Wszystkiego, co najlepsze

"Wszystkiego co najlepsze" to książka opowiadająca o osobie niebinarnej. Ben mówiąc o niebinarności zostaje wyrzucone z domu i trafia pod dach niewidzianej od dawna siostry. Traumatyczne wydarzenia dręczą jeno ataki paniki, zaburzenia lekowe i depresja wiec siostra Ben proponuje pomoc terapeutki. W miedzy czasie rozpoczyna ostatni semestr w nowym liceum, z zamiarem zostać niezauważone.

Książka jest niesamowicie trudna, ale tez potrzebna. Rozstrzygane w niej problemy psychiczne, akceptacja najbliższych a nawet akceptacja siebie, o której aktualnie wiele się mówi. Czytałam tą książkę i targało mną milion emocji. Strasznie zabolało mnie kiedy Ben przyznało się do swojej niebinarności i zostało potraktowane w taki a nie inny sposób. Zamiast otrzymać zrozumienie, dostało odrzucenie. Małym światełkiem w tunelu okazała sie znajomość Ben z Nathanem, który pomaga jenu poznać szkole a nawet zostaje najlepszym przyjacielem. Ktory jest obok kiedy jenu przytrafiają się ataki paniki czy chwile niepewności. Kierunek w jakim zabrnęła ta relacja bardzo mi się spodobał, chociaż była skrupulatnie deptana przez strach i odrzucenie.

Przeczytajcie koniecznie! Warto postawić się w roli osoby niebinarnej.

"Czuję się tak samo jak tamtego wieczoru. Kiedy prawda dniami, wręcz tygodniami czekała na języku, aż w końcu ją wypowiem; przyprawiało mnie to o nudności."

Ben decyduje się na szczerość i wyjawia rodzicom, że jest osobą niebinarną. Spotyka się to z krytyką, w rezultacie czego chłopak zostaje wyrzucony z domu. Zmuszony jest zamieszkać ze swoją siostrą i jej mężem. Wkrótce jednak przed siostrą również się otwiera i wyjawia prawdę o sobie. Dodatkowo chodzi na terapię bo towarzyszą mu stany lękowe.

W szkole stara się przebrnąć niezauważony przez ostatni semestr. Psuje ten plan pewna osoba... Nathan.

✨✨✨✨✨✨✨✨✨✨

Ostatnio polubiłam się z książkami młodzieżowymi. Nie wiem dlaczego wcześniej po nie nie sięgałam. Chociaż ten tytuł nie dotyczy mnie personalnie, bo nie mogłam utożsamić się właściwie z żadnym bohaterem to jestem pewna, że wiele osób odnajdzie siebie w tej historii. Szkoda, że takich książek nie było kiedyś...

Ta książka w niesamowicie dojmujący sposób pokazuje jak wielki zamęt w głowie może mieć osoba nie akceptująca samej siebie. Ben jest bardzo wrażliwym młodym człowiekiem,który dopiero szuka siebie na tym świecie. Potrzebuje dużo wsparcia i miłości jak każdy nastolatek. Niestety jego rodzice zawiedli po całości... Miałam łzy w oczach, kiedy czytałam momenty, gdzie chłopak wspominał zachowanie swoich rodziców gdy powiedział im prawdę. Zaufał im, a oni go zdeptali jak robaka i wyrzucili z domu. Nie rozumiem, jak można tak potraktować własne dziecko, a z pewnością podobne sytuacje dzieją się codziennie w wielu rodzinach...

Dobra, pierwszy raz muszę pogratulować tłumaczowi. Pan Artur Łuksza spisał się świetnie jeśli chodzi o przetłumaczenie tej książki. Co prawda potrzebowałam czasu żeby przywyknąć do narracji osoby niebinarnej, ale już po kilku stronach było ok.

Podobało mi się też to, w jaki sposób odnosili się do siebie niektórzy bohaterowie, chodzi mi o to, że potrafili zastąpić sobie rodzinę i się wspierać.

Oczywiście jest też wątek romantyczny, który nie jest jakiś spektakularny. Rozwija się raczej spokojnie i uważam to za coś super.

Miałem z tym tytułem kilka przebojów zwłaszcza na początku, a głównie przez formę narracji, ponieważ było to dla mnie na tyle nowe, że początkowo dosłownie miałem problem z czytaniem. To tylko pokazuje jak bardzo mało jest książek z bohaterami niebinarymi i dlaczego warto by było ich więcej. Ogromnie cieszę się, że mogłem ją przeczytać chociaż by po to by "oswoić" się z tak mało widzianymi zaimkami.

·

Myślę, że nie przesadzę mówiąc, że ta książka to wizualizacja jednego z gorszych koszmarów jaki ma w głowie osoba chcąca zrobić coming out, a co najgorsze takie sytuacje naprawdę się zdarzają. Ben pokazało nam jak bardzo może się to odbić na psychice człowieka oraz jak ciężko wrócić po takiej sytuacji do normalnego funkcjonowania. Jednak jednocześnie pokaząło nam, że nawet po takim koszmarze świat może znowu nabrać kolorów, a terapia to nic złego i mimo początkowej niechęci warto z niej skorzystać.

·

Żeby nie było początkowo bardzo nie lubiłem Ben, ponieważ irytowała mnie jego postawa, ale z czasem i tak zacząłem mu wewnętrznie kibicować. Za to moim KOMPLETNYM ULUBIEŃCEM JEST NATHAN ten chłopak to czyste złoto! Jego komentarze, czy zwroty, które nie raz bywają niestosowne potrafią rozbawić do łez, a jego czułość całkowicie zmiękczyła mi serce!

·

Co do samej fabuły - po początkowych trudnościach coraz bardziej zaczęła mnie ciekawić i zdecydowanie zaczęła wciągać. Z każdym kolejnym rozdziałem było "co będzie dalej, a może jeszcze jedna strona? Kurcze to jeszcze jeden rozdział". Dodatkowo kilka razy serio się uśmiałem, siedziałem z głupim uśmiechem, albo byłem tak wkurzony, że już ściągałem klapka...

·

Poleciłbym wam przeczytanie tej książki jako jedną z możliwości poszerzenia swoich horyzontów oraz otwarcie się na inne zaimki niż takie standardowe, ale TAKŻE ZE WZGLĘDU NA NATHA🤣 💙 Koniecznie daj znać czy Cię przekonałem

Wszystkiego, co najlepsze to książka, jakiej jeszcze nie było na naszym rynku. Mamy tu nie tylko niebinarną osobę autorską, ale także niebinarnego głównego bohatera i trudną historię coming-outu, która ma również swoje jaśniejsze momenty. Czy historia Ben podbiła moje serce?

Zacznę od tego, że historia sama w sobie jest bardzo spójna i dopracowana w najdrobniejszych szczegółach, co dodaje nam dodatkowego realizmu. To naprawdę autentyczna opowieść nie tylko o odzyskiwaniu rodziny, przezwyciężaniu traumy, ale także o otwieraniu się na nowe znajomości. Wszystkiego, co najlepsze naprawdę zręcznie balansuje bolesne chwile z tymi bardziej optymistycznymi, pełnymi powoli rosnącej młodzieńczej nadziei. I chociaż główni bohaterowie są nastolatkami, a jak wiadomo - młodzi ludzie czasem podejmują dziwaczne decyzje, tak tutaj wprost nie da się ich nie lubić. Nie ma wypychanej na siłę dramy, dziwacznych plot-twistów, ale mamy prostolinijną i wartościową historię, w której odkrywanie własnej tożsamości gra główną rolę. Ben spotyka się ze swoją dawno niewidzianą siostrą oraz jej mężem, którego nie zna. Ta dwójka jest wyjątkowo ważna dla naszej osi fabularnej, bo w moim odczuciu stanowi odbicie tego, jak powinni się zachowywać bliscy osób niebinarnych. Drugim biegunem historii są tutaj potępiający rodzice, od których wszystko się zaczyna.

Dla mnie osobiście ta powieść jest pierwszym spotkaniem z twórczością tej osoby autorskiej i z pewnością mogę powiedzieć, że zaliczam je do udanych. Jest wzruszająco, pouczająco, chwilami zabawnie. Ta historia to taki ciepły promyk nadziei, a jednocześnie kamień milowy w podejściu do naszego języka w ujęciu niebinarności. Gorąco polecam.

,,Wszystkiego, co najlepsze'' Mason Deaver to wyjątkowo piękne słowa, zdania, strony, które przekazują ogromną wartość.

Historia o osobie niebinarnej. O coming out. O queerfobia. O depresji. O stanach lękowych. O traumie. O terapii. O wsparciu. O rodzinie. O miłości. O samoakceptacji.

To historia, którą czytasz i czujesz całym sercem. To historia, która zasmuci, chwyci za serce i da miejsce dla każdego.

,,Wszystkiego, co najlepsze'' to książka, która Cię zrozumie. Która Cię wzruszy. Która Cię napełni wiedzą. Która Cię otuli swym ciepłem. Która Ci pomorze. Która Cię edukuje. Która Cię poczuję. Która Cię akceptuje.

3.5 / 5 ☆

! TW QUEERFOBIA, STANY LĘKOWE, DEPRESJA, TERAPIA !

Ben jest osobą niebinarną i kiedy postanawia ujawnić to przed rodzicami, oni nie okazują nu żadnego wsparcia. Wyrzucone z domu, zmuszone jest do szukania pomocy wśród innych – wybór pada na jeno siostrę, z którą od dawna nie miało kontaktu. Hannah wraz ze swoim mężem Thomasem stoją u boku Ben, ale przeprowadzka wiąże się także z wieloma trudnościami. Jest to czas, w którym postać rozpocznie całkowicie nowy etap życia – jak odnajdzie się w nieznanym otoczeniu? Czy Ben nawiąże kontakt z rówieśnikami? Czy rodzice nauczą się na błędach i zmienią swoją postawę?

„Wszystkiego, co najlepsze” autorstwa Mason Deaver to przede wszystkim wartościowa młodzieżówka. Jest to książka, która ukazuje nie tylko chaos panujący w głowie człowieka dążącego do samoakceptacji, lecz także jego ciężką drogę poprzez odrzucenie ze strony rodziców, aż po terapię i otwieranie się na innych.

WCN było moją pierwszą książką, w której narrację prowadziła osoba niebinarna. Na początku sądziłam, że odnalezienie się w lekturze będzie wyzwaniem, lecz nic bardziej omylnego. Przede wszystkim kieruję wielkie brawa dla tłumacza – Artura Łukszy, który sprostał zadaniu. Mimo moich obaw, oswojenie się z językiem przyszło mi naturalnie, a czytanie okazało się jedną wielką przyjemnością.

Wśród wykreowanych bohaterów mogliśmy znaleźć przede wszystkim cząstkę siebie. Każdy z nich próbował radzić sobie z problemami, mimo że nie wszystkim to wychodziło. Uwielbiam moment, w którym postacie były w stanie zastąpić sobie rodzinę – tak długo jej potrzebowali, że otrzymane wsparcie przelewało się nawet przez moje serce.

Historia szczerze mówiąc była przewidywalna i miała swoje schematy. Wątek romantyczny był nad wyraz subtelny i szczerze oczekiwałam jego większego rozwoju. Mimo to w książce „Wszystkiego, co najlepsze” nie chodzi o dynamikę i liczbę plot twistów, lecz o wartości które przekazuje – a zdecydowanie posiada ich ogrom.

Ben oznajmia swoim rodzicom, że jest osobą niebinarną, za co zostaje wyrzucony z domu. Dzwoni do siostry, z którą nie rozmawiało od dziesięciu lat, prosząc ją o pomoc. Hannah i jej mąż Thomas reagują błyskawicznie, mimo że nie wiedzą, co się stało. Ben wyjaśnia im sytuację, ale decyduje, że w nowej szkole nie będzie mówić o swojej tożsamości. Pierwszego dnia poznaje Nathana, który oprowadza go po instytucji i próbuje się zaprzyjaźnić, jednak Ben nie czuje się na siłach, by komukolwiek teraz zaufać.

Wszystkiego, co najlepsze autorstwa Mason Deaver to powieść, w której głównym bohaterem oraz narratorem jest nastoletnie Ben. To osoba niebinarna, która przez jakiś czas odkrywała swoją tożsamość. Jako narrator Ben jest szczere, pełne niepokoju i obaw, a w stosunku do innych ludzi niepewne i wycofane.

Historia rozpoczyna się w momencie, w którym Ben zostaje wyrzucone z domu i musi na nowo budować swoje życie. Obserwujemy, jak trafia do nowej szkoły, poznaje rówieśników, lecz także mierzy się z mówieniem bliskim osobom o tym, że jest osobą niebinarną. Pierwszy raz (pomijając przyjacioło w sieci) ktoś zwraca się do nieno takimi zaimkami, jakich sobie życzyło, co jest nowością w codziennym funkcjonowaniu. Z drugiej strony Ben próbuje poradzić sobie z sytuacją rodzinną – tym, że rodzice kazali nu się wynieść i że trafiło do siostry, z którą nie miało kontaktu od wielu lat.

Ben to postać skomplikowana. Porzucone przez bliskich w różnych wymiarach tego słowa, zalęknione, niepewne siebie. Ukrywa się przed obcymi, ale źle się czuje we własnej skórze. Nadal poszukuje siebie, uczy się, z czym czuje się najlepiej. Dzięki narracji pierwszoosobowej poznajemy lepiej myśli i obawy tej postaci. Z jednej strony nie można nie litować się nad losem Ben, bo sytuacja, w której się znalazło, jest trudna. Z drugiej jednak strony Ben aż prosiło się o wylanie na siebie kubła zimnej wody. Wiem, że niepewność, lęk, brak zaufania to wynik trudnych wydarzeń, ale miałam wrażenie, że dochodzi do tego też zaburzony obraz rzeczywistości i specjalne krzywdzenie siebie. Na przykład – Nathan od pierwszego dnia okazywał sympatię tej postaci, opiekował się nią, a Ben zastanawiało się, czy to możliwe, żeby było lubione przez rówieśnika. Albo gdy Ben czuło się głodne, ale wolało zaprzeczyć, by nie zrobić problemu siostrze. Albo specjalne ofukiwanie terapeuty, jakby robienie z niego wroga, mimo zapewnień o poufności. Trochę to dla mnie było nielogiczne, chociaż można tu wyjaśnić przejściami tej osoby.

Historia opowiada o poszukiwaniu siebie i swojego miejsca w życiu, definiowaniu się na nowo. Nie chodzi o tożsamość, którą Ben odnalazło, lecz to, jak konstruować swoją codzienność wokół niej. Reakcje ludzi to jeden tylko z problemów, chodzi też o zwroty, użycie zaimków, a czasem o błahostki typu przebieralnia w sklepie. To też ogrom niepewności, nowych uczuć, poszukiwania odpowiedzi. Wiem, że Ben miało trudną sytuację – wyrzucenie z domu – ale paradoksalnie być może to w jakimś stopniu sprawiło, że mogło zacząć czuć się sobą, nie udawać przed nikim.

Wątek osoby niebinarnej jest chyba czymś nowym w literaturze – ja nie spotkałam się wcześniej z powieścią, w której właśnie taka osoba byłaby głównym bohaterem i narratorem. Owszem, jako postacie drugoplanowe zdarzało mi się już spotkać takie osoby, ale tu jest to zupełnie inna sytuacja. Możemy chociaż w niewielkim stopniu dowiedzieć się o lękach i sytuacji takiej osoby, co jest dużym plusem. Świetną robotę zrobił też tłumacz, który doskonale poprowadził narrację w pierwszej osobie. Przestawienie się na czytanie czasowników w stylu „zrobiłom” czy „kupiłom” było dość łatwe – po kilku stronach wypadało to dość naturalnie, głównie dzięki ogromnej konsekwencji polskiego wydania. I za to wielkie brawa, bo nie było to pewnie łatwe w realizacji. Podoba mi się też, że na początku książki znajdziemy krótką notkę od tłumacza, który wyjaśnia zabiegi w treści i opisuje podjęte w procesie tłumaczenia decyzje. Na końcu książki umieszczono także słowniczek pojęć, co jest kolejnym plusem.

Wszystkiego, co najlepsze to powieść młodzieżowa, w której bardzo podobały mi się tematyka i tłumaczenie. Ben nie skradło mojego serca, chociaż jestem w stanie zrozumieć zachowanie tej postaci. Czasem jednak drażniło mnie pewne bycie „na przekór”. Mimo wszystko cieszę się z lektury tej książki, bo była oryginalna i ciekawie wydana. Jest też na pewno ważna, pokazuje skomplikowaną sytuację młodych ludzi, którzy nie zawsze mają wokół siebie bliskich, którzy ich wesprą. Warto przeczytać.

"Siedzę w cichym pokoju niepewne, co ze sobą zrobić. W sensie, co się robi, kiedy rodzice wyrzucają cię z domu? Kiedy całe twoje życie legnie w gruzach tylko dlatego, że chciałoś powiedzieć rodzicom prawdę o sobie, być szanowane i dostrzegane, żeby zwracano się do ciebie właściwymi formami? Niemal sięgam po szkicownik, kiedy przypominam sobie, że został w plecaku w domu. Nie mogę nawet robić jedynej rzeczy, która mnie relaksuje."

"Pokochałam tę historię zanim ją poznałam". Właśnie tak napisałam, gdy wrzucałam post z zapowiedzią i wiecie co, podpisuję się pod tym stwierdzeniem po raz drugi.

"Wszystkiego, co najlepsze" to emocjonalny huragan, który zaczyna się już od pierwszych stron i nie odpuszcza aż do końca. W prosty, ale też bolesny sposób pokazuje, że świat byłby o wiele lepszym miejscem, gdybyśmy tylko zaczęli akceptować i szanować ludzi, takimi jakimi są. Tylko tyle i aż tyle.

Historia Ben łamie serce, ale przynosi też nadzieję, że będzie lepiej, że w końcu musi być po prostu normalnie.

Jednocześnie ta książka to piękna opowieść o miłości, która oczaruje każdą romantyczną duszę. Przyznaję, że Nathan całkowicie mnie zauroczył.

Ogrom uznania dla tłumacza Artura Łukszy (mam nadzieję, że dobrze odmieniłam nazwisko). Szczerze, myślałam, że formy niebinarne, będą mi przeszkadzać podczas czytania, ale nic bardziej mylnego, dosłownie po paru stronach stały się dla mnie zupełnie naturalne.

Niezwykle ważna, wartościowa i niezapomniana historia, do której często będę wracać.

„Wszystkiego, co najlepsze” to tytuł, którego zdecydowanie brakowało w Polsce. Jak informuje wydawnictwo jest to pierwsza powieść w naszym kraju w której osoba narratorska jest niebinarna. 

Historia zachwyciła mnie od pierwszych stron swoim pięknym językiem. Tłumacz () poradził sobie fenomenalnie! Tak naprawdę już po niecałych 100 stronach byłam pewna, że dam tej książce pięć gwiazdek.

Nie ukrywam, że akurat ja w tej książce nie odnalazłam nic personalnego, ale wiem, że dla wielu osób ta książka okaże się prawdopodobnie najważniejszą książką.

Historia Ben było niesamowicie smutne, nie wyobrażam sobie ile bólu ono musiało przejść. Wyrzucenie z domu, zaburzenia lękowe, ataki paniki… To jest przerażające i przykre, jak ludzie potrafią być nietolerancyjni.

Cieszę się, że Ben znalazło osoby od których uzyskało bezwarunkowe wsparcie. Nathan od kiedy się pojawił również skradł moje serducho. Relacja bohaterów była przepełniona słodyczą i troską, czyli wszystkim co kocham.

Ogromnie się cieszę, że miałam okazję poznać tą historię oraz, że całość zakończyła się happy end’em, na który Ben zasłużyło.