedźmy!

Autor stworzył świetny klimat pełen napięcia i grozy. Dzięki krótkim, czasami nawet jednowyrazowym zdaniom, które potęguje w czasie najgorętszej akcji, czytelnik nie jest w stanie się oderwać od powieści. Bardzo podobało mi się, że w niewielu słowach dostajemy tak wiele treści. Słońce. Pragnienie. Ból. Czułam się, jakbym sama była na brzegu wyspy tak bliskiej cywilizacji, a jednak całkowicie odciętej od świata. Czyta się szybko i tak, że łatwo można się oderwać od rzeczywistości.

Bohaterowie są różnorodni i jak żywi. Z bliska obserwujemy ich emocje, doświadczamy natłoku ich myśli. Widzimy, że nie zawsze zachowują się tak idealnie, jak powinni. Razem z nimi ukrywamy się i przeciwstawiamy sadystycznej rodzince z piekła rodem oraz ekstremalnej australijskiej duchocie. Muszą ukrywać się bez jedzenia i wody pitnej w ponad czterdziestostopniowym upale... Idealna lektura na lato, prawda?

Powieść wywołała we mnie niepokój, przeczytałam całość za jednym zamachem, bo taka byłam ciekawa zakończenia. Nie jeden raz fabuła mnie zaskoczyła, a rozwój bohaterów bardzo ucieszył. Polecam fanom thrillerów, powieści trzymających w napięciu. Warto zaryzykować i wybrać się na tę wycieczkę!

„(…) czasami dostaje się misję i niekiedy udaje się ją dobrze wypełnić”.

Dutch Island – prywatna, tropikalna wyspa. Miejsce niedostępne dla zwykłych turystów.

Zapierające dech w piersiach widoki.

Zachwycające kolorami, niezmierzone przestrzenie.

Dzikie zwierzęta.

Nieokiełznana przyroda.

Niebo – błękitne, niekiedy brudnoniebieskie, czasami brudnoczerwone, innym razem brudnożółte..

Morze – gładkie, pomarszczone, ciemnozielone, purpurowożółte, czarne..

Słońce – wielkie, żółte jak wyblakły plastik, wiszące nad horyzontem, niekiedy w kolorze starego żelaza, w kolorze krwi..

Dutch Island – „Magia i czary. Zwierzęta. Ludzie. Krajobrazy. Dzikie akcenty. Ucieczka z zupełnie inny świat”.

Wyjęta spod prawa wyspa to własność klanu O’Neillów. Ich miejsce na ziemi.. pełne tajemnic i mrocznych zakamarków.

Dziwnym zbiegiem okoliczności w to niezwykłe miejsce trafia pewna amerykańska rodzina z Seattle: 24- letnia Heather, jej świeżo poślubiony 44-letni maż Tom i dwójka jego nastoletnich dzieci. Średnio udane wakacje w Australii, które miały scalić tę nowo powstałą rodzinę, miała urozmaicić wycieczka na magiczną wyspę.. Nikt się jednak nie spodziewał, że tej przejażdżki nie zapomni do końca życia, o ile ktoś ją w ogóle przeżyje..

Jedna zła decyzja spowodowała, że rodzina turystów poznała mroczne oblicze rajskiej wyspy i jej mieszkańców.. Zamieniła ona bajeczne wakacje w horror, w ucieczkę przed bandą psychopatów rodem z Mad Maxa. Wszyscy jej uczestnicy zmuszeni zostali do zagrania w najstarszą grę świata „Zabij albo zgiń”.

Heather, córka wojskowych, musiała wykorzystać wszystkie swoje umiejętności i siły, by ocalić nową rodzinę. Uruchomić w sobie zwierzęcą cześć swojego umysłu, mechanizmy nakazujące walkę lub ucieczkę. Zdać się na instynkt przetrwania i nie dać się zwieść wariującemu kompasowi moralnemu..

„Wyspa” to niecodzienna przygoda, intrygująca, barwna, nieprzewidywalna. Książkę czyta się jednym tchem. Nie da się jej odłożyć. Można odnieść wrażenie jakby oglądało się film, świetny film. Autor żongluje nam przed oczami obrazami tak realnymi, że zapierają dech, wzbudzają strach, niepokój, grozę.. ciekawość. Jest klimatycznie i hipnotyzująco.

„Wyspa” to thriller, który gwarantuje świetną zabawę. Oprócz znakomicie opowiedzianej historii dostajemy też ciekawy wątek psychologiczny, który daje do myślenia..

Nie czekajcie, wybierzcie się na ekscytujące wakacje na wyspę Dutch Island!

Polecam.

Heather w końcu znajduje swoje miejsce na ziemi. Poślubia Toma, wdowca z dwójką nastolatków. Dzieci są nieufne i wrogo nastawione do kobiety. Wspólne wakacje, mogą przełamać tę niechęć i podbudować rodzinne więzi. Dutch Island, prywatna tropikalna wyspa, marzenie każdego, koale, ptaki, egzotyczne krajobrazy, po prostu raj.

Ta rajska wyspa dla rodziny okaże się wyjętym spod prawa miejscem zarządzanym przez klan O'Neilów. Na domiar złego spowodowanie wypadku i źle podjęta decyzja ściągają na rodzinę zagrożenie, od tej pory zaczyna się walka o śmierć lub życie.

Książka już od pierwszej strony porywa czytelnika swą lekkością i genialną fabułą. Autor stworzył thriller dopracowany i przemyślany. Bardzo umiejętnie wykreował bohaterów i poprowadził fabułę. Już od pierwszych stron zaczyna się akcja, prolog zachęca do zagłębienia się w książkę. Autor w tym wszystkim postawił na ogrom akcji, brawa za pomysłowość. Czytasz, czytasz i nie wiesz co za chwilę może się wydarzyć, kto zginie, kto przeżyje.

Główni bohaterowie myśleli, że to będą ich wymarzone wakacje, a tu rajska wyspa wprost z horroru.

"Na Dutch Island nie było potworów. Potworem był człowiek, zawsze człowiek" Zło panoszy się wszędzie, jednak dla rodziny zrobi się wszystko, nawet pokaże się swoje gorsze oblicze, dzięki któremu dane będzie przeżyć.

Czytając czasami brakowało mi oddechu, myśląc " co ty najlepszego robisz, dlaczego oni, dlaczego tak, a nie inaczej? Bardzo dużo jest tych znaków zapytania. Miałam taką chwilę, że już chciałam rzucić książka, dlaczego ona?

Historia bardzo mnie wciągnęła, pochłonęłam ją w jeden dzień. Przyprawiła mnie o szybsze bicie serca i dostarczyła ogrom emocji.

Książka ukazuje to jacy potrafią być ludzie, co potrafią zrobić dla korzyści oraz jeżeli chodzi o zemstę oko za oko. Przygotujcie się na prawdziwą karuzelę zdarzeń i emocji.

Jestem domatorką i nie zbyt często nęcą mnie podróże zarówno te małe, jak i duże. Czasem się gdzieś wybiorę, ale zagraniczne wczasy nigdy mnie aż tak bardzo nie pociągały. Po lekturze Wyspy nikt wołami mnie nie zaciągnie na żądną wyprawę.

Tom i Heather są świeżo po ślubie. Dzieci mężczyzny nie potrafią jednak zaakceptować macochy i na każdym kroku dają jej odczuć swoją niechęć. By im się przypodobać, kobieta namawia męża, by zabrał ich ze sobą do Australii, w której Tom jako sławny ortopeda miał przemawiać na światowej konferencji medycznej. Mężczyzna, choć z oporami zgadza się i to był pierwszy błąd, jaki zrobili. Nastoletnie rodzeństwo było znudzone podróżą, bo nie widziało nie tylko koali, ale nawet wombatów. Rozmowę rozżalonych młodych usłyszeli pewni ludzie i zaprosili ich na wycieczkę po prywatnej wyspie, by zobaczyli egzotyczne zwierzęta i dziką roślinność. Pod wpływem chwili Tom i Heather się zgodzili. To był błąd numer dwa. Będąc na Dutch Island, w pewnym momencie przez nadmierną prędkość Tom śmiertelnie potrącił kobietę na rowerze. Nieznajoma ginie. Małżeństwo ma moralny dylemat, zostać na miejscu zdarzenia czy uciec? Nawet nie przypuszczają, że podjęta przez nich decyzja to dopiero początek koszmaru.

Książka już od pierwszych zdań była bardzo obiecująca. Im więcej przeczytanych stron tym było lepiej i lepiej aż do zaskakującego i powodującego szybsze bicie serca finału. Podczas czytania miałam wrażenie, że moje palce zamieniają się w przyssawki, nie mogłam się oderwać od lektury. Z zapartym tchem śledziłam losy bohaterów, dziękując sobie w duchu, że za czytanie zabrałam się w weekend. Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością McKinty’ego, ale uważam je za niezwykle udane. Szybkie tempo zapiera dech, nagłe zwroty akcji sprawiły, że świat wokół wirował, wydarzenia następują raz po raz, wręcz lawinowo, a każda kolejna decyzja niesie za sobą efekt kuli śnieżnej.

Autor ukazał, że w sytuacjach ekstremalnych człowiek nie tylko pokazuje swoje prawdziwe oblicze i mroczną stronę charakteru, ale także dopiero w sytuacji zagrożenia zaczyna się widzieć, na co nas stać, a gdy na szali staje życie twoje i bliskich człowiek może dużo łącznie z podejmowaniem ciężkich i trudnych decyzji. Siła więzi rodzicielskich oraz instynkt samozachowawczy zaczynają królować, gdy wokół nas czai się zło, a my jesteśmy w pełnej izolacji. Bardzo polubiłam Heather za odwagę, brawurę i racjonalne zachowanie w chwilach zagrożenia, dzieci Toma również okazały się mieć ikrę, jednak wszyscy bohaterowie byli niejednoznaczni.

Sugestywne czasem brutalne opisy stworzone przez Autora, australijska nieznana przyroda, skwar przyczyniający się do odwodnienia, krążące wokół wyspy rekiny to dodatkowy atut książki. Sprawiały, że niejednokrotnie ciarki przechodziły po plecach. Miałam szczególny klimat napięcia, bo podczas czytania za oknami rozpętała się bardzo potężna burza z przerwami w dostawie prądu. To tylko spotęgowało moje wrażenia z opisywanej historii. Wyspa to lektura ze wciągającą fabułą, godna uwagi, absorbująca. Tak jak ja zanurzcie się w mrocznym, niepokojącym i trochę surrealistycznym klimacie i dajcie się porwać przez wir ekscytujących wydarzeń. Dawno już nie byłam tak bardzo zaangażowana w lekturę. Dla mnie rewelacja, jeśli ktoś lubi tego typu klimaty, z pewnością nie będzie zawiedziony.

Książkę otrzymałam z Klubu Recenzenta serwisu [Adres usunięty] oraz dzięki uprzejmości Wydawnictwa Agora.

Lubicie podróżować do odległych krańców świata? Przyznam, że mi się to nigdy nie zdarzyło, ale nie narzekam. Zwłaszcza po przeczytaniu tej książki.

Czteroosobowa rodzina wyjeżdża do Australii, powodem jest konferencja, w której ma wziąć udział Tom. Jednak daleki wyjazd jest jednocześnie sposobem na rozerwanie się i spędzenie ze sobą czasu. Właśnie dlatego wyjeżdżają wszyscy razem. Dzieci, jak to nastolatkowie, oczekują po wyjeździe czegoś innego. W związku z tym, że Heather jest ich macochą, a te nie pałają do niej wielką miłością, kobieta chce zyskać ich przychylność. Rodzinie trafia się okazja zwiedzenia tytułowej wyspy (swoją drogą, naiwność naszych bohaterów mnie rozbroiła - przeczytacie, będziecie wiedzieć dlaczego). Miejsca, które jest całkowicie naturalnym środowiskiem, jednak nie obowiązuje tam również prawo...

Dutch Island jest miejscem prywatnym, zarządzamy przez rodzinę O'Neillów. To oni ustalają zasady panujące na wyspie. Liczą się dla nich dwie rzeczy pieniądze oraz zemsta... Tylko dlaczego będą chcieli się zemścić właśnie na zwyczajnej rodzinie? Tego ze szczegółami Wam nie zdradzę, ponieważ chcę, abyście zostawić sobie coś na później. Tu, rozpoczyna się właśnie walka o przetrwanie, a warunki są niezwykle trudne...

"Wyspa" jest bardzo dobrze zbudowanym thrillerem. Na pozór prosty, zwyczajny początek, rozwija się do fabuły, która powoduje niewyjaśnione napięcie. Czytelnik tylko czeka na to, aż coś (a raczej ktoś) dosłownie wyskoczy zza krzaka, skały czy wysokiej trawy. Czy fakt, że tubylcy znają wyspę w każdym jej calu, pomoże im dopaść naszych bohaterów? Czy może ważniejszy będzie jednak spryt i doświadczenie osób przybyłych na wyspę?

Podczas czytania, kilka razy zdarzało mi się pomyśleć "po co to robisz?". Z nerwów masz ochotę potrząsnąć (delikatnie mówiąc) daną postacią. Oj, to uczucie bardzo często mi towarzyszyło. Chociaż niektóre sytuacje wydawały mi się hmm... mało logiczne (to chyba dobre określenie), mogę śmiało stwierdzić, że historia mnie wciągnęła. Przekonała do siebie samym pomysłem na fabułę oraz zwrotami akcji, które były naprawdę dobre, może nawet wzruszające. Tak, heroizm nadal jest w cenie! Aaaaa, znajdzie się tu również coś dla fanów szczegółowych, bardziej brutalnych (czy może po prostu obrzydliwych) opisów - aż ślinka cieknie! 😃

Książka pokazuje, jak źli potrafią być zaślepieni ludzie. Czytelnik widzi, w jaki sposób powstaje nić zaufania. Jak z osoby, która jest ledwie tolerowana, można zostać osobą najważniejszą. To czyny i poświęcenie pokazują, jacy naprawdę jesteśmy.

Jesteś młodą kobietą, która wychodzi za starszego faceta z dwójką nastoletnich dzieci. Nigdy nie myślałaś o założeniu rodziny, a teraz dostałaś ją w pakiecie startowym. Młodzi nie bardzo za Tobą przepadają. Trudno im się dziwić, bo zaledwie rok wcześniej stracili własną matkę. Jedziecie na wakacje, które mają odmienić Wasze życie. I odmienią. Wszystko przez te cholerne kangury... Kto normalny jedzie na prywatną wyspę z podejrzanie wyglądającymi typami, żeby zobaczyć kangury?! W zoo ich nie ma? Chcesz przypodobać się smarkaczom, więc tym razem stajesz po ich stronie. Może nawet zobaczycie koale? Płyniecie promem ku przygodzie, a Ty jeszcze nie wiesz, że ta przejażdżka będzie kosztować Cię więcej, niż dziewięćset dolarów. Czy zapłacisz za nią swoją godnością? Jasnością umysłu? A może własnym życiem?

***

Co mogę powiedzieć o tej książce?

Na początku nie mogłam się wkręcić. Ten stan trwał... jakieś dwie strony. 😁 To co nastąpiło później... Miałam wrażenie, że książka dosłownie wchłonęła mnie w swój świat. Początek może wydawać się nudny, ale gdy fabuła nabiera tempa, nie sposób oderwać się od lektury. Wyjęta spod prawa wyspa napawa lękiem, a nawet strachem. A jej mieszkańcy? To właśnie oni stanowią prawo, które konsekwentnie egzekwują. Najważniejszą dla nich wartością jest rodzina. Ich własna. Bo bez mrugnięcia okiem są w stanie zabić nawet dziecko. A wszystko przez jeden błąd...

Autor zdecydowanie ma talent i wie co zrobić, by trzymać czytelnika w napięciu. Kreacje bohaterów są fenomenalne. Być może spodziewałam się czegoś więcej po głównej bohaterce. Wydawało mi się, że córka wojskowych powinna być drugim MacGyverem. Ona natomiast była zagubiona i nie do końca wiedziała co ma robić. No ale kto by nie był? Heather z godziny na godzinę musi przesuwać granice własnej moralności. Sama była prawie dzieckiem, a teraz to właśnie od niej zależało, czy ktokolwiek przeżyje to szaleństwo.

"Wyspa" to książkowa perełka i ma wszystko to, co powinien mieć dobry thriller. Polecam!

Po przeczytaniu thrillera „Łańcuch” wiele wymagałem od następnej książki Adriana McKinty’ego. Autor wysoko podniósł poprzeczkę. I przyznam szczerze, obawiałem się, czy kolejną książką zdoła ją przeskoczyć, czy choćby nawet się zrównać? Gdy „Wyspa” pojawiła się w zapowiedziach wydawniczych wiedziałem, że muszę ją przeczytać, by odpowiedzieć sobie na te pytanie. I wiecie co – pochodzący z Irlandii Północnej pisarz zaskoczył mnie pozytywnie i przeskoczył poprzeczkę, ukazując swój mistrzowski kunszt w tworzeniu historii gotujących czytelniczą krew. Zatem sięgając po „Wyspę”, bądźcie gotowi na maksymalną dawkę emocji.

Adrian McKinty zaprasza nas do poznania historii Heather i Toma. Tom jest wdowcem z dwójką dzieci. Heather jako małżonka jest gotowa zrobić wszystko, by zdobyć ich uznanie. Dlatego też wspólny wyjazd, ma być sposobem na zbudowanie relacji z nastolatkami. Ratunkiem ma być podróż na Dutch Island, trudno dostępną, tropikalną wyspę. Niestety jak się okazuje rajska wyspa jest niczym przedsionek piekła. Tutaj jedynym prawem jest brak prawa. Klan O’Neillów sprawuje rządy, którym nie można się sprzeciwiać. Pieniądz jest tu najwyższą wartością. W momencie wkroczenia na wyspę, rozpęta się prawdziwe piekło. Podczas walki bohaterzy książki zdani są tylko na siebie. Czy jednak zdołają współgrać? Na domiar złego wypadek samochodowy sprawia, że uruchamia się lawina dramatycznych zdarzeń, w których Heather i Tom wraz z dziećmi muszą walczyć z prześladowcami, którzy na swym terenie zawsze są o krok do przodu.

Jak zakończy się ta historia? Czy Heather wykorzysta swoje umiejętności i ochroni swoją nową rodzinę? Warto się o tym przekonać i sięgnąć po „Wyspę”. Ten thriller, będzie jednym z najlepszych tytułów tego gatunku roku 2022. Natomiast Adrian McKinty poszerzy grono swoich miłośników. Czyt-NIK już nim jest. Bądź i Ty!

Autor stworzył wyjątkowy magnetyczny klimat, który przyciąga naszą uwagę podczas lektury, nieustannie elektryzując nasze emocje. Takie thrillery zasługują na słowa uznania, co też czynię. Weźcie „Wyspę” w swoje dłonie, niech ta historia Was pochłonie. Zdecydowanie polecam!

Książka „Wyspa” ukazała się nakładem Wydawnictwa Agora

Dziękuje Wydawnictwu Agora za to, że mogłam przeczytać ją przedpremierowo:-)

Pióro autora już znam, gdyż czytałam książkę ,,Łańcuch" i byłam pod ogromnym wrażeniem akcji i pomysłowości. Tutaj jedyną różnicą jest to, że aby poznać tragedię książki, trzeba troszkę jej przeczytać. Autor skupił się na dokładnym wdrążeniu nas w życie swoich bohaterów, wzlotów i upadków, a także przyczyn poprzez które w ogóle zdecydowali się odbyć podróż. Jednak podkreślam, że nie zrobił tego dlatego, by nas do dalszej części zniechęcić, ale właśnie po to, że w późniejszym czasie wychodzą na jaw pewne elementy ich życia, które niemal sterują dalszą akcją. To, co będą musieli przeżyć wpłynie na nich mocno nadszarpując niekiedy słabą psychikę. Autor nie boi się tu wkładać dramatyzmów i scen w których budzą się matczyne instynkty. Ogromną role będzie tutaj pełniło zaufanie jak i jego brak. Poprze przejaw zabawy niemal wpakują się w sytuację, która gdyby na chłopski rozum wziąć, równie dobrze od razu mogła być dramatyczna w skutkach. Jednak osoby zamieszkujące wyspę niemal wszystko przedkładają na pieniądze i stały zysk. I tylko to może sprawić, by akcja potoczyła się nieco bezpieczniej. Jednak, jeśli już poznacie pewną kobietę sami zobaczycie, że niekoniecznie działa według ustalonych reguł. Za wszelka cenę chce chronić swoją rodzinę i dzieci, przy czym nie zapomina o czymś ważnym. Wie, że w tej walce to nie ona ustala zasady, ale dość pokaźny klan, który jest jej właścicielem. Wyobraźcie sobie, że tam gdzie przebywa nie ma zasięgu, ani żadnej innej cywilizacji, której by na nich zależało. Istnieje tylko jedna zasada, która brzmi, że odbiorą ci to, co ty im. Chronią siebie nawzajem i za swoich uważają tylko swoich. Potrafią wykorzystywać każdą sytuację, by się nieco wzbogacić i nie lubią, gdy ktoś z nimi pogrywa. W pewnym momencie poznamy układ, który ma być dobry dla obu stron. Tylko, czy wszyscy potrafią tutaj dotrzymać słowa?

Naprawdę hipnotyzująca pozycja. By osiągnąć spokój czytałam ją wszędzie gdzie mogłam i kiedy mogłam, bo tylko jej zakończenie mogło sprawić, że przestanę wstrzymywać oddech...