Wojna Crier. Tom 1

,,Wojna Crier" jest powieścią fantasy, która opiera się na systemie rasowym, więc jest to taki klasyczny podział na dwie grupy społeczne, które kierują się innymi priorytetami i zasadami. Sama książka utrzymana jest w klimacie stealpunkowym. W ,,Wojnie Crier" jest wyraźny podział na ludzi i automatony, ale w ich obrębie jest kilka różnych grup, który zamiary i udział w konflikcie nie jest jasny i oczywisty. Tym samym wątek ten pozwala wprowadzić do fabuły kilka dodatkowych wątków. Na uwagę zasługują świetnie zarysowane: dworskie intrygi, tajemnice i rebelia. Nie ukrywam, że są to dla mnie najlepsze wątki powieści Niny Varela. Jest w nich sporo zaskakujących zwrotów akcji. ,,Wojna Crier" Niny Varela to opowieść o stracie, miłości i zemście. To pełna napięć i intryg historia, która powoli wprowadza czytelnika w świat Automatonów i ludzie. Autorka pozostawiła dwie główne bohaterki w ciekawym położeniu, dlatego jestem bardzo ciekawa ich dalszych losów.

To człowiek kiedyś stworzył Automatony. Maszyny napędzane sztucznym sercem. Wyglądające całkiem jak ludzie, jednak o wiele silniejsze. To one teraz rządzą światem. Ayla od lat planuje zemstę, ponieważ cała jej rodzina została zamordowana podczas ataku tych ludzkich maszyn. Ale aby jej dokonać musi uderzyć w najczulszy punkt ich władcy. Musi zabić jego spadkobierczynię Crier.

Nie do końca dostałam od tej książki to czego oczekiwałam po przeczytaniu opisu. Uważam, że pomysł na świat w którym ludzie zostali zepchnięci z piedestału za świetny. Automatony rządzące królestwem, brzmią niezwykle interesująco. Jednak niestety tylko tak brzmią. Automaton nie różni się za bardzo od człowieka. Przynajmniej nie jest to, aż tak wyraźnie zarysowane. Tak, są silniejsze, mają bardziej wyczulone zmysły, ale co poza tym? Niby żyją w niezgodzie z gatunkiem ludzkim, jednak cały czas polegają na ich pracy, obserwują ich, uczą się ich zachowań, są nimi naprawdę zainteresowane, tak jakby człowiek był dla nich wzorem. Kompletnie tego nie rozumiem. Powinni zająć się tworzeniem własnej historii, pokazać, że są całkiem inne, a to, że zostały specjalnie zaprojektowanie nie oznacza, że są gorsze. A w Wojnie Crier dostałam zwykłe ludzkie zachowania, pod przykrywką innej nazwy.

Książka obiecuje także slow burn romans, enemies to lovers. I niestety nie widziałam w tej książce żadnej z tych rzeczy. Romans nie zapłonął. Miłość pojawiła się jakby z nikąd, gdyż obie bohaterki nawet za wiele ze sobą nie rozmawiały. Za to mamy dużo przemyśleń na ten temat, obie dziewczyny coś czują, ale bronią się przed tym rękami i nogami. Osobiście nie czułam między nimi chemii. Ayla niby nienawidzi Crier i jej gatunku, ale w żaden sposób tego nie pokazuje oprócz mówienia nam o tym. Powtarza, w kółko, że automatony są wrogiem ludzkości, ale nie widziałam działań 😅

Uważam też, że wątek brata głównej bohaterki został przedstawiony po macoszemu. Właśnie ten wątek jest głównym zapalnikiem do tego, aby Ayla w ogóle chciała się buntować przeciwko automatonom, a został on na późniejszym etapie zamknięty w jednym rozdziale.

Myślę, że książce brakuje po prostu emocji wyrażanych poprzez jakieś konkretne czyny, które mogłyby zobrazować to co powinniśmy odczuwać.

Jest to dylogia i po końcówce mogę śmiało stwierdzić że wątek, którego rozwinięcia mi brakowało zostanie poruszony w kolejnej części, więc na pewno przeczytam kontynuację, żeby wszystko sobie domknąć do końca. Mimo tego, że sporo rzeczy nie zostało pokazane tak jakbym tego chciała to świat jest ciekawy i oryginalny, więc dam szanse!

Świetny pomysł na świat fantastyczny, motyw steampunktu (maszynerii) i wojny między robotami a ludźmi. Czekałam na tę książkę długo stąd mój zawód jest jeszcze większy.

1. Zacznijmy od tragicznej ekspozycji. Już sam rys historyczny na początku książki był dla mnie trochę niepokojącym początkiem ale uznałam to za wsparcie do którego można wrócić w trakcie historii.

Zakasałam rękawy i z entuzjazmem zaczęłam jak się okazało drogę przez mękę - bloki tekstu wprowadzające czytelnika we wszystko: wygląd bohaterów, ich przeszłość, opis miejsc, charakteru. I mimo, że widać, że autorka chciała zgrabnie wpleść to w rozgrywającą się akcję to niestety nieskutecznie.

Liczyłam, że ta ekspozycja będzie tragiczna tylko z początku ale okazało się, że dialogi w tej książce są znikome, a styl autorki nie zachęca na tyle by czytać 350 stron przemyśleń i opisów, które nic nie wnoszą do fabuły.

2. Wątek romantyczny był żałosny. Mamy tu enemies to lovers między dwoma dziewczynami. Ayla od dziecka nienawidzi robotów i od lat planuje zabić Crier, a jednak gdy ma ku temu niezliczoną ilość okazji tego nie robi bo kilka spojrzeń, bajek i płytkich dialogów zmienia jej wieloletnie, negatywne nastawienie na natychmiastowe uczucie w które po prostu nie wierzę. Ta relacja jest tak sztuczna jak ciało Crier.

3. Klimat steampunku niestety istnieje tylko w przypadku społeczności. Istnieją automatony (roboty) i na tym koniec. Mam uwierzyć, że powstanie zaawansowanej maszynerii tworzącej półczłowieka nie przyczyniło sie do zmiany środowiska, przedmiotów, broni na także bardziej mechanicznej? Wygląda na to, że automatony nic nie zrobiły za czasu swojego panowania oprócz zrobienia z ludzi niewolników.

4. Konflikt polityczny. Pomijając, że jest schematyczny to ma wiele luk logicznych. Największe z nich dotyczą narzeczonego głównej bohaterki, który nie tylko został zaangażowany w politykę obcego mu kraju będąc znany ze sprzecznych poglądów bez żadnego słowa wytłumaczenia ale i którego relacja z Crier jest po prostu niespójna.

5. Fabuła i bohaterowie

Nie polubiłam ani Crier ani Ayli. Nie ma między nimi ani chemii ani obiecanej nienawiści. Obie są zbyt płytkimi postaciami bez charakteru. Fabuła pełźnie powoli do przodu, a przez nacisk na wielostronicowe opisy ma się wrażenie, że się cofa. Dawno mnie tak żadna książka nie wynudziła.

Znacie książki o automatonach, robotach czy androidach? Często omijałam takie powieści, ponieważ nie podchodził mi ten temat. Jednak nie mogę powiedzieć, że temat robotów podbijających ludzi to nie fantastyka, więc nie zastanawiałam się długo i sięgnęłam po ostatnią premierę wydawnictwa YouAndYa. “Wojna Crier” Niny Varela przedstawia bardzo dobrze zbudowany świat, którym rządzą automatony, byty stworzone przez jednego człowieka, doskonałe i ożywione tajemniczym sercokamieniem. Zaciekawiłam was? A może potrzeba wam więcej zachęty. Mamy tu enemies to lovers i slow burn, takie elementy historii, które ostatnio są popularne i dość lubiane przez czytelników. Autorka zrobiła kawał dobrej, roboty wymyślając ten świat, dodając romans do niego, do tego romans dwóch kobiet, ludzkiej kobiety i automatonki.

Królestwo Rabu zostało spustoszone przez wojnę, krwawą wojnę między ludźmi i automatonami. Automatony zostały stworzone jako zabawki ludzi, teraz to ludzie są niewolnikami automatonów. Role się obróciły i nie wszystkim się to podoba. Ayla, ludzka kobieta, straciła z rąk tych doskonałych tworów całą rodzinę. Poprzysięga im zemstę, która ma się dokonać w chwili, w której zabije księżniczkę Crier. Crier została dokładnie stworzona przez położne, które kierowały się konkretnymi życzeniami jej ojca. Jednak z czasem ta doskonała istota zaczyna się buntować a w miejscu, gdzie powinno być jej serce, zaczyna rodzić się całkiem nowe uczucie: Namiętność.

Uwielbiam, gdy świat, który dopiero poznaje, jest dobrze przedstawiony. W “Wojnie Crier” Niny Varela na samym początku otrzymaliśmy spis najważniejszych wydarzeń w porządku chronologicznym. Do tego przed większością rozdziałów otrzymaliśmy zapiski różnych osób, dzięki którym wiemy odrobinę więcej. Poznajemy osoby, które już dawno temu umarły, oraz odkrywamy kilka głęboko skrywanych sekretów. Sam pomysł na wojnę między ludźmi a automatonami, nie jest świeży, dość często używany w książkach Sci-fi. Jednak połączenie wojny o ludzkość z miłością i bardzo ciekawie zarysowanym obrazem zawirowań politycznych wśród automatonów, wydaje się bardzo dobrą fabułą, o której ciężko zapomnieć.

Główne bohaterki są od siebie tak bardzo różne i nie chodzi mi tylko o ich gatunki, tylko o ich charaktery. Choć muszę przyznać, że ciężko mi pisać o Crier, została ona stworzona, dokładnie zaplanowana i nie powinna objawiać tych cech charakteru, które tak w niej polubiłam. Mnogość wątpliwości, które rodzą się w Crier, pozwalają mi widzieć w niej bardzo ludzką postać. Ayla wydaje się być bardzo stanowcza w dążeniu do swojego celu, nie widzi nic, co można by chcieć chronić w oprawcach, którzy ją otaczają. Wszystko zmienia się w jednej chwili, która została pięknie opisana. Tu dochodzę do samego pióra autorki, które jest niezwykle przyjemne w odbiorze. Czy była to dobra książka? Tak. Czy sięgnę po kolejny tom, który ma być zarazem ostatni? Tak. Czy wam ją polecam? Oczywiście, ta historia jest warta tego, by ją poznać. Dziękuję bardzo za książkę do recenzji wydawnictwu YouAndYa.

,,Na tym świecie nie można było polegać na całym mnóstwie rzeczy, ale jedna z nich zawsze się sprawdzała: miłość przynosiła wyłącznie śmierć. Gdzie miłość, tam za nią kroczyła śmierć, niczym wilk podążający za rannym jeleniem i wyczuwający zapach krwi".

,,Wojna Crier” autorstwa Niny Varela to historia o niezwykłych uczuć.

⭐️Losy automatony Lady Crier splatają się z Aylą, ludzką służącą, co prowadzi do silnej miłości i przewartościowania przekonań obu kobiet.

⭐️Książka z pewnością przypadnie do gustu miłośnikom fantasy i romansu. Ma wszystko to, co osobiście uwielbiam w tego typu literaturze- motyw walki o władzę, dobrze skonstruowany świat fantasy, skrupulatnie wykreowane postacie oraz wątek miłosny, który emanuje chemią między bohaterkami nawet przez kartki.

⭐️To właśnie związek między Crier a Aylą był sercem tej historii. Autorka zdołała subtelnie budować napięcie między nimi, tworząc nie tylko romantyczne chwile, ale i momenty, które wyraźnie oddają ich wzajemną chęć. Ich uczucie, zakazane w królestwie, sprawiało, że na każdej stronie czułam ich głęboki związek i tęsknotę.

⭐️Jestem pod ogromnym wrażeniem, jak autorka zbudowała świat królestwa Rabu, gdzie automatony przejęły władzę po wyniszczającej wojnie z rasą ludzką. Opis stworzonych dzięki alchemii automatów, zwanych automatony, wzbudzał we mnie ciekawość i zachwyt. Ich złożona struktura, ich role w społeczeństwie i sposób, w jaki wpływają na życie mieszkańców królestwa, zostały przedstawione z precyzją i głębią.

⭐️Dodatkowo bardzo doceniam sposób, w jaki autorka przedstawiła historię na początku książki, z jasno zarysowaną chronologią wydarzeń, co ułatwiło mi zrozumienie kontekstu i tła opowieści.

⭐️Ta książka idealnie wpasowała się w moje gusta czytelnicze. Mogę więc szczerze polecić tę pozycję każdemu, kto szuka fascynującej i angażującej lektury.

✔️Współpraca reklamowa z @youandyabooks.

"Wojna Crier", czyli debiutancka powieść fantazy autorki, opowiada o świecie, w którym automatony przejęły władzę nad ludźmi. Roboty (automatony), bo choć istnieją i mają 2 filary ludzkie, nigdy nie zostały urodzone, lecz stworzone przez ludzi. I ludzie, którzy za wszelką cenę chcą odzyskać świat i zniszczyć automatony. Główną bohaterką jest Lady Crier, księżniczka, która pewnego razu prawie straciła życie, ale została uratowana przez Aylę, zwykłego człowieka. Żeby się jej odwdzięczyć, daje jej pracę jako jej osobista służąca. Ayli ten zbieg okoliczności jest na rękę, ponieważ od kilku lat planuje zabójstwo księżniczki, w ramach zemsty na jej ojcu za zamordowanie rodziny.

Co się stanie gdy automaton i człowiek zaczną coś do siebie czuć? Czy plan zemsty wypali? Czy uda się uwolnić świat spod władania automatonów?

Na te pytania znajdziecie odpowiedź w książce.

Choć fantazy to nie jest mój ulubiony gatunek to bardzo mile zaskoczyłam się co do tej powieści. Świat i fabuła książki są przedstawione w bardzo ciekawy sposób. Bardzo podoba mi się pomysł na automatony, które z wyglądu są podobne do ludzi, ale ich wnętrze znacznie się różni. Akcja momentami jest prowadzona bardzo wolno. Pierwsze 50 stron było męczarnią, a później jak się wkręciłam to nie mogłam się oderwać. Rozdziały są krótkie i bardzo przyjemnie się jej czyta. Podsumowując jestem mile zaskoczona tą pozycją. Nie mogę doczekać się kolejnego tomu, mam nadzieję, że szybko się pojawi.

Ig: zaczytana_maja_books

Rodzina Ayli zginęła podczas tej wojny. Ta śmierć, poza cierpieniem i smutkiem, przyniosła również marzenie. Marzenie zemsty. Ayla, która obecnie jest służącą na dworze władcy, postanawia pomścić swoich bliskich poprzez zabicie jego córki - automatonki Crier.

Obie dziewczyny skrywają pewne tajemnice, które połączą ich losy i przyczynią się do początku rewolucji...

Ta historia przypomniała mi moje początki z fantastyką. Wtedy czytałam mnóstwo pozycji fantastyczno-dystopijnych i byłam nimi zachwycona. Nie muszę więc chyba Wam mówić, że z przyjemnością wróciłam do tamtych chwil i pochłonęłam tą lekturę w dwa wieczory. Gdybym chciała, zajęłoby mi to znacznie mniej czasu, książka jest dosyć krótka i czyta się ją błyskawicznie. Mimo dosyć skomplikowanego i nużącego początku, dalej jest już tylko lepiej. Ta historia mnie pochłonęła i nie chciała wypuścić do samego końca. Na pewno znacie to uczucie, kiedy zrobicie sobie przerwę od czytania, a i tak cały czas wracacie do niej myślami i zastanawiacie się, co będzie dalej.

Wykreowany świat jest wyjątkowy i chociaż bałam się, że się w nim nie połapię, to szybko się to zmieniło. Poznajemy tu dwie różne bohaterki, które wraz ze swoimi tajemnicami, lękami i marzeniami tworzą niesamowite połączenie. Warto też zwrócić uwagę na styl pisania autorki - znalazłam mnóstwo pięknych cytatów i byłam bardzo zaskoczona, kiedy odkryłam, że to debiut.

Mogę się jedynie przyczepić do tempa z jakim rozwija się uczucie między bohaterkami. Jestem jednak fanką slow burn romansów i tu to dosyć szybkie zauroczenie oraz obdarzenie się zaufaniem, było dla mnie trochę nierzeczywiste. Jest to jednak jedyna wada, która w tej chwili przychodzi mi do głowy.

Zdaję sobie sprawę, że nie jest to pozycja dla wszystkich, nie każdy lubi fantastykę i science fiction. Jeśli jednak chcecie spróbować swoich sił z tym gatunkiem bądź podobały Wam się "Tak właśnie przegrywasz Wojnę Czasu" czy "Cinder", mogę Wam z

czystym sercem polecić tę pozycję.

ig. books_by_brunette

Są książki, które już po opisie wiem, że mnie zachwycą. I zdecydowanie należy do nich WOJNA CRIER. Pomysł na świat, w którym to automatony rządzą światem, a ludzie są traktowani jak służący był intrygujący już od samego początku. A Autorka tak genialnie poprowadziła tę historię, że ciężko było mi się oderwać od lektury. Świat przedstawiony był niezwykle klimatyczny, pełen tajemnic, sekretów, politycznych intryg. Nie było wiadomo, co kto knuje, czyim jest sprzymierzeńcem, ale pewne było jedno - nie można było nikomu ufać! A ja uwielbiam takie książki, gdzie bohaterowie są niejednoznaczni, wielowarstwowi, moralnie skonfliktowani. Do tego była masa czarnych charakterów z prawdziwego zdarzenia! N.Varela zgrabnie utkała sieć powiązań i dopracowała wszystko w każdym calu. Niektóre fakty już wyszły na jaw w trakcie rozwoju fabuły, przy okazji licznych zwrotów akcji, niektóre pozostały tylko domysłami, czekającymi na potwierdzenie lub wyjaśnienie, a inne dopiero przed nami. Czytałam urzeczona od początku do końca i zastanawiałam się, czy w świecie, w którym automatony i ludzie się nienawidzą, jest miejsce na prawdziwą, głębszą relację między nimi? Czy Crier i Ayla naprawdę tylko się wykorzystują, czy jest między nimi coś więcej? A między wierszami ukryta została również myśl skłaniająca do refleksji, a mianowicie - co czyni nas ludźmi? Fakt, jak powstaliśmy, czy to, kim jesteśmy i jak traktujemy innych?Nie mogę doczekać się już drugiego tomu, a Wam serdecznie polecam tę historię! Jest niesamowita!

Amanda Says

Gdybym miała w skrócie opisać, co składa się na "Wojnę Crier", to na pewno wymieniłabym bogaty świat przedstawiony, świetny pomysł na fabułę, potencjał do rozwinięcia historii na serię dłuższą niż 2 tomy, ale też niestety mało akcji i okazjonalne powiewy nudy.

Autorka poświęciła dużo energii na budowanie rzeczywistości rozdartej konfliktami maszyn i ludzi oraz na opisywanie wewnętrznych przeżyć głównych bohaterek. Na pewno znajdzie się mnóstwo czytelników, którym takie niespieszne tempo akcji przypadnie do gustu. Ja starałam się jak mogłam utrzymywać pełne skupienie, ale czasem uwaga sama odlatywała w siną dal.

Bardzo podobała mi się postać tytułowej Crier, była według mnie ciekawsza od ludzkiej Ayli. Jak funkcjonuje jej idealne sztuczne ciało, jakie ma przemyślenia, o tym, jak odkrywa swoją naturę - na takie momenty czekałam. Cały motyw dojścia do władzy sztucznej inteligencji jest bardzo na czasie.

Polecam miłośnikom fantastyki, którzy mają ochotę trochę odpocząć od typowych magicznych światów, tutaj poznacie napędzane alchemią androidy - automatony.

Są takie książki, w których zakochuję się już od pierwszych stron. Wystarczy jeden uwielbiany przeze mnie motyw czy wątek, a już jestem absolutnie kupiona. Tak było z “Wojną Crier”. Wstęp i rozpisana na początku książki chronologia wydarzeń - proces tworzenia automatonów, czyli powstałych przy pomocy alchemii maszyn przypominających ludzi, a także ich droga “na szczyt” - sprawiły, że z miejsca zainteresowałam się tą historią i poczułam, że to będzie totalnie “moja” książka.

Nie myliłam się! “Wojna Crier” to historia pełna akcji, intryg, sekretów i podstępów. Nieczęsto zdarza mi się trafić na książkę, która tak bardzo by mnie wciągnęła! Zresztą cały czas mam w głowie wszystkie te nierozwiązane wątki i nieodkryte tajemnice. Zgłaszam zapotrzebowanie na drugi tom, najlepiej w trybie natychmiastowym!

Chociaż jest to głównie pełna dworskich intryg fantastyka, jednym z najważniejszych elementów tej historii jest także romans - i to nie byle jaki, bo między Crier (automatonką, córką władcy) i Aylą (zwykłą, ludzką służącą). Jedna relacja, a łączy w sobie trzy moje ulubione motywy: zakazane uczucie, “enemies to lovers” oraz “slow burn”. Czy może być lepiej? Chyba nie!

Ta historia jest tak wielowątkowa, że mam ochotę opowiedzieć Wam o każdym jej elemencie, żeby jak najbardziej zachęcić Was do sięgnięcia po nią. Jednocześnie nie chcę zdradzić Wam za dużo, żebyście - tak jak ja - mieli jak największą satysfakcję z samodzielnego odkrywania kolejnych sekretów i plot twistów.

Dodam więc jeszcze tylko, że w “Wojnie Crier” znajdziecie też motyw zemsty, konfliktów i sekretów rodzinnych, odkrywania prawdy o sobie, a także aranżowanego małżeństwa. Wspominałam już o rebeliantach? Nowym i dość niebezpiecznym ruchu politycznym? Tajemniczej substancji, która może znacząco wpłynąć na losy świata? Widzicie, mówiłam, że ta historia jest tak złożona, że trudno jest o niej opowiedzieć krótko i zwięźle!

Mam nadzieję, że sięgniecie po “Wojnę Crier” i zakochacie się w niej tak bardzo jak ja!