Elektra

“Elektra” Jennifer Saint przyciągnęła mnie okładką oraz tematyką. Mitologia grecka to coś, do czego od zawsze mam słabość. Należy do moich ulubionych.

Jest to opowieść o trzech kobietach, które pragną zmienić swoje przeznaczenie. Choć nie zawsze te wybory są dobre dla reszty ludzi. Retelling wojny o Troję nabiera innego wymiaru. Jest ubrany w emocje. Klitajmestra - żona Agamemnona, ich córka Elektra oraz Kasandra, jasnowidzka z Troi grają tutaj pierwsze skrzypce. Poznajemy tę historię z ich perspektyw. Często są one podsycone zemstą, pragną zadośćuczynienia za swoje krzywdy. Podejmują decyzje pod wpływem emocji, co niekiedy sprawia, że same tracą swoje życie. Z ciekawością zagłębiałam się w fabułę. Mimo, że doskonale wiedziałam co się zdarzy i nic nie mogło mnie zaskoczyć. Język autorki jest niezwykle lekki i przystępny. Czuć, że to nie jest jej pierwsza książka. Czy polecam? Fanom mitologii na pewno, gdyż można te historie odkryć na nowo. Inni również powinna się spodobać, gdyż historie z mitów są bardzo burzliwe i nie sposób się przy nich nudzić. Dodatkowo sama książka zdobi biblioteczkę swoim pięknym wydaniem, więc warto po nią sięgnąć.

W ostatnich latach mogliśmy zauważyć na rynku wydawniczym tendencję do pisania retellingów mitologicznych w nurcie feministycznym. Jennifer Saint znana jest już czytelnikom z opowieści o Ariadnie. Tym razem postanowiła opowiedzieć historię trzech kobiet. Wybór bohaterek nie był przypadkowy, łączy je relacja z Agamemnonem. Jedna z nich jest jego córką, druga żona, a trzecia branką, wziętą wbrew i wywiezioną z upadłej Troi.

W ,,Elektrze" zabrakło mi budowania relacji pomiędzy bohaterami, przez co wszystko wydaje się bardzo jednowymiarowe. Pozbawione emocji. Czasami odnosiłam wrażenie, że Saint odhacza na swojej liście tylko kolejno wydarzenia. Muszę jednak oddać autorce, że udało jej się napisać kilka dramatycznych i klimatycznych scen.

,,Elektra" Jennifer Saint to poprawnie napisana książka, którą bardzo dobrze mi się czytało, ale... To powieść bardzo bezpieczna w swoich ramach i nierówna. Jennifer Saint bardzo kurczowo trzyma się oryginału. Jej głos, wkład i twórczość nie do końca przebija się przez historię napisaną wieki temu, w którą chciała tchnąć nowe życie, oddając głos swoim bohaterkom. Nie jest to książka zła, sprawdzi się jako pozycja rozrywkowa, ale pozostawiła mnie z poczuciem niedosytu.

Kochani, jeśli czytaliście i spodobała wam się „Ariadna „to gwarantuję, że „Elektrą” będziecie zachwyceni.

Jest to historia trzech zupełnie różnych kobiet, które próbują stawić czoła kapryśnej woli bogów i zmienić swoje przeznaczenie. Wszystko to, co je spotyka rozgrywa się na tle jednej z największych starożytnych wojen – wojny trojańskiej.

Klitajmestra nie może pogodzić się ze śmiercią swego pierworodnego dziecka, które zginęło z rąk własnego ojca. Nienawiść do Agamemnona z dnia na dzień rozrasta się w kobiecie coraz bardziej. Modli się by mąż wrócił z wojny cały i zdrowy, bo tylko wówczas będzie miała szansę na pomszczenie córki.

Tymczasem Elektra, która przejrzała zamiary matki gorączkowo wyczekuje powrotu ukochanego ojca by go ostrzec.

Długoletnia wojna dobiega końca. Statki Agamemnona w końcu cumują do greckich portów. Na statku króla przybywa również Kassandra – branka, trojańska księżniczka i kapłanka Apolla, która potrafi przewidywać przyszłość…

Klitajmestra, Kassandra i Elektra to z perspektywy tych trzech kobiet poznajemy rozgrywające się w książce wydarzenia.

Klitajmestra – zrozpaczona po śmierci dziecka matka opętana obsesyjną wręcz żądzą zemsty. Elektra – jej druga córka, która zafascynowana ojcem nie dostrzega jego wad oraz Kassandra – trojańska księżniczka, wieszczka, której nikt nie wierzy.

W pewnym momencie wszystkie trzy stają na tej samej ścieżce i żadna z nich tak do końca nie wie dokąd ona prowadzi.

Czytało mi się tę książkę znakomicie. Jennifer Saint posiada bardzo lekkie i przyjemne w odbiorze pióro, a jej opowieści po prostu pochłania się całym sobą. Koniecznie wspomnieć warto o niesamowitym klimacie utrzymującym się przez całą książkę oraz tak umiejętnie skonstruowanej fabule, że trzyma w napięciu do samego końca.

Zarówno „Ariadna „jak i „Elektra” to wspaniale napisane retellingi znanych nam mitów, które przy okazji uświadamiają, ile kryje się w nich brutalności i nienawiści.

Gorąco polecam

9⭐️

Ojciec Elektry jest najgorszym mężczyzną na świecie, lecz ona jest jego ulubioną córką.

Skonfliktowana z matką, która chce zemścić się na mężu. Nie mająca pojęcia o klątwie, jaka ciąży na rodzie jej ojca. Jest też Cassandra, która w mniemaniu księżniczki Myken, miała szczęście, że po zniszczeniu Troi przez Greków, zauważył ją Agamemnon.

Ta książka to wspólna ścieżka trzech kobiet, z których każda w wyniku wojny rozpoczętej przez mężczyzn, trafiły w to samo miejsce 🏛

𝑱𝒆𝒔𝒍𝒊 𝒏𝒊𝒆 𝒔𝒑𝒐𝒅𝒐𝒃𝒂𝒍𝒂 𝒘𝒂𝒎 𝒔𝒊𝒆 "𝑨𝒓𝒊𝒂𝒅𝒏𝒂" 𝒕𝒐 𝒃𝒍𝒂𝒈𝒂𝒎 𝑾𝒂𝒔, 𝒅𝒂𝒋𝒄𝒊𝒆 𝒔𝒛𝒂𝒏𝒔𝒆 "𝑬𝒍𝒆𝒌𝒕𝒓𝒛𝒆" ! Sięgnijcie po książce, w której poznacie gniew matki po stracie dziecka, głos ofiary przemocy, której nikt nie wierzył i sposób postrzegania córki, która nie jest w stanie dojrzeć, tego jakim potworem jest jej ojciec.

Tytułowa Elektra to dorosła osoba z umysłem zaślepionego dziecka, którego całym światem jest ojciec. Przez całą historię, nie jest w stanie ocenić go w sposób obiektywny. Wszystko co robi Agamemnon jest WIELKIE, on sam jest chodzącym CUDEM. Sposób w jakie Elektra odbiera konsekwencje czynów swojego ojca jest obrzydliwy i okrutny dla każdej kobiety, która miała nieszczęście znaleźć się w zasięgu rąk jej ojca. I wiecie co?? 𝑱𝑨 𝑻𝑶 𝑲𝑶𝑪𝑯𝑨𝑴! Uwielbiam to jak autorka wykreowała Elektrę. Kocham to jak została stworzona jej historia i metalność. Nie liczyłam, że ją polubię, jednak nie sądziłam, że jej rozdziały będą wywoływały u mnie tyle emocji. A jest ona tylko jedną z trzech narratorek w tej książce!!

Postać Klitajmestry w tym wydaniu, nie jest moją ulubioną wersją, jednak bardzo doceniam jej rozdziały, gdzyż pozwalają spojrzeć na całą historię z różnej perspektywy. Podczas czytania czułam jej ból, po stracie dziecka i rozterki wynikające z tego co chce lub też już uczyniła. Jest też tutaj moją ukochana Cassandra, której perspektywa złamała mi serce i wszytko co związane z Troją (jak zawsze) trafia do mnie najmocniej. I wielki pokłon dla autorki za to, że wykorzystuje Iliadę w inny sposób niż większość autorów. Nie mamy tutaj wybielenia Achillesa i spłycenia go do relacji z Patroklosem, która stała się popularna dzięki "Pieśni o Achillesie" (DZIĘKI BOGOM!). Zostaje też tutaj zwrócona uwaga na rolę jaką Bryzejda rozegrała w Wojnie Trojańskiej, a o której wszyscy współcześni wydają się zapominać.

Moje pierwsze spotkanie z retellingiem i jakże udane! Sama jestem zaskoczona jak bardzo ta lektura przypadła mi do gustu. Jest to coś zupełnie innego i nie byłam pewna, jak ją odbiorę, ale już podczas czytania pierwszego rozdziału złapałam się na tym, że czytam z zapartym tchem!

„Elektra” to retelling greckiego mitu o wojnie trojańskiej przedstawiona z perspektywy trzech niezwykle silnych i odważnych kobiet. Kobiet, które w świecie rządzonym wolą bogów postanawiają zmienić swoje przeznaczenie.

Klitajmestra jest wiedziona pragnieniem zemsty na mężu Agamemnonie oraz zmycia klątwy, którą obciążony jest ród Arteuszy. Czekając na powrót męża z podbojów Troi, wraz z kochankiem knuje intrygę pozbycia się go z ich życia. Natomiast jej córka Elektra, bezgranicznie zapatrzona w ojca próbuje zapobiec tragedii, którą szykuje matka. Kasandra, obdarzona przez samego Apolla darem jasnowidzenia postrzegana przez swój naród za szaloną i niegodną kapłaństwa kobietę przybywa do Myken jak branka trojańska Agamemnona.

Losy tych kobiet w wyjątkowy sposób splatają się w tej pięknie opowiedzianej historii. Nie chcę zdradzać zbyt dużo z fabuły z obawy przed nieumyślnym spojlerem. Pozwolę Wam ją odkryć podczas lektury.

Ta książka mnie pochłonęła i zachwyciła. Czytałam z zaciekawieniem godnym porządnego thrillera. Fakt, że to mit w ogóle mi nie przeszkadzał w przeżywaniu tej opowieści, jakby była prawdziwa.

Charaktery i siła każdej z bohaterek bardzo mi imponowały, przez co z zaciekawieniem poznawałam ich losy.

Była to dla mnie świetna odskocznia od tego, co czytam najczęściej i na pewno będę sięgać po więcej takich pozycji! Po raz kolejny przekonałam się, że wyjście z czytelniczej strefy komfortu się opłaca!