Wolny jak motyl

Kirsty Moseley to angielska pisarka, która w 2012 roku zadebiutowała powieścią „Chłopak, który zakradł się do mnie przez okno”. Mieszka w Norfolk wraz z mężem i nastoletnim synem.

Swoją przygodę z pisaniem rozpoczęła na Wattpadzie. Dziś na swoim koncie ma już kilkanaście książek. Jedną z nich, „Zagubiony”, wydała pod pseudonimem Josie Williams.

Osiemnastoletnia Emma Bancroft studiuje, a w wolnych chwilach, najczęściej w weekendy, dorabia w klubie ze striptizem Angels Gentelmen’s Club, w którym jest kelnerką. Do jej obowiązków należy również prywatny erotyczny taniec na kolanach klienta, a czasem też taniec na rurze dla wszystkich zgromadzonych w klubie mężczyzn. Rzadziej zdarza się, że ląduje z klientem w pokoju na tyłach. Tym klientem zawsze jest Carson Matthews – mający rzesze fanek celebryta, a zarazem niezwykle przystojny motocyklista prestiżowych wyścigów motocyklowych MotoGP, za którym uganiają się fotoreporterzy.

Emma próbuje związać koniec z końcem, dlatego pracuje w Angels Gentelmen’s Club, choć striptiz wcale nie sprawia jej przyjemności. Ma pod opieką piętnastoletniego brata Rory’ego i dwuletnią córkę Sashę, którzy są jedynym powodem, dla którego podjęła się tej pracy. Trzy lata wcześniej surowi i przesadnie religijni rodzice wyrzucili buntującą się i imprezującą dziewczynę z domu, gdy dowiedzieli się, że straciła dziewictwo z chłopakiem, z którym chodziła. Emma kilka miesięcy później zaszła w ciążę, a gdy się o tym dowiedzieli, pogardzali nią jeszcze bardziej. Napiętej sytuacji w domu nie mógł wytrzymać Rory, dlatego dołączył do siostry i jej córki. Niestety ani on, ani nikt inny poza Emmą nie wie, kto jest ojcem małej Sashy. Czy skrywana przez dziewczynę tajemnica wyjdzie w końcu na jaw?

Dwudziestojednoletni Carson Matthews prowadzi beztroskie życie. Nie musi obawiać się o swoje finanse, ponieważ pieniędzy ma pod dostatkiem. Jego jedynym zmartwieniem jest utrzymanie pozycji lidera w MotoGP. W wolnych chwilach przychodzi do Angels Gentelmen’s Club, by spędzić je z uroczą blondynką Emmą. Czy dziewczyna jest dla Carsona tylko jedną z wielu kobiet, z którą sypia? A może przystojny motocyklista czuje coś do Emmy, lecz nie ma odwagi jej tego wyznać? W końcu są z dwóch różnych światów. Dzieli ich przepaść, a jednocześnie łączy pewien sekret.

Przeczytałam już kilka książek Kirsty Moseley i z dużą ciekawością sięgam po kolejne tytuły. Autorka ma na swoim koncie powieści lepsze i gorsze. Byłam zachwycona historią, którą wydała pod pseudonimem Josie Williams „Zagubiony”. Niestety „Wolny jak motyl” nie będzie książką, która w moim rankingu zajmie miejsce „Zagubionego”. Być może pod względem fabuły jest to jedna z gorszych powieści autorki.

Cała ta historia jest grubymi nićmi szyta. Bardzo surrealistyczna i niespójna, zwłaszcza jeśli chodzi relację Emmy z rodziną. O ile mogę zrozumieć, że rodzice uznali, że Emma zhańbiła ich rodzinę, to czy naprawdę musieli postawić jej ultimatum: albo zakon, albo wyrzucenie z domu? Dlaczego nie szukali Rory’ego, kiedy uciekł do siostry? Przecież jest niepełnoletni, wciąż ponoszą za niego odpowiedzialność. Dlaczego pozwolili mu mieszkać z siostrą, którą uznali za czarną owcę w rodzinie? Przecież i jego mogła sprowadzić na złą drogę. Dlaczego więc nie chcieli za wszelką cenę zatrzymać przy sobie chociaż jednego dziecka, które mogliby trzymać pod kloszem, pod całkowitą kontrolą? Nasuwa mi się mnóstwo pytań, na które niestety nie dane jest mi poznać odpowiedź.

Emma jest bardzo infantylną i naiwną bohaterką. Zresztą Carson również zachowuje się jak dzieciak. Właściwie, to czego można wymagać od osiemnastolatki i dwudziestojednolatka, którzy dopiero wkraczają w dorosłe życie? Choć akurat Emmę dorosłość dotknęła znacznie szybciej niż jego.

Jeśli czasem trudno jest doszukać się w tej powieści sensu, z łatwością można odnaleźć w niej wachlarz emocji, które udzielają się czytelnikowi. Relacja Emmy i Carsona zaciekawiła mnie na tyle, że dobrnęłam do końca ich historii. Książka jest pełna zwrotów akcji, autorka nie pozwala nam się nudzić podczas lektury. Szkoda tylko, że powieść jest bardzo schematyczna i jak to zwykle w takich historiach bywa, musi być jakiś poważny wypadek. Bez wypadków nie ma romansów dla młodzieży, fanficków, opowiadań na Wattpadzie i mogłabym tak dalej wymieniać. Wypadek to jakiś nieodzowny element tego typu książek. Byłabym zaskoczona, gdyby go nie było.

Dalsza część recenzji na: [Adres usunięty]

Celebryta i dziewczyna, która marzy o zachowaniu tajemnic wyłącznie dla siebie to mieszanka wybuchowa, z której na pewno wyniknie szereg problemów. Czy miłość pokona najcięższą próbę i udowodni bohaterom, że liczy się tylko głębokie uczucie? A może nagromadzone tragedie mimo wszystko staną na drodze ich wspólnego szczęścia?

Kirsty Moseley powraca z nową powieścią, w której na swój charakterystyczny sposób, próbuje wyrazić jak ważna jest obecność w naszym życiu drugiej osoby. Nie szczędzi nam przy tym burzliwych momentów, nie zapomina o wszechobecnych dramatach i wciąż podsyca atmosferę niepewnością, abyśmy do samego końca niebyli pewni jak to wszystko się potoczy. Nie zawsze przemawiał do mnie styl autorki, ponieważ uważam, że jej powieści są dość nierówne i jedna dobra konkuruje z drugą mniej ciekawą książką, więc do jej najnowszego dzieła podeszłam dość sceptycznie. Nawiązałam jednak kontakt z bohaterami i spędziłam miło czas w ich towarzystwie, więc uważam, że nie było najgorzej. Podciągnęłabym jednak ich osobowości pod większą liczbę emocji, zabrakło mi również w nich pazura czy charyzmy, ale i tak było lepiej niż w poprzednich jej dziełach.

Emma Bancroft swoimi wyborami budzi pewne wątpliwości. Zgoda, ledwo wiąże koniec z końcem i walczy o przetrwanie, ale czy na pewno wymusza to na niej pracę jaką aktualnie wykonuje? Poza pracą na barze jest tancerką erotyczną w londyńskim klubie dla mężczyzn i o ile wspomina czasami, że chciałaby to zmienić, to ciężko dostrzec w tym chęć do działania. Ma tajemnice, których nie chce nikomu wyjawiać, ale wyczuć można, że rozrywają ją od środka, szczególnie gdy na jej drodze pojawia się Carson Matthews motocyklista prestiżowych wyścigów motocyklowych. On ją lubi, ona lubi jego a prasa lubi ich, więc to prowadzi nas do dramatów, których jestem pewna, że moglibyśmy uniknąć, gdyby bohaterowie ze sobą rozmawiali, ale bez tego nie byłoby całej fabuły.

Jak więc widzicie historia ma swoje wzloty i upadki. Możemy ponarzekać na sens akcji czy podejmowanych przez postacie decyzji, albo przymknąć oko na porcję irracjonalności i skupić się na emocjach, które niewątpliwie są tutaj najmocniejszą stroną. Nawet jeśli Emma i Carson zachowują się bardziej jak dzieci niż dorośli to chemia pomiędzy nimi jest wyraźnie dostrzegalna i to namówiło mnie do przerzucania kolejnych stron. Problemy z jakimi przyszło się im mierzyć też w pewnym stopniu miały swój sens, bo nawet jeśli zostały przerysowane, to wciąż nawiązywały do trudnego życia w blasku fleszy czy wystawiania się na opinię publiczną.

"Wolny jak motyl" znajdzie swoje uznanie wśród romantyczek, które szukają książek z głównym motywem niełatwej miłości. Książka aż prosi się, by dopracować w niej kilka kluczowych momentów, ale mimo wszystko jako całokształt oceniam ją dobrze i nie żałuję swojego wyboru. Przeczytałam ją w jeden wieczór, nie na siłę a po to, by poznać finał historii bohaterów i nawet jeśli trochę narzekam pod nosem to muszę przyznać, że w pewnym stopniu urzekła mnie ta opowieść.

Jakiś czas temu miałam okazję zapoznać się z inną powieścią tej autorki. Wywarła na mnie wielkie wrażenie. Choć chciałoby się poznać także inne tytuły danego autora doba niestety nie chce się rozciągnąć i nie ma możliwości poznania wszystkiego co miałoby okazać się interesujące. Cieszę się jednak, że właściwie przez szczęśliwy zbieg okoliczności i zainteresowanie fabułą tego wydania udało mi się skusić na tę lekturę. Już teraz napiszę, że pomysł na fabułę bardzo mnie zainteresował i także między innymi z tego powodu tym bardziej warto zwrócić uwagę na tę lekturę w przyszłości.

Zetknięcie się osób z dwóch różnych światów może okazać się hitem lub też kompletną porażką. W tym wydaniu zetknąć miał się ze sobą świat Carsona Matthewsa, motocyklisty, którego jedynym zadaniem było utrzymanie się ma pozycji lidera. Główną bohaterką z kolei została Emma Bancroft, kobieta, która ledwo wiązała koniec z końcem. Pracowała jako kelnerka oraz tancerka erotyczna w klubie dla mężczyzn. Czy skrywana tajemnica kobiety miała wyjść na jaw, jeśli zwiąże się z Carsonem?

Przyznam szczerze, że czytałam kilka wcześniejszych książek Kirsty Moseley, choć oczywiście słyszałam o wszystkich. W momencie jednak, gdy dotarła do mnie najnowsza książka doszłam do wniosku, że z przyjemnością się z nią zapoznam. Jest to lekka powieść, od których jednak nie sposób się oderwać, ponieważ bardzo zżywamy się z bohaterami. Na całe szczęście co jakiś czas na polskim rynku pojawiają się nowe wydania tej autorki.

Wiele osób marzy o pięknej, romantycznej miłości. Jeszcze więcej uważa, że taka nie istnieje, że można przeczytać o niej tylko w powieściach. Można powiedzieć, że nowa książka autorstwa Kirsty Moseley „Wolny jak motyl” trochę jest taką powieścią: o miłości nierealistycznie pięknej. Pozwala się rozmarzyć, a jednocześnie umila szarą codzienność.

Ona – 19-letnia dziewczyna pracująca jako tancerka erotyczna w klubie ze striptizem, studiująca, opiekująca się swoim nastoletnim bratem… Ogólnie życie nie jest dla niej łaskawe, jednak zakasuje rękawy i nie poddaje się.

On – 21-letni motocyklista MotoGP, wielokrotny lider w wyścigach motocyklowych. Pieniądze nie mają dla niego dużego znaczenia: łatwo je zdobywa i jeszcze łatwiej wydaje.

Carson Matthews i Emma Bancroft poznają się w klubie Angels Gentelmen’s Club. Ona tam pracuje, a on przychodzi się rozerwać – połączy ich jednak znacznie więcej, co nie umknie także uwadze wścibskich paparazzi. W jaki sposób poradzą sobie ze wszystkimi przeciwnościami, które staną na drodze ich miłości?

Książka „Wolny jak motyl” to moje pierwsze spotkanie z twórczością Kirsty Moseley. Autorka ta wydała jednak już wiele bestsellerowych książek, np. „Chłopak, który zakradał się do mnie przez okno” czy „Nic do stracenia. Początek”. Książki te są pozytywnie oceniane przez czytelników, więc sama postanowiłam się przekonać, w czym tkwi fenomen powieści tej autorki. I teraz już wiem!

Książkę „Wolny jak motyl” przeczytałam w dwa dni. Ponieważ, gdy zaczęłam ją czytać, tak mnie wciągnęła, że koniecznie chciałam jak najszybciej poznać całość. Ogólnie rzadko sięgam po tego rodzaju książki. Tym razem jednak zakochałam się w tej romantycznej okładce – która notabene idealnie zapowiada bohaterów tej książki – i okazało się, że było warto poznać tę historię.

Już po przeczytaniu muszę przyznać, że była to najpiękniejsza historia z wątkiem miłosnym w tle, jaką w ostatnim czasie czytałam. „Wolny jak motyl” to powieść lekka, romantyczna i niesamowicie wciągająca – od początku do końca. Czytając ją, można się rozmarzyć o takiej miłości jak miłość jej głównych bohaterów – Carsona i Emmy – choć ta miłość nie była wzorcowa.

Prawdę mówiąc, spodziewałam się, że ta książka mi się spodoba, ale nie sądziłam, że aż tak bardzo. Po przeczytaniu powieści Kirsty Moseley z jednej strony jestem oczarowana, z drugiej – czuję spory niedosyt, że była tak krótka. Może to znak, że powinnam nadrobić zaległości i poznać także inne powieści tej autorki?